- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E. 2026/1013 K. 2026/926
Karar tarihi: 29 Eylül 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6102 sayılı TÜRK TİCARET KANUNU, m. 1352
- 6102 sayılı TÜRK TİCARET KANUNU, m. 1362
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 333
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1-b-1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 359/3
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 362/1-f
Karar metni
T.C.
ANTALYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
11. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
- KARAR TARİHİ
- 29/09/2026
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi
- ARA KARAR TARİHİ
- 30/07/2026
- DAVANIN KONUSU
- İtirazın İptali
- YAZIM TARİHİ
- 29/09/2026
İlk Derece Mahkemesinin kararı ve dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi.
Başkanın görüşü değerlendirildi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DAVACININ İDDİALARININ ÖZETİ:
Davacı vekili; davacı kooperatif ile davalı taraf arasında işletme hakkı davacıya ait olan liman sahasının kullanımı ve teknenin bağlanması amacıyla 01.04.2025 başlangıç tarihli, 30.06.2025 sonlanma tarihli bağlama sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşme uyarınca davalıya ait olan ... isimli teknenin liman sınırları içerisinde belirlenen alanda kalması ve karşılığında sözleşmede belirlenen bedelin ödenmesinin kararlaştırıldığını, davacının sözleşmenin yenilenmeme kararına karşı yaptığı itiraz neticesinde davalıya ekte sunulan 21.07.2025 tarihli yazının iletildiğini ancak davalı tarafın sözleşme süresi dolmasına ve davacı şirketin tüm sözlü ve yazılı uyarılarına rağmen tekneyi liman sahasından tahliye etmediğini, haksız işgalini sürdürmüş olduğunu, davacı kooperatifin alacağını tahsil etmesini imkansız kılacak şekilde mal kaçırma veya tekneyi limandan habersizce çıkarma potansiyeline sahip olduğunu belirterek davalının taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının alacak tutarını karşılayacak miktarı üzerine davanın sonu beklenmeksizin teminatsız ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ ARA KARARININ ÖZETİ:
Mahkemece 30/07/2026 tarihli ara karar ile; "... Taraflar arasındaki ... numaralı bağlama sözleşmesinin 30/06/2025 tarihine kadar geçerli olduğu sözleşme içeriğinden anlaşılsa da, sözleşmenin 14. Maddesine göre davalının deniz park alanını işgal ettiği iddia edilen süre ve bu süreye göre yapılan cezalı tahakkukun miktarı yargılamayı gerektiğinden davacı vekilinin ihtiyati haciz talebinin reddine" karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Ara karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki bağlama sözleşmesinin alacağın varlığının yaklaşık olarak ispatladığını, sözleşme süresinin dolmasıyla birlikte müvekkili kooperatifin sözleşmeyi yenilememe yönündeki iradesini kullandığını ve bu durumu davalıya 21.07.2025 tarihli yazı ile resmen bildirdiğini, bu aşamadan itibaren davalının liman sahasındaki mevcudiyetinin taraflar arasındaki sözleşmenin açık hükmü uyarınca haksız işgal niteliğine büründüğünü, ihtiyati haciz kurumunun temel taşı olan yaklaşık ispat ölçütü açısından tarafların imzasını taşıyan ve içeriği çekişmesiz olan bir yazılı sözleşmenin varlığının alacağın mevcudiyetine dair Mahkemede kuvvetli bir kanaat oluşturmak için fazlasıyla yeterli olduğunu, Yerel Mahkemenin yargılamayı gerektirmesi gerekçesiyle talebini reddetmesinin sözleşme ile sabit olan işgalci statüsünü ve bu statüye bağlanan hukuki sonuçları görmezden gelmek anlamına geldiğini, İl Tarım ve Orman Müdürlüğü onaylı tarifelerin alacağın miktarını belirlenebilir kıldığını,
Yerel Mahkemenin ret kararında dayandığı en temel argümanın cezalı tahakkuk miktarının hesaplanmasının yargılamayı gerektirdiği yönünde olduğunu ancak bu yaklaşımın alacağın hesaplanma yönteminin objektif ve denetlenebilir niteliğini göz ardı ettiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin 14. maddesinde haksız işgal durumunda uygulanacak yaptırımı ve bedeli matematiksel bir formüle bağladığını, davalının teknesinin boyunun belli olduğunu, işgalin başlangıç tarihinin sözleşmenin bitişiyle sabit olduğunu ve uygulanacak katsayının sözleşmede açıkça yazılı olduğunu, bu verilerin bir araya getirilmesiyle ulaşılan sonucun basit bir aritmetik işlemden ibaret olduğunu, davalının imzaladığı sözleşme ile haksız işgal halinde günlük ücretin 10 katını ödeyeceğini peşinen kabul ettiğini, resmi makamlarca onaylı bir tarifenin ve bu tarifeye atıf yapan bir sözleşme maddesinin varlığı karşısında yaklaşık ispat koşulunun gerçekleşmediğini savunmak hukuken mümkün olmadığını, TTK m. 1352 kapsamındaki deniz alacağı niteliğinin ihtiyati haciz için yasal dayanak teşkil ettiğini, uyuşmazlık konusu alacağın sadece genel hükümler çerçevesinde bir alacak olmayıp, aynı zamanda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK) anlamında bir deniz alacağı niteliğinde olduğunu, TTK'nın 1352. maddesinde deniz alacakları tahdidi olarak sayılmış olup, liman hizmetlerinden, geminin barınmasından ve liman sahasının kullanımından kaynaklanan bedellerin bu kapsamda değerlendirilmekte olduğunu, deniz alacaklarına ilişkin ihtiyati haciz taleplerinde kanun koyucunun alacaklının haklarını korumak amacıyla daha özel ve etkin bir koruma rejimi öngördüğünü, TTK'nın 1362. maddesinde deniz alacaklarında ispat külfetini genel hükümlere nazaran daha esnek bir yapıya kavuşturduğunu, bu madde uyarınca alacaklının alacağının deniz alacağı olduğunu ve parasal değerini yaklaşık olarak ispat etmesini, ihtiyati haciz kararı verilmesi için yeterli görüldüğünü, hem alacağın deniz alacağı olduğu hem de parasal değerinin sözleşme ve tarifelerle yaklaşık olarak ispatlandığının açık olduğunu, Mahkemenin esasa ilişkin derinlemesine bir inceleme yapma beklentisinin geçici hukuki koruma tedbirlerinin amacına ve yasal düzenlemelerin ruhuna aykırılık teşkil ettiğini, uyuşmazlığın merkezinde yer alan ... isimli teknenin doğası gereği hareketli bir mal olup her an liman sahasını terk etme ve müvekkili kooperatifin denetim alanından çıkma potansiyeline sahip olduğunu, davalı tarafın sözleşme süresinin dolmasına ve tahliye ihtarlarına rağmen liman sahasını haksız şekilde işgal etmeye devam etmesinin müvekkili kooperatifin alacağını tahsil etmesini imkansız kılacak bir süreci tetiklemekte olduğunu, teknenin limandan habersizce çıkarılması durumunda müvekkilinin elinde alacağının güvence altına alabileceği somut bir varlık kalmayacağını, bu durumun Anayasa ile teminat altına alınan hak arama hürriyetinin ve mülkiyet hakkının fiilen kullanılamaz hale gelmesi riskini doğurmakta olduğunu, müvekkili kooperatif tarafından sunulan faturaların, sözleşme maddelerinin ve resmi tarifelerin, alacağın varlığına dair "emare" olmanın çok ötesinde kesin bir kanaat oluşturacak nitelikte olduğunu, bu deliller ışığında ileride verilecek hükmün icrasız kalmaması için ihtiyati haciz kararı verilmesinin elzem olduğunu, müvekkili kooperatifin alacağının güvence altına alınmasının sadece taraflar arasındaki adaleti değil aynı zamanda liman işletmeciliği gibi kamu hizmeti niteliğindeki faaliyetlerin ekonomik sürdürülebilirliğinin de koruyacağını istinaf sebepleri olarak ileri sürmüştür.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:
Talep, ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen ara kararın kaldırılması istemine ilişkindir.
Mahkemece yazılı gerekçeyle, ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.
Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
HMK m. 359/3 uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenler, İlk Derece Mahkemesi ara kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, HMK'nın 355/1. maddesi gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmadığı, kararın hukuka uygun olduğu anlaşılmış olmakla; davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1-b-1. gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi ara kararına ilişkin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına YER OLMADIĞINA,
3-Davacının istinaf başvurusu nedeniyle yapılan yargılama masraflarının kendi üzerinde BIRAKILMASINA,
4-Kullanılmayan istinaf gider avansının 6100 Sayılı HMK'nın 333. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince ilgilisine İADESİNE,
5-İstinaf incelemesi dosya üzerinden yapıldığından davalı lehine vekalet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA,
6-Kararın İlk Derece Mahkemesi tarafından taraflara TEBLİĞİNE,
Dair; 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliğiyle, 6100 sayılı HMK'nın 362/1-f maddesi gereğince kesin olarak karar verildi.29/09/2026
...
