- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E. 2023/926 K. 2026/900
Karar tarihi: 25 Eylül 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6446 sayılı ELEKTRİK PİYASASI KANUNU, m. 14
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 333
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1-b-1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 359/3
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 361/1
- 5346 sayılı YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ ELEKTRİK ENERJİSİ ÜRETİMİ AMAÇLI KULLANIMINA İLİŞKİN KANUN, m. 6/A
- 31502 sayılı ELEKTRİK PİYASASINDA LİSANSSIZ ELEKTRİK ÜRETİM YÖNETMELİĞİ, m. 23
Karar metni
T.C.
ANTALYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
11. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
- KARAR TARİHİ
- 25/09/2026
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- Denizli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
- KARAR TARİHİ
- 21/11/2022
- DAVANIN KONUSU
- Alacak
- YAZIM TARİHİ
- 25/09/2026
İlk Derece Mahkemesinin kararı ve dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi.
Üye hakimin görüşü değerlendirildi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DAVACININ İDDİALARININ ÖZETİ:
Davacı vekili; davalı elektrik dağıtım şirketinin dağıtım sistemine bağlantısı yapılmış olan ve bağlantı bilgisi (Tesisat No: ...) verilen lisanssız güneş enerjisi üretim tesisinin davacı tarafından kurulduğunu ve işletilmekte olduğunu, söz konusu tesisle ilgili olarak, davacı ile davalı arasında "Dağıtım Sistem Kullanım Anlaşması" imzalandığını, tesisin işletildiği dönem boyunca haksız yere fazladan tahsil edilen sistem kullanım/dağıtım bedellerinin davacıya iadesinin gerektiğini, taraflar arasındaki özel hukuk hükümlerine tabi dağıtım sistem kullanım anlaşmasından kaynaklı alacak istemine ilişkin olan işbu dava kapsamında; (a) dağıtım tarifesi adı altında diğer (lisanslı) üreticilere nazaran 2 katı oranda fazla tahsilat yapılmasına dayanak olacak şekilde davacının elektrik dağıtım sistemi üzerinde ek maliyet oluşturup oluşturmadığı, (b) davacıdan tahsil edilen bedelin genel işlem koşulu niteliğinde olup olmadığı, (c) davalının dürüstlük kuralına uygun hareket edip etmediği hususlarının tespiti ile davalı tarafından hukuka aykırı şekilde fazla bedel tahsil edilmiş ise bunun miktarının belirlenmesi ve davacıya iadesine, yapılacak yargılama sonucunda davanın kabulüne, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında ortaya çıkacak gerçek alacak tutarına talebi artırmak üzere davacıdan işbu dava tarihine kadar fazladan tahsil edilen sistem kullanım/dağıtım bedelleri yanında bunlara işletilen KDV'lerle birlikte oluşan toplam tutar için şimdilik 1.000,00 TL alacağın davacıdan tahsili ile alacağa konu bedellere her bir faturada fazla ödenen tutarlara ödeme tarihlerinden itibaren işletilecek bankalarca mevduata uygulanan azami faiz veya herhalükarda en yüksek ticari faiz/değişen oranda avans faizi uygulanmasını, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasını, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
DAVALININ SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Davalı vekili; davacının iddialarının yerinde olmadığını, müvekkili şirket tarafından yapılan tüm işlemlerin EPDK tarafından çıkartılan Elektrik Piyasası Mevzuatına ve EPDK Kurul Kararlarına uygun olduğunu, davaya konu olayda, davacının taleplerine yönelik yapılan tüm işlemlerin 12.05.2019 tarihli 30772 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde gerçekleştirildiğini, sistem kullanım bedeli hesaplamalarının da 29.12.2016 tarihli 6838 sayılı ve 11.05.2017 tarihli 7070 sayılı Kurul Kararları çerçevesinde yapıldığını, lisanssız üretim tesislerine düzenlenen sistem kullanım bedeli hesaplamalarının EPDK'nın 29.12.2016 tarihli 6838 sayılı Kurul Kararı ve 11.05.2017 tarihli 7070 sayılı Kurul Kararı çerçevesinde yapıldığını savunarak; davanın görevli yargı yerinde açılmaması nedeniyle reddine, davaya konu edilen işlemlerin tamamen mevzuat çerçevesinde gerçekleştirilmiş olması, hukuka aykırılık bulunmaması nedenleriyle dayanağı bulunmayan davanın reddine, yargılama masrafları ve vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:
Mahkemece; "... bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere; elektrik tarifeleri EPDK tarafından belirlenerek yürürlüğe girmektedir ve elektrik dağıtım şirketlerince uygulanmak zorundadır. Buna göre EPDK'nın ülke genelinde enerji konusunda tek düzenleyici kurum olması, elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK tarafından belirli dönemlerde yayımlanan tarifeleri uygulaması ve davalı tarafça yapılan tahsilatların ilgili tarifeye uygun olarak yapıldığının alınan bilirkişi raporları ile tespit edilmesi karşısında, davalının yapmış olduğu faturalandırmanın EPDK Kurul Kararları başta olmak üzere ilgili mevzuata ve taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olduğu sonucuna varıldığı anlaşılmakla ve emsal nitelikteki Ankara BAM 23. Hukuk Dairesi'nin 17.06.2021 tarihli ... Esas ... Karar sayılı aynı yöndeki kararı da gözetilerek davanın reddine" karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; uyuşmazlık konusu olayın; davalı şirketin, taraflar arasındaki özel hukuk hükümlerine tabi Dağıtım Sistem Kullanım Anlaşması kapsamında davacıdan fazladan bedel tahsil etmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkin olduğunu, bilirkişi raporuna karşı itirazlarının değerlendirilmediğini, 5346 sayılı Kanunun 6/A maddesi uyarınca ihtiyaç fazlası enerjinin görevli tedarik şirketi tarafından sisteme verilmiş kabul edileceği ve dolayısıyla ihtiyaç fazlası enerji yönünden davacıdan dağıtım bedeli alınamayacağı yönündeki iddia ve taleplerinin hiç dikkate alınmadığını, ihtiyaç fazlası enerji yönünden tartışılan hususun sözleşmeye aykırı tahsilat olduğunu, EPDK tarifesi olmadığını, huzurdaki uyuşmazlığın, EPDK tarifesinin hukuka uygunluğu eksenine hasredilmesinin hatalı olduğunu, uyuşmazlığın açıkça sözleşmeye aykırı tahsilattan kaynaklandığını, 6446 sayılı Kanun'un "lisanssız yürütülebilecek faaliyetler" başlıklı 14. maddesine göre lisanssız üreticilerin, tüketim ihtiyaçları için enerji üretimi yapabilecekleri yani tüketecekleri kadar enerjiyi şebekeye verebileceklerini, davacının aboneliği kendisine ait olan ve davalının şebekesine bağlı bulunan enerji tüketim tesisinin (fabrika, ticarethane, mesken, tarımsal sulama gibi) ihtiyacı olan enerjiyi kurduğu santralinde ürettiğini, tüketim tesisinde tüketilebilecek bu enerjinin davalıya ait şebeke üzerinden iletilmesinin kaçınılmaz olduğunu, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca "ihtiyaç enerji" olarak adlandırılan bu enerjinin şebekeye verilmesinden dolayı davacının, EPDK tarifelerine göre davalıya tabii ki veriş yönlü dağıtım bedeli ödeyeceğini, davacının veriş ve çekiş yönünde dağıtım bedeli ödemesine herhangi bir itirazlarının olmadığını, ortaya çıkan fazla enerjinin (ihtiyaç fazlası enerjinin) şebekeye nasıl verileceğinin de yine kanun seviyesinde hüküm altına alındığını, 5346 sayılı Kanunun 6/A maddesine göre, ihtiyaç fazlası enerjinin üreticisi ve sisteme vereninin dava dışı görevli tedarik şirketi olduğunun açıkça kabul edildiğini, davacı tarafından şebekeye verilmeyen ihtiyaç fazlası enerji sebebiyle davacıdan veriş yönlü dağıtım bedeli alınmasının her halükarda mümkün olmadığını, "Dağıtım Lisansı Sahibi Tüzel Kişiler ve Görevli Perakende Satış Şirketlerinin Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esaslar"ın 8. maddesinde mevzuat hükmüne tüketim tesisinde tüketmek için sisteme verdiği ihtiyacı olan enerji için davacıdan dağıtım bedeli alınmasının gerektiğini, bunun haricinde sisteme kendisinin vermediği ihtiyaç fazlası enerji için davacıdan dağıtım bedeli alınmasının mümkün olmadığını, taraflar arasındaki "Dağıtım Sistem Kullanım Anlaşması"nın da aynı yönde hükümleri içerdiğini, enerjinin henüz dağıtım şebekesine çıkarılmadan davacının santral sahasında dava dışı ...'ye teslim edildiğini, bu aşamadan sonra söz konusu enerjinin mülkiyeti ve zilyedliğiyle birlikte dava dışı ... tarafından şebekeye çıkarıldığını, uyuşmazlık konusu olayda ise; "ihtiyaç enerji" ve "ihtiyaç fazlası enerji" olacak şekilde herhangi bir ayrım yapılmaksızın üretilen elektriğin tamamı için tek kalemde fatura kesildiğini ve bu şekilde tahsilatın yapıldığını, ihtiyaç fazlası enerji yönünden alınan dağıtım bedelinin EPDK tarifesinin konusu olmadığını, uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşmeden kaynaklandığını, sözleşmeye aykırı tahsilatın iadesi dava konusu edildiğine göre yargılama kapsamında EPDK tarifesinin hukuki tartışmasına girilmesine de gerek olmadığını istinaf sebepleri olarak ileri sürmüştür.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:
Dava, taraflar arasındaki Lisanssız Elektrik Üreticileri İçin Dağıtım Sistem Kullanım Anlaşmasına dayalı olarak davalı tarafça düzenlenen faturalarla istenen ve tahsil edilen sistem kullanım/dağıtım bedellerinin iadesi istemine ilişkindir.
Mahkemece yazılı gerekçeyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
HMK m. 359/3 uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenler, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği'nin 23. maddesi uyarınca kendi ihtiyaçlarını karşılamak için üretim yapması esas olan davacının, kendi insiyatifiyle ihtiyaç fazlası olarak ürettiği elektrik nedeniyle davalıya ait dağıtım hatlarını kullanmasından dolayı kullanım/dağıtım bedellerinin EPDK tarafından düzenlenen tarifelerle belirleneceğine ilişkin mevzuat hükümlerine atıf yapan sözleşmeyi imzaladığı, tahsil edilen sistem kullanım/dağıtım bedelinin dayanağı olan dava dışı idare kararı ile belirlenen tarifenin düzenleyici idari işlem niteliğinde olduğu ve idari yargıda açılan tüm iptal davalarının reddine karar verildiği, lisanssız üretici konumundaki davacının, lisanslı üretici konumundaki dava dışı şirketler ile birçok kriter bakımından aynı standartlara tabi olmamasına rağmen dağıtım kullanım sistemindeki lisanslı üreticilere uygulanan tarifelerin kendisine uygulanması isteminin dayanağının bulunmadığı, üstelik üretici ve lisanssız üreticiler yönünden sistem kullanım/dağıtım bedellerinin farklılaşmasından sonra Dağıtım Sistem Kullanım anlaşmasını imzaladığı, alınan bilirkişi raporu ile davacıdan dava dışı idare kararı ile belirlenen tarife dışında fazladan bir tahsilatın yapılmadığının belirlendiği, ayrıntılı, açıklayıcı bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, basiretli tacir konumundaki davacının belirlenen tarifeler ve imzalanan sözleşme bakımından genel işlem koşulları iddiasının dinlenmesinin de mümkün olmadığı (Aynı yönde Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 2025/939 Esas 2025/2278 Karar; 2023/3891 Esas 2025/585 Karar sayılı ilamları), İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, HMK'nın 355/1. maddesi gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılmış olmakla; davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1-b-1. gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 732,00 TL maktu istinaf karar harcından peşin olarak yatırılan 179,90 TL harcın mahsubu ile bakiye 552,10 TL istinaf karar harcının davacıdan tahsili ile Hazineye GELİR KAYDINA, harç tahsil müzekkeresinin İlk Derece Mahkemesince YAZILMASINA,
3-Davacının istinaf başvurusu nedeniyle yapılan istinaf yargılama masraflarının kendi üzerinde BIRAKILMASINA,
4-Kullanılmayan istinaf gider avansının 6100 Sayılı HMK'nın 333. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince karar kesinleştiğinde ilgilisine İADESİNE,
5-İstinaf incelemesi dosya üzerinden yapıldığından davalı lehine istinaf vekalet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA,
6-Kararın Dairemiz tarafından taraflara TEBLİĞİNE,
Dair; dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, 6100 Sayılı HMK'nın 361/1. maddesi gereğince Dairemiz kararının tebliğinden itibaren İKİ HAFTALIK süre içinde Yargıtay nezdinde temyiz kanun yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25/09/2026
...
