- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E. 2025/4086 K. 2026/5652
Karar tarihi: 12 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
8. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2024/3256 E., 2025/1225 K.
- İLK DERECE MAHKEMESİ
- Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- SAYISI
- 2020/302 E., 2022/567 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dava değeri itibariyle duruşma isteminin reddine ve temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... köyü 758 parsel sayılı taşınmazda yer alan ve 192, 193, 21 95... OSS noktaları arasında kalan kısmın kök tapudan geldiğini, bu nedenle kök tapudan gelen tüm taşınmazların 758 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının bölünerek 1 28... ve 2 parsel olarak tescil edildiğini, oysaki bu taşınmazların uzun süredir müvekkilleri olan davacıların murisleri tarafından kullanıldığını ileri sürerek, Hazine adına yapılan tespit ve tescilin iptali ile davacılar tescilinin sağlanmasını, mümkün olmadığı takdir de fazlaya ve ecrimisile yönelik talepleri saklı kalmak kaydıyla tapu iptali ve tescil ve tazminata yönelik terditli davalarının kabulünü talep etmiştir.
2. ... ili ... ilçesi ... Mahallesinde 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun) kapsamında yapılan orman tahdit çalışmalarında dava konusu 758 parsel sayılı taşınmazın ... Devlet Ormanı olarak isimlendirildiği, 09.12.1940 tarihli tahdit zabıtnamesinde bu ormanlar üzerinde özel kişilere ait olduğu belirtilen ifadeler yer aldığı, özel kişilere ait ormanların ise 1945 tarihinde çıkarılan 4785 sayılı Kanun ile devletleştirildiği, 5658 sayılı Kanun kapsamında tamamen devlet ormanı olarak tahdit edildiği, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 1744 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uygulaması ve sonrasında çıkarılan 2896, 33 02... sayılı Kanunlarla yapılan çalışmalarda vasfında bir değişiklik olmadığı ve orman vasfının devam ettiği, 15.325.702,81 m² yüzölçümü ile devlet ormanı olarak 31.07.1998 tarihinde Hazine adına tescil edildiği; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 1 28... ve 2 parsel sayılı taşınmazların ise, 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun) hükümlerine göre satış işlemi neticesinde dava dışı 3. kişiler adına tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır.
II. CEVAP
1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; haksız açılan davaların reddi ile vekalet ücreti ve yargılama giderinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.
2. Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; usule ve kanuna aykırı olarak açılan haksız ve yersiz davanın usulden, bu mümkün görülmezse esastan reddine, veyahut müvekkili idare açısından husumetten reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacılara yükletilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, "Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararından sonra yapılan yargılama sırasında, davacı vekilinin 758 parselin kök tapu kaydında kaldığını, yine O.S. 192, 193, 21 95... noktaları arasında kalan kısmın kök tapudan geldiğini, 758 parselin bir kısmının bölünerek 1 28... ve 2 parsel olarak tescil edildiğini, taleplerinin bu parsellere yönelik olduğunu beyan etmiş olduğu, dosyanın yapılan incelemesinde, dava konusu 758 parsel sayılı taşınmazın 1998 tarihinde yapılan kadastro çalışmalarında devlet ormanı olarak tapuya tescil edildiğinin, 1 28... ve 2 parsel sayılı taşınmazların ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-4. maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastro çalışmaları sonucu tespitlerinin yapıldığının ve 6292 sayılı Kanun gereğince hak sahiplerine satıldığının, O.S. 192, 193, 21 95... noktaları arasında kalan kısmın da devlet ormanı sınırları içerisinde kaldığının, devlet ormanının 1940 tarihinde 3116 sayılı Kanun'a göre tahdidinin yapılarak kesinleştiğinin anlaşıldığı, davacı tarafça kök tapu kaydına dayanılarak eldeki davanın açıldığı, yargılamanın tüm aşamalarında tekrar edilmesine rağmen dosyaya herhangi bir tapu kaydı sunmadıkları, 758 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile sınırlandırılmasının yapıldığı, herhangi bir tapu kaydına dayanmadığının anlaşılmış olması karşısında İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü 0 ada 758 parselde yer alan taşınmaz, müvekkillere murislerinden intikal etmiş ve 50-60 yıldır kullandıkları alan olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin verdiği kararda bilirkişi raporuna göre eksik inceleme yapılıp dosyadaki delilleri de nazara almadığını, taşınmazın ormanda kalan kısmının kök tapu maliki murislerine ait olması sebebiyle bu kısmın kamulaştırmasız el atılan kısmın bedelinin belirlenmesi gerektiğini, 2/B arazisi olan diğer kısmın müvekkillere bedelsiz iade edilmesi gerektiğinden bu kısım yönünden de bilirkişiden ek rapor alınmadığını, tanık beyanlarına göre taşınmazın müvekkiller tarafından 50-60 yıldan beri kullandıklarını, ekip biçtiklerini ve tarım arazisi olduğunun tanık ifadeleri de doğruladığını ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava, kök tapudan geldiği iddia olunan ve orman tahdidi içinde kalan taşınmazın davacılar adına tespit ve tescili, mümkün olmadığı takdirde tazminat ödenmesi istemine ilişkindir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. uyarınca ONANMASINA,
615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 116,60 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
