mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Tüzük
  3. GENEL KADINLAR VE GENELEVLERİN TABİ OLACAKLARI HÜKÜMLER VE FUHUŞ YÜZÜNDEN BULAŞAN ZÜHREVİ HASTALIKLARLA MÜCADELE TÜZÜĞÜ

GENEL KADINLAR VE GENELEVLERİN TABİ OLACAKLARI HÜKÜMLER VE FUHUŞ YÜZÜNDEN BULAŞAN ZÜHREVİ HASTALIKLARLA MÜCADELE TÜZÜĞÜ

Tüzük · Resmî Gazete 19 Nisan 1961, sayı 10786

mevzuat.gov.tr ↗

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Madde 1 – Komisyon ve kurullar:

Fuhuşu denetlemek, buna bağlı gelişen zührevi hastalıkların yayılmasını engellemek ve kamu düzenini korumak amacıyla iki ayrı teşkilat oluşturulmuştur. Bu oluşumlar "Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele…

Madde 2 – Teşkil şartları:

Bir bölgede zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonunun kurulabilmesi için gerekli olan organizasyonel şartlar düzenlenmiştir.

Madde 3

Bir belediyenin sınırları içerisinde birden fazla ilçe bulunuyorsa, her ilçede ayrı bir zührevi hastalıklarla mücadele komisyonu kurulması zorunlu değildir. Valilik, uygun gördüğü şekilde bir veya birkaç komisyon…

Madde 4 – Komisyonun vazifesi:

Bu madde, kurulmuş olan komisyonun temel görevlerini belirlemektedir. Komisyon; cinsel yolla bulaşan hastalıkların yayılmasını önlemek, ilgili mevzuatın uygulanmasını sağlamak ve kurum hesaplarını denetlemekle…

1 ilgili yargı kararı

Madde 5 – Komisyonun kısımları:

Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonlarının yapısal düzenlemesini belirleyen bu maddeyle komisyonların üç farklı bölüme ayrıldığı düzenlenmiştir.

Madde 6 – İdare kısmı:

Komisyonun idare kısmının illerde ve ilçelerde hangi görevlilerden oluşacağını ve bu kurullara kimlerin başkanlık edeceğini belirler.

Madde 7 – Sağlık kısmı:

Komisyonun sağlık kısmı; belirli kadınların sağlık muayeneleri, genelevlerin denetimi ve hastalıkların tedavisi için doktor, hasta bakıcı, katip ve odacılardan oluşur. İş yoğunluğuna göre yönetim baştabipler tarafından…

Madde 8 – İcra kısmı:

Komisyonun icra kısmı; fuhuşla ve zührevi hastalıklarla mücadele amacıyla kayıt tutmak, gizli yerleri belirlemek, denetime getirilen kişileri ulaştırmak ve alınan kararları uygulamakla görevlidir. Bu birim, yerel…

Madde 9 – Komisyon toplantıları:

Komisyonun toplantı sıklığını, karar alma yöntemini ve alınan kararların onay mekanizmasını düzenleyen maddedir. Kararların onaylanmaması durumunda izlenecek üst makamlara başvuru süreci belirlenmiştir.

Madde 10 – Komisyon kararları:

Komisyon kararlarının özel bir deftere özet şeklinde yazılması ve her toplantı bitiminde üyelerce imzalanması gerekir. Vali veya kaymakam onayından sonra üyeler, kendilerini ilgilendiren görevleri bir sonraki…

Madde 11 – Valinin vazifeleri:

Valiler, il merkezleri ve ilçelerde zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonlarının kurulmasını, eksilen üyelerin tamamlanmasını, düzenli toplanmalarını ve işleyişlerini denetlemekle görevlidir. Kaymakamlar da…

Madde 12 – Teşkil şartları:

İkinci madde gereğince komisyon kurulmasının mümkün olmadığı kaza merkezlerinde, kaymakam başkanlığında bir yardım kurulu oluşturulur. Bu kurul, en yakın komisyona bağlı çalışır ve ihtiyaç durumunda kaymakamın…

Madde 13 – Vazifeleri:

Bu madde, zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonlarına yardım eden kurulların yerine getirmesi gereken görevleri düzenler. Kurullar, bölgelerindeki hastalık vakalarını, kayıt altına alınması gereken kadınları…

Madde 14 – Yönetmelik:

Sağlık ve icra kısımlarının yanı sıra zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonlarına yardım kurullarının görevlerini nasıl yerine getirecekleri, Sağlık ve Sosyal Yardım ile İçişleri Bakanlıkları tarafından…

İKİNCİ KISIM – Tarifler

Madde 15 – Genel kadınlar:

Bu maddede, menfaat karşılığı başkalarının cinsel hazlarını tatmin etmeyi meslek edinen ve bu sebeple farklı erkeklerle ilişkide bulunan kadınların 'genel kadın' olarak tanımlandığı belirtilmiştir.

Madde 16 – Genel evler:

Bu madde, genel ev kavramının tanımını yapmaktadır. Buna göre, genel kadınların birlikte yaşadıkları veya fuhuş yapmak amacıyla toplandıkları yerler genel ev olarak adlandırılır.

Madde 17 – Birleşme yerleri:

Bu madde, fuhuş amacıyla farklı kişilere kısa sürelerle açılan kapalı yerlerin 'Birleşme yerleri' olarak tanımlandığını belirtmektedir.

Madde 18 – Tek başına fuhuş yapılan evler:

Fuhşu tek başına yapan kadınların yaşadıkları ve burada fuhuş yapmayı alışkanlık haline getirdikleri yerler 'tek başına fuhuş yapılan ev' olarak tanımlanmıştır.

Madde 19 – Fuhuş yerleri:

Bu madde, tüzük içerisinde kullanılan "fuhuş yerleri" ifadesi ile hangi tür mekanların kastedildiğini açıklamaktadır.

ÜÇÜNCÜ KISIM – Genel kadınların tesbit, tescil, muayene ve tedavileri

Madde 20 – Tesbit:

Bir kadının fuhşu meslek edindiğinin şüphesi üzerine yapılan incelemede 15 inci maddedeki özellikleri taşıdığı saptanırsa, önce komisyon tarafından bunu tetikleyen sebepler araştırılır ve topluma kazandırılması için…

Madde 21 – Tescil şartları:

Bir kadının genel kadın olarak tescil edilebilmesi için Komisyon tarafından belirlenen belirli şartların sağlanması gerekmektedir.

Madde 22 – Tescil:

Komisyon tarafından 20 nci madde uyarınca belirlenen kadınlar için kişisel bilgilerini ve fotoğraflarını içeren sicil kartonları düzenlenir. Kişilerin nüfus cüzdanları makbuz karşılığında alınarak bu kartonlara…

Madde 23 – Sağlık tedbirleri uygulanacak kadınlar:

20. maddeye göre yapılan incelemeyle fuhşu geçim vasıtası edindiği anlaşılan, 18 yaşını bitirmiş ancak 21 yaşını bitirmemiş kadınlar için gereklilik durumunda komisyonca numaralı bir 'Gizli sağlık kartonu' düzenlenir.…

Madde 24 – Korunacak küçükler:

Fuhşa zorlanan veya bu riske maruz kalan 18 yaşından küçük kişiler için 6972 sayılı Korunmaya Muhtaç Çocuklar Hakkındaki Kanun hükümleri doğrultusunda gerekli önlemler alınır.

Madde 25 – Muayane:

Tüm genel kadınların, izinli oldukları dönemlerde dahi resmi tabiba muayene olma zorunluluğu bulunmaktadır. Bu muayene sıklığı, genel kadınlar için haftada iki kez, 23 üncü maddede belirtilenler için ise on günde bir…

Madde 26 – Resmi muayene:

Genel kadınların resmi muayeneleri, uzman doktorlar tarafından belirlenen alanlarda yapılır ve sonuçlar hem protokole hem de kişisel cüzdanlara işlenir. 23 üncü maddedeki kadınların muayeneleri gizli listelere göre…

Madde 27 – Hususi muayene:

Madde 32 – Tedavi:

Muayene sonucunda Umumi Hıfzıssıhha Kanunu'nun 129. maddesindeki hastalıklardan birine yakalandığı anlaşılan genel kadınların mesleklerini yapmaları yasaklanır ve durumlarına göre bildirim veya tedavi işlemleri…

Madde 33 – Ayakta tedavi:

32 nci madde gereği faaliyetten men edilen ve hastaneye yatması gereken kadınlar, hastane veya yer yoksa resmi doktor tarafından ayakta tedavi edilir. Tedavi süresince fuhuş yaptığı saptanan veya bundan şüphelenilen…

Madde 34 – Hastaneye sevk:

Bulaşıcı evrede firengi belirtileri gösteren genel kadınların veya 23 üncü maddede belirtilen kadınların, bulaştırıcılık sona erene dek hemen hastanede yatırılarak tedavi edilmeleri gerekir. Zaruret durumunda, düşük…

Madde 35 – Sanatın tekrar yapılması:

32 nci maddenin (b) bendinde belirtilen kadınların çalışmalarına devam edebilmeleri için sağlıklı olmaları gerekmektedir. Frengilliler için özel tedavi ve tahlil şartları getirilmiştir. Laboratuvar imkanı olmayan…

Madde 36 – Tedavi mükellefiyetleri:

Kan tahlillerinde sürekli pozitif sonuç alanların, tedaviye gelmeyi reddedenlerin ve 32 nci maddenin (a) bendindeki kişilerin fuhuş yapmaları kesin olarak yasaktır. Frengili kadınların kayıtları tedavi amacıyla ilgili…

Madde 37

35 inci maddede belirtilen frengilli kadınlardan klinik belirtileri geçmiş olanların düzenli ve takip tedavilerinin sürdürülmesi için vakit kaybetmeden hastaneye veya dispanserlere yönlendirilmeleri gerekir.

Madde 38

Muayene sonucunda hastalık tespit edilen genel kadınların ve m. 23 kapsamındaki kadınların, belirli şartlar dahilinde özel tedavi görme talepleri karşılanır.

Madde 39

Özel tedavi istemek isteyen kadınların seçtikleri doktorun ismi kayıtlarına işlenerek doktora resmi yazı ile bildirilir. Tedaviyi üstlenen doktorun bunu yazılı olarak beyan etmesi gerekir ve bu yazı kadının dosyasında…

Madde 40

Tedaviyi üstlenen özel tabibin bildirim yükümlülüklerini ve uzmanlık şartını düzenleyen maddedir. Ayrıca tedavi süreci devam eden kadınların çalışma yasağına ve yeniden çalışabilmeleri için gereken şarta yer verilmiştir.

Madde 41

Bir şehir veya kasabada tüzüğün 27 ve 38 inci maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağına zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonu karar verir.

Madde 42 – Hususi tabiblerin mükellefiyeti:

Özel doktorların tedavisindeki kadınların fuhuş yaptığının saptanması durumunda, 34. madde uyarınca işlem yapılarak bu kişilerin derhal tecrit edilmeleri sağlanır.

Madde 43

Bu tüzükteki zorunluluklara uymayan veya kurallara aykırı davranan özel doktorların, genel kadınları ve 23 üncü maddede belirtilen kadınları yeniden muayene ve tedavi etmeleri yasaktır.

Madde 44 – Genel kadınlarla 23 üncü maddedeki kadınların uymağa mecbur olduğu hükümler:

Resmi veya özel doktor kontrolündeki genel kadınlar ile 23 üncü madde kapsamındaki kadınların belirlenen gün ve saatlerde muayeneye gelmeleri zorunludur. Muayeneye gelmeyenlerin veya özel tedavisini aksatanların zorla…

Madde 45

Genel kadınların, ilgili komisyona bağlı memurlara kimlik muayene cüzdanlarını göstermeleri zorunludur. Muayenesini zamanında yaptırmayanlar veya cüzdanını yanında taşımayanlar derhal doktor muayenesine gönderilir ve…

DÖRDÜNCÜ KISIM – Genel evlerin açılma şartları ve mükellefiyetler

Madde 46 – Sağlık şartları ve bölge:

Genel evlerin açılabilmesi için polis teşkilatının bulunması, hükümet veya belediye tabibinin mevcut olması ve tüzükte yer alan sağlık şartlarının uygulanabileceği imkanların sağlanmış olması gerekir.

Madde 47

Vilayet veya kaza merkezlerinde genelevlerin açılacağı yerler, ilgili kişilerin başvurusu üzerine Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonunca belirlenir. Bu yerlerin ana caddelerden görünmeyecek şekilde olması…

Madde 48

Genelevlerin açılmasının yasak olduğu konumları belirleyen maddedir. Resmi kurumlar, ibadethaneler, okullar, spor sahaları, eğlence ve bayram yerlerinin yakınında veya bu yerlerden görülebilen mesafelerde genelev…

Madde 49 – Müracaat usulü ve inceleme:

Genel ev bulunmayan yerlerde yeni bir genel ev açma başvurusu yapıldığında, öncelikle o bölgede fuhşuna alışkın kadınların bulunup bulunmadığı incelenir. Eğer bu kişiler mevcutsa; tüzükteki şartlara uyulması,…

Madde 50

Genel ev açmak isteyenlerin, bölgenin en büyük mülki amirine dilekçe ile başvurarak tüzük kurallarına ve komisyon kararlarına uyacaklarını taahhüt etmeleri gerekir. Bu dilekçede başvuranların ve varsa ortaklarının…

Madde 51

50 nci maddede belirtilen dilekçeye eklenmesi gereken belgeleri ve bu belgelerin içeriğini düzenler. Tüm belgelerin dilekçede belirtilmiş olması ve başvuru sahiplerince imzalanması zorunludur.

Madde 52

Genelev açılış prosedürü, gerekli olan resmi izinler ve işletmecilere getirilen sorumluluklar düzenlenmiştir. Açılış için komisyon incelemesi ve mülki idari onay şartı aranırken, işletmecilerin ikamet ve yönetim…

Madde 53 – Telefon

Telefon altyapısının mevcut olduğu yerlerde faaliyet gösteren genelevlerin, her zaman kullanılabilir durumda bir telefon bulundurmaları zorunludur.

Madde 54 – Genel ev açamıyacak olanlar:

Genelev açmasına izin verilmeyecek kişiler bu maddede belirlenmiştir. Yaş, kısıtlılık hali, adli sicil kaydı ve vatandaşlık durumuyla ilgili belirli şartları taşımayanların genelev açması yasaktır.

Madde 55 – Genel ev işletenlerin mükellefiyeti:

Genelev sahipleri, yanlarında çalışan hasta kişileri derhal ilgili doktora bildirmek zorundadır. Muayeneye gidemeyecek durumda olan hastalar doktor tarafından yerinde muayene edilir ve belirli hastalıklar…

Madde 56

Genel ev sahiplerinin, yanlarında çalışanla ilgili belirli durumları süresi içinde polise bildirme zorunluluğunu düzenleyen maddedir.

Madde 57

Genel ev sahiplerinin; hasta kadınların ziyaretçilerle cinsel ilişki kurmasına izin vermeleri, kadınları buna zorlamaları veya çalışan kadınlara kötü davranmaları yasaktır.

Madde 58

Genel ev sahiplerinin; ortak salonun, kadınlar için ayrılan odaların, yatakların ve diğer eşyaların temizliğini sağlama zorunluluğu vardır.

Madde 59

Genel ev sahiplerinin, yanlarında çalışan her kadın için ayrı bir oda tahsis etmesi gerekir. Ruhsat belgelerinde belirtilen oda sayısından daha fazla kadın çalıştırılabilmesi için komisyon kararı alınması şarttır.

Madde 60

Genel ev sahiplerinin, kendileri veya yanlarında çalışan genel kadınlar ile diğer görevliler aracılığıyla müşteri çekmeye çalışmaları yasaktır.

Madde 61

Genel evlere kendi isteğiyle girip çalışan bir kadın, başka bir genel eve geçmek veya bu işi bırakmak istediğinde, herhangi bir borcu veya sözleşmesi olsa dahi zorla tutulamaz. Böyle bir durumda kadının kimlik ve…

Madde 62

Genel ev sahiplerinin, 21 yaşını doldurmamış kişileri veya komisyon tarafından tescili yapılmamış kadınları evlerine kabul etmeleri yasaktır.

BEŞİNCİ KISIM – Birleşme yerlerinin açılma şartları ve mükellefiyetler:

Madde 63 – Sağlık şartları ve bölge:

Birleşme yerlerinin açılması sürecinde, tüzüğün 46, 47 ve 48. maddelerinde yer alan hükümler uygulanır.

Madde 64 – Müracaat usulü ve inceleme:

Birleşme yerleri içerisinde, tüzüğün 50, 51 (d bendi hariç) ve 52 nci maddelerinde yer alan hükümler uygulanır.

Madde 65 – Telefon:

Birleşme yerleri için de 53. maddenin hükümleri geçerlidir.

Madde 66 – Birleşme yerleri açamıyacak olanlar:

Birleşme yeri açmak isteyenler için 54 üncü madde hükümlerinin de geçerli olduğu düzenlenmiştir.

Madde 67 – Birleşme yerleri işletenlerin mükellefiyeti:

Komisyon tarafından usulüne uygun olarak verilmiş hüviyet muayene cüzdanı bulunmayan kadınların ve genel ev kadınlarının birleşme yerlerine kabul edilmesi yasaktır.

Madde 68

Birleşme yerlerinin sadece kısa süreli görüşmeler yapacak olan çiftlerin kullanımı için ayrıldığı belirlenmiştir.

Madde 69

Birleşme yerlerine kadınların ve erkeklerin ayrı ayrı gitmesi gerekmektedir. Bu yerlerde, yalnızca birleşme için ayrılan odalar dışında beraber oturmak yasaktır.

ALTINCI KISIM – Tek başına fuhuş yapılan evlerin açılma şartları ve mükellefiyetler

Madde 70 – Sağlık şartları ve bölge:

46, 47 ve 48 inci maddelerde yer alan düzenlemelerin, tek başına fuhuş yapılan evlere de uygulanacağı belirlenmiştir.

Madde 71 – Müracaat usulü ve inceleme:

Tek başına fuhuş yapılan evler için 50, 51 (d ve f bentleri hariç) ve 52 nci maddelerde düzenlenen hükümler uygulanır.

Madde 72 – Tek başına fuhuş yapanların mükellefiyeti:

18. maddede belirtilen kadınlar, ikametgahlarını değiştirmek istediklerinde bu durumu ve taşınacakları yeni evi en geç bir hafta önce yereldeki büyük mülkiye amirine yazılı olarak bildirmekle yükümlüdürler.

Madde 73

Tek başına fuhuş yapan kişilerin, bizzat kendilerinin veya yanlarında çalışanların aracılığıyla müşteri aramaları yasaktır.

Madde 74

Tek başına fuhuş yapılan yerlere, kayıtlı çalışanlar dışında hiçbir şekilde başka kadın kabul edilemez.

YEDİNCİ KISIM – Fuhuş yerlerine ait müşterek hükümler

Madde 75 – Korunma tedbirleri:

Fuhuş yerlerinde genel hijyen şartlarının yanı sıra bir korunma aracı olarak prezervatif bulundurulması zorunludur. Bu araçlar, talep eden ziyaretçilere ücreti karşılığında verilir.

Madde 76 – Yasaklar:

Fuhuş yerlerinin odalara bölünerek veya kısmi şekilde kiraya verilmesi ile bu alanlarda herhangi bir sanat veya ticaret faaliyetinde bulunulması yasaktır.

Madde 77

Fuhuş yerlerine, yaşının 18'den küçük olduğu düşünülen kişilerin ve resmi okul kıyafetiyle gelen öğrencilerin kabul edilmesi yasaktır.

Madde 78

Fuhuş yerlerinde saat 24.00'ten sonra ziyaretçi kabul edilmesi yasaktır.

Madde 79 – İdari hükümler:

Fuhuş yerlerinin sadece tek bir giriş ve çıkış kapısının bulunması zorunludur. Bu yerlerden sokak, ev, dükkan, kahve, gazino ve otel gibi alanlara ayrı kapı açılamaz. Madde 51'de düzenlenen krokide gösterilen giriş…

Madde 80

Fuhuş yerlerinin girişinde reklam amaçlı renkli ışık yakılması yasaktır. Ancak sadece aydınlatma amacıyla küçük ve renksiz lamba veya benzeri araçlar kullanılabilir.

Madde 81

Fuhuş yerlerinin kapılarının fiziksel özelliklerini, giriş çıkış kurallarını ve pencerelerin kapatılmasına ilişkin standartları belirler.

Madde 82

Evini habersizce değiştiren ve yeni adresini bildirmeyen kadınların faaliyetlerini tek başlarına sürdürmelerine izin verilmez.

Madde 83 – Polise haber verilecek haller:

Fuhuş yerlerinde alkollü içki, uyuşturucu kullanımı, kumar, gürültü ve eğlence faaliyetleri yasaktır. Bu yasakların uygulanmasından ev sahipleri sorumludur. Dışarıdan bu tür maddeler getirip kullanmak isteyen…

Madde 84

Fuhuş yeri sahiplerinin; yanlarına gelen mahkumları, hükümet tarafından arandığını bildikleri kişileri ve şüpheli şahısları vakit kaybetmeden polise bildirmeleri gerekir.

Madde 85 – Teftiş:

Fuhuş yerleri; yerel polis ve sağlık amirleri, yardımcıları veya (m. 7 ve 8) uyarınca belirlenen memurlar tarafından denetlenir. Görevlendirilen memurların denetim bilgilerini amirlerine bildirmeleri, yetki belgelerini…

Madde 86

Fuhuş yerlerini işletenlerin, bu yerlerde gerçekleştirilen denetim ve kontrol sonuçlarını kaydetmek amacıyla örnekteki defteri bulundurmaları zorunludur. Söz konusu defterin komisyon tarafından onaylanmış olması gerekir.

Madde 87

Fuhuş yerleri, 85 inci madde hükümleri uyarınca her zaman denetlenebilir. Bu denetimlerde orada bulunan genel kadınların kimlik muayene cüzdanları kontrol edilir ve cüzdanı olmayanlar hakkında 20 nci madde gereğince…

Madde 88

Denetimler sırasında zührevi hastalık şüphesi bulunan erkeklerin, sağlıklı olduklarını belgelemeleri veya muayene olmaları için adres bilgileri alınır. Adresleri belli olmayan veya kimliğini kanıtlayamayan kişiler…

Madde 89 – İcra kısmı dışında kalan memurlar:

Yerel zabıta memurlarının, 8 inci maddede belirtilen memurların görev alanındaki işlerle uğraşmaları ve fuhuş yerlerine girmeleri yasaktır. Bazı özel durumlarda ve amirin görevlendirmesi halinde bu yasağın istisnaları…

Madde 90 – Taşınma, işletmenin başkasına geçmesi:

Fuhuş yerlerinin başka bir yere taşınması veya işletmesinin bir başkasına devredilmesi için izin alınması gerekmektedir. Bunun için mahallin en büyük mülkiye amirine başvurulur. Taşınma işlemlerinde belirli belgelerin…

Madde 91 – Kapatma:

Bu madde, fuhuş yerlerine uygulanan kapatma cezasının ne anlama geldiğini açıklamaktadır. Söz konusu ceza ile hem mekanların belirli süreyle mühürlenmesi hem de işletmecilerin bu süre boyunca faaliyetlerini…

Madde 92

Fuhuş yerlerinin kapatılması ile genel ev sahipleri ve genel kadınlara yönelik cezai işlemlerin uygulanabilmesi için ilgili komisyonun kararı ve mülki idare amirinin onayı gereklidir. İşlemlere ilişkin tutanaklar mülki…

Madde 93

Bir yıl içerisinde iki kez kapatılan fuhuş yerlerinin tekrar açılması yasaktır. Aynı zamanda, bu yerleri işleten kişilere yeni bir fuhuş yeri açmaları için izin verilmez. Süre hesaplanırken kapatma tarihi başlangıç…

Madde 94 – Müstahdemler:

Fuhuş yerlerinde çalışan erkeklerin 25, kadınların ise 35 yaşından küçük olmaması gerekir. Ziyaretçilerle cinsi münasebet kurduğundan şüphelenilen uygun yaştaki ev hizmetçelerine haftada bir kez muayene yapılır.…

Madde 95 – İzinsiz fuhuş yapılan evler:

İzinsiz şekilde gizli fuhuş yapıldığı bildirilen veya öğrenilen evlerde, ahlak zabıtası memurları tarafından öncelikle gizli inceleme gerçekleştirilir. Fuhuşun delillerle kanıtlanması durumunda, hazırlanan tutanak ve…

18 ilgili yargı kararı

SEKİZİNCİ KISIM – Otel, pansiyon, misafirhane, benzeri yerler

Madde 96

Otel, motel, bar, pavyon gibi çeşitli konaklama ve eğlence tesislerinin, genel kadınların çalıştığı veya genelev özelliği taşıyan yerler olduğunun 95 inci maddeye göre tespit edilmesi halinde, bu yerler ruhsatsız…

1 ilgili yargı kararı

Madde 97

Otel, pansiyon ve misafirhaneler dışındaki m. 96'da sayılan yerlerde 21 yaşını doldurmamış kadınlar çalıştırılamaz ve tescilli genel kadınların bu yerlerde bilerek çalıştırılması yasaktır. Ayrıca Polis Vazife ve…

Madde 98

96. maddede sayılan yerlerde çalışan kadın ve kızların kimlik bilgileri ile fotoğrafları polis tarafından kayıt altına alınır. Soruşturma sonucunda fuhuş yaptıkları tespit edilen kişiler hakkında genel hükümler ile 23.…

Madde 99

96. maddede belirtilen kurumları işletenlerin, yanlarında çalışan kadınları müşterilerle cinsel ilişkiye girmeye teşvik etmeleri veya buna imkan tanıyacak önlemler almaları yasaktır.

DOKUZUNCU KISIM – Ceza hükümleri

Madde 100

Belirli tüzük maddelerinin ihlal edilmesi durumunda genel evlerin kapatılmasına ilişkin süreler düzenlenmiştir. Aykırılığın niteliğine göre kapatma süreleri değişmekte olup, aynı ihlalin tekrarlanması durumunda…

Madde 101

74. madde hükmüne aykırı davrananların konutlarının kapatılma sürelerini ve bu yerlerde tespit edilen farklı fuhuş durumlarına uygulanacak işlemleri belirler.

Madde 102

Belirlenen yerlerde telefonun hazır bulundurulmaması veya belirli yasaklı durumların sonradan ortaya çıkması halinde genelev ile birleşme yeri kapatılır.

Madde 103

Komisyonca belirlenen bölgenin dışındaki ev sahipleri, evlerinin fuhuş amacıyla kullanıldığını bildikleri halde bunu komisyona bildirmezlerse Türk Ceza Kanunu'nun 526. maddesi kapsamında kovuşturulurlar. Eğer ev sahibi…

Madde 104

Usulüne uygun izin alınmadan gizli fuhuş yapıldığının delillerle tespit edildiği 95 ve 96 ncı maddelerde belirtilen yerler, komisyon kararı ile üç aya kadar kapatılabilir.

10 ilgili yargı kararı

Madde 105

79. madde hükümlerine uymayanların veya daha sonra izinsiz şekilde kapı açanların evleri on beş gün süreyle kapatılır ve kapıları örttürülür.

Madde 106 – Fuhuşa aracılık edenler:

İzin almadan fuhuş yeri açmak için kadın getirmeye aracılık edenler veya yetkilendirilmiş evler dışındaki yerlerde fuhuşa aracılık yapanlar hakkında Ceza Kanunu hükümlerince işlem yapılır.

Madde 107

Bu tüzüğe aykırı olan fiil ve hareketlerin aynı zamanda suç oluşturması durumunda, bu eylemleri gerçekleştirenler hakkında ayrıca cezai kovuşturma başlatılır.

ONUNCU KISIM – Sosyal yardım

Madde 108 – Komisyonun himayesi:

Fuhuş hayatından vazgeçmek istediği anlaşılan genel kadınlar, ilgili komisyon tarafından himaye edilir. Bu kişilerce önceden teslim alınmış olan kimlik belgeleri iade edilir ve durumları bir süre gizlice takip edilir.

Madde 109 – Hayır derneklerinin himayesi:

Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonları, kadınların fuhuş hayatından kurtulması veya bu hayata başlamasının önlenmesi için相关 hayır derneklerinin çalışmalarından yararlanabilir. Bu amaçla komisyon, ilgili…

Madde 110 – Zührevi muayene evleri:

Genel kadınlar ile 23 üncü maddede yazılı kadınların, 25 inci madde kapsamında yapılacak muayeneleri için genel evlerin olduğu sokaklar yakınında veya komisyonun belirleyeceği yerlerde zührevi muayene evleri açılır. Bu…

Madde 111 – Hastaneler:

Tüzüğün 25. maddesi uyarınca muayene edilen ve Umumi Hıfzıssıhha Kanunu'nun 129. maddesinde belirtilen hastalıklara yakalanan kadınların tedavisi için yeterli büyüklükte hastaneler açılır. Eğer yeni hastane açmak…

Madde 112 – İlk yardım merkezleri:

Umumi Hıfzıssıhha Kanunu'nun 20. maddesinin 12. fıkrası ve Belediye Kanunu'nun 15. maddesinin 52. fıkrası kapsamında kurulacak ilk yardım merkezlerinden birinin veya bir kısmının genelevlerin yakınında açılması…

Madde 113 – Masraflara ait müşterek hükümler:

Zührevi muayene evleri, hastaneler ve ilk yardım merkezlerinin kurulum ve işletme giderleri belediyelerce karşılanır. Tedavinin başka hastanelerde yapılması durumunda, ayrılan yatak sayısına göre maddi yardım yapılır.…

ONİKİNCİ KISIM – Mali hükümler

Madde 114 – Alınacak ücret:

Genel ev sahiplerinden, fuhuş nedeniyle bulaşan zührevi hastalıklarla mücadele giderlerini karşılamak amacıyla her ay belirli bir ücret alınır.

Madde 115 – Evlerin derecelendirilmesi:

Genel evler; bulundukları semt, konfor düzeyi, vizite ücreti ve çalışan kadın sayısı dikkate alınarak belirli komisyonlarca derecelendirilir. Bu derecelere göre uygulanacak ücret miktarları farklılık gösterir.

Madde 116 – Azami ve asgari hadlerin tayini:

En düşük ve en yüksek sınırların belirlenmesi, il ve ilçe merkezlerinin nüfusu ile sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak komisyon kararıyla gerçekleştirilir.

Madde 117 – Ücretin tahsili:

Komisyonca belirlenen derecelere göre alınacak ücretlerin her ay sonunda belediye tahsildarları tarafından genel ev sahiplerinden nasıl tahsil edileceği ve bu paraların nereye aktarılacağı düzenlenmiştir.

Madde 118 – Alınacak ücretin sarf yeri:

Genel ev sahiplerinden tahsil edilen ücretlerin miktarı mücadele komisyonları tarafından belirlenir ve bu tutarlar yalnızca zührevi hastalıklarla mücadele hizmetleri için harcanabilir.

Madde 119 – Bütçe teklifi:

Belediyelerin, zührevi hastalıklarla mücadele amacıyla her yıl bütçelerine ayıracakları ödenek miktarı belirlenir. Bu miktar, bütçe hazırlık sürecinde komisyonlar tarafından tespit edilerek teklif edilir.

Madde 120 – Aylık hesap cetvelleri:

Belediyelerin, her ay topladıkları ücretleri, yaptıkları harcamaları ve geriye kalan tutarı bir liste halinde komisyonlara bildirmesi gerekmektedir.

ONÜÇÜNCÜ KISIM – Müteferrik hükümler

Madde 121

Komisyona gelen, burada görüşülen veya kararlaştırılan tüm hususlar kesinlikle gizli tutulur. Fuhuşa meyilli genç kız ve kadınların kurtarılması amacıyla gerektiğinde hayır cemiyetlerine, anne babaya, veliye veya…

Madde 122

7 ve 8 nci maddelerde belirtilen sağlık ve icra memurları, görevleri gereği öğrendikleri olay, işlem ve kişilere dair bilgileri komisyonlar ve kanuni merciler dışındaki yerlere bildiremezler. Bu kişiler ayrıca…

Madde 123

Tüzüğün yürürlüğe girmesinden önce mevcut olan genel evler, birleşme yerleri ve tek başına fuhuş yapılan evler, durumlarını üç ay içerisinde bu Tüzükteki esaslara uygun hale getirmekle yükümlüdür.

Madde 124

Bu düzenleme ile daha önce yürürlükte olan bir nizamname kaldırılmış, evli kadınların genelevlerde çalışması yasaklanmış ve bazı işletmecilere yönelik yaş sınırlamasına istisna getirilmiştir.

Madde 125

Bu tüzük, 24/4/1930 tarihli ve 1953 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu'nun 128 inci maddesi uyarınca hazırlanmıştır. Söz konusu düzenlemeler, Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihten itibaren yürürlüğe girer.

Madde 126

Bu tüzük hükümlerinin yürütme yetkisi Bakanlar Kurulu'na verilmiştir.