GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ Madde Geçici 41
GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ · Resmî Gazete 6 Aralık 1961, sayı 10700
Bu mevzuat yürürlükten kaldırılmıştır; metin arşiv amaçlıdır.
Sade özet
Sade özet hazırlanıyor. Tam metin aşağıdadır.
Kaynak: 193 sayılı GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ, m. Geçici 41
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
(24/6/1994 tarih ve 4008 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 81 inci maddesine 3946 sayılı Kanunla eklenen son fıkra hükmü, 1.1.1993 tarihinden itibaren iktisap edilen mal ve hakların elden çıkarılmasından doğan kazançlar hakkında uygulanır. Bu tarihtenönce iktisap edilen mal ve haklara Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 80 incimaddesinin 3824 sayılı Kanunla değişmeden önceki hükümleri uygulanır.
——————————
(1) Bu fıkrada yer alan "31/12/1993" ifadesi 25/6/1992 tarih ve 3824 sayılı Kanunun 7 nci maddesi ile "31/12/1999" olarak değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.
594-34
33 – 11/8/1999 tarih ve 4444 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 9, 18, 51, 86.)
Madde 9 fıkra üç – (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Ticari, zirai veya mesleki kazancı dolayısı ile gerçek usulde Gelir Vergisine tabi olanlar ile yukarıda sayılan işleri Gelir ve Kurumlar Vergisi mükelleflerine devamlılık ve bağlılık arz edecek şekilde yapanlar esnaf muaflığından faydalanamazlar.
Madde 9 fıkra dört (birinci cümleden sonra gelen hükümler) (22/7/1998 tarih ve 4369 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Belediyelerce esnaf muaflığı belgesi bir takvim yılı için verilir. Esnaf muaflığı belgesinin şekil ve muhtevasını tayin ve tespite ve uygulamaya ilişkin usulleri belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.
Madde 51 bent (11) – (3/12/1988 tarih ve 3505 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Ödeme kaydedici cihazları kullanan mükellefler
Madde 86 fıkra bir bent (1) alt bent (a) ve (b) – (27/7/1998 tarih ve 4369 sayılı Kanunun hükmüdür.)
a) Tek işverenden alınan tevkif suretiyle vergilendirilmiş ücretlerden;
b) Birden fazla işverenden alınan, tevkif suretiyle vergilendirilmiş ve yıllık gayrisafi tutarları toplamı 103 üncü maddede yazılı tarifenin birinci veikinci gelir dilimleri toplamının yarısını aşmayan ücretlerden;
Madde 18, fıkra bir – (4/12/1985 tarih ve 3239 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Müellif, mütercim, heykeltraş, hattat, ressam, bestekar ve mucitlerin ve bunların kanuni mirasçılarının şiir, hikaye, roman, makale, bilimsel araştırma ve incelemeleri, röportaj, karikatür, fotoğraf, film, video band, radyo ve televizyon senaryo ve oyunu gibi eserlerini, gazete, dergi, radyo, televizyon ve videoda yayınlanmak veya kitap, resim, heykel ve nota halindeki eserleri ile ihtira beratlarını satmak veya bunlar üzerindeki mevcut haklarını devir ve temlik etmek veya kiralamak suretiyle elde ettikleri hasılat Gelir Vergisinden müstesnadır.
34 – 23/11/2000 tarih ve 4605 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 94)
Madde 94 fıkra bir bent (6) alt bent (b/ii) – (22/7/1998 tarih ve 4369 sayılı Kanunun hükmüdür.)
ii) Dağıtılsın dağıtılmasın kurumlar vergisine tabi kurumların, Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin 1 numaralı bendi dışında kalan kurumlar vergisinden müstesna kazanç ve iratlarından,
35 – 20/6/2001 tarihli ve 4684 sayılı Kanunla değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 58)
Madde 38 fıkra üç – (25/5/1995 tarihli ve 4108 sayılı Kanunun hükmüdür.) Mükelleflerin iktisap tarihinden itibaren en az iki tam yıl süreyle işletmelerinde kayıtlı bulunun gayrimenkul, iştirak hisseleri ve amortismana tabi diğer iktisadi kıymetleri elden çıkarmaları halinde, bu iktisadi kıymetlerin maliyet bedeli bunların iktisap edildiği ve elden çıkarıldıkları yıllar hariç olmak
594-35
üzere her takvim yılı için Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılarak kazancın tespitinde dikkate alınabilir. Bu hüküm 39 uncu madde gereğince işletme hesabı esasına göre ticari kazancın tespitinde de uygulanır. Bilanço esasında defter tutan mükellefler tarafından artırılan maliyet bedeline tekabül eden kazançlar, bilançonun pasifinde özel bir fon hesabında gösterilir. Bu fon, sermayeye ilave dışında herhangi bir suretle başka bir hesaba nakledildiği veya işletmeden çekildiği takdirde, o yılın kazancına dahil edilerek vergiye tabi tutulur. Sözkonusu iktisadi kıymetlerin alım satımı ile devamı olarak uğraşanlar, alım satımını yaptıkları iktisadi kıymetler için bu hükümden yararlanamazlar. Şu kadar ki, inşaat yapımına tahsis edilen arsa ve arazilere ilişkin olarak inşaatın bitim tarihine kadar geçen süre için bu fıkra hükmüne göre maliyet bedeli artırımı yapılabilir. Ancak, inşaatın tamamlanmasından önce satışı yapılan gayrimenkuller için maliyet artırımı satışın yapıldığı tarihe kadar uygulanır. Bu fıkra hükmünün uygulanmasına ilişkin usul ve esasları tespit etmeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.
36 – 28/6/2001 tarihli ve 4697 sayılı Kanunla değiştirilmiş veya yürürlükten kaldırılmış hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 23, 25, 63, 86, 89)
Madde 23 bend 11 – (22/7/1998 tarihli ve 4369 sayılı Kanunun hükmüdür.)
11. Kanunla kurulan veya tüzel kişiliği haiz bulunan emekli sandıkları ile on yıl süre ile prim veya aidat ödenmiş olmak kaydıyla Türkiye’de kain ve merkezi Türkiye’de bulunan sigorta şirketleri ve yardım sandıkları tarafından ödenen emekli, maluliyet, dul ve yetim aylıkları (Tüzel kişiliği haiz muhtelif emekli sandıkları ile sigorta şirketleri ve yardım sandıkları tarafından ödenen aylıklar toplamı, en yüksek Devlet memuruna ödenen en yüksek ödeme tutarından fazla ise aradaki fark ücret olarak vergiye tabi tutulur.) (Genel, katma ve özel bütçelerden ödenen bu nevi aylıklar dahil);
Madde 25 bend 3 – (22/7/1998 tarihli ve 4369 sayılı Kanunun hükmüdür.)
3. Kanunla kurulan veya tüzel kişiliği haiz olan emekli sandıklarınca kendilerine zat aylığı bağlananlara aylıkları dışında, kanunları veya statüleri gereğince verilen emekli, dul, yetim ve evlenme ikramiyeleri veya iade olunan mevduatı ve sürelerini doldurmamış bulunanlarla dul ve yetimleine toptan ödenen tazminatlar ile on yıl süre ile prim veya aidat ödenmiş olmak kaydıyla Türkiye’de kain ve merkezi Türkiye’de bulunan sigorta şirketleri ve yardım sandıkları tarafından iade olunan mevduat veya toptan yapılan ödeme tutarı (Kamu idare ve müesseseleri ile kanunla kurulan sosyal güvenlik kurumları ışında kalan tüzel kişiliği haiz emekli sandıkları ile sigorta
şirketleri ve yardım sandıkları tarafından ödenen tazminat, yardım ve toptan yapılan ödemeler en yüksek Devlet memuruna ödenen en yüksek ödeme tutarından fazla ise aradaki fark ücret olarak vergiye tabi tutulur. Bu mukayesede gerekli muhtelif emekli sandıkları ile sigorta şirketleri ve yardım sandıklarından muhtelif zamanlarda alınan ikramiye, tazminat ve toptan yapılan ödemeler topluca dikkate alınır.);
594-36
Madde 63 bend 2 – (31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
2. Emekli aidatı veya sosyal sigorta primleri (Emekli Sandığının veya Sosyal Sigorta Kurumunun Türkiye’de olması şartiyle);
Madde 63 bend 3 – (4/12/1985 tarihli ve 3239 sayılı Kanunun hükmüdür.)
3. Mükellefin şahsına, eşine ve küçük çocuklarına ait hayat, ölüm, kaza, hastalık, sakatlık, işsizlik, analık, doğum ve tahsil gibi şahıs sigortaları için hizmet erbabı tarafından ödenen primler (Sigortanın Türkiye’de kain ve merkezi Türkiye’de bulunan bir sigorta şirketi nezdinde akdedilmiş olması ve sigorta priminin ödendiği ayda elde edilen ücret üzerinden, kanunla kurulu sosyal güvenlik kurumlarına hizmet erbabı hissesi olarak hesaplanan prim veya aidatın aylık tutarını aşmaması şartıyle),
Madde 86 fıkra bir bend 1 alt bend (c) – (31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
c) Tevkif yoluyla vergilendirilmiş bulunan ve gayrisafi tutarları toplamı 103 üncü maddede yazılı tarifenin birinci ve ikinci gelir dilimleri toplamının yarısını aşmayan nenkul sermaye iratlarından ve vergi alacağı dahil kurumlardan elde edilen kâr paylarından;
Madde 89 bend 1 – (4/12/1985 tarihli ve 3239 sayılı Kanunun hükmüdür.)
1. Beyan edilen gelirin % 5’ini ve her bir kişi için asgari ücretin yıllık tutarını aşmamak şartıyla mükellefin şahsına, eşine ve küçük çocuklarına ait hayat, ölüm, kaza, hastalık, sakatlık, analık doğum ve tahsil gibi şahıs sigortalarının primleri (Sigortanın Türkiye’de kain ve merkezi Türkiye’de bulunan bir sigorta şirketi nezdinde aktedilmiş ve gelirin elde edildiği yılda ödenmiş olmak, beyannameye alınmış ücretler varsa bunların safi miktarlarının hesaplanması sırasında ayrıca indirilmemiş bulunmak şartıyla; eşlerin ve çocukların kendi gelirleri için ayrı beyanname vermeleri halinde, bunlara ait sigorta primleri aile reisi gelirinden indirilmez.)
Dar mükellefiyete tabi olanlar sigorta primi indirimi yapamazlar.
37 – 12/6/2002 tarihli ve 4761 sayılı Kanunla değiştirilmiş veya yürürlükten kaldırılmış hükümlerin metinleri. (Madde numarası:75)
Madde 75 ikinci fıkra (7) numaralı bent parantez içi hüküm – (31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
(Bankalara, bankerlere, tasarruf sandıklarına, tevdiat kabul eden diğer müesseselere yatırılan vadeli, vadesiz paralara ödenen faizler ile bunlar dışında kalan kişi ve kuruluşlardan devamlı olarak para toplama işi ile uğraşanların her ne şekil ve ad altında olursa olsun toplanan paralara sağladıkları gelirler ve menfaatler de mevduat faizi sayılır.);
594-37
38 – 7/1/2003 tarihli ve 4783 sayılı Kanunla değiştirilmiş veya yürürlükten kaldırılmış hükümlerin metinleri. (Madde numarası:,1, 2, 80, 81, 82, Mükerrer 81)
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
