- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi E. 2026/90 K. 2026/231
Karar tarihi: 22 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355/1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 359/4
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 361
Karar metni
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
42. HUKUK DAİRESİ
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
- ESAS NO
- 2026/90
- KARAR NO
- 2026/231 TÜR K MİLLETİ ADINA
- MAHKEMESİ
- ANKARA 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- TARİHİ
- 10/09/2020
- ESAS-KARAR NUMARASI
- 2015/44 E., 2020/398 K.
- DAVA
- Alacak (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)|Alacak (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)
- KARAR TARİHİ
- 22/10/2026
- YAZIM TARİHİ
- 22/10/2026
Yukarıdaki karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 352 madde uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili özetle: Davacı, işçilik alacakları nedeniyle davalılarca ödenmesi gereken toplam 19.340,12 TLyi kendisinin ödediğini belirterek söz konusu tutarın davalılardan ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep etmiştir.
Davalı ... ... Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle: İşçilik alacaklarından asıl işveren ... A.Ş.'nin sorumlu olduğunu, müvekkilinin husumet yönünden sorumlu tutulamayacağını, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazlarının bulunduğunu belirterek davanın reddini ve yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.
Davalı ....Ltd. Şti. Vekili cevap dilekçesinde özetle: Davacı işçinin müvekkili tarafından işten çıkarılmadığını ve kıdem tazminatının kendilerinden talep edilemeyeceğini, kıdem tazminatına ilişkin ödeme yapılmadığını, müvekkili şirket hakkında açılan davanın reddine, aksi halde sorumluluğun davacının kendi şirketlerinde çalıştığı süreyle sınırlandırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Diğer davalıların usulüne uygun yapılan tebliğe rağmen davaya cevap vermediği görüldü.
İlk derece mahkemesince "....Tüm delillerin birlikte incelenmesi sonucunda; davacının davalılar ... ... San. Tic. Ltd. Şti. ve ... ve Taahhüt A.Ş. yönünden davayı takip etmedikleri yönündeki beyanları dikkate alınarak bu davalılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği, davacı ile davalılar arasında çeşitli dönemlerde hizmet alım sözleşmelerinin gerçekleştirildiği, Bursa 2. İş Mahkemesinin 2013/254 esas sayılı dosyası ile karara bağlanan ve temyiz merci tarafından onanan işçilik alacaklarından dolayı da asıl ve birleşen dosyadaki davalıların sorumlu olduğu, bu nedenle davacının ödemiş olduğu bilirkişi marifetiyle tespit edilen bedelin işçinin davalılar yanında çalıştığı süre dikkate alınarak ve bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlar doğrultusunda davalılardan ayrı ayrı alınmasına dair davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiş, ödeme tarihi dikkate alınarak ödeme tarihinden itibaren alacağa avans faizi yürütülmesi gerektiğine...." karar verilmiştir.
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Yerel mahkeme kararının eksik inceleme ve değerlendirmeyle usul ve yasaya aykırı olduğunu, asıl davanın kısmen kabulü kararının hukuka aykırı olduğunu, dava dilekçesinde alacak talebinin 19.992,90-TL olmasına rağmen eksik hesaplama yapıldığını, davalılar ile imzalanan sözleşme hükümlerine göre tüm işçilik alacaklarından davalıların sorumlu olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılması talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE:
Dava, hizmet alım sözleşmesine dayalı rücuen alacak taleplidir.
Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davacı vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden HMK 353/1.b.1 madde gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere:
1-)Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 madde gereğince esastan reddine,
2a-)Harçlar Yasası gereğince asıl dava yönünden alınması gereken 732 TL istinaf harcından peşin alınan 80,70 TL'nın mahsubu ile bakiye 651,30 TL'nın davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,
b-)Harçlar Yasası gereğince birleşen dava yönünden alınması gereken 732 TL istinaf harcının davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,
3-)Davacı tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan avansın karar kesinleştiğinde gideri içerisinden karşılanarak iadesine,
4-)HMK 359/4 madde gereğince kararın taraflara resen tebliğine; tebliğ, harç tahsil müzekkeresi yazılması ve gider avansı iadesi işlemlerinin Dairemiz tarafından yapılmasına,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK 361 madde gereğince tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilecek bir dilekçe ile Yargıtay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.22/10/2026
