- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E. 2026/29 K. 2026/5656
Karar tarihi: 12 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 369/1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 370/1
- 4721 sayılı TÜRK MEDENİ KANUNU, m. 713
Karar metni
T.C.
YARGITAY
8. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Adana Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2025/133 E., 2025/230 K.
- İLK DERECE MAHKEMESİ
- Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- SAYISI
- 2020/252 E., 2022/224 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi (eski 1334) yeni 1 60... parsel sayılı 17.000,00 m² yüzölçümlü taşınmazın 30 yıldan fazla bir süreden beri malik sıfatıyla evvela müvekkili olan davacının babası, daha sonra davacı tarafından olmak üzere ekilip biçilerek narenciye bahçesi olarak kullanıldığını, taşınmaz üzerindeki ağaçların davacı ... babası tarafından 1997 yılında dikildiğini belirterek, taşınmazın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713. maddesi gereğince davacı adına tesciline, arazide ... bulunan narenciye ağaçlarının davacıya ait olduğunun tespitine ve tapunun beyanlar hanesine davacının bu yerin kullanıcısı olduğunun tescili ile yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalılar üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
2. Davaya konu edilen ... ili ... ilçesi ... Mahallesi (eski 1334) yeni 1 60... parsel sayılı taşınmazın, 766 sayılı Tapulama Kanunu'na (766 sayılı Kanun) göre yapılan ve 1973 yılında kesinleşen tapulama çalışmaları sırasında “orman” olarak tapulama harici bırakıldığı, yörede 6831 sayılı Orman Kanun'u uyarınca yapılan orman kadastrosu çalışmalarının 24.07.1982 tarihinde, 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi çalışmalarının ise 28.06.1991 tarihinde kesinleştiği ve dava konusu taşınmazın da Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılarak tarla vasfıyla Hazine adına tescil edildiği, 2010 yılında yapılan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek-4 madde gereği yapılan kullanım kadastrosunda davacı ...'in kullanımında olduğunun tespit edildiği, ancak bu tespite karşı dava dışı 3. şahsın açtığı dava sonucunda Mersin Kadastro Mahkemesinin 04.07.2012 tarihli ve 2010/128 Esas, 2012/103 Karar sayılı ilamıyla, 1334 parselin 15.524,84 m² yüzölçümü ve narenciye bahçesi vasfıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılarak "... oğlu ... kullanımında" olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verildiği ve bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, 2014 yılında 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi gereğince yapılan çalışmalarda eski 1334 parsel sayılı taşınmazın, yeni 1 60... parsel numarasıyla 15.524,84 m² yüzölçümlü olarak narenciye bahçesi vasfıyla tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır.
II. CEVAP
1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddi ile yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davacı üzerine bırakılmasını savunmuştur.
2. Davalı ... Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddi ile yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davacı üzerine bırakılmasını savunmuştur.
3. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Mersin Kadastro Mahkemesinin 2010/128 Esas, 2021/103 Karar sayılı kararı ile 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi kapsamındaki taşınmaz niteliği ile Hazine adına tescil olunduğunu belirterek, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, "dava konusu edilen 1 60... parsel nolu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde bulunan "2-Taşınmaz üzerindeki bahçenin kullanımı ... oğlu ...'in kullanımındadır." şeklindeki şerh dikkate alındığında davacının dava konusu taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunduğunu ve üzerindeki narenciye ağaçlarının tarafına ait olduğunun tespitini talep etmekte herhangi bir hukuki yararının bulunmadığının anlaşıldığı" gerekçesiyle; Davacının tapu iptali ve tescil davasının reddine, davacının zilyetliğin tespiti ve muhdesatın tespiti davasının hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, "dava konusu edilen taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastrosu çalışmalarının 24.07.1982 tarihinde, 2/B çalışmalarının ise 28.06.1991 tarihinde kesinleştiği, dava konusu edilen taşınmazın kök parseli olan ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 1334 parsel nolu taşınmazında bu alan içerisinde kaldığı, işbu taşınmaz yönünden Mersin Kadastro Mahkemesinin 2010/128 Esas, 2012/103 Karar sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama neticesinde taşınmazın 5.922,37 m²lik kısmının ... kullanımında olduğuna, 1371 m²lik kısmının ... kullanımında ve 15.524,84 m²lik kısmının ise ... kullanımında olduğuna ve taşınmazın kullanım alanları itibarıyla ifrazına karar verildiği, verilen kararın Yargıtay temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, akabinde bahsi geçen metrekareler üzerinden taşınmazın ifraz gördüğü ve mahkeme kararında belirtildiği şekilde kullanım durumlarının beyanlar hanesine şerh verildiğinin anlaşılmakta olduğu, dava konusu taşınmazın evveliyatının orman olması ve Hazine adına orman sınırlaması dışına çıkarılması nedeni ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılmasının mümkün olmadığı, davacı lehine kullanıcı şerhi verilmiş olması nedeni ile de zilyetliğin tespiti ve muhdesat şerhi davası açılmasında hukuki yararının bulunmadığı" gerekçesiyle, davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; davaya konu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi, 1 60... parsel numaralı 15.524,84 m² yüzölçümlü taşınmazın 40 yıldan fazla bir süreden beri, önce babası, ölümünden sonra da müvekkili tarafından kullanıldığını ve narenciye bahçesi olarak işletildiğini kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ispatlandığını bilirkişi incelemelerinde de açıkça belirtildiği üzere, müvekkili adına tescil edilmesi gerektiği halde, davanın reddine karar verildiğini, oysa sunulan ekli belgelerden ve tapu kayıtlarından anlaşılacağı üzere, müvekkilinin aynı yeri idareden satın alma talebi üzerine, talep olumlu değerlendirilerek, 21.08.2024 tarihinde müvekkiline 2.484.000,00 Lira bedel ile satıldığını, bu beyanlarının idare ile müvekkil arasında imzalanmış bulunan satış sözleşmesine itiraz niteliğinde olmadığını, müvekkilinin satış sözleşmesine sadık olduğunu ve ödemelerine de düzenli olarak devam ettiğini, bununla birlikte davada, belediyeler, yasal zorunluluktan ötürü davaya dahil edilmiş olup lehlerine vekalet ücretine hükmedilmiş olması ve ayrıca hangi vekil lehine ne kadarlık bir vekalet ücretinden söz edilmemiş olması da hukuka aykırı olduğunu beyan ederek kararı temyiz etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava, tapu iptali - tescil ve taşınmazın beyanlar hanesine kullanıcı ve muhtesat şerhi verilmesi istemlerine ilişkin olup, Hazine adına orman sınırlaması dışına çıkarılan taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılmasının mümkün olup olmadığı ve davacının lehine kullanıcı şerhi verilmesini talep etmekte hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktalarında toplanmaktadır.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,
615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 116,60 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
