mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E. 2026/82 K. 2026/468

Karar tarihi: 9 Eylül 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

Hukuk Genel Kurulu 2026/82 E. , 2026/468 K. "İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/264 E., 2024/478 K. ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/14949 Esas, 2016/1207 Karar sayılı BOZMA kararı 1. Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine ilişkin verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunca usulden bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince Hukuk Genel Kurulunun usule ilişkin bozma kararından sonra yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda usulden bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince Özel Daire bozma kararına uyulması suretiyle yeniden davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine ilişkin direnme kararı verilmiştir. 3. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 4. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi 5. Davacı vekili, Elazığ ili, ... Köyü, ... mevkiinde 13.06.2013 tarihinde meydana gelen yangının trafodan çıkan kıvılcımların buğday tarlasına ve buradan erozyon kontrol sahasına sıçraması sonucu çıktığını, yangın nedeniyle 92.047,20 TL zarar tespit edildiğini ileri sürerek bitki örtüsünde meydana gelen zararın da bilirkişi marifetiyle belirlenmesi ve fazlaya ilişkin hakkın saklı kalması suretiyle şimdilik 92.047,20 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabı 6. Davalılar vekili, davanın süresinde açılmadığını, davacının dava açma ehliyetinin bulunmadığını, yangının çıktığı iddia edilen trafonun müvekkillerinin çalışanı olduğu ... Elektrik Dağıtım A.Ş’ye ait olduğunu, bu nedenle müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı 7. Mahkemenin 01.10.2015 tarihli ve 2015/110 Esas, 2015/316 Karar sayılı karar sayılı kararı ile, davalılar yönünden sıfat yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı 8. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. 9. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/14949 Esas, 2016/1207 Karar sayılı kararı ile; “…Dava, haksız eyleme dayanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya kapsamından, davalılar hakkında taksirle orman yangınına neden olma suçundan kamu davası açıldığı, Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/726 esas sırasına kaydedildiği, davanın derdest olduğu anlaşılmaktadır. 6098 sayılı TBK’nun 74. maddesi gereğince hukuk hâkimi ceza mahkemesinin kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesince belirlenecek maddi vakıalar hukuk hâkimi yönünden de bağlayıcıdır. Bu nedenle; Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/726 esas sayılı ceza dosyasının sonucu beklenmeli ve varılacak sonuca göre yapılacak değerlendirme ile birlikte iş bu dava hakkında karar verilmelidir. Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru bulunmamış, temyiz edilen kararın bu yönden bozulması gerekmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı (Birinci Direnme Kararı) 10. Mahkemenin 30.06.2016 tarihli ve 2016/207 Esas, 2016/351 Karar sayılı kararı ile; önceki gerekçenin yanında öncelikle husumetin değerlendirilmesi ve usul ekonomisi açısından da davanın ... Elektrik Dağıtım A.Ş’ye yöneltilmesi gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir. Hukuk Genel Kurulu Kararı 11. Direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine Hukuk Genel Kurulunun 12.04.2017 tarihli ve 2017/4-1416 Esas, 2017/749 Karar sayılı kararı ile; usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gerekçesiyle hükmün usulden bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin Üçüncü Kararı 12. Mahkemenin 17.06.2022 tarihli ve 2017/147 Esas, 2022/368 Karar sayılı kararı ile; yargılama sırasında davalıların ceza mahkemesinde taksirle yangına neden olma suçundan yargılandıkları ve delil yetersizliğinden beraatlerine karar verildiği, bu kararın onanarak kesinleştiği dolayısıyla yangının davalılar tarafından çıkarıldığı sabit olmadığından tazminat bakımından sorumluluklarına gidilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı 13. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. 14. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 30.04.2024 tarihli ve 2024/877 Esas, 2024/1486 Karar sayılı kararı ile; “…Somut olayda; Mahkemece Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin bozma kararına direnilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine, Hukuk Genel Kurulu tarafından sair temyiz itirazları incelenmeksizin usulüne uygun direnme kararı verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur. Mahkemenin 11.07.2017 tarihli birinci celsesinde Hukuk Genel Kurulunun bozma kararına uyulmuş ise de, daha önce direnilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin bozma kararında belirtilen şekilde değerlendirme yapılarak yeni bir karar verilmiştir. Ne var ki; direnme kararı verilmekle taraflar yönünden usulü kazanılmış hak doğmuştur. Bu nedenle direnme kararı esas yönünden bozulmadan bu karardan dönülerek Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyulması mümkün değildir. Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince, uyulması zorunlu olan Hukuk Genel Kurulunun usule ilişkin bozma kararı gereğinin yerine getirilmesi gerekir. Hâl böyle olunca, Mahkemece; Hukuk Genel Kurulunun 12.04.2017 tarihli ve 2017/1416 E. 2017/749 K. sayılı kararında açıklandığı şekilde bir direnme kararı verilmesi gerektiğinden, karar usulden bozulmalıdır. Bozma nedenine göre, davacı tarafın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir…” gerekçesiyle karar usulden bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesinin Dördüncü Kararı (İkinci Direnme Kararı) 15. Mahkemenin 10.12.2024 tarihli ve 2024/264 Esas, 2024/478 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay 4. HD’nin bozma kararına direnilmesine, davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir. Direnme Kararının Temyizi 16. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. II. ÖN SORUN 17. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce; ceza dosyasının yargılama sırasında (birinci direnme kararından sonra) kesinleşmesiyle oluşan yeni durum karşısında dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak değerlendirilip tartışılmıştır. III. GEREKÇE 18. Dosya kapsamından, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilgili ceza dosyası sonucunun beklenmesi gerektiğine ilişkin 28.01.2016 tarihli bozma kararına karşı Mahkemece, öncelikle husumetin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verildiği, anılan ceza dosyasının yargılama sırasında 08.09.2021 tarihinde kesinleştiği ve Mahkemece ceza dosyasının sonucu da değerlendirilerek davanın reddine karar verildiği ve sonrasında yukarıda belirtilen aşamaların gerçekleştiği anlaşılmaktadır. 19. Hâl böyle olunca, anılan ceza dosyasının yargılama sırasında birinci direnme kararından sonra 08.09.2021 tarihinde kesinleşmesiyle oluşan yeni durum karşısında dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesi gerekir. IV. KARAR Açıklanan sebeplerle; Ceza dosyasının birinci direnme kararından sonra kesinleşmesiyle oluşan yeni durum karşısında davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 09.09.2026 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.

Kaynakta görüntüle ↗