- Ana sayfa
- Yargı kararı
İlk Derece Mahkemesi Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi E. 2026/49 K. 2026/407
Karar tarihi: 1 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
ANKARA
2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
KARAR
- Esas No
- 2026/49
- Karar No
- 2026/407 ... Dava : Marka İle İlgili YİDK Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü İle Sicilden Terkin
- Dava Tarihi
- 02/02/2026
- Karar Tarihi
- 01/10/2026 Gerekçeli Kararın
- Yazıldığı Tarih
- 09/10/2026
Davacı tarafından davalılar aleyhine açılan Marka İle İlgili YİDK Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü İle Sicilden Terkin istemli davanın mahkememizde yapılan açık yargılaması sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DAVA:
Davacı şirket temsilcisi dilekçelerinde özetle; davacı firmanın “....” serisi markalarının 1988 yılından bu yana kesintisiz ve yoğun şekilde kullanıldığını, marka sahibi ..... ile markaların fiilî üretim, paketleme, ithalat, ihracat ve pazarlamasını gerçekleştiren .....’nin aynı adreste faaliyet gösteren aile şirketleri olduğunu, aralarında marka kullanımına ilişkin yetki protokolü bulunduğunu ve marka sahibinin izniyle gerçekleştirilen kullanımın ciddi kullanım kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, “...” markalı ürünlerin Silivri ve Diyarbakır’da bulunan üretim tesislerinde resmî işletme kayıt belgeleri kapsamında üretildiğini, söz konusu işletme kayıt belgelerinin güncel resmî kontrol raporlarıyla desteklendiğini, tam otomatik üretim ve paketleme hatlarında “...” markalı ürünlerin üretildiğini gösteren görsellerin dosyaya sunulduğunu, davacı firmanın “...”, “... ...” alt markalarına ilişkin ürünlerin .... gibi ulusal market zincirlerinde satışa sunulduğunu, bu kapsamda marketlerle yapılan sözleşmeler, satış faturaları ve mağaza raf fotoğraflarının dosyaya ibraz edildiğini, ayrıca araç giydirme ve tabela görselleri, “...” ve “....” markalarına ilişkin kare kodlu e-faturalar ile mağaza raf fotoğraflarının markaların yoğun kullanımını ortaya koyduğunu, bunun yanında “...” markalı ürünlerin .... kullanım ispatına ilişkin değerlendirmesinin hatalı olduğunu, dava konusu “.... ibareli markanın davacı firmanın “....” markası ile aynı, “...” serisi markaları ile ise görsel ve işitsel bakımdan ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, nitekim ...” ibaresinin daha önce davacı firmanın “...” markasına benzer bulunması nedeniyle hükümsüz kılındığını, ayrıca davalı şahıs tarafından yapılan .... ibareli marka başvurularının da davacı firmanın “...” serisi markalarına benzer oldukları gerekçesiyle reddedildiğini, dolayısıyla .....kararında markaların benzer olmadığının değil yalnızca kullanımın yeterli delillerle ispatlanamadığının kabul edildiğini, davalı şahsın davacı firmanın markalarına yönelik tecavüz ve taklit eylemlerini sistematik hâle getirdiğini, bu kapsamda “...” markasını taklit etmesi nedeniyle ....mahkûm edildiğini, ayrıca davalının kardeşi adına tescilli “...” markasının da Yargıtay kararıyla davacı firmanın “...” markasına benzer olduğu gerekçesiyle hükümsüz kılındığını, davalı şahsın önceki ret kararlarına rağmen aynı nitelikte marka başvurularını yinelemesinin açıkça kötü niyetli olduğunu, daha önce kesinleşmiş yargı kararlarıyla “....” ibaresinin davacı firmanın “...” markalarıyla benzer olduğunun ve karıştırılma ihtimali yarattığının kabul edilmiş olmasına rağmen dava konusu ...." ibareli marka başvurusu tescil edilmişse hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP:
Davalı ....” ibareli marka başvurusu ile davacı firmanın itiraza mesnet gösterdiği “...”, “... ....” ibareli markaları arasında SMK m. 6/1 kapsamında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, zira markaların bütüncül olarak bıraktıkları genel izlenim itibarıyla görsel ve işitsel açıdan yeterli benzerlik taşımadıklarını ve ticari kaynak bakımından ilişkilendirilebilecek bir algı oluşturmadıklarını, davacı firmanın itirazına konu markalar bakımından asıl uyuşmazlığın markaların benzerliğinden ziyade kullanım ispatına ilişkin olduğunu, bu kapsamda Kurum nezdinde yapılan incelemede davacıya ait markaların SMK m. 19/2 kapsamında ispatlanması gereken ciddi kullanımının dosyaya sunulan delillerle yeterli düzeyde ortaya konulamadığının tespit edildiğini, bu nedenle .... tarafından verilen ret kararlarının usul ve mevzuata uygun şekilde tesis edildiğini, davacı firmanın tanınmışlık ve yoğun kullanım iddialarının somut olay bakımından tescile engel oluşturacak nitelikte olmadığını ve yeterli delillerle de desteklenmediğini, bunun yanında ileri sürülen kötü niyet iddialarının da somut ve inandırıcı delillerle ispatlanamadığını, bu nedenle hukuki değer taşımadığını, sonuç olarak Kurum tarafından tesis edilen işlemlerin usul ve mevzuata uygun olduğunu ifade ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şahısa usulüne göre tebligat yapılmasına karşın, yargılamaya bir katılımı olmadığından cevabına rastlanmamıştır.
Davanın açılmasını müteakip yargılamaya katılımı olan tarafların dava, cevap, cevaba cevap, ikinci cevap dilekçeleri karşılıklı tebliğ olunmuş, sundukları deliller alınmış, marka tescil ve başvuru dosyaları ile alâkalı kayıtları getirtilmiş, dava şartları incelenmiş, ön inceleme duruşması yapılmış, taraflar sulhe teşvik olunmuş, arabulucuya gitme hakları hatırlatılmış, sonuç alınamaması üzerine uyuşmazlık konuları tespit edilmiş, tahkikat icra olunmasını müteakip, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yazı İşleri Yönetmeliği'nin 41/2. maddesi hükmü de gözetilerek taraf vekillerine tahkikat ve yargılamanın geneliyle ilgili son sözleri de sorulmuş; sözlü iddia ve savunmada bulunma olanağı tanınmıştır.
GEREKÇE:
Dosya uyuşmazlık konuları hakkında rapor tanzimi için bilirkişi heyetine tevdi edilmiş ve rapor tanzim ettirilmiştir.
Davacı ve davalılar arasındaki uyuşmazlık, başvuru markası ve mal/hizmetler ile itiraza mesnet markalar ve mal/hizmetler arasında benzerlik olup olmadığı, karıştırılma ihtimalinin olup olmadığı, .... kararının yerinde olup olmadığı, hükümsüzlük ile terkin şartlarının oluşup oluşmadığı, davacının kötü niyet itirazının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Celp olunan tescil dosyaları kapsamından davalının .... ibareli marka için davalı tarafından 18/01/2024 tarihinde 30.Sınıf mal/hizmetleri kapsayacak şekilde marka tescil başvurusunda bulunulduğu, başvurunun ilanına karar verildiği, söz konusu ilana karşı davacının ....sayılı markalarına dayanarak itirazda bulunduğu, itirazın reddine karar verildiği, işbu red kararına karşı davacının yeniden itirazda bulunduğu, bu itirazın da .... sayılı kararı ile nihai olarak reddine karar verdiği ve bunun üzerine işbu davanın süresinde açıldığı anlaşılmıştır.
Toplanan delillere, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;
Davalı taraf, .... sayılı markalarının, tescilli oldukları tüm emtialarda kullanıldığının ispatlanmasını talep etmiştir.
Davacının .... kararı iptali talepli davasında kullanmama def’inin dinlenebilmesi için, SMK m. 19/2 hükmüne göre, davacının itirazlarına mesnet aldığı markaların davalının dava konusu edilen markasının başvuru tarihinden en az 5 yıl süreyle tescilli olmaları gerekir. Davacının markalarının tescili tarihleri üzerinden, dava konusu edilen markanın başvuru tarihi olan 18.01.2024 tarihi itibariyle 5 yıldan fazla süre geçmiş olduğundan, davacının markalarının davalının kullanım ispatı talebine muhatap olabileceği değerlendirilmiştir.
Somut olayda, davacının .... sayılı markalarının; Davacı tarafından, Tescilli oldukları emtialarda, Türkiye sınırları içerisinde, Ciddi bir şekilde, Markasal hüviyette, 18.01.2019-18.01.2024 tarihleri aralığında ve Tescillerine uygun olarak kullandığının ispat edilip edilemediğine bakılmalıdır.
Ayrıca; kullanım ispatı talebi, marka işlem dosyasına sunulmuş olduğundan, davacının dava dosyasına değil, marka işlem dosyasına sunmuş olduğu belgelere göre değerlendirme yapılmalıdır. Davacının marka işlem dosyasına sunmuş olduğu; “...” ve “... ...” ürünlerin marketlerde satışa sunulduğuna ilişkin fotoğrafların, “...” markalı “çay” ürünlerinin üretim tesislerinde üretilirken çekilmiş fotoğrafların, “...” markasının araç giydirme görsellerinin ve market tabela görsellerinin, tarih bilgisi ihtiva etmemeleri itibariyle, gerekli tarih aralığındaki ciddi kullanımı tevsik eder nitelikte olmadığı; davacının işletme kayıt belgeleri ve ....yıllarına ait gıda kontrol raporlarının da, “...” markalı ürünlerin piyasaya arz edildiğini gösteren bir yönü olmadığı; davacının ... ....’ne vermiş olduğu, paketleme, pazarlama ve satış yetkilerinin de fiili bir markasal kullanımı tevsik eden bir niteliği olmadığı; her ne kadar davacının kullanım ispatı delillerine ilişkin dilekçesinde, farklı tarihlerde düzenlenmiş 39 adet .../... .... markalı ürüne ait olmak üzere toplam 56 adet e-fatura örneğinden bahsedilmekte ise de; .... tarafından gelen müzekkere cevabı yazısının ....’ta bulunan ekleri değerlendirildiğinde, bu belgelere marka işlem dosyası içeriğinde rastlanmadığı; yukarıda da belirtildiği üzere, her ne kadar davacı tarafın, dava dosyasına sunmuş olduğu “...” markalı “çay” ürünlerinin satışına ilişkin efaturalar ve market zincirleriyle imzalanmış olan sözleşmeler, tarihleri itibariyle “...” markasının “çay” ürünlerinde ciddi kullanımını tevsik edebilen yeterli nitelikte, nicelikte ve içerikte delil olsalar da, bunların marka işlem dosyasında mevcut olmadığı durum ve halde, .... kararının iptali talepli dava yönünden ileri sürülen kullanım ispatı delili olarak ele alınmasının mümkün olmadığı değerlendirilmiş olup, netice itibariyle de, .... kararının iptali talepli dava özelinde, davacının itirazına mesnet aldığı markalarına dayalı olarak SMK m. 6/1 hükmü kapsamında bir koruma talep edemeyeceği kanaatine varılmıştır.
Davacının iki görselli markaları haricinde kalan markaları, renk ve şekil unsurlarından yoksun birer kelime markasıdır; işaretlerde, düz yazım karakterindeki siyah renkli harflerle yazılmış kelimeler tek unsur olarak kullanılmıştır ve markaların esas unsurları olduğu anlaşılmıştır. Davacının iki görselli markalarında ise birer ambalaj şekli kullanılmış olup, bu işaretlerde markasal hüviyette koruma altına alınmak istenilen esaslı unsurun, tek başına “...” ibaresi olduğunun söylenemeyeceği anlaşılmıştır.
Dava konusu edilen marka da; renk ve şekil unsurlarından yoksun bir kelime markasıdır; işarette, düz yazım karakterindeki siyah renkli harflerle, sadece baş harfleri büyük olacak şekilde, aynı satır üzerinde aynı puntolarla ayrı olarak yazılmış “....” kelime öbeği tek unsur olarak kullanılmıştır ve bu öbeği oluşturan kelimeler, bahsi geçen yazım özellikleri itibariyle, aynı baskınlıkta algılanmaktadır. Ancak; bu kelimelerden İngilizce olan ve Türkçe’de “altın” anlamına gelen “gold” ibaresinin, ülkemizdeki ticari hayatta da, ürünlerin/hizmetlerin “değerli, özel” olduğunu ifade etmekte sıklıkla kullanılan, anlamı herkes tarafından bilinebilecek, vasıf bildiren bir ibare olduğu göz önüne alındığında, işaretin markasal hüviyette ayırt ediciliğine katkısının düşük kaldığı ve dolayısıyla da, dava konusu edilen markanın esas unsurunun .... ibaresi olduğu değerlendirilmiştir.
Davacının “...” veya “....” ibaresini tek unsur olarak ihtiva eden markaları özelinde, taraf markalarının esas unsurları olan “...”, “....” ibareleri arasında, başlangıç kısımlarında yer alan dört harf ve ortalardaki iki harfin, yani toplamda altı harfin, dizinleri de dahil olacak şekilde aynı olmasından hareketle, taraf markalarının benzer olduğu değerlendirilmiştir. Davacının “....” ibaresini tek unsur olarak ihtiva eden markası özelinde de, taraf markalarının benzer olduğu anlaşılmıştır. Aralarında bir/birkaç harf değişikliği olan sözcüklerin esas unsur olarak kullanıldığı markalar arasında benzerlik olduğu hususunda Yargıtay’ın artık iyice yerleşmiş içtihatları vardır. Ayrıca; ortalama bir tüketici, dilbilgisi kurallarından kaynaklı olarak markaların başlangıç seslerini oluşturan ibarelere normal şartlarda daha fazla dikkat etmekte ise, yani tüketiciler markaların başlangıçlarında yer alan ilk unsurlara, soldan sağa okuma alışkanlığı nedeniyle, daha fazla odaklanmaktadır. “...”, “....” ibareleri arasındaki harf ve dizin ortaklığının, bu ibarelerin .... şeklindeki okunuşlarını, yani kulakta bıraktıkları “tını”ları da yakınlaştırdığı değerlendirilmiştir. Ayrıca; bu ibarelerin, günlük konuşma diline yer edinen ve yaygın olarak bilinen birer anlamı yoktur; her ne kadar Arapça “istihkâm” kelimesi, “düşman saldırısını durdurmak, düşmana karşı savunma yapmak amacıyla düzenlenmiş yer” anlamı ile Türkçe’de de kullanılmakta ise de, bu anlamının ortalama tüketici tarafından yaygın olarak bilinemeyeceği ve “a” harfinde yer alan yumuşatmanın da bu kelimeyi farklı kıldığı değerlendirilmiştir.
Ancak; yukarıdaki değerlendirmeler, davacının “....” ibarelerini tek unsur olarak ihtiva eden markaları yönünden yapılamamaktadır; bu kelimeler ile “....” ibaresini oluşturan kelimeler arasındaki harf ortaklığı, “.../....” ibarelerinde olduğu biçimde yüksek derecede değildir; nitekim; bu ibarelerin okunuşlarının, yani kulakta bıraktıkları “tını”larının da farklı olduğu anlaşılmıştır. İçerisinde ortak bir takım harflerin geçtiği ibarelerin de, başka hiçbir ortaklığa dayalı olmadan, görsel, işitsel ve kavramsal açılardan benzer olduğu söylenemeyeceği, netice itibariyle de, davacının .... sayılı markalar, davalının markasının kapsamına giren 30. Sınıftaki emtiaların aynıları ya da farklı kelimeler ile ifade edilmiş halleri yönünden tescillidir. Bu emtialar benzer alıcı çevresine hitap ederler, benzer ihtiyaçları giderirler, dağıtım kanalları ve satış yerleri aynıdır, birbirleri yerine ikame imkanları ve birbirlerini tamamlayıcı nitelikleri vardır, aralarında ham madde/mamul/yarı mamul ilişkisi de kurulabilir.
Dolayısıyla; davacının .... sayılı markaları özelinde, dava konusu edilen markanın kapsamına giren tüm emtialar açısından emtia ayniyeti/benzerliği/türdeşliği şartının gerçekleşmiş olduğu değerlendirilmiştir.
Taraf markalarının kapsamına giren emtiaların hitap ettiği ortalama tüketicinin seviyesi de, markaların karıştırılması ihtimalinin değerlendirilmesinde önem arz etmektedir. Ortalama tüketicinin dikkat düzeyi, mal ve/veya hizmetlerin türüne göre değişebilmektedir. Eğer söz konusu olan mal ve/veya hizmet, kitlesel tüketim mal veya hizmetleri ise, ortalama tüketici makul derecede iyi bilgilendirilmiş ve bu derecede tedbirli, dikkatli kimsedir. Söz gelimi çiklet, çikolata, bisküvi gibi fiyat bakımından ucuz ürünlerin satın alınmasında tüketiciden beklenen dikkat düzeyi düşük olacaktır. Aynı şekilde, nispeten uygun fiyatla satılan, satın almadan önce uzun bir araştırma ve inceleme aşamasından geçmeyen, yani ucuz ve risk faktörü düşük ürünlerin alınması sırasında gösterilen özenin düşüklüğü, markalar arasında daha açık farklılıklar bulunmasını gerektirir. Yani, “ortalama tüketici”nin seviyesi, ilgili mal ve/veya hizmetlerin hangi tüketici kitlesine hitap ettiğinin tespit edilmesiyle bulunur. Mal/hizmetlerin günlük tüketim niteliği, hızlı alım satıma konu olması, ucuz olması ve önceki markanın hafızada bıraktığı izin tüketicinin tercihinde önemli etken olması gibi faktörler, ilgili “ortalama tüketici”nin seviyesinin belirlenmesinde önem arz eder. Örneğin, söz konusu mal/hizmet, toplumun sadece bir kesimini ilgilendiren, teknik veya özel bir mal/hizmet ise, bu kesimin eğitim ve bilgi düzeyi dikkate alınacaktır. Ya da örneğin, sadece eczanelerde ve reçeteli olarak satılan ilaçlar, doğrudan insan sağlığını ilgilendirdiğinden, hayati öneme sahip oldukları için bu gibi ürünleri satın alacak olan kimseler daha dikkatli olacaklardır. Ayrıca bu tür ürünler genellikle tıp doktorları ve eczacılar tarafından önerilip kullanıldığından, ve dahi bir kısmının da reçete ile satışları zorunlu olduğundan, gösterilen dikkat ve kullanılan mesleki bilgi seçici olacaktır.
Somut olayda; davalının markasının kapsamına giren ve hepsi de gıda ile ilintili olan emtialar, nispeten uygun fiyatla satılan, satın almadan önce uzun bir araştırma ve inceleme aşamasından geçmeyen, yani ucuz ve risk faktörü düşük ürünlerdir ve hitap ettikleri tüketicilerin markaları aynı anda incelemeye tabi tutmaması, küçük ayrıntıları da dikkatli biçimde incelememesi, sadece geçmişte edindiği izlenimin etkisiyle hafızasında kalan ile yetinerek bir sonuca varmaya çalışması nitelikleri de gözetildiğinde, tüketicilerin bu emtiaları satın alırken sahip olduğu seçicilik/algı/ dikkat/özen seviyesinin yüksek olmadığı değerlendirilmiştir.
Karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkışında mal ve hizmetler arasındaki daha az bir benzerliğin markalar arasındaki daha yüksek bir benzerlik düzeyi ile dengelenebileceği kabul edilmektedir. Somut olay açısından bakıldığında; hükümsüzlük talepli dava yönünden, davacının ...” ibarelerindeki harf ve dizin ortaklığından hareketle, işaretlerin kelime markası hüviyeti de göz önüne alınarak, işaretlerin görsel, işitsel ve kavramsal açılardan yakınlaşmış olduğu, bu durumun, potansiyel müşterilerin daha önce denedikleri markaların hafızalarında kalan kısımlarına dayanarak tekrar marka tercihi yaptıkları ve bu nedenle de markalardaki farklı unsurlardan ziyade ortak unsurlara odaklanacakları gerçeği gözetildiğinde, davacının “...”, “....” ve “....” esas/tek unsurlu markalarını görmüş ve tanımış olan bir tüketicinin, davalının ...” esas unsurlu markasıyla karşılaştığında bu markaları “benzer bulması” ihtimalinin doğduğu değerlendirilmiştir. Ayrıca; davacının bu markalarından ..... sayılı markaların tescilli olduğu emtialar ile davalının markasının kapsamına giren tüm emtiaların aynı/benzer/türdeş emtialar olduğu ve bu emtiaların hitap ettiği ortalama tüketici kesiminin bilinç/özen/ dikkat seviyesinin yüksek olmadığı da gözetildiğinde, bu emtialarda “.../....... ibarelerinin markasal hüviyette farklı firmalar/tacirler tarafından kullanılması halinde tüketicilerin/alıcıların söz konusu emtiaların aynı şirketten veya ekonomik olarak bağlantılı şirketlerden/işletmelerden geldiği düşüncesine kapılma tehlikesinin ve karıştırma ihtimalini yarattığı, her iki markanın sahibi arasında idari/işletmesel bir bağlantı bulunduğunu, ortak bir çalışma kapsamında iş yapıldığını düşünebilecekleri, davalının markasının, davacının bu markalarının korunduğu emtialar açısından davacının hedef pazarındaki tüketici/müşteri kitlesi nezdinde karışıklık yaratabileceği ve bunun da iltibas ihtimalinin kabulü için yeterli olarak görüleceği:
Netice itibariyle de; hükümsüzlük talepli dava yönünden, davacının .... sayılı markaları özelinde, davalının markasının kapsamına giren tüm emtialar açısından taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin somut olayda bulunduğu kanaatine varılmıştır.
KÖTÜ NİYET İDDİALARI YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRME:
Hukukumuzda “kötü niyet” tanımlanmamıştır. Buna karşın kavramı izah için özellikle de sübjektif olgunun tespiti için iyi niyete başvurulmaktadır. İyi niyete sadece bir hüküm olarak değil, özel hukuka yön veren bir ilke anlamında Medeni Kanun m. 3’te yer verilmiştir. Bu hüküm uyarınca, Kanunun iyi niyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyi niyetin varlığıdır. Ancak, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse iyi niyet iddiasında bulunamaz. İyi niyet ve kötü niyet bir madalyonun iki yüzü gibi olduğundan kötü niyetin tanımını yapabilmek için öncelikle iyi niyetin ortaya konması yararlı olacaktır. İyi niyet, bir hakkın geçerli surette kazanılmasını önleyen herhangi bir hususun hakkı kazanacak olan kimse tarafından bilinmemesi demektir. O halde kötü niyeti, bir bakıma “iyi niyetli olmama hali”, yani “bir hakkın geçerli surette kazanılmasını önleyen hususu bilmesine rağmen hareket etmek veya susmak suretiyle başkalarına zarar vermek” şeklinde tanımlamak mümkündür.
Somut olayda; davalı şahıs Murat İnci’nin "..." markalı çayların merdiven altı üretimi ve piyasaya arzı hususunda ..... sayılı kararı ile suçlu bulunduğu, davalı şahıs ile soyadı aynı olan -davalının kardeşi olduğu iddia edilen- Yılmaz İnci isimli şahsın .... görselli markanın da ..... sayılı kararla hükümsüz kılındığı, bu kararının .... sayılı kararıyla onandığı, bu sefer de davalı şahsın yeğeni olduğu iddia edilen ....görselli markanın tescili için başvurduğu ve başvurunun davacının itirazları üzerine .... tarafından reddedildiği anlaşılmıştır.
Davacı tarafından başvurunun yayınına, ....sadece markalar arasında karıştırılma ihtimali gerekçesiyle itiraz edilmişken, ....’ya sunulan itiraz dilekçesinde ayrıca, 6769 sayılı SMK’nın 6/9 maddelerine dayalı olarak itiraz edildiği,
.... nezdine yapılan yayına itiraz aşamasında ileri sürülmeyip ilk kez .... nezdinde yapılan karara itiraz aşamasında ileri sürülen gerekçeler, itiraz kapsamının genişletilmesi sonucunu doğurduğu, bu nedenle de, Kurul tarafından 6769 sayılı SMK’nın 6/9'a dayalı itirazların reddedilmesinin hukuka uygun olduğu,
Davacı temsilcisi, dava dilekçesinde, .....'in başka markalara ilişkin verdiği kararlar ile Mahkemelerce verilen yargı kararlarını örnek göstererek, bu kararların bu yargılamaya dayanak olması gerektiğini belirtmişse de; marka başvurularının inceleme sonucuna, inceleme sonucunda, her somut olay, kendi özellikleri ve koşulları çerçevesinde “özgünlük derecesi, tasarımı, tescile konu mallar/hizmetlerin ve bu mal ve hizmetlerin tüketici grubunun özellikleri, markanın tescil kapsamındaki mal/hizmetler üzerindeki ayırt edici niteliği gibi unsurlar açısından” ayrı olarak değerlendirilmekte olup bu değerlendirme sonucu karar verildiği, bu bakımdan da davacının iddialarının reddi gerektiği değerlendirilmiş olup, netice itibariyle de, davacının, kötü niyet iddiasının ispatlanamadığı kanaatine varılmıştır.
Neticede, bilirkişi raporu, toplanan delillerden ve tüm dosya kapsamından;
.... KARAR İPTALİ TALEBİ BAKIMINDAN; davalı şahsın marka işlem dosyasına sunmuş olduğu kullanmama def’i de gözetildiğinde, davacının itirazına mesnet aldığı markalarının ciddi kullanımının marka işlem dosyası kapsamında ispat edilemediği, dolayısıyla; ....kararının iptali talebi yönünden, davacının SMK m. 6/1 hükmü kapsamında bir koruma talep edemeyeceği, HÜKÜMSÜZLÜK TALEBİ BAKIMINDAN; davacının .... sayılı markaları özelinde, taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal açılardan benzer olduğu, davacının .... sayılı markaları özelinde, dava konusu edilen markanın kapsamına giren tüm emtialar açısından emtia ayniyeti/benzerliği/türdeşliği şartının gerçekleşmiş olduğu, davalının markasının kapsamına giren emtiaların hitap ettiği ortalama alıcı/tüketici kitlesinin seçicilik/algı/dikkat/özen seviyesinin yüksek olmadığı, davacının ..... sayılı markaları özelinde, davalının markasının kapsamına giren tüm emtialar açısından taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin/karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, kötü niyet iddialarının ispatlanamadığı anlaşıldığından, YİDK kararının iptali yönünden açılan davanın reddine, hükümsüzlük yönünden açılan davanın kabulüne karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM:
1-... sayılı kararının iptali talebinin reddine,
Davalı kurum kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesap olunan takdiren 55.000,00.-TL maktu ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine,
2-Davacının hükümsüzlük talebinin kabulü ile, davaya konu ....sayılı markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine,
6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 51/4.maddesi uyarınca kararın kesinleşmesini müteakip resen ...’e gönderilmesine,
Alınması gereken harç peşin alındığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,
Harcın davanın yalnızca kabul edilen kesimi üzerinden alınması sebebi ile davacının peşin yatırdığı 732,00.-TL ilâm harcının tamamının davalı şahıstan alınarak davacıya verilmesine,
Davanın kabul red oranının takdiren %50 olarak belirlenmesine,
Davacının yapmış olduğu ve aşağıda dökümü yazılı 24.510,00.-TL yargılama giderinin %50'sinin davalı şahıstan alınarak davacıya verilmesine,
Davalıların yapmış olduğu bir gider olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,
Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen yatıran tarafa iadesine,
Dair, davacı ve davalı kurum vekillerinin yüzlerine karşı, davalı şahsın yokluğunda, tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde .... yolu açık olmak üzere verilen karar, açıkça okunup usulen anlatıldı.01/10/2026
Kâtip Hâkim ....
✍e-imzalıdır ✍e-imzalıdır
MASRAF DÖKÜMÜ
İlk Masraf: 732,00.-TL
Tedbir Harçları: 1.938,00.-TL
Bilirkişi Ücreti: 20.000,00.-TL
P.M.: 1.840,00.-TL
TOPLAM: 24.510,00.-TL
