- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E. 2024/1658 K. 2026/1903
Karar tarihi: 6 Kasım 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1-b
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 361
Karar metni
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
KARAR
- ESAS NO
- 2024/1658
- KARAR NO
- 2026/1903
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- ANKARA 2. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
- TARİHİ
- 04/07/2024
- NUMARASI
- 2023/482 E. - 2024/343 K.
- DAVANIN KONUSU
- Marka YİDK Kararının İptali ile Hükümsüzlük
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/07/2024 tarih ve 2023/482 E. - 2024/343 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, davalı şirket tarafından 22.12.2021 tarihinde 2021/183753 başvuru numarası ile “...” ibareli marka için 35, 43. ve 44. sınıflarda yer alan hizmetler için marka başvurusunda bulunulduğunu, dava konusu marka başvuruya yapılan itirazlarının Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından 2023-M-9612 sayılı nihai kararı ile reddedildiğini, müvekkili tarafından “...” ibaresinin tanınmış hale getirildiğini, davalı Kurum tarafından müvekkilinin “...” ibareli markasının T/03605 kod numarası ile sicilde tanınmış marka statüsünde tescil edilmiş olduğunu, davaya konu marka tescil müracaatı ile nihai tüketici nezdinde iltibas oluşturacağını, müvekkilinin “...” ibaresini uzun yıllardır kesintisiz bir şekilde kullandığını, dava konusu marka ile müvekkilinin markalarının benzer olduğunu, davalı firmaya ait dava konusu markada yer alan ibarenin aynı zamanda müvekkili firmanın ticaret unvanının esas unsuru olduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 2023-M-9612 sayılı kararının iptali ile 2021/183753 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı vekili, davacının tanınmış markasının “... ...” olduğunu, markanın bir bütün olarak “... ...” ibaresi ile tanındığını, ortalama düzeyde tüketici nezdinde “...” ibaresinin tek başına bir tanınmışlığının söz konusu olmadığını, dava konusu marka olan "..." ibareli marka arasında iltibas tehlikesi de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davalı ve davacıya ait markaların dışında, içerisinde “...” ibaresi bulunan birçok markanın aynı ve benzer sınıflarında tescilli olduğunu, davalı şirketin öncesi olmakla beraber, 1997 yılından beri resmi olarak faaliyette olduğunu, şirketin gerçek kişi ortaklarının ve organik bağ içerisinde olduğu diğer firmaların adına olan markalar hariç, 20 civarında marka başvurusunun bulunduğunu, davacının uzun yıllara yayılan bu markalara ise hiç bir itirazının olmamış olduğunu, davacının müvekkilinin ticari unvanından ve tescilli olan markalarından haberdar olmadığının düşünülemez olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu 2021/183753 sayılı ve “...+ŞEKİL” ibareli markanın tescilinin talep edildiği 35, 43. ve 44. sınıflardaki hizmetleri ile dava konusu markanın kapsamındaki 35. ve 43. sınıflarda yer alan hizmetlerin, davacının 2015/17118, 2016/76669, 2020/153101 sayılı markaların kapsamında aynı/aynı tür/benzer olarak yer aldığı keza, dava konusu markanın kapsamındaki 35. sınıfta yer alan 29., 30. Ve 32. sınıflardaki malların satışı hizmetlerinin davacı markalarının kapsamındaki 29., 30. ve 32. sınıflardaki mallar ile ilişkili olduğu, dava konusu “...+Şekil” ibareli marka, beyaz zemin üzerine, siyah renkte, büyük harflerle “...” ibaresi ile bu ibarenin üzerinde krem karamel renginde, büyük, kalın harflerle “...” ibaresinin yer aldığı karma bir marka olduğu, taraf markalarında “...” ibaresinin ortak olarak yer aldığı,“...” ibaresinin zayıf bir ibare olması nedeniyle küçük eklemelerin ibareyi işitsel, görsel ve kavramsal olarak farklılaştırmaya yeterli olabileceği, somut olayda bu farklılığın dava konusu markada yer alan “-...” ekiyle gerçekleştirildiği, ayrıca dava konusu markada yer alan diğer unsurların markalar arasındaki görsel farklılığı ortaya çıkaracak şekilde konumlandırıldığı, tüketici nezdinde dava konusu ibarenin bütüncül olarak “...” şeklinde algılanabileceği, tüm bu farklılıkların tüketici nezdinde markaların farklı işletmelere ait olduğu algısını meydana getirebileceği, dosyası kapsamında sunulan tüm bilgi ve belgelerden, davacının markasının tanınmışlığının ispatlanamadığı ancak “... ...+ŞEKİL” ibareli markasının T/03605 sayı ile tanınmış marka olarak Kurum sicilinde kayıt altına alındığı, davacının tanınmışlık gerekçeli itirazının yerinde olmadığı, davalının sessiz kalma yolu ile hak kaybı iddialarının yerinde olmadığı, kötü niyetin kabulü için gerekli koşulların oluşmadığı, 2023/M-9612 sayılı YİDK Kararı’nın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davaya konu başvuru markasının tescili almasından sonra tesciline uygun olmayan biçimde “..." ibaresini öne çıkartarak iltibas ve marka tecavüzü eylemlerinden bulunduğu hususunda İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2024/17 Değişik İş sayılı dosyasında tespit yaptırıldığını, nitekim davalı internet adresinde müvekkilin markalarının tescilli olduğu sınıflarda iltibası aşan, iktibasa varan birebir markasal kullanımda bulunduğunu, bilirkişi raporuna itiraz ettiğini ve itirazında yeni bir bilirkişi raporu alınması istediğini, itirazın değerlendirilmediğini, davalının kötü niyetli olduğunu, taraf markaları arasında iltibasın oluştuğunu ve tanınmışlığın hatalı değerlendirildiğini, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu markanın kapsamındaki 35. ve 43. sınıflardaki hizmetlerin davacının redde gerekçe markalarının kapsamında aynı/aynı tür/benzer/ilişkili olarak yer aldığı, başvuru konusu marka ile davacının gerekçe markaları arasında marka işaretleri bakımından benzerlik bulunmadığı, taraf markaları arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, nitekim davacının "..." ibareli markalarıyla Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 21.04.2026 tarihli, 2025/5379 Esas ve 2026/2264 Karar sayılı ilamında "..." 11.06.2026 tarihli, 2025/6425Esas ve 2026/3492 Karar sayılı ilamında "...", 05.02.2026 tarihli 2025/3919 Esas ve 2026/780 Karar sayılı ilamında "..." ibareli markalarında da "..." ibaresinin tek başına ön planda olmadığına vurgu yapıldığı, davacının tanınmışlık gerekçeli itirazının yerinde olmadığı, kötü niyetin kabulü için gerekli koşulların da oluşmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 427,60-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 304,40-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 06/11/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 09/11/2026
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
