- Ana sayfa
- Yargı kararı
İlk Derece Mahkemesi İstanbul 24. Asliye Ticaret Mahkemesi E. 2026/885 K. 2026/186
Karar tarihi: 12 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
İSTANBUL
24. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- ESAS NO
- 2026/885 Esas
- KARAR NO
- 2026/186
- DAVA
- Alacak (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)
- DAVA TARİHİ
- 08/12/2025
- KARAR TARİHİ
- 12/10/2026
Mahkememize tevzi edilen dava dilekçesi mahkememiz esasının yukarıda belirtilen sırasına kaydedilip incelendi
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DAVA:
Davacı vekili dilekçesinde özetle; davacı şirket ile davalı ... arasında 10.07.2024 tarihinde temizlik ve bakıcılık hizmeti alımına ilişkin bir hizmet sözleşmesi akdedildiğini, davalı şirketin sözleşme uyarınca hizmeti düzenli, eksiksiz ve özenle ifa etme yükümlülüğü bulunduğunu, sözleşmede hizmeti yerine getireceği belirtilen ... isimli çalışanın Türk Borçlar Kanunu'nun 116. maddesi uyarınca davalının yardımcı kişisi konumunda olduğunu, davalı şirketin bu personelin tüm fiil ve ihmallerinden sorumlu tutulması gerektiğini, davalı şirketin hizmetin ifası sırasında gerekli organizasyonu yapma ve personeli denetleme yükümlülüğünü yerine getirmediğini, söz konusu personelin çalışma saatlerine riayet etmediğini, keyfi biçimde işe gelmediğini, temizlik ve bakıcılık hizmetlerini profesyonel standartlara uygun yürütmediğini, fiilen çalışmadığı halde çalışmış gibi bildirimde bulunarak sözleşmeye aykırı davrandığını, bu durumun Türk Borçlar Kanunu'nun 112. maddesi kapsamında borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi niteliğinde olduğunu, davalı şirketin borca aykırılıktan doğan zararlardan sorumlu olduğunu, müvekkil tarafından yapılan bildirimlere rağmen davalı tarafın herhangi bir düzeltici önlem almadığını, davalının kusursuzluğunu ispat edemediğini, uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olması sebebiyle ... Arabuluculuk Bürosu .../.... numaralı arabuluculuk dosyasında yapılan görüşmeler sonucunda anlaşmaya varılamadığını, bu nedenle 60.046,20 TL tutarındaki sözleşme bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından açılan davanın hukuki bir uyuşmazlıktan ziyade davacının kendi ağır ve sistematik hukuka aykırı fiillerinin sonuçlarını müvekkil şirkete yükleme amacı taşıyan hakkın kötüye kullanılması niteliğinde bir dava olduğunu, müvekkil şirket ile davacı arasında 10.07.2024 tarihinde hizmet sözleşmesi akdedilerek davacı şirket yetkilisi ... için yardımcı personel temin edildiğini, müvekkil şirketin sözleşme gereği tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, sözleşmenin 2. maddesinde deneme süresinin 30 gün ile sınırlı tutulduğunu, 4. maddesinde danışmanlık ücretinin iadesinin söz konusu olmadığının belirtildiğini, 5. maddesinde tarafların birbirine vereceği zararlardan danışmanlık şirketinin sorumlu tutulamayacağının kararlaştırıldığını, 7. maddesinde ise hizmetin içeriğine uygun yapılması gerektiğinin hüküm altına alındığını, hizmet elemanı ... .... ...'nın 10.07.2024 tarihinde işe başladığını ve yaklaşık üç ay hizmet verdiğini, davacı şirket yetkilisi ...'ün bekâr olduğunu beyan etmesine rağmen nişanlısının eve yerleştiğini, davacının hizmet elemanının kaldığı odaya kamera yerleştirdiğini ve gece saatlerinde zorla çalıştırdığını, hizmet elemanının ücretinin eksik ödendiğini, tatil günlerinde ücret kesintisi yapıldığını, izin kullandırılmadığını, ...'ün yurt dışı seyahatlerinde çalışanın maaşından kesinti yapıldığını, sadece 11.02.2025 tarihinde 9.500 TL ödeme yapıldığını, çalışanın üç ay sigortasız çalıştırıldığını, rızası olmaksızın eve erkek hemşire getirilerek kan bağışı adı altında vücut dokunulmazlığının ihlal edildiğini, çalışma saatlerinin keyfi değiştirildiğini, ücret indirimi dayatıldığını, oturma izni ve adres kaydı yapılmayarak çalışanın kaçak duruma düşürüldüğünü, tüm bu fiiller neticesinde hizmet elemanının işten ayrılmaya mecbur bırakıldığını, yaşananların sistematik mobbing ve kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu, iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığını, davacının kendi hukuka aykırı fiillerinden lehine hak elde edemeyeceğini, davacı şirket yetkilisinin hizmetten memnun kalmaması halinde 30 gün içinde yeni eleman talep etme hakkını kullanmadığını, danışmanlık faturasının davacı şirket tarafından vergiden düşüldüğünü, davacının tüm taleplerinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddini, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.
DELİLLER:
Müzekkere cevapları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı.
21.05.2026 tarihli ara karar ile dosyanın bir nitelikli hesaplama uzmanı bilirkişisine tevdi edilerek bilirkişi raporu alınması yönünde ara karar kurulmuş ve 24.08.2026 tarihli bilirkişi raporu mahkememize teslim edilmiştir.
Bilirkişi raporunda özetle;. İşveren ve Eleman Çalışma Sözleşmesinin akdinin taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı; İşveren ve Eleman Çalışma Sözleşmesi hükümlerinden, dava dışı ...’nın Türk Borçlar Kanunu (TBK) m.116 anlamında davalının yardımcı kişisi olduğunun anlaşılamadığı; İşveren ve Eleman Çalışma Sözleşmesinde, “Şirketimiz ... Kurumundan 08.11.2005 tarihi 86 nolu izin belgeli Özel İstihdam Bürosudur.” yazıldığı; Bundan, eldeki davanın davalısının “Özel İstihdam Bürosu” olduğunun söylenebileceği; Ancak, görülebildiği kadarıyla, dosyada buna dair bir belgenin yer almadığı; Bununla birlikte Sayın Mahkeme davalıyı “Özel İstihdam Bürosu” olarak kabul edebileceğinden, buna göre açıklamalar yapıldığı; Özel istihdam bürosuna dair İş Kanunu m.7 (ve 90) ile Yönetmelikte özel düzenlemeler getirildiği;. İşveren ve Eleman Çalışma Sözleşmesinde üçlü bir hukuki ilişki söz konusu olduğundan, tarafların birbirleri ile olan ilişkilerinin hukuki niteliğinin incelenmesinde, davalı-özel istihdam bürosu ile dava dışı geçici işçi ... arasındaki hukuki ilişkinin, İş Kanunu m.7/11’deki, “(11) Geçici iş ilişkisinde işveren özel istihdam bürosudur.” hükmüne göre, aralarında yapılan iş sözleşmesi olduğunun söylenebileceği; Bununla birlikte dosya içeriğinden, bu sözleşme nin varlığının tam olarak anlaşılamadığı; Davalı-özel istihdam bürosu ile davacı-geçici işçi çalıştıran işveren arasındaki hukuki ilişkinin dayanağının ise, taraflar arasında akdedilen İşveren ve Eleman Çalışma Sözleşmesi olduğu; İşveren ve Eleman Çalışma Sözleşmesi m.2’de, “Eleman ve iş veren deneme süresi 30 gün ile sürürür. 30 gün içerisinde yapılan başvurularda, firmamız yeni bir eleman temin etmekle mükellefittir.” düzenlemesinin getirildiği; Dava dilekçesinde belirli tarihler yazılmadığında/belgeler de sunulmadığında, mesela, “....Nitekim ilgili personel; sözleşmede kararlaştırılan çalışma saatlerine riayet etmemiş, bu tekniği keyfi biçimde değiştirmiş veya hiçbir haklı neden olmaksızın işe gelmemiştir...” denildiğinden, İşveren ve Eleman Çalışma Sözleşmesi m.2’ye göre davali-özel istihdam bürosunun davacı-geçici işçi çalıştırılan işverene yeni bir eleman temin etme yükümlülüğüne başvurulmamasının sebebinin borçlanmadığı; Dava dilekçesinde, “....davali borca aykırılıktan doğan zararlardan sorumludur ....” denildiği; Ancak özel düzenleme olan İş Kanunu m.7/14’te (Aynı yönde bkz.: Yönetmelik m.10/2), “(14) Geçici işçi, işyerine ve işe ilişkin olmak kaydıyla kusuru ile neden olduğu zarardan, geçici işçi çalıştırılan işverene karşı sorumludur.”. hükmünün getirildiği; Dava dilekçesinde, “Hizmetin hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle, 60.046,20 TL sözleşme bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davıldan tahsiline,....karar verilmesi....” talep edilmekle birlikte, İşveren ve Eleman Çalışma Sözleşmesi m.4’te tarafların, “4. Anlaşmazlık durumunda veya iş verenin hizmet isteğinden vazgeçmiş halinde danışmanlık ücretinin iadesi söz konusu değildir. Hizkinci madde vazgeçın.” düzenlemesini getirildikleri; Davalı-özel istihdam bürosu ile dava dışı geçici işçi ... arasında iş sözleşmesi akdedildiği dosya içeriğinden tam olarak anlaşılamadığından, eldeki olayda İş Kanunu m.90’ın uygulama alanı bulup bulmayacağını takdirinin de Sayın Mahkemeye ait olduğu şeklinde tespitte bulunduğu görülmüştür.
DAVANIN HUKUKİ NİTELİĞİ ve GEREKÇE:
Davacı ile davalı arasında 10.07.2024 tarihli hizmet sözleşmesinin akdedildiği konusunda ihtilaf yoktur.
Davacı, davalının temizlik ve bakıcılık hizmeti sağlama borcu altına girdiğini, bu sözleşme kapsamında ... isimli çalışanın davacı şirket yetkilisi ile çalışmak üzere görevlendirildiğini, ilgili çalışanın temizlik ve bakıcılık hizmetini yerine getirirken gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, davalının çalışanın eylemlerinden ve işin eksik yapılmasından sorumlu olduğunu beyan ederek ödemmiş olduğu sözleşme bedelinin iadesini talep etmiştir.
Davalı taraf dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde; sözleşme hükümleri gereince elemanların 30 günlük deneme süresinin bulunduğunu, 30 günlük süre içerisinde başvuruda bulunulması halinde şirketin yeni bir eleman temin edebileceğini ancak danışmanlık ücretinin iadesinin mümkün olmadığını, ayrıca iş sözleşmesinin davacının ağır kusur sebebiyle feshedildiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.
Dava dosyasında davalı taraf tanığı olan davacı şirket yetkilisi ...'ün yanında çalışan ... tanık olarak dinlenmiş, tanık tüm işleri eksiksiz olarak yaptığını, söylenen tüm işleri eksiksiz yaptığını, davacı tarafın ücretin fazla geldiğini söylediğini ve işten ayrıldığını beyan etmiştir.
Dava dosyasına tüm delillerin celbinden sonra dosyanın bilirkişiye tevdine karar verilmiş olup, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; "Dava dilekçesinde, “Hizmetin hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle, 60.046,20 TL sözleşme bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davıldan tahsiline,....karar verilmesi....” talep edilmekle birlikte, İşveren ve Eleman Çalışma Sözleşmesi m.4’te tarafların, “4. Anlaşmazlık durumunda veya iş verenin hizmet isteğinden vazgeçmiş halinde danışmanlık ücretinin iadesi söz konusu değildir. Hizkinci madde vazgeçın.” düzenlemesini getirildikleri; Davalı-özel istihdam bürosu ile dava dışı geçici işçi ... arasında iş sözleşmesi akdedildiği dosya içeriğinden tam olarak anlaşılamadığından, eldeki olayda İş Kanunu m.90’ın uygulama alanı bulup bulmayacağını takdirinin de Sayın Mahkemeye ait olduğu" görüş ve kanaati bildirilmiştir.
Dava dosyasının incelenmesinde; davacı ile davalı arasında hizmet sözleşmesinin bulunduğu, davacının bu sözleşme kapsamında davalıdan temizlik ve bakıcılık konusunda personel desteği aldığı, davacının personelden memnun kalmadığı gerekçesi ile sözleme kapsamında ödenen 60.046,20 TL nin iadesini talep ettiği, ancak tarafların tacir olduğu ve sözleşme hükümleri ile bağlı oldukları, taraflar arasındaki sözleşmenin 4. Maddesinde anlaşmazlık durumunda veya iş verenin hizmet desteğinden vazgeçmesi durumunda danışmanlık ücretinin iadesinin söz konusu olmadığının kararlaştırıldığı nazara alındığında davacının ödemiş olduğu sözleşme bedelinin iadesi mümkün olmayıp davanın reddine karar vermek gerekmiştir.
H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davanın REDDİNE,
2- Peşin alınan 1.025,44 TL harçtan alınması gerekli 732,00 TL peşin harcın düşümü ile Hazineye irat kaydına, bakiye kalan 293,44 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya İADESİNE,
3-Yargılama giderlerinin davacı üzerinde BIRAKILMASINA ,
4-Davacı tarafça peşin yatırılmış olan gider avansından artan kısmın, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya İADESİNE,
5-Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca 45.000,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya VERİLMESİNE,
6-4.600,00 TL Arabulucu ücretinin davacıdan tahsiliyle hazineye İRAD KAYDINA,
Dair, davacı vekilinin yüzüne karşı , kararın taraflara tebliğinden itibaren 2 haftalık süre içerisinde ilgili Bölge Adliye Mahkemesine istinaf yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 12.10.2026
