- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi E. 2026/1671 K. 2026/296
Karar tarihi: 4 Kasım 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355/1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 359/4
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 361
Karar metni
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
42. HUKUK DAİRESİ
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
- ESAS NO
- 2026/1671
- KARAR NO
- 2026/296 TÜR K MİLLETİ ADINA
- MAHKEMESİ
- Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi
- TARİHİ
- 24/12/2025
- ESAS-KARAR NUMARASI
- 2025/129 E., 2025/897 K.
- DAVA
- İstirdat
- KARAR TARİHİ
- 04/11/2026
- YAZIM TARİHİ
- 04/11/2026
Yukarıdaki karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 352 madde uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili özetle: Taraflar arasında 11.08.2011 tarihinde Res Katkı Payı Anlaşması imzalandığını, davalının davacı ile arasında yapılan sözleşmeye ve konuya ilişkin yasal
düzenleme olan yönetmeliğe aykırı şekilde “güncelleştirilmiş kümülatif RES katkı payını” davacıdan talep
ettiğini, davalı ...'ın bu yanlış hesaplamayı Teklif Mektubuna göre yaptığını, oysa ki taraflar, RES katkı
payı hesaplaması için Teklif Mektubunda yer alan hesaplama yönteminden ayrılarak, aralarında
sözleşme imzalamak suretiyle yönetmelikte bulunan hesaplama yöntemini kabul ettiğini,
davalı şirketin, tacir olan taraflar akdedilen sözleşme ile bağlı olduğundan davalı ...
tarafından tahakkuk ettirilen faturalar sebebiyle müvekkili tarafından ihtirazi kayıtla ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 9.339.787,97-TL'lik kısmının faturaların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek
TCMB'nin değişen oranlarda en yüksek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili özetle: Uyuşmazlığın çözümünde idari yargı mercilerinin görevli
olduğunu,
faturanın kesildiği tesis olan ve ...TM üzerinden bağlantı hakkı kazanan
... RES projesi için gerçekleştirilen yarışmada davacı tarafından Teklif Mektubu sunulduğunu,
davacının özgür iradesi ile yaptığı taahhüt doğrultusunda, bahse konu faturaların, şirket tarafından
verilen teklif fiyatının, teklif yılından itibaren TÜFE ile kümülatif olarak güncellenerek hesaplanması
gerektiğinin açık olması sebebiyle Yönetmeliğin eki Teklif Mektubu da dikkate alınarak hesaplandığını, taahhütname, teklif mektubu formu ve anlaşma içerikleri önceden bilinmekte olup, davacı yanca bu
şartlarda yarışmaya katılım sağlanarak teklif verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince ".......Dosya kapsamında tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde; yargılama konusu uyuşmazlık, her yıl yapılacak güncelleştirmede esas alınacak RES Katkı Payı hesaplaması birim fiyatının teklif mektubuna göre mi yoksa RES Katkı payı sözleşmesine göre mi yapılacağı ve TÜFE artışlarının kümülatif olarak hesaplanıp hesaplanmayacağı noktalarında toplanmaktadır.
Bilindiği üzere; Türk Borçlar Hukukuna göre sözleşmeye bağlılık ve sözleşme serbestisi ilkeleri bulunmakta olup bu ilkelere göre sözleşmenin aynen uygulanması esastır. Sözleşme öncesi yapılan teklifler icap mahiyetinde olup sözleşme imzalandıktan sonra artık icaplar değil sözleşme hükümleri geçerlidir. Taraflar arasında düzenlenen RES Katkı Payı anlaşmasının 3.maddesinde katkı payının nasıl hesaplanacağı açık bir şekilde düzenlenmiş olup, söz konusu düzenleme aynı zamanda yönetmeliğe de uygundur. Yani sözleşme yasa ve ahlaka da aykırı olmadığı için geçerli olup tarafların anayasası sayılan sözleşme hükümlerinin uygulanması gerekir.
Sözleşme ve yönetmeliği göre RES Katkı Payı hesaplama formülü toplam RES Katkı Payı Tutarı = kr X E x TÜFE olup buna göre sözleşmede belirtilen davacının kWh başına ödemeyi taahhüt ettiği kuruş cinsinden katkı payı bir önceki yılda gerçekleşen yıllık net elektrik enerjisi üretimi ve TÜİK tarafından Ocak ayında açıklanan bir önceki yılın aynı ayına göre yıllık tüketici fiyat endeksinin çarpılması sonucu bulunacak miktarın katkı payı olarak alınması gerekir. Sözleşme ve yönetmelikte enflasyondaki yıllık fiyat artışlarının kümülatif olarak hesaplanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle, sözleşme hükümleri esas alınarak birim fiyat tespit edildikten sonra sözleşme dönemi içerisinde düzenlenen dava konusu fatura yönünden önceki yılları da kapsar şekilde kümülatif olarak değil; sadece fatura konusu yıla ilişkin TÜFE endeksi esas alınarak güncelleme yapılarak davacı Şirketin davalı kuruma ödemesi gereken RES Katkı payı miktarının tespiti zorunludur. (Nitekim, Ankara 23. Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlığı'nın 2017/1552 esas, 2019/272 karar sayılı ilamı da bu doğrultudadır.)
Bu bağlamda, değinilen sözleşme hükümleri ve emsal kararlar çerçevesinde yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu Res katkı payının hesaplanmasında taraflar arasında imzalanan RES katkı payı Anlaşması hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır. Zira, sözleşmenin bağlayıcılığı ilkesi gereğince davacı Şirket ve davalı kurum, imzaladıkları Res katkı payı anlaşması hükümleri ile bağlı olup sözleşme ile bağlılık (pacta sund servanda) ilkesi gözetildiğinde; RES katkı payı anlaşması hükümleri uygulanarak katkı payının tespiti gerekmektedir.
Bu itibarla, dava konusu 2022 yılı RES katkı payı yönünden davalı tarafından davacıya tanzim edilen TEE2023015800284 fatura numaralı, 19.01.2023 tarihli ve 4.617.119,28-TL bedelli faturaya istinaden davacıdan haksız yere tahsil edilen 3.394.854,39-TL ile 2023 yılı RES katkı payı yönünden tanzim edilen TEE2024015800320 fatura numaralı, 17.01.2024 tarihli ve 6.769.427,47-TL bedelli faturaya istinaden davacıdan tahsil edilen 5.678.519,98-TL ile dava konusu “Gecikme Zammı" konulu TEE2024020000147 fatura numaralı, 29.02.2024 tarihli ve 265.361,56-TL bedelli faturaya istinaden davalıdan tahsil edilen 228.958,13-TL (Anılan gecikme zammı faturasına konu 265.361,56-TL'den bilirkişi heyeti raporunun 11. Sayfasında hesap tablosunda hesaplamaya esas faiz başlangıç tarihi ve sonu ile faiz hesabına esas süre ve faiz oranı ile birlikte gösterilen 36.403,43-TL
işlemiş faizin mahsubu ile tespit edilen) olmak üzere toplam 9.302.332,50-TL alacağın 3.394.854,39-TL’lik kısmının ödeme tarihi olan 03/02/2023, bakiyesinin ise; ödeme tarihi olan 29/02/2024 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine....." karar verilmiştir.
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Uyuşmazlığın idari yargıda çözümlenmesi gerektiği, davacı şirket tarafından teklif mektubu ile toplam RES katkı payı tutarının teklif yılından ödemeye esas üretim yılına kadar TÜİK tarafından Ocak ayında açıklanan yıllık TÜFE oranında güncelleştirilerek davalıya ödeneceğinin çekincesiz şekilde kabul ve taahhüt edildiği, hesaplamanın yönetmelik ve ekleri olan taahhütname, teklif mektubu formu ve sözleşme hükümlerine göre yapıldığı, davacı şirket tarafından taahhütname, ketlif mektubu formu ve anlaşma içeriklerinin önceden bilindiği, bu şartlarla yarışmaya katılarak teklif verdiği ve bu nedenlerle hesaplama şekli ile bağlı olmadığını ileri sürmesinin hukuka ve dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, TÜFE'nin davaya konu anlaşmanın yıllara yayılan bir anlaşma olması nedeniyle verilen teklif rakamının yıllar içerisinde yaşanan ekonomik değişimler karşısında güncellenmesi için öngörüldüğü, ve ilk derece mahkemesince hatalı hesaplama yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesi gerektiği iddiasıyla istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE:
Dava, RES Katkı Payı Anlaşması'ndan kaynaklanan istirdat taleplidir.
Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden HMK 353/1.b.1 madde gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere:
1-)Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 madde gereğince esastan reddine,
2-)Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 635.442,33 TL istinaf harcından peşin alınan 158.861,00 TL'nın mahsubu ile bakiye 476.581,33 TL'nın davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,
3-)İstinaf kanun yoluna başvuran tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan avansın karar kesinleştiğinde gideri içerisinden karşılanarak iadesine,
4-)HMK 359/4 madde gereğince kararın taraflara resen tebliğine; tebliğ, harç tahsil müzekkeresi yazılması ve gider avansı iadesi işlemlerinin Dairemiz tarafından yapılmasına,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK 361 madde gereğince tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilecek bir dilekçe ile Yargıtay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.04/11/2026
