mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Danıştay 10. Daire E. 2023/911 K. 2026/187

Karar tarihi: 13 Ocak 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2023/911 E. , 2026/187 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ONUNCU DAİRE Esas No : 2023/911 Karar No : 2026/187 TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) : 1- ... 2- ... 3- ... (müteveffa) VEKİLLERİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı / ANKARA VEKİLİ : Av. ... MÜDAHİL(DAVALI YANINDA) :... VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN_KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacılardan ...'ın 28/05/2018 tarihinde Urla Devlet Hastanesi'nde gerçekleşen doğumunda, doğum öncesindeki ve doğum esnasındaki işlem ve takiplerindeki ihmallerden dolayı küçük ...'ın engelli olarak doğmasında idarenin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00 TL maddi tazminat ile 300.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, dosya kapsamında yer alan tüm bilgi ve belgeler ile Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulundan alınan raporların bir bütün halinde incelenmesinden dava konusu olayda idarenin hizmet kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince; İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerden de anlaşılacağı üzere ...'ın dava konusu olay öncesinde 4 ölü doğum yaptığı, 5. gebeliği olan dava konusu olayda daha hassas davranılması gerektiği, ...'ın hastaneye doğum için defaatle başvurduğu halde doğumun henüz başlamadığı belirtilerek evine gönderildiği, son başvurduğunda gebeliğinin 42. haftasında olması nedeniyle uzamış gebelik nedeniyle hemen müdahale edilmesi gerekirken normal doğumun denenmesi, bebeğin doğmaması üzerine vakum ile bebeğin başının çıkarılarak doğum yaptırılmaya çalışılması, yapılan işlemle de doğum gerçekleşmeyince sezaryene alınmasının tıp meslek ve ilkelerine uygun olmadığı, ...'ın önceki düşük ve cansız doğum yaptığı göz önünde bulundurularak planlı doğum yaptırılması gerekirken doğumun geciktirilmesi ve bebeğin vakum uygulaması ve kendi mekonyumunu yutması neticesinde engelli doğmasında idarenin hizmet kusuru bulunduğu, davanın reddi yolunda verilen Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir. KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ :... DÜŞÜNCESİ : Davacıların temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İNCELEME VE GEREKÇE : MADDİ OLAY : Dava; ...'ın Urla Devlet Hastanesi'nde 28/05/2018 tarihinde gerçekleşen doğumunda, doğum öncesindeki ve doğum esnasındaki işlem ve takiplerindeki ihmallerden dolayı küçük ...'ın engelli olarak doğduğu iddia edilerek her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00 TL maddi tazminat ile 300.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerden; ...'ın dava konusu olay öncesinde 3 adet düşük, 1 adet nöral tüp defekti nedeniyle erken doğuma bağlı eks fetüs öyküsü bulunduğu, 28/05/2018 tarihinde 40. gebelik haftasında (davacı iddiasına göre 42. gebelik haftasında) doğum ağrılarının başlaması üzerine Urla Devlet Hastanesi’ne başvurduğu, müdahil Dr. ...'nin hastası olarak, doğum için yatışının yapıldığı ve normal doğum takibine başlanıldığı, normal doğum esnasında vakum ile müdahalede bulunulmasından sonra sezeryan doğuma başlanıldığı ve bu doğumda dünyaya gelen davacı küçüğün özürlü doğduğu anlaşılmaktadır. Adli Tıp Kurumu 7. Adli Tıp İhtisas Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen ...karar nolu raporda özetle; anne ...’ın 28/05/2018 tarihinde doğum ağrılarının başlaması üzerine Urla Devlet Hastanesi’ne başvurduğu, saat 09:30'da yapılan muayenesinde; G5P1A3, canlı yok, baş geliş olduğu, saat 10:00 da yapılan muayenesinde; fetüs seviyesinin -3 te olduğu, baş geliş, kontraksiyon yok, efesman %30, açıklık 2 cm, ÇKS: 142, posch pozitif, intravaginal prostoglandin verildiği, saat 14:30 da yapılan muayenesinde; fetüs seviyesinin -3 te olduğu, açıklık 3 cm, ÇKS: 138 olduğu, saat 15.00 da yapılan muayenesinde; fetüs seviyesinin 3 te, kontraksiyon olduğu, efesman %50, açıklık 4-5 cm, ÇKS: 136 olduğu, partografa geçildiğinin belirtildiği, saat 17.00 da kişinin masaya alınarak normal doğuma başlandığı, doğum eyleminin ilerlememesi üzerine vakumla indüksiyon yapıldığı, fetal kalp atımında düşme izlenen hastanın acil sezeryan ameliyatına alındığı, 52 cm boyunda, 3000 gr ağırlığında, mekonyumlu, kız bebek doğurtulduğu, APGAR skorunun 1. dakikada 1 olduğu, spontan solunumu ve kalp tepe atımı olmayan bebeğin entübe edildiği, yenidoğan yoğun bakım ünitesine yatışının yapılması için 112 ile görüşülerek ... Hastanesine sevk edildiği, 14/06/2018 tarihinde çekilen beyin MR tetkikinin Kurulumuzca incelenmesinde; hipoksik iskemik hasar ile uyumlu bulgular tespit edildiği, küçük hakkında düzenlenen 01/04/2021 tarihli Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları tarafından hazırlanan raporda; Küçüğün nörolojik muayenesinde; vücut ğırlığı 18 kg <3p, baş çevresi: 43 cm <3p, nazogastrik sonda ile beslendiği, mikrosefalik, izleme yok, ses çıkarma yok, spastik tetraparezik, ayaklarda kontraktür tespit edildiği anlaşılmakla; Daha önceden 3 adet düşük, 1 adet nöral tüp defekti nedeniyle erken doğuma bağlı eks fetüs öyküsü bulunan anne ...’ın 28/05/2018 tarihinde 40. gebelik haftasında doğum ağrılarının başlaması üzerine Urla Devlet Hastanesi’ne başvurduğu, aralıklarla takip muayenelerinin yapıldığı, saat 15:00’da yapılan muayenesinde ÇKS: 136, 4-5 cm açıklık %50 silinme olduğu ve doğum için yatışının yapılarak travay takibine alındığı, kişinin yatışının yapılarak travay takibine alınmasının ve doğumu esnasında çıkımda ilerlemeyen başa vakum ile müdahalede bulunulmasının ve doğumun ilerlememesi ve fetal kalp atımında düşmeler olması nedeniyle kişinin sezerayn ameliyatına alınmasının tıbben uygun olduğu, küçüğün takip muayene ve tetkiklerinde saptanan hipoksik iskemik ensefalopati tablosunun prenatal (doğum öncesi), perinatal (doğum sırasında) ve postnatal (doğum sonrası) olarak incelendiği, doğum öncesi yapılan muayene ve tetkiklerde bebeğin hipokside olduğunu gösteren bulgu tespit edilmediği, daha erken dönemde bebekte mevcut asfiksiyi tespit edebilecek herhangi bir klinik, laboratuvar veya teknolojik yöntemin mevcut olmadığının tıbben bilindiği, tüm bu nedenlerle; mevcut verilerle küçükte tespit edilen hipoksik iskemik ensefalopati hastalığının nedeninin tam olarak bilinemediği, tüm bu veriler birlikte değerlendirildiğinde; anne ve bebeğin doğum ve takip sürecinde görev almış sağlık personelinin uygulamalarında tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına aykırı bir husus saptanmadığı, tıbbi kusur atfedilemediği, hizmeti sağlık çalışanları aracılığı ile yürüten idarenin dosya içerisindeki mevcut belgelere göre görünür bir hatasının saptanmadığı oy birliği ile mütalaa olunmuştur. İLGİLİ MEVZUAT: Anayasa'nın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır. Genel anlamı ile tam yargı davaları, idarenin faaliyetlerinden ötürü, hakları doğrudan zarara uğrayanlar tarafından idare aleyhine açılan tazminat davaları olup, idarenin hukuki (mali/tazmin) sorumluluğunun yargı aracılığıyla belirlenip hüküm altına alınmasını sağlamaktadır. İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir. İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmektedir. Hizmet kusurundan dolayı sorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır. İdarelerin kamu hizmetlerinin gereği gibi işlemesini sağlayacak organizasyonları yaparak, yeterli araç ve gereçle donatılmış bina, tesis ve araçlarda hizmetin özelliğine uygun olarak seçilen ve yetişmiş personelle hizmeti yürütme yükümlülüğünün bulunduğu tartışmasızdır. Zarar gören kişinin hizmetten yararlanan durumunda olduğu ve hizmetin riskli bir nitelik taşıdığı sağlık hizmetinde, idarenin tazmin yükümlülüğünün doğması için; zararın, idarenin hizmet kusuru sonucu meydana gelmiş olması gerekmektedir. Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesiyle "bilirkişi" konusunda atıfta bulunulan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 450. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve aynı Kanun'un 447. maddesinin 2. fıkrası ile mevzuatta 1086 sayılı Kanun'a yapılan atıfların, 6100 sayılı Kanun'un bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266. maddesinde, hakimin, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği öngörülmüş; "Bilirkişi raporunun verilmesi" başlıklı 280. maddesinde, bilirkişinin, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye vereceği, raporun verildiği tarihin rapora yazılacağı ve duruşma gününden önce birer örneğinin taraflara tebliğ edileceği; "Bilirkişi raporuna itiraz" başlıklı 281. maddesinin 1. fıkrasında ise, tarafların, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını, belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri düzenlenmiştir. 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 1. maddesinde, adalet işlerinde bilirkişilik görevi yapmak üzere Adalet Bakanlığına bağlı Adli Tıp Kurumu kurulduğu; 2. maddesinde, Adli Tıp Kurumu'nun, mahkemeler ile hakimlikler ve savcılıklar tarafından gönderilen adli tıp ile ilgili konularda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle yükümlü olduğu; 15. maddesinde, Adli Tıp Üst Kurullarının, adli tıp ihtisas kurulları ve ihtisas daireleri tarafından verilip de mahkemeler, hâkimlikler ve savcılıklarca kapsamı itibarıyla yeterince kanaat verici nitelikte bulunmadığı, sebebi de belirtilmek suretiyle bildirilen işleri, adli tıp ihtisas kurullarınca oybirliğiyle karara bağlanamamış olan işleri, adli tıp ihtisas kurullarının verdiği rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adli tıp ihtisas kurulları ile ihtisas dairelerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının heyet hâlinde verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı düzenlenmiştir. 703 sayılı "Anayasada Yapılan Değişikliklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname" ile anılan hükümler yürürlükten kaldırılmış olmakla birlikte, 15/07/2018 tarih ve 30479 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4 No.lu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 2.,3. ve 16. maddelerinde yukarıda yer verilen hükümler aynı şekilde yeniden getirilmiştir. Öte yandan; manevi zararın varlığı, sadece şeref, haysiyet ve onur kırıcı işlem ve eylemlere maruz kalmış ya da kişilerin vücut bütünlüğünün ihlal edilmiş olmasına, ölüm nedeniyle ağır bir elem, üzüntü duyulması şartına bağlı olmayıp; idarenin yürütmekle yükümlü olduğu kamu hizmetini gereği gibi eksiksiz olarak sunamaması nedeniyle ilgililerin yeterli hizmet alamamalarından dolayı üzüntü ve sıkıntı duymaları da manevi zararın varlığı ve manevi tazminatın hükmedilmesi için yeterli bulunmaktadır. Manevi tazminat, mal varlığında meydana gelen bir eksilmeyi karşılamaya yönelik bir tazmin aracı değil, manevi tatmin aracıdır. Olay nedeniyle duyulan elem ve ızdırabı kısmen de olsa hafifletmeyi amaçlar. Belirtilen niteliği gereği takdir edilecek manevi tazminat miktarının, olayın, zararın ve idarenin kusurunun ağırlığını ortaya koyacak, hukuka aykırılığı özendirmeyecek şekilde makul ve hakkaniyete uygun bir miktar olarak belirlenmesi gerekmektedir. HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Kişilerin maddi ve manevi varlığını koruma hakkının tıbbi ihmal nedeniyle ihlal edildiği iddiasıyla açılan tam yargı davalarında, hizmet kusurunun tespitine yönelik olarak ilk derece mahkemelerince yaptırılan bilirkişi incelemesinde, bilirkişinin somut tıbbi verileri kullanarak, sahip olduğu tıbbi bilgilerden hareketle her türlü şüpheden uzak, nesnel bir sonuca varması ve buna göre de somut gerekçelerle kanaat bildirmesi gerekmekte olup; bilirkişiye başvurulmasındaki amacın, hukuka uygun karar verebilmek için gerekli verilere ulaşmak olduğu göz önünde tutulduğunda, bilirkişilerin uyuşmazlık konusunda özel ve teknik bilgiye sahip olan kişiler arasından seçilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Buna ek olarak, bilirkişi veya bilirkişilerce düzenlenen raporda, sorulara verilen cevapların şüpheye yer vermeyecek şekilde açık, rapor içeriğinin ise hükme esas alınabilecek nitelikte olması gerekmektedir. Doğrudan sağlık hakkını ilgilendiren bu tür davalarda, olayların oluşumuna ilişkin olarak delilleri değerlendirmekle görevli olan mahkemelerce, somut verilere dayanmayan, bilimsel değerlendirme içermeyen, yalnızca varsayıma dayalı olarak görüş bildiren bilirkişi raporlarının hükme esas alınması halinde, kişilerin anayasal haklarını korumaya yönelik yeterli yargısal güvence sağlanmamış olacaktır. Dosya kapsamında yer alan davacılar iddialarında; ...'ın hamileliğin ilk başından itibaren, Urla Devlet Hastanesinde görev yapan ...'nin hastası olduğu, dava konusu olay öncesinde dört defa daha cansız doğumla sonuçlanan gebeliğin olduğu bildirildiği, doktoru tarafından kendisine verilen takvime göre hastaneye muayeneye ve kontrole geldikleri, doğum tarihinin 13/05/2018 tarihi olduğu bildirildiği ancak 13/05/2018 tarihinin hafta sonuna denk gelmesi nedeni ile ... ve eşinin belirtilen tarihte hastanede doktor olmayacağı düşüncesi ile 11/05/2018 tarihinde hastaneye doğum için gittikleri, 11/05/2018 tarihinde ...'ı takip eden doktor ... izinli olması nedeniyle bir başka doktor tarafından yapılan muayene sonrasında doğumun henüz başlamadığı belirtilerek ... ve eşinin gönderildiği, 14/05/2018 tarihinde takip eden doktorları ...’ye başvurdukları, doktorları tarafından yapılan muayene sonrasında doğumun başlamadığı belirtilerek tekrar gönderildikleri, doktorları tarafından 21/05/2018 tarihinde tekrar hastaneye gelmelerinin söylenmesi üzerine ...'ın 21/05/2018 tarihinde doktoruna muayeneye gittiği, doktoru tarafından tekrar doğumun başlamadığı belirtilerek gönderildiği, ...'ın 21/05/2018 tarihi itibariyle, gebeliğinin 42. haftasının dolduğu, önceki ultrasonları ve hastane kayıtları ve aile hekimliği kayıtları incelendiğinde bu durum ortaya çıkacağı, ...'ın 27/05/2018 tarihinde eşi tarafından Urla Devlet Hastanesinin acil servisine götürüldüğü, durumu hastanedeki görevlilere anlatmalarına rağmen doktorlar tarafından muayene edilmeksizin gönderildiği, 28/05/2018 tarihinde de ...'ın eşi tarafından hastaneye kontrol için götürdüğünde, doktor tarafından doğumun başlamadığı, kontrol için hastaneye yatırılacağı söylendiği, ...'a kadın doğum servisinde suni sancı verilerek, doğumun doktor tarafından başlatıldığı, bebeğin önce vakum ile doğumunun sağlanmaya çalışıldığı, sonuç alınamayınca da sezeryan ile yaptırılan doğum ile bebeğin doğumunun sağlandığı, sürecin gerektiği gibi yönetilememesi nedeniyle de bebeğin engelli hale geldiği ileri sürülmektedir. Bakılan davada, her ne kadar hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda; doğum eylemini gerçekleştiren hekimin uygulamalarının tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu yönünde değerlendirme yapılmış ise de; ...'ın dava konusu olay öncesinde dört defa daha cansız doğumla sonuçlanan gebeliğin olduğunun takipli doktoruna bildirildiği, doktoru tarafından kendisine bildirilen tüm tarihlerde hastaneye randevularına gittiği göz önünde bulundurulduğunda ...'ın doğum için başvurduğu 11/05/2018 tarihinden doğumun gerçekleştiği 28/05/2018 tarihleri arasındaki süreçte NST çekilip çekilmediği, NST çekilmişse bunun ne sıklıkta yapıldığı, ...'ın gebeliğinin 42. haftasında olması, dava konusu doğum öncesinde 3 adet düşük, 1 adet nöral tüp defekti nedeniyle erken doğuma bağlı eks fetüs öyküsü bulunduğu göz önünde bulundurulduğunda sezeryan doğum yerine suni sancı verilerek vajinal doğum yoluyla doğumun gerçekleştirilmesinin ilk etapta değerlendirilmesinin, doğum sürecinde yaşanan uzamanın, vakumlama yöntemi ile müdahale ve sonrasında sezeryan doğum yönteminin kullanılmasının ayrıntılı olarak değerlendirilmesi gerekirken davanın reddi yolunda verilen karara ilişkin davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır. Bu itibarla, dava konusu uyuşmazlığın çözümünde konuyla ilgili uzman hekimlerin katılımının sağlandığı Adli Tıp Üst Kurulundan tarafların iddialarının dikkate alındığı, yukarıda belirtilen hususların açık, anlaşılır şekilde cevaplandığı bir rapor alınarak davalı idarenin olayda hizmet kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine yönelik rapor alınması gerekmektedir. Öte yandan UYAP kayıtlarının incelenmesinden; davacılardan ...'ın İdare Mahkemesi kararından sonra, istinaf incelemesinden önce 14/06/2022 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakta olup, Bölge İdare Mahkemesince, davacılardan ...'ın vefat ettiği ve uyuşmazlığın yalnız öleni ilgilendiren bir dava niteliğinde bulunmadığı gözetilerek, bu davacı yönünden, 2577 sayılı Kanun'un 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca davayı takip hakkı kendisine geçen mirasçıların başvurmasına kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Davacıların temyiz isteminin KABULÜNE, 2. ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararının BOZULMASINA, 3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 13/01/2026 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.

Kaynakta görüntüle ↗