- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E. 2024/1802 K. 2026/1910
Karar tarihi: 6 Kasım 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6769 sayılı SINAİ MÜLKİYET KANUNU, m. 6/5
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1-b
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 361
Karar metni
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
KARAR
- ESAS NO
- 2024/1802
- KARAR NO
- 2026/1910
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- ANKARA 3. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
- TARİHİ
- 02/05/2023
- NUMARASI
- 2022/403 E. - 2023/170 K.
- DAVANIN KONUSU
- Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali) Marka (Marka Hükümsüzlüğünden Kaynaklanan)
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 02/05/2023 tarih ve 2022/403 E. - 2023/170 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili şirketin 2013/16665, 2013/86713, 2018/31942 sayılı ve "...", "...", "... ve ..." ibareli markalarının sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek için başvuruda bulunduğunu, 2020/162923 sayılı dava konusu başvurunun ilanına itirazda bulunulduğunu, itirazın reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili şirket alanında öncü şirketlerden olduğunu, “...” ve “...” karakteri ve çizgi filminin yapımcısı olduğu gibi işbu karaktere ve çizgi filmine ilişkin tasarım ve marka tescillerinin maliki ve çizgi filimden kaynaklanan fikri haklarının da sahibi olduğunu, müvekkilinin ... isimli internet adresinin de sahibi olduğunu, ... isimli youtube kanalında 5 milyona yakın üyenin bulunduğunu, davalı markasında herhangi bir ayırt edici görselin de yer almadığını, işitsel olarak düşünüldüğünde müvekkili markası ... şeklinde okunurken karşı taraf markası ... şeklinde okunduğunu, görüldüğü üzere son iki hece birbiri ile tamamen aynıyken ilk hecenin ise tersten yazım şeklinde olduğunu, bu sebeple işitsel benzerliğin de oldukça yüksek seviyede olduğunu, özellikle çocuklarda ... ve ... harflerinin karıştırılmasının yaygın olduğunu, marka başvurusunun tescili halinde müvekkiline ait markanın tanınmışlığından haksız olarak yararlanılacak ve bu durumda müvekkilinin telafisi zor maddi ve manevi zararlarının oluşacağını, ileri sürerek ... YİDK'nun 2022-M-8226 sayılı kararın iptali ile dava konusu 2020/162923 başvuru numaralı "..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı vekili, müvekkiline ait markanın "..." şeklinde görselleştirilmiş olduğunu, davacının markalarının ise “...” ve “... ...” şeklinde ayrı ayrı esas unsurlar içerir markalar olduğunu, davacının, kullanım ispatı talebine konu ettikleri markaları olan 2013/16665 ve 2013/86713 sayılı markalarının bütünsel anlamda figüratif bir yazım biçimi ile birlikte şekilsel birçok unsurdan meydana geldiklerini, davacının bir diğer markası olan “... ve ...” markasının ise somut anlamları bulunmayan iki ayrı sözcüğün bir araya getirilmesi ile oluşturulmuş bir tamlama olup tüketici nezdinde de derhal ve tereddütsüz olarak bu bütün üzerinden bir algı oluşturacağını, müvekkili markasının başlangıç sesi, harf dizilimi ve telaffuzu, markayı oluşturan kelimenin bütünsel algısı, davacıya ait markalardan tamamen farklılık taşımakta ve bununla birlikte işaretler görsel anlamda da birbirleri ile hiçbir benzerlik dahi taşımadığını, davacının tanınmışlığını bulunmadığını, davacının kötü niyet ve haksız rekabet itirazlarının da somut gerekçelere dayalı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davalı tarafından 2020/162923 sayılı, "..." ibareli davaya konu başvurunun 24 ve 25. Sınıf mallar için tescil talebinde bulunduğu, davacının itirazı üzerine, davalı tarafından davacının redde gerekçe markalarından 2013/16665 ve 2013/86713 sayılı markalarının dava konusu mallar bakımından kullanım ispatı talep edildiği, davacının “...” markasının “oyuncaklar, kitap, okul çantası, elbise” mallarında kullanımının ispatlandığı, davalının kullanımını ispatladığı “elbise” mallarının dava konusu markanın kapsamındaki “24. Sınıf: Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. 25. Sınıf: Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler.” malları ile kullanım amacı, fiyatı, alım sıklığı, üretim, dağıtım ve satış kanalları ile yerleri, tamamlama ilişkisi itibariyle aynı/aynı tür/benzer olduğu, öte yandan davaya konu markanın "..." ibaresinden oluştuğu, itiraza dayanak markaların standart karakterle yazılı "...", "...", "... ve ..." ibarelerinden oluştuğu, dava konusu markanın esas unsuru “...” ibaresi olduğu, “...” ve “...” ibarelerinin herhangi bir anlamının olmadığı, markaların ilk harflerinin farklı olmasının tüketici algısında markaları farklılaştırmaya yeterli olduğu, markalardaki farklılıkların benzerliklere kıyasla daha baskın olduğu, dava konusu marka ile davacının markaları arasında marka işaretleri bakımından işitsel, görsel ve anlamsal olarak benzerlik bulunmadığı,karıştırılma ihtimalinin söz konusu olmadığı, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5 maddesinde yer alan koşulların oluşmadığı gibi taraf markaları arasında SMK’nın 6/1 maddesi anlamında karıştırılma tehlikesi olmadığı ve dolayısıyla tanınmışlığın bu duruma bir etkisinin olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin ... isimli internet adresinin de sahibi olduğunu, ... isimli kanalında 5 milyona yakın üyenin bulunduğunu, işbu kanalın katılım tarihinin 06.11.2013 olduğunu, ... isimli sayfasının yaklaşık 80.000 kişinin beğenmiş olduğunu, davalı taraf markası ile müvekkili markasında yer alan harflerin tamamen birbiri ile aynı olduğunu, yalnızca ... ve ... harflerinin yerleri değiştirilerek yeni bir marka oluşturulmaya çalışılmış olduğunu, işitsel olarak düşünüldüğünde müvekkili markası ... şeklinde okunurken başvuru markasının ... şeklinde okunduğunu, son iki hece birbiri ile tamamen aynıyken ilk hecenin ise tersten yazım şeklinde olduğunu, bu sebeple işitsel benzerliğin de oldukça yüksek seviyede olduğunu, özellikle çocuklarda ... ... ve ... harflerinin karıştırılmasının yaygın olduğunu, okuma- yazma öğrenimi sırasında da ... ve ... harflerinin birbiri ile karıştırıldığı ve öğrencilerin zorluklar yaşadığının bilinen bir gerçek olduğunu, nitekim ... arama motoruna “...” yazıldığında “...” videolarının listelendiğini, müvekkiline ait markaları ile davalıya ait dava konusu markaya bakıldığında emtianın birebir aynı olduğunu, müvekkiline ait “...” markalarının Türkiye’de her kesimden insan tarafından bilinen bir marka olduğunu, ilgili marka başvurusunun tescili halinde müvekkiline ait markanın tanınmışlığından haksız olarak yararlanılacağını, dolayısıyla ilgili marka başvurusunun SMK 6/5 uyarınca reddedilmesinin gerektiğini ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davaya konu markanın "..." ibaresinden oluştuğu, itiraza dayanak markaların standart karakterle yazılı "...", "..." ,"... VE ..." ibarelerinden oluştuğu, taraf markalarında ibarelerin bütüncül kelime olarak hecelere ayrılmadan tertip edildiği, bu haliyle dava konusu "..." ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu marka arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, 24 ve 25. sınıf mallar için tüketicinin ortalama tüketici olduğu, somut uyuşmazlıkta bu farklılığın görsel, işitsel, yazılış ve anlamsal bakımından dava konusu markanın üzerinde kullanılacağı emtianın ortalama tüketicileri nezdinde iltibası önleyici mahiyette olduğu, özellikle markaların ilk harflerinin farklı olmasının tüketici algısında markaları farklılaştırmaya yeterli olduğu, her ne kadar dava konusu markanın kapsamında yer alan mallar redde gerekçe markaların kapsamında aynı tür/benzer/ilişkili olarak yer alsa da, dava konusu marka ile redde gerekçe markalar arasında işitsel, görsel ve kavramsal olarak iltibas oluşturacak düzeyde benzerlik bulunmaması nedeniyle dava konusu marka ile redde gerekçe markalar arasında karıştırılma ihtimalinin söz konusu olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 427,60-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 304,40-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 06/11/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 09/11/2026
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
