- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E. 2025/5132 K. 2026/5939
Karar tarihi: 20 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. Geçici 3
- 3402 sayılı KADASTRO KANUNU, m. 17
- 3402 sayılı KADASTRO KANUNU, m. Geçici 8
- 6831 sayılı ORMAN KANUNU, m. 1
Karar metni
8. Hukuk Dairesi 2025/5132 E. , 2026/5939 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
SAYISI : 2023/43 E., 2025/233 K.
İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak verilen karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. ... ili ... ilçesi ... Mahallesinde 2014 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8. maddesine göre yapılan kadastro sırasında; 1 04... parsel sayılı taşınmaz, bahçe vasfıyla 1.097,33 m² yüzölçümlü olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine istinaden davalı ... adına tespit edilmiştir. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1942 yılında 3116 sayılı Orman Kanunu'na (3116 sayılı Kanun) göre yapılan orman tahdidi, 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) uyarınca yapılıp 24.07.1996 tarihinde kesinleşen aplikasyon, sınırlaması yapılmamış ormanlarda orman kadastrosu ve aynı Kanun'un 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uygulaması, 2017 yılında yapılan düzeltme çalışması ile 2021 yılında 3402 sayılı Kanun'un Ek-1. maddesi uyarınca yapılan çalışma vardır. Arazi kadastrosu ise 1984 yılında yapılmış ve dava konusu taşınmaz orman olduğu gerekçesi ile tapulama harici bırakılmıştır.
2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; 1 04... parsel sayılı taşınmazın niteliği itibariyle zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığını, ilk kadastro çalışmasında da orman içerisinde kaldığından tescil harici bırakıldığını, zilyetliğin de ancak orman kadastrosunun aplikasyonu kesinleştikten itibaren başlaması gerektiği gözetildiğinde 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığını ileri sürerek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli ve 2015/48 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararı ile davanın reddine, 1 04... parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine, Dairemizin 20.10.2022 tarihli ve 2021/12171 Esas, 2022/8271 Karar sayılı ilâmı ile "Araştırma ve incelemenin hüküm kurmak için yeterli olmadığı, dava konusu taşınmazın orman kadastro çalışmalarına göre konumunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde gösterilmediği gibi bu çalışmalara ilişkin belgelerin de dosya arasında bulunmadığı, yine taşınmazın hava fotoğrafı gösteriminin denetime elverişli olmadığı, bu doğrultuda dava konusu taşınmaz hakkında usulüne uygun orman ve zilyetlik araştırması yapılması, taşınmazın öncesi orman ise zilyetliğin tahdit dışında kaldığı tarih itibariyle hukuki kıymet kazanacağının dikkate alınması" gereğine değinilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.
Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Dava konusu taşınmazın 1980 tasdik tarihli 1/50.000 ölçekli ... Alan Nazım İmar Planında orman alanı olarak gösterildiği, davalı tarafın eklemeli zilyetlikle 1980 yılından önce 20 yılı aşkın bir süredir tarım amaçlı kullanılan bir taşınmazı edindiği ve zilyetliğini devam ettirdiği, böylelikle taşınmaz üzerinde, imar planına alınmadan önce zilyetlikle iktisap şartlarını sağladığı" gerekçesiyle davanın reddine, 1 04... parsel (yeni 30 67... parsel) sayılı taşınmazın kadastro tutanağındaki tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın zilyetlikle kazanıma elverişli yerlerden olmadığını, davalı lehine zilyetlikle kazanım koşullarının da oluşmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olup olmadığına, davalı lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazın 1980 tarihli imar planı kapsamına alındığı tarihe kadar davalı lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, ulaşılan sonuç dosya kapsamıyla uyuşmamaktadır.
Şöyle ki; 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe girmiş olan 4785 sayılı Kanun gözetilmek suretiyle orman tahdidi yapılıp, kesinleşmişse; bir yerin orman olup olmadığı kesinleşmiş tahdit harita ve tutanaklarının orman mühendisi aracılığıyla yerine uygulanması yoluyla çözümlenir. Şayet, orman tahdidi, 4785 sayılı Kanun hükümleri nazara alınmadan 3116 sayılı Kanuna göre 1945 yılından önce yapılmış ve taşınmaz tahdit sınırları dışında kalıyor ise, bu durumda ilgili yerin orman olup olmadığı en eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasının incelenmesi suretiyle 47 85... sayılı Kanunlar ile 6831 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre belirlenecektir. Zira, 3116 sayılı Kanunla, sadece Devlet ormanlarının kadastrosunun yapılması öngörüldüğünden, 4785 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu kesinleşen orman kadastrosu, harita ve tutanaklarının uygulanmasıyla, orman sınırı dışında kalan taşınmazların orman niteliği ve hukuki durumu saptanamaz.
Dosya kapsamından yörede, 1942 yılında orman tahdidi, 24.07.1996 tarihinde kesinleşen aplikasyon, sınırlaması yapılmamış ormanlarda orman kadastrosu ve 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde çalışmaları yapıldığı ve dava konusu taşınmazın her iki çalışmada da tahdit dışında bırakıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, 1996 tarihinde kesinleşen tahditten kadastro tespit tarihi olan 2014 yılına kadar zilyetlikle kazanım için 20 yıllık süre bulunmadığından, taşınmazın 1996 yılından önce, diğer bir ifadeyle, öncesi itibariyle orman sayılan yer olup olmadığının, bir başka deyişle de, 1996 tarihine kadar sürdürülen zilyetliğin hukuki kıymeti olup olmadığının belirlenmesi için eski tarihli hava fotoğraflarının incelenmesi gerekmektedir.
Somut olayda; uzman orman bilirkişi kurulunun eski tarihli hava fotoğraflarına dayalı olarak yöntemine uygun şekilde yaptığı inceleme ve araştırmada, 1942 tarihli hava fotoğrafında taşınmaz üzerinde orman emvali bulunduğu, taşınmazın 4785 sayılı Kanun uygulamasına göre orman olması gereken yerlerden olduğu bildirilmiştir. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın öncesinin orman niteliğinde olduğu, ancak 24.07.1996 tarihinde kesinleşen evvelce sınırlaması yapılmamış ormanlarda orman kadastrosu ve 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde çalışmasında orman sınırları dışında bırakıldığı ve bu tarihe kadar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukuki kıymetinin bulunmadığı, orman sınırları dışında bırakılma tarihinden kadastro tespit tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı, kaldı ki, imar-ihyaya tabi olduğu sabit olan dava konusu yerin 1980 tarihinde yapılan imar planı kapsamında olduğu gözönüne alındığında öncesi orman olan bu taşınmazda 1980 yılına kadar zilyetliğin de hukuki kıymeti olamayacağından- taşınmazda 3402 sayılı Kanun'un 14/1 ve 17. maddeleri gereğince zilyetlikle kazanma koşulları oluşmadığına göre İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı biçimde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
VI. KARAR
Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilâmının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
20.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
