- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E. 2026/4856 K. 2026/5974
Karar tarihi: 15 Eylül 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
1. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- SAYISI
- 2025/173 E., 2026/33 K.
Dava, tapusuz taşınmazların tescili istemine ilişkindir.
Dava konusu taşınmaz bölümleri, 1977 yılında ..... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmalarında tescil harici bırakılmıştır.
Davacılar vekili; ..... köyünde bulunan 1240 parsel sayılı taşınmazın miras yoluyla intikal ettiğini, bu parselin çevresindeki tescil harici yerlerin de öteden beri müvekkilleri ile murisleri......’ın zilyetliğinde bulunduğunu ve murisin emek ve para harcayarak bu yerleri imar ve ihya ettiğini ileri sürerek 1240 parsel çevresindeki tescil harici yerlerin müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Hazine vekili; davanın reddi ile dava konusu yerin Hazine adına tescilini istemiştir.
Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili; davanın usulsüz ve yersiz olduğunu, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini belirterek davanın reddi ile idarenin hüküm ve tasarrufu altındaki yerin idare adına tescilini savunmuştur.
Davalı ... vekili; davanın süresinde açılmadığını, yirmi yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığını, taşınmazın niteliği, tarıma elverişliliği ve kullanım süresinin araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece 2012/406 Esas, 2016/194 Karar sayılı karar ile; zilyetlikle kazanma koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 2019/5188 Esas, 2019/7803 Karar sayılı ilamıyla; dava konusu yerin Hazine adına idari yoldan tescil edilen 1319 parsele isabet eden bölümünün belirlenmesi, bu bölüm hakkında usulünce açılmış tapu iptali ve tescil davası bulunmadığından davanın reddedilmesi, kalan tescil harici bölüm yönünden ise deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyularak verilen 2020/154 Esas, 2022/525 Karar sayılı kararla; 05.09.2021 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 2.718,17 m² bölüm yönünden davanın reddine, (B) harfiyle gösterilen 3.984,22 m² bölüm yönünden ise dava tarihinden önceki en az yirmi yıllık malik sıfatıyla zilyetlik ve tescil koşulları gerçekleşmekle birlikte bu alanın imar uygulamasında tamamen düzenleme ortaklık payı olarak kullanıldığı ve herhangi bir parselde pay olarak kalmadığı gerekçesiyle tescil koşullarının oluştuğunun tespitine karar verilmiştir.
Kararın temyiz edilmesi üzerine Dairenin 2025/1058 Esas, 2025/1279 Karar sayılı ilamıyla; davacılar ve Hazine vekillerinin (A) bölümüne yönelik temyiz itirazları ile davacılar, Hazine ve Edremit Belediye Başkanlığı vekillerinin (B) bölümüne yönelik sair temyiz itirazları reddedilmiş, hükme esas fen bilirkişi raporunun koordinat içermediği ve dosyadaki koordinatlı krokinin hükümle çeliştiği belirtilerek koordinatları içeren rapor alınması ve infazda tereddüt doğurmayacak hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle karar kısmen bozulmuştur.
Mahkemenin ikinci bozma ilamına uyarak verdiği ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; (B) bölümü yönünden davacıların en az yirmi yıllık malik sıfatıyla zilyetlikleri ile imar ve ihya koşullarının gerçekleştiği ancak alanın 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 18. maddesi uygulamasında tamamen düzenleme ortaklık payı olarak kullanılması nedeniyle tescil edilebilecek bir yer kalmadığı gerekçesiyle tescil koşullarının oluştuğunun tespitine, (A) bölümü hakkındaki hüküm kesinleştiğinden bu bölüm yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden usul ve kanuna ve bozma kararının gereklerine uygun olan kararın ONANMASINA, Temyiz eden davacılardan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,
Dosyanın Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, 1086 sayılı HUMK' un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
