- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E. 2026/408 K. 2026/2179
Karar tarihi: 3 Kasım 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 2004 sayılı İCRA VE İFLAS KANUNU, m. 67/2
Karar metni
T.C.
DENİZLİ
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
4. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
- KARAR TARİHİ
- 03/11/2026
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- TARİHİ
- 05/11/2025
- NUMARASI
- ... Esas- ... Karar
- VEKİLLERİ
- Av. ... Av. ...
- DAVANIN KONUSU
- Araç Satış Sözleşmesinden Kaynaklanan İtirazın İptali
- G.KARAR YAZIM TARİHİ
- 03/11/2026
İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkili ...'ın, 15.08.2023 tarihinde ... plakalı ticari kamyoneti satın aldığını ve 16.08.2023 işe başlama bildirimi ile nakliyecilik faaliyeti yapmaya başladığını, müvekkilinin bu kamyonet ile nakliyecilik faaliyeti yapmakta ve geçimini bu şekilde sağladığını, aracı satın aldıktan bir süre sonra aracın arızalandığını ve aracın yolda kaldığını, müvekkilince haricen yaptırılan kontrollerde aracın motorunda ciddi arızaların olduğunu ve aracın bu haliyle kullanılamayacağının öğrenildiğini, öyle ki aracın yetkili servisinin 500.000,00 TL'ye varan tamir masrafı çıkabileceğini müvekkiline şifahen bildirdiklerini, bunun üzerine müvekkili tarafından davalıya haber verilerek araçta arıza olduğunun bildirildiğini, fakat davalı tarafından araçtaki ayıpların kabul edilmediğini, tamir masrafları ve aracın kullanılamamasından dolayı ortaya çıkacak zararlarla ilgili hiçbir şekilde ödeme yapılmayacağının belirtildiğini, çıkan arıza ve ayıplar üzerine müvekkilince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin ... D. İş sayılı dosyası kapsamında araç üzerinde delil tespiti talebinde bulunulduğunu, talep üzerine keşif yapıldığını ve bilirkişi tarafından kök rapor sunulduğunu, ilgili raporda aracın ayıplı olduğunu aracın motorunda, pistonunda, segmanında, silindirlerinde ve çeşitli arızaların meydana geldiğinü, bu arızaların tümünün kapalı motor kutusun içerisinde meydana geldiğini, bu arızaların motor sökülmeden dıştan anlaşılamayacağı ve bu sebeple söz konusu arızaların gizli ayıp niteliğinde olduğunun belirtildiğini, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince aldırılan bilirkişi raporunun davalı yana tebliğ edildiğini ve davalı yanca rapora süresi içinde itiraz edildiğini, itiraz üzerine mahkemece aynı bilirkişiden ek rapor alınmasına karar verildiğini ve dosyanın yeniden aynı bilirkişiye tevdii edildiğini, bilirkişi tarafından sunulan ve taraflara tebliğ edilen ek raporda aynı tespitlerin açıklanarak tekrar edildiğini ve motor arızasının müvekkiline verdiği zararın Tamirat ve Yenileme Bedeli: 61.650,00 TL, Araç Mahrumiyet Bedeli: 16.000,00 TL, Araç Değer Kaybı: 8.100,00 TL olarak hesaplandığını, ilgili tutarlara delil tespiti dosyası açılış tarihi olan 18.01.2024 tarihinden icra takip tarihi olan 04.07.2024 tarihine kadar ayrı ayrı faiz işletilmiş ve ... 1. İcra Müdürlüğünün ... E. Sayılı dosyası kapsamında toplamda 90.370,13 TL üzerinden icra takibi başlatıldığını, icra Müdürlüğünce düzenlenen ödeme emrinin 05.07.2024 tarihinde davalı/borçluya tebliğ edilmişse de aynı tarihte yapılan haksız itiraz üzerine icra takibi durdurduğunu, davalı yanca yapılan haksız itirazın akabinde taraflarınca ... Arabuluculuk Bürosu nezdinde arabuluyuca başvurulmuş olup yapılan görüşmeler neticesinde ne yazık ki anlaşmaya varılamadığı ve hukuk uyuşmazlıklarında dava şartı arabuluculuk son tutanağı düzenlendiğini, davalı yanca müvekkiline satışı yapılan aracın ayıplı olduğu ve ayıpların gizli ayıp niteliğinde olduğu iki ayrı raporla tespit edildiğini, işbu sebeple davalı yanca yapılan haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi gerektiğini, olaylar kısmında açıklandığı üzere araçta arıza meydana gelir gelmez müvekkilince delil tespiti yaptırılmış olup araçtaki tüm ayıplar tek tek tespit edildiğini, hatta davalı yanca yapılan itiraz üzerine tekrar ek rapor alındığını ve bu raporda da söz konusu tespitlerin aynen tekrar edilerek müvekkilinin az da olsa zararının hesaplandığını, gelinen aşamada araçtaki tüm ayıpların, bu ayıpların niteliği ve müvekkilinin ne kadar zarara uğradığının tüm delilleriyle ortaya konduğunu, müvekkilinin, ilgili tespit ve oluşturulan raporlar sonrasında aracını kullanabilmek gerekli onarım ve tadilatların yaptırmış olup bu işlemler için 136.500,00 TL ödeme yaptığını, yani delil tespiti sonrasında aldırılan raporlarda hesaplanan bedellerin müvekkilinin tam olarak zararını karşılamayacak olup müvekkilinin zararının bir nebze de olsa karşılanması için mahkemece davalı tarafından yapılan haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi gerektiğini, itirazında haksız olan davalı/borçlu aleyhine asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra-inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiğini, davalı yanın borcun varlığına rağmen haksız olarak icra takibine itiraz etmiş olması İİK m.67/2 gereğince davalı aleyhine meblağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmolunmasını gerekli kıldığını, icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için alacağın likit olması gerektiğini, alacağın likit olup olmadığının nasıl belirleneceği hususunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı bulunduğunu, somut olayda davalı yan tarafından müvekkiline verilen zararın gerçek miktarının belli ve sabit olduğunu, davalının müvekkiline olan tazmin borcu aldırılan bilirkişi raporlarında açık bir şekilde anlaşıldığından davalı tarafından toplam borç miktarının rahat bir şekilde tespit edilebilir durumda olduğunu, işbu sebeple mahkemece davalı aleyhine icra-inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiğini, delil tespiti için müvekkilince ödenen harç ve masrafların da yargılama gideri olarak kabul edilerek müvekkiline ödenmesine karar verilmesi gerektiğini, bilindiği üzere dava açılmadan önce yaptırılan delil tespiti için ödenen harç ve masrafların da yargılama giderlerinden sayılmakta ve açılan esas davada haksız çıkan tarafa yükletildiğini, Yargıtay kararından da anlaşıldığı üzere dava açılmadan önce yaptırılan delil tespiti giderleri de asıl davadaki yargılama giderlerine eklenmesi gerektiğini, bu kapsamda 96,00 TL vekalet pulu, 3.030,30 TL keşif harcı, 1.165,00 TL ulaşım gideri, 2.500,00 TL bilirkişi ücreti, 685,00 TL gider avansı, 60,80 TL vekalet harcı, 195,80 TL başvurma harcı ve 704,50 TL peşin harç olmak üzere toplamda 8.437,40 TL'nin işbu davada yapılacak masraflara eklenerek yargılama gideri olarak karşı tarafa yükletilmesi gerektiğini, bu sebeplerle ... 1. İcra Müdürlüğünün ... E. Sayılı dosyasına yapılan haksız itirazın iptali ile takibin devamına, itirazında haksız olan davalı/borçlu aleyhine asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra-inkar tazminatına hükmedilmesine, vekalet ücreti ile delil tespiti dosyasındaki giderler dahil tüm yargılama giderlerinin davalı yana tahmline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili sunmuş olduğu cevap dilekçesinde özetle; Davacı ...'ın yani tacirin basiretli bir iş insanı gibi hareket etme yükümlülüğü olduğunu, davacı ile müvekkili şirket arasında araç satış sözleşmesi yapıldığını, 15.08.2023 tarihinde ... plakalı ... yılı oland ava konusu kamyonetin 120.000,00 TL bedel karşılığında satışının gerçekleştiğini, görüleceği üzere tacirin, satın almış olduğu ürünü aşikar ayıplar için 2 gün, gizli ayıplar içinse 8 gün içinde incelemek veya incelettirmekle ve ayıp bildiriminde bulunmakla mükellef olduğunu, davacı tarafın dava dilekçesinde gerekli bildirimi yaptığını her ne kadar belirtmişse de taraflarına böyle bir bildirimde bulunmadığını, keza davacının böyle bir bildirimin varlığını da kanıtlayamadığını, sadece bahsetmekle yetindiğini, zira böyle bir bildirim olmadığını, davacı tarafın bildirim yükümlülüğü bakımından belirlenen sürelere uymadığı için davanın dinlenmemesi gerektiğini, davacının satışı gerçekleşen araçta gizli ayıp olduğunu iddia ettiğini, davacı tarafından ortaya atılan bu iddianın bir an için sadece hukuki gerçeklikleri açıklamak adına gerçek olduğu düşünülse bile bu hususun kanun gereği satıcı müvekkile bildirilmesi gerektiğini, alıcı ...'ın hem satış öncesi objektif özen yükümlülüğü hem de satış sonrası satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkân bulunur bulunmaz gözden geçirme ve var ise ayıbı satıcıya bildirme yükümlülüğü bulunmadığını, yükümlülüklerini yerine getirmemiş olan alıcının sonrasında kötüniyetli olarak ilgili icra takibini başlatmış, itirazları akabinde ise işbu davayı açtığını, açıklanan sebeplerle, davacının dava dilekçesinde ifade etmiş olduklarını kabul etmediklerini bildirdiklerini, satış tarihi itibariyle araçta herhangi bir ayıp bulunmadığını, araç satış sözleşmesinin 15/08/2023 tarihinde yapıldığını, delil tespiti davasının ise 18/01/2024 tarihinde yani satış sözleşmesi yapıldıktan yaklaşık 5 ay gibi uzun bir süre geçtikten sonra açıldığını, bilirkişi kök ve ek raporlarını kabul etmemekle beraber davacı taraf aracı satın aldıktan sonra kendi kullanımına bağlı olarak kendi kusurundan kaynaklı araçta zarar meydana gelmiş olabileceğini, huzurdaki dava da göstermektedir ki davacı kendi kusurundan kaynaklı zararları kötü niyetli olarak müvekkile yükletmeye çalıştıklarını,bilirkişi raporları sunulduğu makam tarafından anlaşılabilir, gerekçeli, detaylı ve hukuki incelemeye uygun olması gerektiğini, kesinlikle kabul anlamına gelmemekle beraber; araçta arıza meydana gelmiş olduğu varsayımında dahi gizli ayıp olarak addedilemeyeceğinin açık olduğunu, aracın satışı gerçekleştiğinde hiçbir arızası bulunmadığını, motor, piston, segman, silindir arızaları da aracın kullanımına bağlı olarak değişeceğini, zamanla ve ne şekilde kullanıldığına bağlı olarak ortaya çıkabilecek bu arızaların müvekkile yükletilmeye çalışılmasının olanaksız olduğunu, kabul anlamına gelmemekle beraber, sadece hukuki gerçeklikleri açıklamak adına, bir an için davacının ayıp iddiasının doğru olduğu düşünülse dahi; bahse konu arızanın yağ yakma, beyaz duman atma, yağ eksiltme, çekişten düşme, motorda ses ve vuruntu oluşturması gibi emareler gösterdiğinden bahsedildiğini, araç kullanmayı bilen her insanın anlayabileceği ve farkedebileceği türden olan bu emarelerin de araçta olduğu iddia edilen arızanın gizli ayıp niteliğinde olamayacağının kanıtı olduğunu, bir diğer deyişle, kesinlikle kabul anlamına gelmemekle birlikte bir ayıp varsa bile bu ayıp, kanuna göre satış sözleşmesiyle kabul edilmiş sayılacak kadar açık olan ayıplardan olduğunu, bu husus ile ilgili karar verilirken davacının karayolları taşımacılığı yaptığı, yukarıda izah edildiği üzere normal bir vatandaşın bile anlayabileceği "sözde ayıp"ların davacı tarafından "ilk marş"ta dahi tespit edilebileceği göz önünde bulundurulması gerektiğini, işbu sebeple Bilirkişi Raporuna dayanarak araçta gizli ayıbın bulunduğunu iddia eden davacının iddiasının kabulü mümkün olmadığını, bu nedenlerle davanın reddine, davacının kendi kusurundan hak yaratmak için ikame etmiş olduğu haksız dava sebebi ile %20'den aşağı olmamak kaydıyla davacı aleyhine kötü niyet tazminatına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:
İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "1-Davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİ İLE;
... 1. İcra Dairesinin ... Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın takip talebinde tamirat ve yenileme masrafı olarak belirtilen alacak kalemi yönünden 61.560,00-TL asıl alacak ve 3.384,96-TL işlemiş faiz; takip talebinde araç mahrumiyet bedeli olarak belirtilen alacak kalemi yönünden 12.000,00-TL asıl alacak ve 659,84-TL işlemiş faiz alacağı yönünden İPTALİ İLE takibin bu miktar üzerinden DEVAMINA, fazlaya ilişkin istemin REDDİNE,
2-İcra İnkar tazminatı talebinin koşulları oluşmadığından REDDİNE," karar verilmiştir.
İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacı ...'ın yani tacirin basiretli bir iş insanı gibi hareket etme yükümlülüğünün olduğunu, davacı ... ile müvekkili şirket arasında araç satış sözleşmesi yapıldığını, 15.08.2023 tarihinde ... plakalı, ... yılı olan dava konusu kamyonetin 120.000,00-TL bedel karşılığında satışının gerçekleştirildiğini, işbu satış sözleşmesinde alıcı ...'ın "...aracı halihazır durumu ile görüp beğenerek bedelini ödeyerek teslim aldığını..." beyan ettiğinin yazılı olduğunu, dosya incelendiğinde ...'a ait vergi levhasında faaliyet kodunun 494201 - Karayolu Taşımacılığı ile Ev ve İşyerlerinin Taşınması (Evden Eve Nakliyat vb.) olduğu, nakliyecilik faaliyetiyle uğraştığı ve tacir olduğunun anlaşıldığını, tarafların arasında geçerli bir satış sözleşmesi kurulduğunu, tacir olan alıcı ...'ın da satıştan önce gerekli araştırmaları yapmış olması ve sorumluluklarını bilmesi gerektiğini, tacirin satın almış olduğu ürünü aşikar ayıplar için 2 gün, gizli ayıplar içinse 8 gün içinde incelemek veya incelettirmekle ve ayıp bildiriminde bulunmakla mükellef olduğunu, davacı taraf dava dilekçesinde gerekli bildirimi yaptığını her ne kadar belirtmişse de taraflarına böyle bir bildirimde bulunmadığını, keza davacı böyle bir bildirimin varlığını da kanıtlayamadığını, sadece bahsetmekle yetindiğini, zira böyle bir bildirimin olmadığını, davacı taraf bildirim yükümlülüğü bakımından belirlenen sürelere uymadığı için davanın reddi gerekmekte iken davanın kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, satış tarihi itibariyle araçta herhangi bir ayıp bulunmadığını, araç satış sözleşmesinin 15/08/2023 tarihinde yapıldığını, delil tespiti davasının ise 18/01/2024 tarihinde yani satış sözleşmesi yapıldıktan yaklaşık 5 ay gibi uzun bir süre geçtikten sonra açıldığını, bilirkişi raporlarını kabul etmemekle beraber davacı taraf aracı satın aldıktan sonra kendi kullanımına bağlı olarak kendi kusurundan kaynaklı araçta zarar meydana gelmiş olabileceğini, davacının kendi kusurundan kaynaklı zararları kötü niyetli olarak müvekkiline yükletmeye çalıştığını, karşı tarafça satışı yapılan aracın satış tarihi itibariyle ayıplı olduğunu ispata yarar herhangi bir delil de dosyaya ibraz edilmediğini, dolayısıyla davacı taraf iddialarını ispatlayamadığını, davacı tarafından dava konusu araçta meydana geldiği iddia edilen arızaları ve maddi zararları kabul etmemekle beraber davasına dayanak gösterdiği bilirkişi raporunda tespiti yapılan tamirat bedellerine de ayrı ayrı itiraz ettiklerini, ancak ilk derece mahkemesi tarafından itirazlarının değerlendirmeye alınmadığını, raporda tespiti yapılan mahrumiyet bedelinin neye dayanılarak bulunduğunun anlaşılamadığını, bilirkişi raporunda 15 gün x 800,00-TL/gün = 12.000,00-TL mahrumiyet bedeli olacağının tespit edildiğini, tamir süresinin 15 gün sürebileceği varsayımı yapılmış olup hiçbir gerekçeye dayandırılmadığını, mahrumiyet de "...genel piyasa koşullarına göre..." denilmek suretiyle günlük 800,00-TL olduğu iddia edildiği ve gün x günlük mahrumiyet bedeli yapılmak suretiyle varsayımsal iki değerin çarpılması ile gerçekdışı bir bedel bulunduğunu, hiçbir açıklama yapılmadan tespit edilmiş mahrumiyet bedeline itiraz ettiklerini, kesinlikle kabul anlamına gelmemekle beraber; araçta arıza meydana gelmiş olduğu varsayımında dahi gizli ayıp olarak addedilemeyeceğini, aracın satışı gerçekleştiğinde hiçbir arızasının bulunmadığını, motor, piston, segman, silindir arızalarının da aracın kullanımına bağlı olarak değişeceğini, zamanla ve ne şekilde kullanıldığına bağlı olarak ortaya çıkabilecek bu arızaların müvekkiline yükletilmeye çalışılmasının olanaksız olduğunu, kabul anlamına gelmemekle beraber, sadece hukuki gerçeklikleri açıklamak adına, bir an için davacının ayıp iddiasının doğru olduğu düşünülse dahi; bahse konu arızanın yağ yakma, beyaz duman atma, yağ eksiltme, çekişten düşme, motorda ses ve vuruntu oluşturması gibi emareler gösterdiğinden bahsedildiğini, araç kullanmayı bilen her insanın anlayabileceği ve farkedebileceği türden olan bu emarelerin de araçta olduğu iddia edilen arızanın gizli ayıp niteliğinde olamayacağının kanıtı olduğunu, kesinlikle kabul anlamına gelmemekle birlikte bir ayıp varsa bile bu ayıbın kanuna göre satış sözleşmesiyle kabul edilmiş sayılacak kadar açık olan ayıplardan olduğunu, bu nedenlerle Yerel mahkemenin usul ve yasaya aykırı kararına İstinaf kanun yolu incelemesi yapılması amacıyla itiraz ettiklerini, İstinaf Kanun Yolu başvurusunun kabulü ile Yerel Mahkemenin 05.11.2025 tarihli nihai kararının kaldırılarak, davanın reddini, aksi halde belirttiği eksiklikler doğrultusunda dava dosyasının yeniden incelenmek üzere yerel mahkemesine gönderilmesini, yerel mahkemece verilen kararın tüm kanun yolları tüketildikten sonra kesinleşinceye kadar icrasının durdurulması amacıyla tehiri icra talebimizin kabulüne karar verilmesini istemiştir.
DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE:
Dairemizce HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen hususlarla sınırlı olmak üzere ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen dikkate alınarak yapılan inceleme neticesinde;
Dava; davalıdan satın alınan aracın gizli ayıplı olduğu iddiasına dayalı zararın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Dosyadaki belgelere, mevcut delil durumuna, kararın dayandığı delillerle belirtilen gerekçelere, mahkemece alınan bilirkişi raporunun hükme ve denetime elverişli olduğu anlaşılmakta olup, ileri sürülen itirazların yerinde olmamasına, aracın gizli ayıplı olduğunun anlaşılmasına, davalı satıcının varlığını bilmese bile ayıptan sorumluluğunun bulunmasına göre, ilk derece mahkemesi karar ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmediği, ihtilafın doğru tanımlandığı anlaşılmakla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 05/11/2025 tarih, ... Esas ... Karar sayılı kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Alınması gerekli 5.301,18 TL istinaf karar harcından peşin alınan 1.325,30 TL'nin mahsubu ile bakiye 3.975,88 TL'nin davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,
3-Davalı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
4-İstinaf yargılaması sırasında duruşma açılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
5-İstinaf karar tebliği, harç ve avans iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile KESİN olarak karar verildi.03/11/2026
...
Başkan...
Üye...
Üye...
Katip...
Bu belge güvenli elektronik imza ile imzalanmıştır.
