mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 5718 sayılı Kanun
  4. Madde 54

İKİNCİ KISIM – Milletlerarası Usul Hukuku › İKİNCİ BÖLÜM – Yabancı Mahkeme ve Hakem Kararlarının Tenfizi ve Tanınması

5718 sayılı Kanun Madde 54 – Tenfiz şartları

MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKINDA KANUN · Resmî Gazete 12 Aralık 2007, sayı 26728

Sade özet

Yabancı ülkelerde verilen mahkeme kararlarının Türkiye'de icra edilebilmesi (tenfizi) için gereken şartlar belirlenmiştir. Yetkili mahkeme, karşılıklılık, yetki sınırları, kamu düzeni ve bildirim usulleri gibi kriterlerin varlığını kontrol ederek karar verir.

  • Türkiye ile ilgili devlet arasında karşılıklılık anlaşması, kanunu veya fiili uygulaması bulunmalıdır (a bendi).
  • Karar, Türk mahkemelerinin münhasır yetkisine giren bir konuda verilmiş olmamalıdır (b bendi).
  • Davalının itiraz etmesi durumunda, hükmü veren yabancı mahkemenin taraflarla veya konuyla gerçek bir ilişkisi olması gerekir (b bendi).
  • Hüküm, kamu düzenine açıkça aykırı olmamalıdır (c bendi).
  • Hak sahibi usulüne uygun çağrılmalı/temsil edilmeli veya usulsüz gıyabi hükme karşı Türk mahkemesinde itiraz etmemiş olmalıdır (ç bendi).

Kimleri ilgilendirir: Yabancı mahkeme kararlarının Türkiye'de uygulanmasını talep edenler ve bu işleme karşı çıkan kişiler.

Kaynak: 5718 sayılı MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKINDA KANUN, m. 54

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Tam madde metnini göster
(1) Yetkili mahkeme tenfiz kararını aşağıdaki şartlar dâhilinde verir: a) Türkiye Cumhuriyeti ile ilâmın verildiği devlet arasında karşılıklılık esasına dayanan bir anlaşma yahut o devlette Türk mahkemelerinden verilmiş ilâmların tenfizini mümkün kılan bir kanun hükmünün veya fiilî uygulamanın bulunması. b) İlâmın, Türk mahkemelerinin münhasır yetkisine girmeyen bir konuda verilmiş olması veya davalının itiraz etmesi şartıyla ilâmın, dava konusu veya taraflarla gerçek bir ilişkisi bulunmadığı hâlde kendisine yetki tanıyan bir devlet mahkemesince verilmiş olmaması. c) Hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması. ç) O yer kanunları uyarınca, kendisine karşı tenfiz istenen kişinin hükmü veren mahkemeye usulüne uygun bir şekilde çağrılmamış veya o mahkemede temsil edilmemiş yahut bu kanunlara aykırı bir şekilde gıyabında veya yokluğunda hüküm verilmiş ve bu kişinin yukarıdaki hususlardan birine dayanarak tenfiz istemine karşı Türk mahkemesine itiraz etmemiş olması.

Resmî kaynakta görüntüle (mevzuat.gov.tr) ↗

İlgili yargı kararları (0)

Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.