GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ Madde 61
GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ · Resmî Gazete 6 Aralık 1961, sayı 10700
Bu mevzuat yürürlükten kaldırılmıştır; metin arşiv amaçlıdır.
Sade özet
Sade özet hazırlanıyor. Tam metin aşağıdadır.
Kaynak: 193 sayılı GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ, m. 61
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
(31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Ücret, işverene tabi ve muayyen bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerdir.
Bu Kanunun uygulanmasında, aşağıda yazılı ödemeler de ücret sayılır:
1. 23 üncü maddenin 11 numaralı bendine göre istisna dışında kalan emeklilik, malüliyeti, dul ve yetim aylıkları;
550
2. Evvelce yapılmış hizmetler karşılığında verilen para ve ayınlarla sağlanan menfaatler;
3. Milletvekillerine, il genel meclisi ve belediye üyelerine, kurumların idare meclisi başkan ve üyelerine, denetçilerine, tasfiye memurlarına ve bunlalara benziyen diğer kimselere bu sıfatları dolayısiyle ve aylık, ödenek, tahsisat, aidat, huzur hakkı, ücret, ikramiye, prim, temüttü hissesi gibi muhtelifadlarla yapılan ödemeler.
4. (19/2/1963 tarih ve 202 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.) Sporculara transfer ücreti veya sair adlarla yapılan ödemeler ve sağlanan menfaatler.
Madde 62 fıkra iki – (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
61 inci maddenin 1,2 ve 3 numaralı bentlerinde yazılı ödemeleri yapanlar bu kanunda yazılı ödevleri yerine getirmek bakımından, işveren hükmündedir.
Madde 68 bent (7, 8 ve 10) – (19/2/1963 tarih ve 202 sayılı Kanunun hükmüdür.)
7. Mesleki faaliyette kullanılan tesisat ve demirbaş ve eşya için Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre ayrılan amortismanlar (Mesleki faaliyette kullanılan ve değeri 1000 lirayı aşmıyan tesisat ve demirbaşlar amortismana tabi tutulmıyarak doğrudan doğruya gider kaydolunabilir.);
8. Serbest meslek faaliyetleri dolayısiyle emekli sandıklarına ödenen giriş, emeklilik aidatı ve yardım pulları bedelleri (İndirilecek emeklilik aidatı, yıllık gayrisafi kazancın % 5 ini geçemez.);
10. Yukarıdaki bentler dışında, kalan, işle ilgili şehir dahili nakil vasıtaları ücretleri (Özel otomobillerini işlerinde de kullananların yaptıkları giderlerin yarısı), posta, telgraf, mecmua, gazete, işyeri temizliği, asansörcü ve odabaşı ücreti gibi müteferrik giderler (Bu bentte yazılı giderlere karşılık olarak mükellefler diledikleri takdirde 5 000 liradan fazla olmamak üzere gayrisafi hasılatın % 10 unu götürü olarak gider yazabilirler.)
Fıkra iki – (19/2/1963 tarih ve 202 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Sebebi ne olursa olsun para cezaları ve vergi cezaları gider olarak indirilemez.
Madde 69 parantez içi hüküm – (19/2/1963 tarih ve 202 sayılı Kanunun hükmüdür.)
(Bu madde hükmü borsa ajan ve acentalarına, gümrük komüsyoncularına dava vekillerine, müşavirlere, kurumlar ve tüccarlarla serbest meslek erbabının ticarive mesleki işlerini takip eden muakkiplere ve musiki konseri verenlere şamil değildir.)
Madde 70 fıkra bir bent (5) – (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
5. İmtiyaz, ihtira, işletme hakları ile ticaret unvanı, alameti farika gibi sair bilümum haklar;
Fıkra dört – (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Vakfın veya tesisin gelirinden hizmet karşılığı olmıyarak alınan hisselerbu kanunun tatbikinde gayrimenkul sermaye iradı addedilir.
Madde 73 fıkra bir – (19/2/1963 tarih ve 202 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Kiraya verilen mal ve hakların kira bedelleri emsal kira bedellerinden aşağı olamaz. Bedelsiz olarak başkalarının intifaına bırakılan mal ve hakların emsal kira bedeli, bu mal ve hakların kirası addolunur. Binalarda emsal kira bedeli, yetkili özel mercilerce takdir edilmiş kirası, bu suretle takdir edilmiş kira mevcut değilse, Vergi Usul Kanununa göre taayyün eden gayrisafi irattır. Arazide emsal kira bedeli, Vergi
551
Usul Kanununa göre taayyün eden vergi değerinin % 10 dur. Diğer mal ve haklardaemsal kira bedeli, bu mal ve hakların maliyet bedelinin ve bu bedel malüm değilse, Vergi Usul Kanununun servetlerin değerlenmesi hakkındaki hükümlerine göretayin olunan değerlerinin % 10'udur.
Madde 74 fıkra bir – (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Safi iradın bulunması için gayrisafi hasılattan aşağıda yazılı giderler indirilir:
Bent (5 ve 10) – (19/2/1963 tarih ve 202 sayılı Kanunun hükmüdür.)
5. Kiraya verilen mal ve haklar için ödenen vergi, resim, harc ve şerefiyelerle kiraya verenler tarafından ödenmiş olmak şartiyle belediyelere ödenen harcamalara iştirak payları (Bu kanuna göre Gelir Vergisinden mahsubu kabul edilenbina, buhran, müdafaa ve arazi vergileri gider olarak indirilmez);
10. Sahibi bulundukları konutları kiraya verenlerin kira ile oturdukları konutların kira bedeli, (Bu kira, kiraya verilen konutun kira bedelini aştığı takdirde fazlası indirilmez);
Fıkra üç – (19/2/1963 tarih ve 202 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Mükellefler (Hakları kiraya verenler hariç) diledikleri takdirde, yukarıda yazılı giderlere karşılık olmak üzere hasılatlarından % 20 sini götürü olarak indirebilirler. Götürü gider usulünü kabul edenler iki yıl geçmedikçe bu usulden dönemezler.
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
