- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E. 2026/381 K. 2026/1991
Karar tarihi: 15 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 119
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU, m. 49/1
- 2918 sayılı KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU, m. 85
Karar metni
T.C.
DENİZLİ
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
4. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
- KARAR TARİHİ
- 15/10/2026
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- TARİHİ
- 26/11/2025
- NUMARASI
- ... Esas... Karar
- VEKİLLERİ
- Av. ... Av....
- DAVANIN KONUSU
- Tazminat (Haksız Fiilden Kaynaklanan)
- G.KARAR YAZIM TARİHİ
- 16/10/2026
İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Davacılar vekili dava dilekçesinde; 13/09/2023 tarihinde saat 08:00 sıralarında ... Mh. dolaylarında ... adına kayıtlı bulunan ve ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın, müvekkili ...'ya ait diğer müvekkili ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı araca çarpması sonucu maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen trafik kazasında ... poliçe numaralı ve ... plakalı aracın sahibi ve sürücüsü olan ...'ın asli ve tam kusurlu olduğunu, bu kazaya ilişkin tamirat aşamasında açılmış olan hasar dosyasından da anlaşılacağı üzere müvekkiline ait araçta değer kaybı meydana geldiğini, davalı sigorta şirketine başvuruda bulunduklarını ancak müvekkillerine herhangi bir ödeme yapılmadığını, fazlaya ilişkin tüm yasal müracaat hakları saklı kalmak kaydıyla; bilirkişilerce net olarak tespit edilmesinden sonra arttırılmak üzere; müvekkillerinden ... yönünden; araçta meydana gelen değer kaybı için şimdilik 100,00 TL, araç değer kaybı bedeli ile tamirat süresince araçsız kalınan günler için şimdilik 100,00 TL mahrumiyet bedeli ile müvekkilinin uğradığı tüm zararların tazminini davalılardan sigorta şirketi yönünden poliçe kapsamında ve poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla temerrüt tarihinden itibaren; diğer davalı yönünden ise kaza tarihi olan 13/09/2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile diğer davacı müvekkil ... yönünden ise; 100,00 TL sürekli ve geçici iş görmezlik bedeli, 100,00 TL tedavi gideri ve 10.000,00 TL manevi tazminatın; sürekli ve geçici iş görmezlik bedeli ve tedavi giderinin sigorta şirketi yönünden sigorta poliçesi kapsamında temerrüt tarihinden itibaren; diğer davalı yönünden ise haksız fiil tarihi olan 13/09/2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan sigorta şirketi yönünden poliçe miktarıyla sınırlı olmak üzere müştereken ve müteselsilen tahsili; manevi tazminat taleplerinin ise haksız fiil tarihi olan 13/09/2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan ...'dan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacılar vekili 05/09/2025 tarihli bedel artırım dilekçesiyle, fazlaya ilişkin yasal tüm hakları saklı kalmak kaydıyla ve dosya kapsamında alınmış olan bilirkişi raporlarına karşı sundukları itiraz dilekçelerindeki tüm hususlara ilişkin; kanun yolu aşamaları dahil olmak üzere yasal müracaat, itiraz ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, dava dilekçelerinde yer alan dava konusu müvekkili ...'nın aracına ilişkin 100,00 TL miktarında değer kaybı tazminatı bedeli taleplerini 49.900,00 TL arttırarak 50.000,00 TL değer kaybı tazminatı, 100,00 TL miktarında araç mahrumiyet bedeli tazminat taleplerini de 9.215,00 TL artırarak 9.315,00 TL araç mahrumiyet bedeli tazminatı, müvekkili ... yönünden 100,00 TL tedavi masrafları taleplerini 1.400,00 TL artırarak 1.500,00 TL tedavi masrafları, 100,00 TL miktarında geçici iş göremezlik taleplerini 5.876,75 TL artırarak 5.976,75 TL geçici ve iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplamda 66.791,75 TL'nin davalılardan ... Sigorta Anonim Şirketi yönünden temerrüt tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek olan avans faizi ile birlikte ve poliçe limitiyle sınırlı olmak kaydıyla; diğer davalılar yönünden ise kaza tarihi olan 19/09/2023 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek olan yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ile manevi tazminat taleplerinin ise haksız fiil tarihi olan 13/09/2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan ...'dan tahsilini talep etmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan ... plakalı aracın müvekkili şirket nezdinde kaza tarihinde ZMMS ile sigortalı olduğunu, davacının HMK 119 md. gereği talep sonucunu açık bir şekilde ifade etmediğini, davacı tarafından usulüne uygun şekilde müvekkili şirkete başvuru sağlanılamadığını, davacı ... tarafından sağlık kurulu raporu sunulmadığını, kazaya ilişkin polis tarafından tutulan bir tutanağın bulunmadığını, kaza ile yaralanma arasındaki illiyet bağılının varlığından davacı tarafın ispat etmesi gerektiğini, maluliyet oranının Yargıtay'ın işaret ettiği şekilde belirlenmesi gerektiğini, tazminat tutarının TRH -2010 tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak hesaplanması gerektiğini, tedavi giderleri geçici iş göremezlik tazminatının poliçe kapsamında bulunmadığını, SGK'dan herhangi bir ödeme alıp alınmadığı hususunda araştırılma yapılması gerektiğini, davaya konu kazaya ilişkin kusur incelemesi yapılması gerektiğini, değer kaybı bedelinin belirlenirken aracın somut özelliklerinin dikkate alınması gerektiğini, araç mahrumiyet tazminat talebinin poliçe kapsamı dışında kaldığını, davacının usul ve yasaya aykırı faiz talebinde bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davaya konu kazadaki kusura ilişkin itirazlarının bulunduğunu, değer kaybı hesaplanırken her halükarda aracın geçmiş hasar sorgulaması yapılması gerektiğini, her durumda değer kaybı bedeli belirlenirken aracın somut özelliklerinin dikkate alınması gerektiğini, davacı ...'nın talepleri yönünden müvekkilin kaza anında ambulans talep ettiğini ancak davacının herhangi bir rahatsızlığının bulunmadığı hususunda bilgi vermesi sonucu hastaneye kaldırılmadığını, herhangi bir tedavi altına alınmadığını, iki tarafında öğretmen olduğunu, bu nedenle SGK tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı hususunda araştırılma yapılması gerektiğini, ... plakalı aracın kasko poliçesi olan ... Sigorta A.Ş.'ye ihbar taleplerinde bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:
İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ve ek rapor, ... Sıtkı Koçman Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen adli tıp raporunun bir arada değerlendirildiği gerekçesiyle sonuçta, davacı ... yönünden kısmen kabulü ve kısmen reddi ile, 50.000,00 TL değer kaybı tazminatının davalı sigorta şirketinden temerrüt tarihi olan 01/12/2023 tarihinden, davalı ...'dan kaza tarihi olan 13/09/2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'ya ödenmesine, araç mahrumiyet tazminat talebine ilişkin fazlaya dair istemin reddine, davacı ... yönünden maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ve kısmen reddi ile, 5.976,75TL geçici işgöremezlik ve 1.500,00 TL tedavi gideri tazminatının davalı sigorta şirketinden temerrüt tarihi olan 01/12/2023 tarihinden, davalı ...'dan kaza tarihi olan 13/09/2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'ya ödenmesine, sürekli işgöremezlik tazminat talebine ilişkin fazlaya dair istemin reddine, manevi tazminat talebi yönünden davacı ...'nın davasının kabülü ile, 10.000,00 TL manevi tazminatının davalı ...'dan kaza tarihi olan 13/09/2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle alınarak davacı ...'ya ödenmesine karar verilmiştir.
İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili istinaf başvuru dilekçesinde; müvekkili şirketinin düzenlemiş olduğu poliçede teminat limitinin tüketilmiş olması nedeniyle müvekkili sigorta şirketinin aleyhine değer kaybı hükmedilmesi gerektiğini, işbu davaya konu kazaya karışmış olan müvekkili şirkete ... numaralı ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, işbu poliçede teminat limitinin araç başına 120.000,00-TL olduğunu, davacının aracının onarımının kasko sigortacısı tarafından yapıldığını 29/01/2024 tarihinde ... A.Ş.’ye rücu kapsamında 9.576,00-TL hasar bedeli ödemesi yapıldığını, akabinde 28/03/2024 tarihinde ... A.Ş.’ye rücu kapsamında 110.424,00-TL hasar bedeli ödemesi yapıldığını, toplam ödenen tutarın 120.000,00-TL olduğunu, dilekçe ekinde sundukları poliçeye istinaden yapılan ödemeler dikkate alındığında limitin tüketildiğinin görüleceğini, dava konusu kazaya ilişkin poliçe teminat limiti dolduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; her ne kadar davacı tarafça davalı müvekkilinin trafik kazası tespit tutanağında ve dava dilekçesinde 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kurallarını ihlal ettiği gerekçesi ile maddi ve cismani zararlı trafik kazasının meydana geldiği iddia olunmaksa da davanın esası ile ilgili tanzim edilen Trafik Kazası Tespit Tutanağı'nın hukuki mahiyeti itibariyle kesin nitelikte olan belgelerden olmadığını, dolayısıyla tarafların kusur oranlarına ilişkin detaylı bir incelemenin yapılması gerektiğini, yerel mahkeme tarafından kusura yönelik itirazlarının dinlenmediğini, dayandıkları keşif delili toplanmaksızın karar verildiğini, davalı müvekkilinin evinin çok yakınında sevk ve idare etmekte olduğu aracıyla hız sınırları içerisinde ve yavaş bir süratte seyir halindeyken, davacı ...'nın maliki olduğu ve diğer davacı ...'nın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç, müvekkilinin sevk ve idare ettiği ... plaka sayılı araca doğru hız sınırının üstünde bir süratle gelmesi ve yine yüksek bir hızda kavşağa girmesi neticesinde davaya konu trafik kazasının gerçekleştiğini, kazanın gerçekleşmesinde davalı müvekkilinin kusuru olmayıp tam ve asli kusurlu olan davacılardan ... olduğunu, zira davacı ...'nın sevk ve idare etmekte olduğu aracını hız sınırlarına aykırı ve direksiyon hakimiyetini yolun durumuna göre ayarlamaması nedeniyle tam ve asli kusuru neticesinde iş bu kazaya sebebiyet verdiğini, kusura yönelik itirazları konusunda kaza mahallinde keşif icra edilerek trafik kürsüsü olan bir teknik üniversiteden kusur heyet raporu aldırılması gerekirken, kusura yönelik itirazları değerlendirilmeden hüküm kuran yerel mahkeme kararının hukuka ve yasaya açıkça aykırı olduğunu, her ne kadar davacı taraf dava dilekçesinde davalı müvekkilinin davacının aracına sol ön kısımdan çarpmış olduğunu iddia etmekse de, davacının sürati nedeniyle çarpışma davacıya ait aracın sol arka teker kısmından gerçekleştiğini, bu nedenle davacıya ait aracın motor aksamında herhangi bir hasar meydana gelmemesi nedeniyle aracında değer kaybı zararının olmadığının sabit olduğunu, davacı ...'nın tüm talepleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının iddialarının ve taleplerinin kabulü anlamına gelmemesi kaydı ile araç değer kaybına ilişkin; hasara uğrayan aracın marka ve modeli, hasara uğrayan aracın kilometre bilgisi, hasara uğrayan aracın daha önce hasara uğrayıp uğramadığı, hasara uğrayan aracın herhangi bir kasko sigortasının olup olmadığı, hasara uğrayan aracın sigorta şirketinden herhangi bir ödeme alıp almadığı, hasara uğrayan aracın tamir sürecinde herhangi bir ikame aracın verilip verilmediği gibi hususların araştırılarak sonuca gidilmesinin elzem olduğunu, araçta meydana gelen zararlara ilişkin talepler yönünden cevap dilekçelerinde de bildirdikleri hususlar araştırılmadan karara gidildiğini, netice itibariyle meydana gelen kaza neticesinde müvekkilinin herhangi bir kusuru bulunmadığından davacı ...'nın taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabul kısmen redde ilişkin kararda hukuka uyarlık bulunmadığını, davaya konu aracın piyasa değerine ilişkin hesaplamaların hatalı olduğunu, bilirkişi tarafından aracın piyasa değerinin 2023 yılı itibariyle ortalama 1.300.000,00 TL olarak belirlenmişse de, bahse konu değerin piyasa fiyatlarından fazlasıyla yüksek olduğunun ortada olduğunu, kaldı ki bahse konu zamanlar ülkemizde yaşanan enflasyon nedeniyle araç alım satımının düştüğü 0 km araç bedellerinde dahi düşüş yaşandığı dönemler olduğunu, hal böyle iken davaya konu aracın bu kadar yüksek fiyatta satılmasının mümkün olmadığını, yine bilirkişi raporunu hazırlarken emsal aldığı aracın üretim yılı, rengi, kilometresi gibi unsurların davaya konu araç ile birbirlerinden farklı olduğu aracın dava konusu araç ile benzer nitelikte vasıflara sahip olmadığının ortada olduğunu, bilirkişi tarafından emsal alınan aracın değişenlerine ilişkin ilan sitesindeki satıcı beyanlarından hariç hiçbir araştırma yapılmadığını, yerel mahkeme tarafından bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların değerlendirilmediğini, aracın değer kaybı yönünden hesaplamaların hatalı olduğunu, yerel mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının aracında 50.000,00 TL tutarında değer kaybı oluşacağı görüş ve kanaati sunulmuşsa da bu hususun gerçek piyasa fiyatlarına açıkça aykırı bir durum olduğunu, araç alımı ve satımı için herkes tarafından bilenen ve kullanılan İnternet sitelerine girildiğinde bahse konu aracın kaza tarihindeki fiyatı bilirkişi tarafından hesaplanan değerin çok daha altında olduğunu, bilirkişinin bu değer kaybını hesaplarken kullandığı yöntemin hatalı olduğu piyasadaki gerçek araç alım-satım fiyatlarını yansıtmadığının alenen ortada olduğunu, aracın değerinin tespiti konusunda yapılmış eksik inceleme aracın değer kaybının da fazla tespit edilmesine neden olduğunu, davaya konu araçla aynı nitelikte (değişen yönlerinden) emsal araçlar tespit edilerek aracın uyuşmazlık tarihindeki değerinin daha somut hesaplanması gerektiğini, davacı ...'nın talepleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davaya konu yaşanan kaza sonrasında davalı müvekkilinin derhal 112 Acil servisini arayarak olay yerine ambulans talep ettiği ve davacı ...'nın yaralanmasına yönelik bir rahatsızlığının bulunup bulunmadığını sorduğunu, davacıya ilk müdahale olay yerinde yapıldıktan sonra herhangi bir yaralanmasının olmadığının tespiti doğrultusunda hastaneye dahi kaldırılmadığı, herhangi bir şekilde tedavi altına alınmadığını, davacının sırf davalı müvekkili aleyhine dava ikame etmek amacıyla kötü niyetle rapor aldığının görüldüğünü, davacının yaşanan kaza nedeniyle herhangi bir maluliyeti olmadığı gibi kaza sonrasında herhangi bir hastanede tedavi altına alınmayan birinin geçici iş göremezlik zararına uğradığından da bahsedilemeyeceğini, davacı tarafın öğretmen olmakla emekli sandığına tabi sigortalıların tüm tedavi giderlerinin Devlet Hastaneleri'nce karşılandığını, davacının iş bu kaza nedeniyle yaralanması dahi olmayıp tedavi giderine yönelik dava ikame etmiş olmasının izahtan vareste olduğu, tedavi giderine yönelik hüküm kurulmasının da hukuka ve yasaya aykırı olduğunu, zira yerel mahkeme tarafından SGK'ya müzekkere yazılarak davacının tedavi giderinin kurum tarafından karşılanıp karşılanmadığı hususunun da araştırılması gerektiğini, yerel mahkeme tarafından davacının talep etmiş olduğu manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, zira kaza nedeniyle davacıda herhangi bir cismani zarar oluşmadığı gibi, manevi tazminatın yasal unsurları da oluşmadığını, öyle ki manevi tazminata hükmedilebilmesi için taraflarınca asla kabul anlamına gelmemekle birlikte acı, elem, ıstırap unsurlarının da oluşması gerektiği açık olup manevi tazminat talebi yönünden yasal unsurların oluşmadığını, bu nedenle manevi tazminata ilişkin talebin de reddine karar verilmesi gerekirken talep miktarı kadar tam kabul kararı verilmesinin hukuka ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde, ilk derece mahkeme kararının dosya kapsamındaki bilirkişi raporları, ek rapor ve fiili durum birlikte değerlendirildiğinde, araç değer kaybı (bedel düşüklüğü), araç mahrumiyet bedeli ve geçici iş göremezlik ve tedavi gideri tazminatı yönlerinden hukuka aykırı ve denetime elverişli olmadığını, müvekkiline ait hasar gören ... model aracın müvekkili tarafından özenle kullanıldığı ve tüm bakımlarının yetkili serviste yapıldığını, kaza neticesinde müvekkiline ait aracın tamirinin ... Motorlu Araçlar Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi'nde yaptırıldığını, müvekkiline ait dava konusu araçta oluşan hasarın tamiri için ciddi anlamda işçilik yapıldığını, bu sebeple aracın yaşı, km'si, özellikleri ve temizliği göz önünde bulundurulduğunda davalının sebebiyet verdiği hasar öncesinde emsal araçlar içerisinde değerinin oldukça yüksek olduğunu, ikinci el araç piyasasında araç alıcılarının, en dikkat ettiği hususların başında aracın daha önce kazaya karışıp karışmadığı, değişen parçasının olup olmadığı, aracın boyama işlemine maruz kalıp kalmadığı olduğunu, aynı marka, model ve özelliklere sahip araçlar arasında değişeni ve boyası olan aracın değerinin, hasar almamış bir araca göre oldukça düşük olduğunu, kaza tarihindeki piyasa koşulları esas alınmadan, yöntemi açıklanmayan ve tekrar edilebilir olmayan bir değerlendirme ile değer kaybı belirlenmesinin HMK hükümlerine ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu, 22/08/2024 tarihli bilirkişi raporunda ise, kaza tarihine ilişkin geriye dönük internet ilan verilerine ulaşılamadığının özellikle belirtildiği; bu nedenle rayiç bedel tespitinde yetkili servislerin ikinci el bölümlerinden alınan bilgilerin esas alındığını, kaza tarihine ilişkin sınırlı veri bulunması, tek başına bilirkişi raporunu hukuka uygun hale getirmediğini, bu durumda bilirkişinin, mevcut veriler ışığında değer kaybını hangi objektif ölçütlere göre ve hangi teknik gerekçeyle belirlediğini açıkça ortaya koymasının zorunlu olduğunu, ne var ki bilirkişinin davaya konu aracın 2023 model, yalnızca 2.559 km’de olması, sol perde değişimi ve koltuk airbag açılması gibi ağır hasar niteliği taşıyan unsurlara sahip bulunmasına rağmen bu hasarların ikinci el piyasasındaki etkisini neden yalnızca %3–4 oranında değer kaybı ile sınırlı gördüğünü raporda hiçbir somut veri veya teknik değerlendirme ile açıklamadığını, “Mesleki deneyim” vurgusu dışında, bu oranın hangi piyasa davranışına, hangi emsal karşılaştırmaya veya hangi hesaplama mantığına dayandığının ortaya konulmadığını, davaya konu araçta sol perde değişimi, koltuk airbag açılması, sol yan darbe, kaporta ve boya işlemleri mevcut olup, aynı bilirkişi raporunda bu hasarın giderilmesi için parça temini, montaj, macun, astar, boya ve kuruma aşamalarından oluşan çok aşamalı bir onarım sürecinin ayrıntılı şekilde anlatıldığı ve makul onarım süresinin 9 gün olduğunun kabul edildiğini, bu tespitin hasarın basit veya yüzeysel olmadığını açıkça ortaya koyduğunu, buna rağmen aynı hasarın ikinci el piyasa değerine etkisinin yalnızca %3–4 oranında değer kaybı ile sınırlandırılması, hasarın piyasa algısındaki gerçek etkisiyle bağdaşmadığını, aynı durumun araç mahrumiyeti yönünden ciddi kabul edilip değer kaybı yönünden hafif kabul edilmesinin, bilirkişi raporunu kendi içinde tutarsız ve denetime elverişli olmayan bir rapor haline getirdiğini, bu bağlamda bu hususlarda yaptıkları itirazları olmasına rağmen 27/03/2025 tarihli ek raporda bu hususlara ilişkin itirazlarının karşılanmadığı, herhangi bir yeni veri, yöntem veya açıklama ortaya konulmaksızın yalnızca kök rapordaki kanaatin tekrar edildiğini, ek raporun, kök rapordaki eksiklikleri gidermediği gibi, “hiçbir formüle dayanmaksızın” yapılan tespitte ısrar edilmesi suretiyle raporun hukuki sakatlığını daha da belirgin hale getirdiğini, bu haliyle bilirkişi raporu ve ek rapor birlikte değerlendirildiğinde, değer kaybı yönünden hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığını, yine ek olarak 22/08/2024 tarihli bilirkişi raporuna beyanları ve itirazlarını sundukları 03/09/2024 tarihli dilekçelerinde de belirttikleri üzere, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 2016/19642 Esas, 2017/10599 Karar ve 15.11.2017 tarihli kararı gereğince, "...Araçta meydana gelen değer kaybının; aracın serbest piyasa koşullarına göre kaza tarihi itibariye hasarsız haldeki ikinci el rayiç değeri ile aracın yaşı, özellikleri, hasar miktarı ve hasarlı kısımların özelliği ve daha önce karışmış olduğu kazada dikkate alınarak kazadan sonraki onarılmış halinin rayiç değeri tespit edilip bu iki miktar arasındaki azalmaya (farka) göre hesaplanması gerekir. Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler ışığında araçtaki değer kaybının tespiti hususunda yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir..." denilmek suretiyle araçta meydana gelen değer kaybının kaza tarihi itibariyle hasarsız haldeki ikinci el piyasa rayiç değeri ile kazadan sonraki onarılmış halinin rayiç değerinin tespit edilip bu iki miktar arasındaki azalmaya göre hesap yapılması gerektiğinin vurgulandığını, somut olayda bu yöntemin uygulanmadığı, değer kaybının kanaate dayalı şekilde eksik hesaplandığını, araç mahrumiyet bedeli yönünden ise mahkemenin, ikame araç sağlandığı gerekçesiyle taleplerini reddettiğini, oysa 27/03/2025 tarihli bilirkişi ek raporuna itiraz ve beyanlarını sundukları 10/04/2025 tarihli dilekçelerinde de belirttikleri üzere davaya konu aracın 13/09/2024 tarihinde servise alındığı, ikame aracın ise ancak 30/09/2024 tarihinde tahsis edildiğini, bu durumda davacının 13/09/2024 ile 30/09/2024 tarihleri arasında toplam 17 gün boyunca aracını fiilen kullanamadığı ve herhangi bir ikame araçtan da yararlanamadığını, mahkemece 45 gün ikame araç tahsis edilmiş olması sebep gösterilerek mahrumiyet tazminatının reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, ayrıca mahrumiyet tazminatına ilişkin 05/12/2024 tarihli bilirkişi raporunda 9 günlük onarım süresinin tespit edildiğini, müvekkilinin hasarlı aracı teslim alma tarihinin 16/11/2023 yani kaza tarihinden 2 aydan fazla bir süre geçtikten sonra olduğunu, bu bakımdan bilirkişi raporunda tespit edilen 9 günlük sürenin hayatın olağan akışına aykırı bir süre olduğu bizzat somut olaydaki onarım süresinden anlaşıldığını, netice itibariyle araç mahrumiyet tazminatında esas alınması gereken sürenin, teknik onarım süresi değil, zarar görenin fiilen araçtan yoksun kaldığı süre olduğunu, ikame aracın geç tahsis edilmesi nedeniyle oluşan bu fiili mahrumiyet süresi dikkate alınmaksızın mahrumiyet talebinin reddedilmesinin, fiili durumla örtüşmediğini, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının, araç değer kaybı ve araç mahrumiyet bedeli yönlerinden kaldırılması, değer kaybı açısından denetime elverişli ve somut piyasa verilerine dayalı yeni bir bilirkişi raporu alınması, araç mahrumiyet bedelinin ise fiili mahrumiyet süresi olan 17 gün esas alınarak yeniden hesaplanması gerektiğini, trafik kazası sonucu perte ayrılma durumunda dahi yeni araç alımına kadar olan süreçte araç mahrumiyeti zararı hesaplamasının yapıldığını, dava konusu olay neticesinde müvekkilinin aracının perte ayrılma durumunun da gündeme geldiğini, bilirkişi tarafından trafik kazası sonucu hasar gören müvekkilinin aracının tamiri öncesi aracın perte ayrılma durumunun mevcudiyeti ve daha sonraki tamirat sürecinin Türkiye şartlarında makul olup beklenen parçaların gecikmesi nedeni ile de zaten ... Motorlu Araçlar Tic. ve San. A.Ş. tarafından müvekkiline ikame tesisi olduğunu, yani aşamalarda talep ettikleri 17 günlük sürenin haklılık arz ettiğini, ayrıca müvekkili ...'nın da kaza sonucunda doku zedelenmesi meydana geldiği ve 10 günlük istirahat raporu aldığını, bu süreçte müvekkilinin çalışamadığı ve gelir elde edemediğini, tedavisi sebebiyle de tedavi gideri ödediğini, 11/09/2024 tarihli adli tıp bilirkişi kurulu raporunda geçici iş görmezlik süresi 14 gün olarak belirtildiği müvekkilinin bu süreçte iyileşmesi için yapılan ve yapılması gereken masrafların toplam tutarının 1.500,00 TL.'yi fazlasıyla geçeceği, bu miktarın hakkaniyete aykırı olduğunu, zira müvekkili Selda'nın Adli Tıp Kurumu muayenesi için ... ilinden ... iline gelirken harcamış olduğu masraflar dahi 1.500,00 TL.'den fazla tuttuğunu, gerçeği yansıtmayan bu miktarın kabul edilemeyeceğini, yine bakiye geçici iş göremezlik zararının 5.976,75 TL. olarak hesaplandığı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuşsa da söz konusu miktarın fahiş oranda düşük olduğunu, müvekkilinin geçirmiş olduğu kazadan kaynaklı olarak çalışmasından elde ettiği verimin de önemli derecede düştüğünü, müvekkilinin hayatının geçirmiş olduğu kaza sebebi ile daha da zorlaştığını, bu hususa ilişkin dosya kapsamındaki bilirkişi raporuna beyan ve itirazlarını sunmalarına rağmen ilk derece mahkemesince ek rapor alınması veya başka bir surette olmak üzere beyan ve itirazlarının değerlendirilmediğini, bu durumda bilirkişi tarafından yapılan geçici iş göremezlik alacağının miktarı çok düşük kalmış olmasına rağmen ilk derece mahkemesinin bu rapor üzerinden hüküm tesis edildiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE:
Dairemizce HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen hususlarla sınırlı olmak üzere ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen dikkate alınarak yapılan inceleme neticesinde;
İstinaf başvurusuna konu uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49/1. maddesinde kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar verenin, bu zararı gidermekle yükümlü olduğu; ayrıca zarar görenin, 2918 Sayılı Kanunun 85. maddesi gereğince trafik kazalarında motorlu araç işletenine ve motorlu aracın zorunlu trafik sigortacısına karşı da dava açabileceği belirtilmiştir. Ancak sigorta şirketinin sorumluluğu ilgili poliçe sigorta limitleriyle sınırlıdır.
Eldeki davada, davalılardan ... adına kayıtlı bulunan ... plaka sayılı aracın 09/06/2023 - 09/06/2024 vadeli, ... numaralı KTK Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile davalı ... Sigorta AŞ nezdinde araç başı maddi zarara ilişkin olarak 120.000 TL teminat limitiyle sigortalandığı görülmektedir. Bununla birlikte, sigorta şirketi vekilinin yargılama sırasında sunduğu 30/07/2024 tarihli dilekçe ile davacının kasko sigortacısı ... A.Ş.’ye rücu kapsamında 29.01.2024 tarihinde 9.576,00-TL hasar bedeli ödemesi ile yine 28.03.2024 tarihinde 110.424,00-TL hasar bedeli ödemesi yapıldığını, ödeme toplamının 120.000 TL olduğunu ve sigorta limidinin tükendiğini beyan etmiş ve ekinde dekont sunmuştur.
Hal böyle olunca, davalı sigorta şirketinden talep edilen değer kaybı bedeli açısından, sigorta şirketinin yapıldığını ileri sürdüğü ödemeler araştırılarak, sigorta limitinin tükenip tükenmediği değerlendirilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.
Açıklanan nedenlerle, kaldırma nedenine göre sair istinaf itirazları değerlendirilmeksizin, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulüyle HMK'nın 353/1-a-6. maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Taraf vekillerinin istinaf taleplerinin KABULÜ İLE; ....Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 26/11/2025 tarih, ... Esas ... Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-a-6. maddesi gereğince KALDIRILMASINA,
2-Davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
3-Davacılar tarafından yatırılan 1.464,00 TL istinaf karar harcının talepleri halinde kendilerine iadesine,
4-Davalı ... Sigorta A.Ş. tarafından yatırılan 1.182,00 TL istinaf karar harcının talebi halinde kendisine iadesine,
5-Davalı ... tarafından yatırılan 1.152,33 TL istinaf karar harcının talebi halinde kendisine iadesine,
6-Taraflarca yapılan istinaf yargılama giderlerinin ilk derece mahkemesince yeniden verilecek kararda dikkate alınmasına,
7-İstinaf karar tebliği, harç ve avans iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile KESİN olarak karar verildi.15/10/2026
...
Başkan ...
Üye ...
Üye ...
Katip...
Bu belge güvenli elektronik imza ile imzalanmıştır.
