- Ana sayfa
- Yargı kararı
İlk Derece Mahkemesi İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E. 2026/1956 K. 2026/898
Karar tarihi: 29 Eylül 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C. İSTANBUL 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- ESAS NO
- 2026/1956 Esas
- KARAR NO
- 2026/898
- DAVA
- Zayi Belgesi Verilmesi
- DAVA TARİHİ
- 18/08/2026
- KARAR TARİHİ
- 29/09/2026
Mahkememizde görülmekte olan Zayi Belgesi Verilmesi davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekilinin Mahkemeye sunmuş olduğu dava dilekçesini özetle; "Müvekkil şirket, ... adresinde ticari faaliyetlerini sürdürmektedir. Müvekkil şirkete ait Genel Kurul Toplantı ve Müzakere Defteri, şirket merkezinde yapılan tüm arama ve araştırmalara rağmen bulunamamıştır. Söz konusu defterin bulunamaması üzerine şirket yetkilileri ve çalışanları tarafından şirket merkezinde ve defterin muhafaza edilmiş olabileceği değerlendirilen yerlerde gerekli araştırmalar yapılmış ancak yapılan tüm araştırmalara rağmen deftere ulaşılamamıştır.Yapılan araştırmalar neticesinde, müvekkil şirkete ait Genel Kurul Toplantı ve Müzakere Defteri'nin şirket yetkilileri ve çalışanlarının iradesi dışında, herhangi bir kusur veya ihmalleri bulunmaksızın zayi olduğu kanaatine varılmıştır." şeklinde beyanlarda bulunarak arz ve izah edilen tüm bu nedenlerle; Müvekkil firmaya ait Genel Kurul Toplantı ve Müzakere Defteri'nin zayi olduğunun tespitine, şirket adına zayi belgesi düzenlenmesine karar verilmesini vekaleten talep ve dava etmiştir.
Dava, tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgelerin kanuni saklama süresi içinde zıyaa uğradığı iddiasına dayalı zayi belgesi verilmesi istemidir.
Davacı vekili mahkemeye sunmuş olduğu 24/09/2026 tarihli feragat dilekçesi ile; Her ne kadar müvekkil şirkete ait genel kurul toplantı ve müzakere defteri kaybı dolayısı ile dava açmış bulunmakta ise de defterin aramalar sonucu şirket merkezinde bulunduğunu, bu nedenle davasından feragat ettiklerini beyan etmiştir.
Davadan feragat H.M.K. nun 307.ve 309. maddeleri hükümleri gereğince uyuşmazlığı ve dolayısıyla davayı sona erdiren, davalı tarafın kabulünü gerektirmeyen ve kesin mahkeme hükmünün hukuksal sonuçlarını doğuran bir taraf işlemidir.
H.M.K. nun 309.maddesi hükmüne uygun olarak davadan feragatinin mahkemece saptanması halinde feragat sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekir.
Yasal dayanakları ortaya konularak yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde, davacı vekilinin vekaletnamesindeki yetki durumu incelendiğinde davadan feragate yetkili olduğu, 24/09/2026 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiği görülmüştür. Bu nedenlerle davanın feragat nedeniyle reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davanın feragat nedeniyle davanın reddine,
2-Kafi miktarda harç alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,
3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
4-Davacının gider avansından artan bakiyesinin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,
Dair, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki haftalık yasal süresi içerisinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi nezdinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı.
