- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E. 2025/674 K. 2026/1588
Karar tarihi: 8 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 333
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1-b-1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 362/1-a
Karar metni
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
KARAR
- ESAS NO
- 2025/674
- KARAR NO
- 2026/1588
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- NUMARASI
- 2019/682 Esas 2021/326 Karar
- DAVANIN KONUSU
- Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)
İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 01.03.2018 tarihinde, davalı sigorta şirketine zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın, davacı idaresindeki araca çarparak davacının yaralanmasına ve malul kalmasına neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları ve manevi tazminat hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.750,00 TL geçici bakıcı gideri, 1.750,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı 1.000,00 TL ulaşım gideri olmak üzere toplam 4.500,00 TL maddi tazminatın, temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 12.789,65-TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 10.147,50-TL geçici bakıcı gideri tazminatı olarak yükseltmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davacı dava konusu taleplerini de kapsar şekilde Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/553 E. Sayılı dosyası ile dava açıldığını, davalı şirket tarafından davacıya 44.208,00 TL ödendiğini, davacının ibranameyi imzaladığını, başkaca tazminat talep etmeyeceğini kabul ettiğini, davalı şirketin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacının geçici iş göremezlik, bakıcı gideri ve ulaşım giderine ilişkin her hangi bir sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dosyadaki bilgi ve belgelere, alınan bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğunun anlaşıldığı, Katip Çelebi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Bölümü tarafından tanzim edilen raporda, davacının tıbbi iyileşme süresinin 300 gün, bakıcı ihtiyacı süresinin 150 gün olduğunun belirlendiği, davacının geçici işgöremezlik zararı ve bakıcı giderinin hesaplanması yönünden aktüer bilirkişiden rapor alındığı, alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, ulaşım giderine ilişkin tazminat talebinin ise ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 12.789,65 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 10.147,50 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 22.937,15 -TL maddi tazminatın 15.11.2018 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, ulaşım giderine ilişkin talebinin reddine, karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davalı şirket tarafından davacıya yapılan ödeme sonrası davacının davalıyı ibra ettiğini, dava açamayacağını, davacının maluliyeti yönünden mahkemece rapor alınmadan karar verilmesinin doğru olmadığını, kusur oranı yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, bakıcı giderinin brüt değil net asgari ücrete göre hesaplanması gerektiğini, geçici işgöremezlik zararı ve bakıcı giderinden SGK’nın sorumlu olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.
Davacı vekili, davalı sigorta şirketine ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın, davacı idaresindeki araca çarparak davacının yaralanmasına ve malul kalmasına neden olduğunu belirterek geçici işgöremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; özellikle, dava açılmadan önce davalı sigorta şirketi tarafından davacıya yapılan ödemenin, sürekli işgöremezlik zararına ilişkin olduğunun anlaşılması nedeniyle ibraya ilişkin iddianın yerinde olmamasına, davacının tıbbi iyileşme süresi ve bakıcı ihtiyacı süresinin üniversitenin adli tıp anabilim dalı tarafından belirlenmiş olmasına, Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan kusur raporunun, kaza tespit tutanağındaki bilgiler ve kazanın oluşumu ile uyumlu olduğunun anlaşılmasına, bakıcı giderinin brüt asgari ücret esas alınarak hesaplanmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, geçici işgöremezlik zararı ve bakıcı giderinin poliçe teminatı kapsamında bulunmasına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
Açıklanan nedenlerle, HMK’nın 355. maddesi gereğince, davalı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden yapılan incelemede; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle,
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince davalıdan alınması gereken 732,00 TL istinaf harcından peşin alınan 391,72 TL harcın mahsubu ile bakiye 340,28 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,
3-Taraflarca yapılan istinaf kanun yolu giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
4-Karar kesinleştiğinde kullanılmayan gider avansının 6100 sayılı HMK’nın 333. maddesi uyarınca ilgilisine iadesine,
5- Karar tebliği, harç mahsup, iade ve tahsil işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 08.10.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Başkan
Üye
Üye
Katip
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.
