GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ Madde 91
GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ · Resmî Gazete 6 Aralık 1961, sayı 10700
Bu mevzuat yürürlükten kaldırılmıştır; metin arşiv amaçlıdır.
Sade özet
Sade özet hazırlanıyor. Tam metin aşağıdadır.
Kaynak: 193 sayılı GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ, m. 91
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
(31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Yıllık beyanname, mükellefin kimliğine, şahsi ve medeni durumuna, gelir ve giderlerine ve 42–44 üncü 114 üncü maddelere göre yapılacak bildirimlere ait malümatı ve bu kanunun uygulanması bakımından lüzumlu sair malümatı ihtiva eder.
Yukarıda yazılı esaslar dahilinde, yıllık beyannamelerin şekil, muhteva ve ekleri Maliye Bakanlığınca tertip ve tanzim olunur. Mükellefler beyanlarını bu beyanname ile yapmaya veya bu beyannamelerde yazılı bilgilere mütenazır olarak bildirmeye mecburdurlar.
(26/6/1964 tarih ve 484 sayılı Kanunun hükmüdür.) Tam mükellefiyete tabi olanların (Geliri, götürü gider usulüne göre tesbit edilen zirai kazançlarla sair kazanç ve iratlardan ibaret olanlar, 87 nci madde gereğince ihtiyari toplamahakkından faydalanan menkul ve gayrimenkul sermaye iradı sahipleri ve ücret erbabı hariç) yıllık beyannamelerinde gösterecekleri gider bildirimleri şunlardır:
1. İşyeri dışında kalan yerler için ödenen kiralar,
2. Sayfiye giderleri (Yol giderleri dahil),
3. Özel otomobil vesair kara, su ve hava taşıtları ve bunların takribi giderleri (Bunlar için ödenen vergi, resim ve harçlar dahil),
4. Hizmetçi, mürebbiye, şoför ve bahçıvan gibi özel hizmetlerde çalıştırılanların sayısı ve bunların takribi giderleri,
5. Öğrenim giderleri (Kati miktarı bilinmiyorsa takribi miktarı),
6. Geçim, ısıtma, aydınlatma, telefon giderleri ile dernek ve kulüplere ödenen aidatların gerçek miktarları, gerçek miktarları bilinmiyorsa takribi miktarları (İşletmede istihsal olunan zirai mahsullerden teşebbüs sahibi ile eşi ve velayet altındaki çocukları tarafından istihlak edilenler hariç),
(26/6/1964 tarih ve 484 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)
Yukarıki bendlerde yazılı giderler, eş ve çocuklarla diğer kimseler için yapılan giderler de dahilolmak üzere bir takvim yılı içinde yapılan giderlerdir.
Ticari kazançlarını bilanço esasına göre tesbit eden mükellefler, beyannamelerine bilanço, kar ve zarar cetveli bağlamaya ve emtia üzerine iş yapan ticaret erbabı bu hesapların muvazenelerini gösterir malümatı beyannamelerine dercetmeye veya ayrı bir cetvel halinde beyannamelerini raptetmeye mecburdurlar.
Beyannamelerine dahil kazanç ve iratları üzerinden tevkif suretiyle vergi ödemiş olanlar, vergi kesenlerin ad ve soyadlarını ve varsa ticaret unvanlarını ve kendilerince malüm ise adreslerini, kesilen vergilerin miktarlarını gösterirbir cetveli beyannamelerine bağlarlar.
Adi ve kollektif şirket ortakları ile komandit şirketlerde komanditeler beyannamelerine şirketin bilançosunu, kar ve zarar cetvelini veya işletme hesabı hulasasını bağlarlar ve şirket mukavelesine göre sermayelerini, şirket karındaki hisselerini beyannamelerinde ayrıca gösterirler.
Madde 113 fıkra bir – (24/12/1980 tarih ve 2361 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Mükelleflerce yıllık beyannamede gösterilen veya vergi incelemeleri sırasında tespit olunan gelir, mükelleflerce ildirilen veya vergi incelemeleri sırasında
578
tespit olunan 91 nci maddeye göre beyanı mecburi giderlerin toplamından düşük bulunduğu ve düşüklük miktarı 10.000 lirayı aştığı takdirde, 10.000 lirayı aşankısmı; beyannamenin ilgili bulunduğu dönem içinde elde edilmiş ve vergisi ödenmemiş gelir sayılır ve bu miktar üzerinden ikmalen vergi tarh olunur.
F ıkra iki ve üç – (26/6/1964 tarih ve 484 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Şu kadar ki, incelemede noksan görülen ve kesin miktarı maddi delillere göre tesbit edilemiyen gider unsurlarının miktarı Takdir Komisyonunca tayin olunur.
Bu hükme göre tarhiyat yapılabilmesi için beyannamede gösterilen giderlerin incelenmesi ve giderlerdeki fazlalığın servetten yapılan harcama ile, borçla veya başka bir kaynaktan karşılandığının mükellef tarafından inceleme sırasındaizah olunamaması şarttır.
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
