mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E. 2026/1131 K. 2026/994

Karar tarihi: 9 Ekim 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

ANTALYA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

KARAR TARİHİ
09/10/2026
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi
ARA KARAR TARİHİ
07/08/2026
DAVANIN KONUSU
Ticari Şirket
YAZIM TARİHİ
09/10/2026

İlk Derece Mahkemesinin kararı ve dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi.

Başkanın görüşü değerlendirildi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

DAVACININ İDDİALARININ ÖZETİ:

Davacı vekili; mahkemenin 17.07.2026 tarihli ara kararından sonra dosyaya giren resmi müzekkere cevapları karşısında oluşan yeni delil durumuna dayalı olarak TTK'nın 630/2. uyarınca şirket müdürü ...'ın yönetim hakkı ile temsil ve ilzam yetkililerinin tedbiren kaldırılmasını, kabul edilmediği takdirde kademeli olarak müşterek imza esasına bağlanmasını, asli taleplerinin ...'ın yönetim hakkı ile temsil ve ilzam yetkilerinin tedbiren tamamen kaldırılmasını, şirketin halen kayıtlı diğer müdürü olan müvekkili tarafından temsil ve ilzam edilmesini, olmaması halinde ...'ın münferit temsil ve ilzam yetkisinin sınırlandırılarak şirketin her iki müdürünün müşterek imzası ile temsil ve ilzam edilmesini, bunun da olmaması halinde müşterek imza kuralının sonuç bölümünde sayılan kritik işlemlerle sınırlı olarak uygulanmasını, her üç taleplerinin de kabul edilmesi halinde kayyım atanması, ...'ın müdürlük sıfatının sona erdirilmesi, bu taleplerinin reddedilen taleplerin tekrarı olmadığını, mahkeme ara kararından sonra üç ayrı kurumun resmi kayıtları üzerinden cevapların geldiğini, şirketin faal olduğunu, gelir ürettiğini, SGK yönünden 26 ayrı icra dosyası bulunduğunu, sorunun tek bir dönemin nakit sıkışıklığından ibaret olmadığını, şirketin aktiflerinin haciz tehdidi altında olduğunu, müvekkilinin bu borçlarından şahsen sorumlu olduğunu, kabul edilen tedbirin şirket malvarlığını korumaya tek başına elverişli olmadığını belirterek, şirket müdürü ...'ın yönetim hakkı ile temsil ve ilzam yetkilerinin tedbiren kaldırılmasını, kabul edilmediği takdirde kademeli olarak müşterek imza esasına bağlanmasını, asli taleplerinin ...'ın yönetim hakkı ile temsil ve ilzam yetkilerinin tedbiren tamamen kaldırılması, şirketin halen kayıtlı diğer müdürü olan müvekkili tarafından temsil ve ilzam edilmesi, olmaması halinde ...'ın münferit temsil ve ilzam yetkisinin sınırlandırılarak şirketin her iki müdürünün müşterek imzası ile temsil ve ilzam edilmesini, bunun da olmaması halinde müşterek imza kuralının sonuç bölümünde sayılan kritik işlemlerle sınırlı olarak uygulanmasını, her üç halde de ...'ın yargılama sonuna kadar Milli Eğitim Bakanlığı İl/ilçe Milli Eğitim Müdürlükleri, öğrenci velileri, öğretmenler ve okul personeline okulun faaliyetinin durdurulacağı, kurumun kapanacağı veya eğitim faaliyetinin sona ereceği yönünden şirket adına tek taraflı bildirimde bulunmasının tedbiren yasaklanmasını, şirket adına yapılacak tüm tahsilatların yalnızca şirket adına kayıtlı resmi banka hesapları üzerinden yürütülmesini, teminattan muaf tutulmalarını, aksi halde ise makul bir teminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ ARA KARARININ ÖZETİ:

Mahkemece 07/08/2026 tarihli ara karar ile; "... Davalı şirkete ait taşınır ve taşınmazların 3. kişilere devir ve temliki ile borçlandırıcı işlemlere konu olmasının önlenmesine yönelik talebi yönünden; Mahkemece mevcut bir durumda meydana gelebilecek değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın veyahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde ihtiyati tedbir kararı verilebilecek olması, ihtiyati tedbir talep eden tarafın dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorunluluğu bulunması nedeniyle, dava konusu taşınır ve taşınmazların el değiştirmesinin hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın veyahut ciddi bir zararın doğacağından davalı adına kayıtlı araçlar ve taşınmazlar hakkında 3. kişilere devir ve temlikini önler mahiyette ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir. Kayyım atanmasına yönelik ve sair ihtiyati tedbir talepleri yönünden; Kayyımlık müessesesi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun İkinci Kitabının üçüncü kısmında düzenlenmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununda kayyıma ilişkin hükümler sınırlı sayıda yer almıştır. Bununla birlikte, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununda 1. maddesinde “Türk Ticaret Kanunu, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ayrılmaz bir parçasıdır.” denilmiştir. Böylece, kanun koyucu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununda kayyım atanmasına dair ayrı hükümlere yer vermeyi gerek görmemiş, mükerrerlik ile karmaşa oluşturmamak için, genel bir yollama ile Türk Medeni Kanunu’nun ilgili hükümleri ticaret şirketlerine, dolayısıyla bir ticaret şirketi türü olan anonim şirketlere de uygulanmasına imkan tanımıştır. Yönetim kayyımı atanması talebi, hukuki niteliği itibariyle geçici hukuki himaye tedbiridir. Mahkememiz dosyasına gelen müzekkere cevaplarının yeni delil durumu oluşturmadığı gibi Mahkemece mevcut bir durumda meydana gelebilecek değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın veyahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde ihtiyati tedbir kararı verilebilecek olması, ihtiyati tedbir talep eden tarafın dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorunluluğu bulunması; davalı şirkete tedbiren kayyım atama talebinin, mahkemenin faal olan şirketin işleyişini etkileyecek tarzta tedbir kararı vermesi şirkete ve ortaklıklarına zarar verecek olması, mahkemece şirkete kayyım atanması, yönetimin temsil yetkisinin kısıtlanması da faal olan şirketin işleyişini etkileyecek tarzda tedbirlerden ve ancak zorunlu hallerde başvurulması gereken tedbirlerden olması, yöneticilerin sorumluluğu davasına konu olabilecek hususlar, şirkete yönetim ve denetim kayyımı atanmasını ve davanın konusu itibariyle istenilen ihtiyati tedbir kararlarının verilmesinin gerekçesi olamaması, asıl olan şirketlerin ortakları tarafından alınan kararlar ile belirlenen yöneticiler tarafından yönetilecek olması, mevcut yöneticilerin görevlerini gereği gibi yerine getirmiyor ve bu nedenle şirket zarara uğruyorsa zarara yol açan yöneticinin şirkete ve dolayısıyla diğer ortaklara verdiği zararların tazmini için her zaman dava açılmasının mümkün olması, yöneticilerin sorumluluğu davasına konu olabilecek hususlar, şirkete kayyımı atanmasının gerekçesi olamaması, davalı şirkette organ boşluğunun olduğunun iddia ve ispat edilmemesi nedenleri ile davalı şirkete kayyım atanmasına yönelik ve sair ihtiyati tedbir talebine yönelik tedbir taleplerinin reddine" karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:

İlk Derece Mahkemesince verilen ara karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ara kararın 17/07/2026 tarihli kararın kopyası niteliğinde olduğunu, 30/07/2026 tarihli talep hakkında bağımsız bir değerlendirme içermediğini, talep edilmediği açıkça beyan edilen kayyımlık üzerinden karar verildiğini, talebin tek dayanağı olan TTK'nın 630/2. maddesinin yine hiç değerlendirilmediğini, "müzekkere cevaplarının yeni delil durumu oluşturmadığı" tespitinin gerekçesiz ve dosya içeriğine aykırı olduğunu, "organ boşluğu" koşulu takip edilen tedbirin şartı olmadığını ve somut olayda organ boşluğunun zaten doğmayacağını, limited şirkete ilişkin uyuşmazlıkta ağırlıklı olarak anonim şirket hükümleri ve içtihadının uygulandığını, kademelendirilmiş taleplerin hiçbirinin ayrı ayrı karşılanmadığını, tamamının "sair talepler" torbasında toplu olarak reddedildiğini, yaklaşık ispat ölçüsünün fiilen kesin ispat düzeyine çıkarıldığını, davalı müdürün fiili kapatma işlemlerinin şirketin ruhsatını kanunen iptal riski altına soktuğunu, bu hususun ikinci kez hiç değerlendirilmediğini, ölçülülük değerlendirmesinin ters yönde yapıldığını, İlk Derece Mahkemesi'nin aynı şirkette aynı iki müdür arasında verdiği kendi emsal kararının ikinci kez gözardı edildiğini, kabul edilen tedbirin bağlandığı ölçüsüz teminat nedeniyle hiç yürürlüğe girmediğini, kararların "kısmen kabul" ibaresinin fiili sonuç bakımından tam ret olduğunu, mahkemece verilen 07/08/2026 tarihli ara kararın ihtiyati tedbir taleplerinini reddine ilişkin 3. bendinin kaldırılmasına karar verilmesini istinaf sebepleri olarak ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

Talep, ihtiyati tedbir talebinin kısmen kabulüne ilişkin ara kararın kaldırılması isteminden ibarettir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle, reddi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 393/1. maddesi gereğince, ihtiyati tedbire ilişkin bu kararın tebliğ tarihinden itibaren 1 haftalık kesin süre içerisinde takdiren toplam 1.000.000,00-TL'lik nakdi teminatın veya kesin ve süresiz banka teminat mektubunun mahkememize ibrazı halinde; Antalya Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün ... sicil numarasında kayıtlı davalı ... adına kayıtlı araçlar ile taşınmazlar üzerine 3. kişilere devir ve temlikini önler mahiyette ihtiyati tedbir konulmasına, sair ihtiyati tedbir taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

HMK m. 359/3 uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenler, İlk Derece Mahkemesi ara kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, HMK'nın 355/1. maddesi gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmadığı, ara kararın hukuka uygun olduğu anlaşılmış olmakla; davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1-b-1. gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi ara kararına ilişkin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına YER OLMADIĞINA,

3-Davacının istinaf başvurusu nedeniyle yapılan yargılama masraflarının kendi üzerinde BIRAKILMASINA,

4-Kullanılmayan istinaf gider avansının 6100 Sayılı HMK'nın 333. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince ilgilisine İADESİNE,

5-İstinaf incelemesi dosya üzerinden yapıldığından davalı lehine vekalet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA,

6-Kararın İlk Derece Mahkemesi tarafından taraflara TEBLİĞİNE,

Dair; 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliğiyle, 6100 sayılı HMK'nın 362/1-f maddesi gereğince kesin olarak karar verildi. 09/10/2026

...