GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ Madde 34 (4)
GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ · Resmî Gazete 6 Aralık 1961, sayı 10700
Bu mevzuat yürürlükten kaldırılmıştır; metin arşiv amaçlıdır.
Sade özet
Sade özet hazırlanıyor. Tam metin aşağıdadır.
Kaynak: 193 sayılı GELİR VERGİSİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ, m. 34 (4)
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
(24/12/1980 tarih ve 2361 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Aile reisi beyanlarında indirim, beyan edilen gelire uygulanır.
Aile reisi tarafından kendisinin, eşinin veya çocuklarının geliri dolayısıyla beyanname verilmesine mahal olmadığı hallerde indirim; vergiye tabi gelirivarsa aile reisinin bu gelirine, aile reisinin geliri yoksa, eşine ait gelire, eşinin de geliri mevcut değilse çocuklarından herhangi birine ait gelire uygulanır.
(31/12/1981 tarih ve 2574 sayılı Kanunun hükmüdür.) Aile reisinin, eşinin ve çocuklarının her birinin gerçek usulde vergiye tabi ücret gelirine ayrıca 31 nci maddede yer alan özel indirim ve varsa sakatlık indirimi uygulanır.
İndirimin bu fıkra hükmüne göre eş veya çocuklara ait gelire uygulanması halinde de indirim miktarı aile reisinin durumuna göre tayin olunur.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Ek Madde 2 fıkra bir bent (4, 5 ve 6) – (24/12/1980 tarih ve 2361 sayılı Kanunun hükmüdür.)
4. Yapılan yatırım en az 20.000.000 lira (Devlet Planlama Teşkilatının hazırladığı bölge kalkınma planının şümulüne giren yatırımlarla memleket ekonomisi bakımından ayrı bir önem ve özellik arz ettiği Yüksek Planlama Kurulu tarafından kabul edilen faaliyet kollarında 10.000.000 ve genel olarak ziraattekiyatırımlarda 4.000.000 lira) olmalıdır.
5. Yatırıma başlamadan önce Devlet Planlama Teşkilatına başvurularak lüzumlu bilgi ve belgelerin tevdi edilmiş ve yukarıda belirtilen şartların mevcudiyeti tasdik edilmiş bulunmalıdır.
Araştırma, plan ve proje masrafları ile arazi temini için yapılan giderler hariç olmak üzere, yatırımla ilgili her türlü harcamalar yatırıma başlandığını gösterir.
6. Yatırım, tasdik edilmiş bulunan şartlar ve süreler dahilinde yapılmış olmalıdır.
Tasdik edilen şartlarda husule gelecek değişikliklerin ve sürelerde vuku bulacak gecikmelerin, vukuundan itibaren 1 ay içinde Devlet Planlama Teşkilatına bildirilmesi ve onayının alınması şarttır. Devlet Planlama Teşkilatı, iktisadi veya teknik zaruretlerle veya mücbir sebeplerden ileri gelen değişiklik ve gecikmeleri kabul edebilir.
583
Müracaatın zamanında yapılmaması veya değişiklik ve gecikmelerin kabul edilmemesi halinde, evvelce yapılan tasdik hükümsüz addolunur. Tasdik edilen şartlarda ve sürelerde bir defadan fazla değişiklik veya gecikme vukua gelmesi halinde, yukarıdaki bentlerde belirtilen usul ve esaslara uyularak yeniden yatırım indirimi belgesi alınması mecburidir.
Ek Madde 4 fıkra iki ve üç – (24/12/1980 tarih ve 2361 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Her yatırım için faydalanılacak indirim tutarı, o yatırım içerisinde yer alan indirimden yararlanabilecek aktif değerlerin kıymetleri toplamına, yatırımindirimi belgesinde yazılı olan indirim nispetinin uygulanması suretiyle hesaplanır.
Birden fazla yatırım indirimi belgesi almış mükelleflerin safi kazancının kıfayetsizliği sebebiyle önceki yıllarda tamamen uygulanmamış olan eski yatırımlarla ilgili müdevver indirim tutarlarının mevcut bulunması halinde, evvela bu indirimler uygulanır, ondan sonra yeni yatırımlara müteallik indirimlerin uygulanmasına başlanır.
Madde 38 fıkra üç – (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Ticari bilançoya dahil olup iratları vergiden müstesna bulunan menkul kıymetlerin iratları ticari kazançtan indirilir.
Madde 40 bent (5) – (24/12/1980 tarih ve 2361 sayılı Kanunun hükmüdür.)
5. İşletmeye dahil olup sadece işte kullanılan taşıtların amortismanları ile giderlerinin tamamı;
Madde 46 fıkra iki – (24/12/1980 tarih ve 2361 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Bu suretle tespit olunacak safi kazançlar 225 bin lirayı geçemez. Şu kadar ki, tespit olunacak safi kazanç,
– Beşinci dereceye giren mükellefler için 50.000
– Dördüncü dereceye giren mükellefler için 75.000
– Üçüncü dereceye giren mükellefler için 100.000
– İkinci dereceye giren mükellefler için 150.000 liradan az olamaz.
Birinci dereceye giren mükellefler için bu miktar 225.000 liradır. Belediye teşkilatı bulunmayan köylerdeki götürü mükellefler için bu miktarlar 1/3 oranında uygulanır.
Fıkra üç – (31/12/1981 tarih ve 2574 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Birinci dereceye giren mükellefler için bu miktar 225.000 liradır. Münhasıran belediye teşkilatı bulunmayan köylerde işyeri bulunan ve faaliyet icra edengötürü mükellefler için bu miktarlar 1/3 oranında uygulanır.
Madde 51 bent (8) – (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
8. Tavassut işi yapanlar.
Madde 57 bent (11) – (24/12/1980 tarih ve 2361 sayılı Kanunun hükmüdür.)
11. İşletmeye dahil olup sadece işte kullanılan taşıtların amortismanlarıile giderlerinin tamamı.
Madde 61 fıkra üç bent (5) (24/12/1980 tarih ve 2361 sayılı Kanunun hükmüdür.)
5. Bilirkişilere, eksperlere, spor hakemlerine ve her türlü yarışma jürisi üyelerine ödenen veya sağlanan para, ayın ve menfaatler;
Madde 63 fıkra bir bent (3) – (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
3. Emekli aidatı ve sosyal sigorta primi kesilmiyen hallerde, ücretin % 5' ini geçmemek şartiyle, hayat, ölüm, kaza, hastalık, sakatlık ve işsizlik gibi şahıs sigor-
584
taları için hizmet erbabı tarafından doğrudan doğruya veya vasıta ile ödenen primler (Sigortanın Türkiye'de kain veya Türkiye'de temsil edilen bir şirket nezdinde akdedilmiş olması şartiyle.)
Madde 70 fıkra bir bent (5) – (24/12/1980 tarih ve 2361 sayılı Kanunun hükmüdür.)
5. Arama, işletme ve imtiyaz hakları ve ruhsatları ihtira beratı, alametifarika, marka, ticaret unvanı, her türlü teknik resim, desen, model, plan ilesinema ve televizyon filmleri, ses ve görüntü bantları, sanayi ve ticaret ve bilim alanlarında elde edilmiş bir tecrübeye ait bilgilerle gizli bir formül veyabir imalat usulü üzerindeki kullanma hakkı veya kullanma imtiyazı gibi haklar (Bu hakların kullanılması için gerekli malzeme ve teçhizat bedelleri de gayrimenkul sermaye iradı sayılır);
Bent (8) – (19/2/1963 tarih ve 202 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)
8. Motorlu nakil ve cer vasıtaları ile her türlü motorlu araç, makina ve tesisat.
Fıkra iki ve üç – (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Yukarıda yazılı mallar ve haklar ticari veya zirai bir işletmenin bilançosuna dahil bulunduğu takdirde bunların iratları ticari ve zirai kazancın tesbitine müteallik hükümlere göre hesaplanır.
Tüccarlara ait olsa dahi, bilançoya dahil bulunmayan gayrimenkullerle haklar hakkında bu bölümdeki hükümler uygulanır.
Madde 73 fıkra bir – (24/12/1980 tarih ve 2361 sayılı Kanunun hükmüdür.)
Kiraya verilen mal ve hakların kira bedelleri emsal kira bedelinden düşükolamaz. Bedelsiz olarak başkalarının intifaına bırakılan mal ve hakların emsal kira bedeli, bu mal ve hakların kirası sayılır. Bina ve arazide emsal kira bedeli, yetkili özel mercilerce takdir edilmiş kirası, bu suretle takdir edilmiş kira mevcut değilse, Vergi Usul Kanununa göre belirlenen vergi değerinin % 7'sidir. Diğer mal ve haklarda emsal kira bedeli, bu mal ve hakların maliyet bedelinin, bu bedel bilinmiyorsa, Vergi Usul Kanununun servetlerin değerlenmesihakkındaki hükümlerine göre belli edilen değerlerinin % 10'udur.
Fıkra iki bent (2) – (31/12/1960 tarih ve 193 sayılı Kanunun hükmüdür.)
2. Gayrimenkullerin mal sahiplerinin usul veya füruunun ikametine tahsis edilmesi (Usul veya fürudan her birinin ikametine birden fazla konut tahsisedilmişse bu konutların yalnız birisi hakkında emsal kira bedeli hesaplanmaz);
Madde 75 fıkra iki bent (2, 4, 5, 6, 11 ve 12) – (24/12/1980 tarih ve 2361 sayılı Kanunun hükmüdür.)
2. İştirak hisselerinden doğan kazançlar (Limited şirket ortaklarının ve komanditerlerin kar payları ile kooperatiflerin dağıttıkları kazançlar bu zümreye dahildir. Kooperatiflerin ortakları ile yaptıkları muamelelerden doğan karların ortaklara, kooperatifle yaptıkları muameleler nispetinde tevzii, kazanç dağıtımı sayılmaz).
Adi komandit şirketlerde komanditerlerin kar payları, şirket karının ilişkin bulunduğu takvim yılında elde edilmiş sayılır.
4. Kurumlar Vergisi Kanunu uyarınca yıllık veya özel beyanname veren dar mükellefiyete tabi kurumların ticari bilançolarına göre doğan kardan Kurumlar Vergisi düşüldükten sonra kalan kısım;
585
5. Her nevi tahvil faizleri (yıllık ödeme faizle birlikte tahvilin itfa bedelini de ihtiva ettiği takdirde tahvilin itfa edilen kısmı irat sayılmaz.);
6. Her nevi alacak faizleri (adi, imtiyazlı, rehinli, senetli alacaklarlacari hesap alacaklarından doğan faizler. Hazine tahvili ve bonoları da dahil olmak üzere kamu tüzelkişilerince borçlanılan ve senede bağlanmış olan meblağlar için verilen faizler dahil);
11. 77 nci maddede yazılı vergi alacağı;
12. Faizsiz olarak kredi verenlere ödenen kar payları.
İlgili yargı kararları (0)
Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.
