- Ana sayfa
- Cumhurbaşkanlığı ve Bakanlar Kurulu Yönetmeliği
- CEZA İNFAZ KURUMLARININ YÖNETİMİ İLE CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA YÖNETMELİK
- Madde 42
YEDİNCİ BÖLÜM – Hapis Cezasının Ertelenmesi ve Ertelenen Hapis Cezasının İnfazı
CEZA İNFAZ KURUMLARININ YÖNETİMİ İLE CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA YÖNETMELİK Madde 42 – Hapis cezasının infazının hastalık nedeni ile ertelenmesi
CEZA İNFAZ KURUMLARININ YÖNETİMİ İLE CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA YÖNETMELİK · Resmî Gazete 29 Mart 2020, sayı 31083
Sade özet
Hapis cezasının hastalık, hamilelik veya ağır engellilik durumlarında hangi şartlarla ertelenebileceğini ve bu sürecin nasıl işletileceğini düzenler. Belirli sağlık sorunları yaşayan veya çocuk bakım sürecinde olan kişiler için infazın geri bırakılması mümkün kılınmıştır. Kararlar Cumhuriyet başsavcılığı tarafından sağlık raporlarına dayanılarak verilir ve belirli periyotlarla denetlenir.
- Akıl hastalığında infaz geri bırakılarak tedaviye alınır ve sağlık kurumunda geçen süreler ceza infaz kurumunda geçmiş sayılır (1. fıkra).
- Geri bırakma kararı, Adli Tıp Kurumu veya onaylanmış hastane raporuyla Cumhuriyet başsavcılığınca verilir ve yükümlülüklere aykırılık halinde kaldırılır (3. fıkra).
- Hamilelerin ve doğumdan itibaren bir yıl altı ay geçmemiş kadınların infazı geri bırakılır; çocuk ölürse veya başkasına verilirse doğumdan iki ay sonra infaz edilir (4. fıkra).
- Kapalı kurumda gebe kalanlardan koşullu salıverilmesine altı yıldan fazla süresi olanlar ile tehlikeli sayılanlara erteleme uygulanmaz (5. fıkra).
- Ağır hastalık veya engellilikle kendi başına yaşamını sürdüremeyen ve toplum güvenliğini tehdit etmeyen mahkumların infazı iyileşinceye kadar geri bırakılabilir (6. fıkra).
Kimleri ilgilendirir: Hükümlüler, hamile kadınlar ve bunların yasal temsilcilerini ilgilendirir.
Kaynak: CEZA İNFAZ KURUMLARININ YÖNETİMİ İLE CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA YÖNETMELİK (Cumhurbaşkanlığı ve Bakanlar Kurulu Yönetmeliği), m. 42
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
