- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E. 2025/3333 K. 2026/5964
Karar tarihi: 21 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 369/1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 370/1
- 3402 sayılı KADASTRO KANUNU, m. 14
- 3402 sayılı KADASTRO KANUNU, m. 18/2
Karar metni
T.C.
YARGITAY
8. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2021/2029 E., 2025/228 K.
- İLK DERECE MAHKEMESİ
- Ağrı Kadastro Mahkemesi
- SAYISI
- 2011/204 E., 2021/9 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. ... ili ... köyü çalışma alanında 2011 yılında yapılan kadastro sırasında, vergi kaydına istinaden 1 01... , 80... parsel sayılı taşınmazlar çayır ve otlakiye vasfıyla davalılar ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir.
2. Davacı ... vekili asıl ve birleşen dosya dava dilekçelerinde özetle; taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, Mahkeme aksi kanatte ise dayanak vergi kaydı miktarı ile tespit edilen miktarların birbirlerini karşılamadığını ileri sürerek, tespitlere itiraz davası açmıştır.
II. CEVAP
Davalılar cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama neticesinde yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...dosya kapsamında toplanan tüm deliller ve yukarıda bahsedilen yasal düzenlemeler ışığında; dava konusu 1 01... ve 80 numaralı parsellerin kimi düz yerlerinde çayır otu olup kimi eğimli yerlerinin meraya özgü bitkiler ve taşlık unsurlarla kaplı olduğu, 1 01... nolu parselin ise 80 numaralı parselin devamı olup eğiminin yükselerek % 60'lara kadar çıktığı ve zeminin meraya özgü bitkiler ile taşlık ve kayalık unsurlarla kaplı olduğu, 80, 81... numaralı parselleri doğu ve batı yönüyle saran komşu 78... numaralı yaylak vasıflı parseller ile aralarında herhangi bir ayırıcı unsurun olmayıp sınır hatlarını belirgin olmadığı bu nedenle taşınmazların otlakiye ve yaylak vasfında olduğu gerek Mahkeme gözlemi gerek teknik raporlar ile sabit olduğu keza davada hak iddiası olanların dahi taşınmazı yaylak olarak kullandıklarını beyan etmeleri ve keşif mahallinde dinlenen mahalli ve tespit bilirkişilerinin birbirleri ile uyumlu beyanlarında dava konusu taşınmazlarda davalıların hayvanlarını otlattıkları ve sürdürülen zilyetliğin yayla olarak kullanıma dayalı olduğunu beyan ettikleri de gözetildiğinde dava konusu taşınmazların otlakiye ve yaylak vasfında olduğu ve özel mülke konu olamayacağı anlaşılmıştır. Öte yandan diğer bir uyuşmazlık olan tespit tarihine kadar davalılar ve miras bırakanları yönünden kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşullarının varlığı konusunda yapılan araştırmada; her ne davalılarca dayanılan vergi kaydının dava konusu taşınmazları kapsadığı anlaşılsa da vergi kaydının mülkiyet belgesi niteliğinde olmadığı, zilyetlikle birleştirdiği takdirde vergi kaydı kapsamında kazanımın mümkün olduğu, dava konusu yerin de öncesinin niteliğinin zilyetlikle iktisaba elverişli yerlerden olması halinde iktisabın mümkün olduğunun yerleşik Yargıtay içtihatları ile (emsal kabul edilen kararlar: Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi 2015/12532 Esas, 2018/1227 Karar sayılı ve 2016/6468 Esas, 2017/163 Karar sayılı ilamları) bilindiği, keşifte dinlenilen bilirkişi beyanlarında davalıların zilyetliğinin hayvan otlatma şeklinde olduğunu beyan ettikleri ancak yine yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda (HGK 08.03.1978 tarihli ilam, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi 2019/1255 Esas ve 2019/8177 Karar sayılı ilam)hayvan otlatmak şeklindeki zilyetliğin, ekonomik amaca uygun zilyetlik olarak değerlendirilemeyeceği nitekim alınan teknik raporda imar ihyaya rastlanılmadığı hususu da gözetildiğinde davalılar bakımından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14. maddesinde düzenlenen ve ekonomik amaca uygun zilyetlik şartının sağlanmadığı, zilyetlik şartlarının sağlandığı kabul edilse dahi taşınmazın niteliğinin zilyetlikle iktisaba elverişli yerlerden olmadığı yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda anlaşıldığından sürüdürülen zilyetliğe hukuken değer verilmemiştir. Asli müdahilin talebi yönünden ise; müdahilin zilyetlik iddiasına dayandığı ve iddiası yönünden herhangi bir delil sunmadığı bu nedenle zilyetlik iddiasının ispatlayamadığı (keşifte dinlenilen bilirkişilerin taşınmazlar üzerinde zilyetliğin uzun senedir davalılar tarafından sürdürüldüğünü beyan etmeleri de gözetildiğinde) kaldı ki yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda vasfı itibarıyla kamu orta malı olduğu tespit edilen ve özel mülke konu olamayacağı anlaşılan taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğe hukuken değer verilemeyeceği gözetilerek asli müdahilin talebinin reddine karar verilmiştir. Açıklanan nedenlerle vasfı itibarıyla kamu orta malı olduğu tespit edilen ve özel mülke konu olamayacağı anlaşılan taşınmazların 3402 sayılı Kanun'un 18/2. maddesi gereğince kazandırıcı zaman aşımı yolu ile iktisabının mümkün olmadığı da gözetilerek davacı Hazinenin talebinin kabulü ile dava konusu tespit gibi aynı ada ve parsel numarası altında kamu orta malı olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline tesciline karar verilmiştir..." gerekçesiyle davacı Hazinenin davasının kabulüne ve asli müdahilin talebi yönünden davanın reddine, dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyüne kain 1 01... parsel ve 1 01... parsel sayılı taşınmazların kadastro komisyon tutanağının ayrı ayrı iptali ile 3402 sayılı Kanun'un 16/B maddesi uyarınca aynı ada ve parsel numaraları altında ayrı ayrı "otlakiye" vasfıyla sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına, dava konusu 1 01... parsel sayılı taşınmazın kadastro komisyon tutanağının iptali ile 3402 sayılı Kanun'un 16/B maddesi uyarınca aynı ada ve parsel numaraları altında "yaylak" vasfıyla sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekili ve asli müdahil tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Kadastro çalışmaları sırasında ... ili ... ilçesi ... köyü 1 01... , 80... parsel sayılı muhtelif yüzölçümdeki taşınmazlar vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle "çayır" vasfı ile davalı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) incelemenin kapsamı başlıklı 355. maddesindeki; “İnceleme, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak, Bölge Adliye Mahkemesi kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu resen gözetir.” hükmü uyarınca, istinaf incelemesi istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık oluşturan hususlar ise resen dikkate alınmak sureti ile yapılmıştır. İleri sürülen istinaf nedenlerine, kamu düzenine ilişkin hususlara, dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun gerektirici sebeplere, İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve kanuna aykırılık görülmemesi..." gerekçesiyle davalılar vekilinin ve asli müdahilin istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun'un 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmazın vergi kaydı kapsamında kaldığını, zirai bilirkişi raporu ile İlk Derece Mahkemesi gözleminin çeliştiğini, taşınmazlar üzerinde lehlerine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,
615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 116,60 TL'nin temyiz edenden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
21.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
