- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E. 2025/4701 K. 2026/5991
Karar tarihi: 21 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 369/1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 370/1
- 3402 sayılı KADASTRO KANUNU, m. 14
- 3402 sayılı KADASTRO KANUNU, m. 17
- 3402 sayılı KADASTRO KANUNU, m. Geçici 8
Karar metni
T.C.
YARGITAY
8. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2022/1509 E., 2025/816 K.
- İLK DERECE MAHKEMESİ
- Adıyaman Kadastro Mahkemesi
- SAYISI
- 2022/42 E., 2022/24 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. Kadastro sırasında, ... ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 2 06... parsel sayılı 3.856,20 m² yüzölçümündeki taşınmaz, susuz tarla vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir.
2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... köyünde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8. maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmasında 2 06... parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tespit edildiğini, dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde belirtilen çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla kullanma ve 17. madde gereği imar-ihya şartlarının gerçekleşmediğini, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken yerlerden olduğunu beyan ederek, 2 06... parsel sayılı taşınmazın davalı adına yapılan tespitinin iptali ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığını, tarım arazisi olduğunu, taşınmaz üzerinde 40-50 seneden beri tarım yapıldığını, çeşitli mahsuller ekildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 17. maddesinde yer alan orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen alan olduğu, dava konusu taşınmazın davalının ve murisinin masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirildiği ve 14. maddede belirtildiği gibi 20 yılı aşkın bir zamandır davalının zilyetliğinde bulunduğunun tespit edildiği, yapılan senetsizden edinim araştırmasında da 40-100 dönüm sınırlamasının aşılmadığı, bu haliyle davalı lehine 3402 sayılı Kanun'un 14. ve 17. maddeleri uyarınca mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine, ... ili ... ilçesi ... köyü ... mevkinde kain 2 06... parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2016 yılında 3402 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmasında dava ve istinafa konu ... ili ... köyü 2 06... parsel sayılı taşınmazın senetsizden susuz tarla vasfı ile davalı adına tespit gördüğü, orman bilirkişi kurul raporuna göre, en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafında taşınmazın orman sayılmayan alanda kaldığı, fiili olarak da orman toprağı niteliği taşımadığı, eğiminin ortalama %10 olduğu, harita mühendisi bilirkişi kurul raporuna göre, 1950, 1973, 19 85... tarihli hava fotoğrafları ile 20 11... tarihli uydu fotoğraflarına göre taşınmazda ağaç izleri ve tarımsal faaliyet olduğu, ziraat mühendisi bilirkişi kurul raporuna göre, taşınmazın 3. sınıf kuru tarım arazisi vasfında olduğu, killi-tınlı toprak yapısında, 55-60 cm derinliğe sahip, orta verimlikte bulunduğu, taşınmazın yaklaşık 35 yıldır imar-ihya edildiği ve tarıma elverişli olduğunun ifade edildiği, sayılan tespitlere göre taşınmazın 3. sınıf kuru tarım arazisi olduğu, orman sayılan alanlardan olmadığı, taşınmazın öncesinde davalının murisi tarafından, sonrasında davalı tarafından tarım arazisi olarak kullanıldığı, terk olmadığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden, dere yatağı, orman, mera olmadığı ve gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu edilen ve İlk Derece Mahkemesince davalı adına tesciline karar verilen kısımlarla ilgili olarak davalının bu kısma ne şekilde zilyet olduğu ve zilyetlikle iktisap şartlarının ne suretle bu şahıs lehine gerçekleşip tamamlandığı hususlarının yeterince araştırılmadığını, mahallinde yapılan keşifte dinlenen tanık ve bilirkişi beyanlarında taşınmazda davalının ve önceki zilyetlerinin kullanımı/imar-ihyanın başlangıcı, tamamlanışı ve sürdürülüş biçimine dair hükme yeterli beyanlarının bulunmadığını, davalının zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiğine dair somut veri ve ifadelerin mevcut olmadığını, keşif sonucu dosyaya sunulan raporlar hüküm kurmaya elverişli olmayıp yapılan itirazlar dikkate alınmadan karar verildiğini beyan ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,
Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
21.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
