- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E. 2026/1127 K. 2026/1049
Karar tarihi: 22 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 333
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1-b-1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 359/3
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 362/1-f
- 2004 sayılı İCRA VE İFLAS KANUNU, m. 257
- 2004 sayılı İCRA VE İFLAS KANUNU, m. 261
- 2004 sayılı İCRA VE İFLAS KANUNU, m. 265
- 2004 sayılı İCRA VE İFLAS KANUNU, m. 266
Karar metni
T.C.
ANTALYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
11. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
- KARAR TARİHİ
- 22/10/2026
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
- ARA KARAR TARİHİ
- 27/08/2026
- DAVANIN KONUSU
- İtirazın İptali
- YAZIM TARİHİ
- 22/10/2026
İlk Derece Mahkemesinin kararı ve dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi.
Başkanın görüşü değerlendirildi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DAVACININ İDDİALARININ ÖZETİ:
Davacı vekili; mahkemenin 09/06/2026 tarihli tensip zaptının 8. maddesi ile müvekkilinin 1.676.003,00 TL alacağının %20’sine karşılık gelen 335.200,60 TL teminat karşılığında davalı şirketin menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verildiğini, ancak teminatın yatırılması için tensip zaptında usulüne uygun şekilde kesin bir süre verilmediğini, yalnızca paranın mahkeme veznesine veya banka teminat mektubunun mahkemeye sunulmasına ilişkin ifadenin yer aldığını, kesin sürenin HMK’nın 94. maddesindeki şartlara uygun olarak açık ve anlaşılır şekilde belirlenmesi ve sonuçlarının ihtar edilmesi gerektiğini, bu nedenle 11/08/2026 tarihli ara kararda teminatın süresinde yatırılmadığından bahisle ihtiyati haciz kararının kendiliğinden kalktığının belirtilmesinin hukuka aykırı olduğunu, ayrıca İİK’nın 261. maddesinde öngörülen on günlük sürenin teminatın yatırılması için değil ihtiyati haciz kararının icra edilmesi için öngörüldüğünü, somut olayda teminatın 10/08/2026 tarihinde mahkeme veznesine yatırıldığını ve böylece teminatın yatırılmadığı yönündeki gerekçenin de ortadan kalktığını, ihtiyati haczin dayanağı olan alacağın varlığı ve İİK’nın 257. maddesindeki şartların halen mevcut olduğunu belirterek 11/08/2026 tarihli ara kararda yer alan ihtiyati haciz kararının kendiliğinden kalktığı yönündeki tespitin kaldırılmasını, 335.200,60 TL teminatın müvekkili tarafından yatırıldığının tespitini, davalı şirketin menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine yeniden ihtiyati haciz kararı verilmesini ve kararın derhal infazına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece 14/08/2026 tarihli ara karar ile; "... Kararın verildiği tarih şeklindeki ibare tebliğ zorunluluğu bulunmadığını bildirmektedir. Mahkemece teminatın yatırılmamasının sonuçlarının hatırlatılmaması İİK 261 deki emredici sürenin ihlal edilmesini haklı göstermez. Zira yasa 10 gün içinde infazı, borçlu lehine düzenlemiş olup, mahkemenin yasal sonuçları hatırlatmaması, alacaklıya borçlu lehine keyfi şekilde dilediği zaman ihtiyati haciz uygulatma hakkı bahşetmez. Teminatın yatırıldığı tarih, kararın verildiği tarih değildir. Kararı mahkeme verir, alacaklı canı istediği zaman teminat yatırarak infaz için belirlenen emredici süreyi değiştiremez. Kararın 20.06.2026 tarihi itibariyle infaz edilmemesi nedeniyle kendiliğinden kalkmış olduğu açıktır. Hukuk hayatında bulunmayan bir karar salt teminat yatırılması ve bu hususun mahkemece gözden kaçırılması sebebiyle uygulanamaz, zira ortada uygulanacak karar yoktur. Bu nedenle kararın hukuka aykırı olduğu tespitine ilişkin istem yersizdir. Bunun yanı sıra davacı yeniden harç ikmal ederek yeniden talepte bulunmuş olup, İhtiyati haciz istemi sunulan faturalar, karşı yanca imzalı e-irsaliyeler ile alacağın varlığı yaklaşık ispatlanmakla, ihtiyati hacze konu teminat yatırılmış olmakla, talebin kısmen kabulüne" karar verilmiştir.
DAVALININ SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Davalı vekili; davacı tarafça daha önce verilen 09.06.2026 tarihli ihtiyati haciz kararının süresinde infaz edilmediğinden hükümsüz kaldığı, davacının aynı fatura ve bedeli 0,00 TL olarak gösterilen e-irsaliyelere dayanarak yeniden ihtiyati haciz talebinde bulunduğu, söz konusu belgelerde teslim alan kısmında müvekkil şirket yetkililerine ait imza bulunmadığı ve bu belgelerin malın teslim edildiğini ve alacağın doğduğunu ispatlamaya yeterli olmadığı, faturalara itiraz edilmemiş olmasının temel borç ilişkisini ve mal teslimini tek başına ispatlamadığı, alacağın varlığının ancak tarafların ticari defterleri, banka kayıtları ve diğer deliller incelendikten sonra belirlenebileceği, yeni ihtiyati haciz talebinde yeni bir delil veya değişen bir olgu bulunmadığı, müvekkilin dava ve takip konusu borcu kabul etmediği, ihtiyati haczin müvekkilin banka hesapları, araçları, taşınır ve taşınmazları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerinde uygulanmasının ticari faaliyetleri, personel ücretleri, vergi, SGK, tedarikçi ödemeleri ve günlük işletme giderlerini karşılamasını güçleştirdiği, bu nedenlerle ihtiyati hacze yönelik itirazın kabulü ile 14.08.2026 tarihli ihtiyati haciz kararının ve bu karara dayanılarak uygulanan tüm ihtiyati hacizlerin kaldırılmasını, aksi kanaatte olunması hâlinde ise İİK m.266 uyarınca yeterli nakdi veya kesin ve süresiz banka teminatı karşılığında ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:
Mahkemece 27/08/2026 tarihli ara karar ile; " ... İhtiyati hacze itiraz eden davalı vekili "ihtiyati hacze itirazlarımızı tekrar ederiz, yatırdığımız teminat dolayısıyla hacizler kalkmıştır. Ancak ihtiyati haciz kararının tümden kaldırılması ve teminatımızın iadesi gerekmektedir" demiştir. Davalı yanca sunulan irsaliye belgelerinde, karşı yanın teslim aldığına ilişkin imza bulunduğu, imzanın şirket yetkilisine ait olmadığı şeklindeki itirazın, yine hacizlerin ölçüsüz olmasına ilişkin itirazın İİK 265 kapsamında değerlendirilemeyeceği, irsaliyede teslim edildiği yaklaşık ispat edilen malın, faturadaki mal ile uyuştuğu, irsaliyede mal karşısında fiyat olarak 0,00 TL yazmasının bedeli alınmaksızın teslim edildiğine karine sayıldığı, irsaliyenin mal teslimini ispata elverişli olduğu, bu bakımdan İİK 257 vd maddelerindeki ihtiyati haciz koşullarının oluştuğu nazara alınarak itiraz yerinde görülmemiştir. Son olarak teminat yatırılarak hacizler kaldırıldığından teminat iadesi talebi değerlendirilmiş, ihtiyati haciz kararının halen yürürlükte olduğu, alacak depo edildiğinden haciz kararının değil fiili hacizlerin kalktığı bu talebin yasal dayanağı bulunmadığı anlaşılmıştır. Anlatılanlara göre itirazın reddine" karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
İlk Derece Mahkemesince verilen ara karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının ihtiyati hacze konu alacağın varlığını yaklaşık ispat düzeyine ortaya koyamadığını, faturalara itiraz edilmemesi, mal teslimini ve talep edilen bakiye borcun varlığını tek başına kanıtlamayacağını, hacze esas alınan alacağın varlığının ve miktarının yaklaşık ispat düzeyinde ortaya konulamadığını, önceki ihtiyati haciz kararının yeni talep bakımından yaklaşık ispatın yerine geçemeyeceğini, ihtiyati haczin devamının somut olayda müvekkilinin ticari faaliyetleri üzerinde ölçüsüz bir külfet oluşturduğunu, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasıyla birlikte müvekkili tarafından sunulan teminatın iadesinin gerektiğini ileri sürmüştür.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:
Talep, ihtiyati hacze yapılan itirazın reddine ilişkin ara kararın kaldırılması isteminden ibarettir.
Mahkemece yazılı gerekçeyle, ihtiyati hacze yapılan itirazın reddine karar verilmiştir.
Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
HMK m. 359/3 uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenler, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, HMK'nın 355/1. maddesi gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmadığı, ara kararın hukuka uygun olduğu anlaşılmış olmakla; davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1-b-1. gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi ara kararına ilişkin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli harç peşin alındığından yeniden alınmasına YER OLMADIĞINA,
3-Davalının istinaf başvurusu nedeniyle yapılan yargılama masraflarının kendi üzerinde BIRAKILMASINA,
4-Kullanılmayan istinaf gider avansının 6100 Sayılı HMK'nın 333. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince ilgilisine İADESİNE,
5-İstinaf incelemesi dosya üzerinden yapıldığından davacı lehine vekalet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA,
6-Kararın İlk Derece Mahkemesi tarafından taraflara TEBLİĞİNE,
Dair; 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliğiyle, 6100 sayılı HMK'nın 362/1-f maddesi gereğince kesin olarak karar verildi. 22/10/2026
...
