mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E. 2026/2405 K. 2026/1915

Karar tarihi: 6 Kasım 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20.HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

ESAS NO
2026/2405
KARAR NO
2026/1915
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
ANKARA 1. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ
11/06/2026
NUMARASI
2025/288 E. - 2026/253 K.

:

DAVANIN KONUSU: Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü

TARAF TEŞKİLİ İÇİN BİRLEŞEN DAVA (ANKARA 4. FSHHM 2026/67 E. 2026/55 K.)

DAVACI

DAVALI:

DAVANIN KONUSU: Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/06/2026 Tarih ve 2025/288 Esas - 2026/253 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, asıl ve birleşen davada; müvekkilinin 2020/05483 başvuru numaralı ... ibareli marka tescili başvurusunun, davalı ... ve ... Anonim Şirketi tarafından yapılan itiraz sonucunda YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, müvekkilinin uzun yıllardan beri tekstil alanında faaliyet gösterdiğini, ... ibaresinin ... dilinde ... anlamına geldiğini, itiraza mesnet marka ile anlamsal benzerliğin söz konusu olmadığını, müvekkilinin markası "..." ibaresinden oluşmakta iken itiraza mesnet markanın "..." şeklinde üç kelimeden oluştuğunu, bu itibarla taraf markalarının sözcük, şekil, renk kombinasyonları ve yardımcı unsurlar bakımından bakımından tüketici nezdinde ayırt edilebilir niteliğe sahip olduğunu ve markaların kapsamında bulunan sınıfların farklı olduğunu ileri sürerek 2021- M- 5122 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, dayanıklı tüketim malları ve bunların bunların üretiminde kullanılan "..." ibareli çok sayıda tescilli markanın sahibi olduğunu, davacının markasının müvekkilinin markalarından tek farkının markanın sonunda bulun ... harfinden ibaret olduğunu, markada tali unsur niteliğindeki şekil unsurunun markaları ayırt etmeye yeterli olmadığını, davaya konu markanın tescilinin talep edildiği 24 ve 25. sınıftaki emtiaların müvekkilinin "... ..." markası kapsamında yer alan emtialar ile aynı, aynı tür ve benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, markanın asıl davada davalı tarafından 02.10.2020 tarihli noter sözleşmesi ile müvekkiline devredildiğini, 15.10.2020 tarihinde kurum kayıtlarına tescil edildiğini, Kurum kararının yerinde olduğunu, müvekkilinin "..." markasının tanınmış marka niteliğinde olduğunu, davacının markasının tesciline izin verilmesi halinde müvekkilinin markasının ayırt ediciliğinin ve itibarının zarar göreceğini, davacının müvekkilinin markası ile tesadüf olamayacak kadar benzer bir marka tescili talebinde bulunmasının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacının davaya konu başvuru markası olan 2020/05483 sayılı "...." ibareli markada 25 ve 25. sınıf emtialar bakımından tescil talebinde bulunduğu, davaya mesnet gösterilen 2013/38193 sayılı " ... ..." markasının ise 16,18,25,28,35,36,38 ve 41 sınıf emtialarda tescilli olduğu, benimsenen bilirkişi raporu kapsamında taraf markaları arasında görsel, işitsel anlamda benzerlik olduğu, bununla birlikte taraf markaların kapsamında yer alan dava konusu 25. sınıftaki tüm malların da birebir aynı olması nedeniyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 anlamında iltibas tehlikesinin oluştuğu ancak 24. sınıftaki mallar bakımından farklı olması nedeniyle SMK'nın 6/1 anlamında iltibas tehlikesinin oluşmayacağı gerekçesiyle davaya konu 2021-M-5122 sayılı YİDK kararının 24. sınıftaki tüm mallar yönünden iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilin marka başvurusu bölünerek değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, değerlendirilmenin bütünsel olarak yapıldığında anlamsal olarak farklılığında görüleceğini, "..." ibaresinin ... anlamına geldiğini, SMK 6/1 maddesindeki iltibas tehlikesinin oluşmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın tamamen kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davacı başvurusunda yer alan emtialar/hizmetler ile davacı markalarının eşya listesinde yer alan emtiaların/hizmetlerin, hitap ettiği tüketici kesiminin özellikleri dikkate alındığında, -özellikle 24 ve 35. sınıftaki emtiaların- benzer İhtiyaçları giderdikleri, dağıtım kanallarının ve satış yerlerinin aynı olduğu, ikame imkanlarının bulunduğu, birbirlerini tamamlayıcı niteliklerinin bulunduğu, davalı ve davacı markasını aynı/benzer sınıftaki mallar/hizmetler üzerinde gören tüketicilerin herhangi bir şekilde markalar arasında veya marka sahibi işletmeler arasında bir bağlantı kuracağını, Kurum kararının yerinde olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE: 1-Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "......." ibareli markası ile davaya mesnet gösterilen 2013/38193 sayılı "... ..." markasında, ortak unsurun "..." olduğu, taraf markaları arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, taraf markaların kapsamında yer alan dava konusu 25. sınıftaki tüm malların da birebir aynı olduğu, ancak 24. sınıftaki mallar bakımından farklı olması nedeniyle SMK'nın 6/1 anlamında iltibas tehlikesinin oluşmayacağı anlaşılmakla, davacı ve davalı Kurum vekillerinin diğer istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir. 2-Ancak mahkemece, "Dava açılırken alınan peşin maktu karar ilam harcı yeterli olduğundan ve yeniden değerleme oranı nedeniyle ortaya çıkan güncel peşin harca denk olduğundan, denk olan harcın güncel olan harca tamamlanması mülkiyet hakkı ihlali olacağından yeniden harç alınmasına yer olmadığına" karar verilmesi doğru olmamıştır. Zira "Harçlar, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetlerinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemelerdir" (07.12.1964 gün ve 3/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, RG.12.12.1964, sayı:11880, Kuru, Baki, s:5305).

Bir davada alınacak harçlar ve oranları (yargı harçları), 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu Kanuna bağlı 1 sayılı tarifede gösterilmiştir. Her davanın başlangıcında taraflardan, başvurma harcı ve karar ve ilam harcı olmak üzere iki tür harç alınır.

492 sayılı Harçlar Kanununun "Maktu harçlarda ödeme zamanı" başlıklı 27. maddesi uyarınca "(1) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir. Mahiyetleri icabı işin sonunda hesap edilip alınması gerekenler, harç alacağının doğması tarihinden itibaren 15 gün içinde ödenir. Harç peşin veya süresinde ödenmemiş ise, mütaakip muamelelere ancak harç ödendikten sonra devam olunur".

492 sayılı Harçlar Kanununun Mükerrer Madde 138/2 hükmü uyarınca "Her takvim yılı başından geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan maktu harçlar (Maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), o yıl için tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında artırılır".

Başvurma harcı, dava açılırken peşin olarak ödenmesi gereken maktu bir harçtır. Dava açarken başlangıçta ödenen bu harcın, 492 sayılı Harçlar Kanununun 27/1. maddesi uyarınca, başvuru işleminin yapılmasına ilişkin bulunması, diğer bir deyişle ilgili bulunduğu işlemin, dava açarken başvuru işleminin yapılması ile tamamlanmış olması nedeniyle sonradan yeniden değerleme oranına göre arttırılamayacağı tabiidir.

Karar ve ilam harcı ise nispi ve maktu karar ve ilam harcı olmak üzere iki çeşittir. Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde, hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi harçlarda ödeme zamanını düzenleyen Harçlar Kanununun 28/a maddesi uyarınca, karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalanı kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde ödenir. Peşin olarak ödenecek bu dörtte bir karar ve ilam harcı, dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu tespit edilirse eksik karar ve ilam harcı tamamlattırılır (Harçlar Kanunu m.16/4, 30).

İlk derece mahkemesince mülkiyet hakkının ihlali görülen harç ise davanın başlangıcında davacıdan alınan maktu karar ve ilam harcıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalar dışındaki hallerde veya davanın reddine karar verilmesi halinde, alınması gereken karar ve ilam harcı, maktudur. Maktu harca tabi davalarda karar ve ilam harcının tamamı, dava açarken peşin olarak ödenir.

Ancak başvuru harcından farklı olarak maktu karar ve ilam harcında, 492 sayılı Harçlar Kanununun 27/1. maddesi uyarınca, "ilgili bulunduğu işlem", diğer bir deyişle dış dünyada değişiklik yaratan, taraflarca infaza konulabilecek şey, mahkemece verilen "karardır". Dolayısıyla maktu karar ve ilam harcının alınma zamanı da esasen mahkemece verilen karar tarihidir. Zira maktu harcın hangi taraftan alınacağı ya da başlangıçta nispi harca tabi bir davada, sonradan davanın reddine karar verilip verilmeyeceği de ancak karar tarihi itibariyle belli olmaktadır. O halde maktu karar ve ilam harcı, 492 sayılı Harçlar Kanununun 27/1. maddesinde belirtilen "mahiyetleri icabı işin sonunda hesap edilip alınması gerekenler" türünden bir harçtır.

Nitekim 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı 1 sayılı Tarifenin, maktu karar ve ilam harcını düzenleyen A/III-2. maddesinde, her bir karar türüne göre alınması gereken harç miktarı ayrı ayrı belirtilirken, her bir karar türü için maddede yer alan "kararlar" ibarelerinden, yukarıda açıklandığı üzere bir davada verilecek kararın ne olacağının, ancak karar tarihi itibariyle ortaya çıkabileceği, yine tarafların ellerinde ancak mahkemece bir karar verilmesi halinde yararlanabilecekleri, infazı mümkün bir belge bulunabileceği maddi gerçeğinden hareketle, maktu karar ve ilam harçlarının da karar tarihi itibariyle hesap edilip alınması gerektiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, dava açarken başlangıçta ödenen maktu karar ve ilam harcının, sonradan yürürlüğe giren tarife ile artırılması halinde, 492 sayılı Harçlar Kanununun 27/1. maddesi ve Mükerrer Madde 138/2 hükümleri uyarınca eksik tutarın ilgilisine tamamlattırılması gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru değildir.

Kaldı ki kamu düzenine ilişkin olan karar ve ilam harcının, karar tarihine göre belirlenmesi gerektiği, aynı mahkeme tarafından aynı yönde verilen bir kararın, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 21/11/2024 tarih ve 2024/3186 Esas, 2024/8189 Karar sayılı kararı ile "yargılama harçlarının kamu alacağı niteliğinde ve re'sen dikkate alınacak hususlardan olduğu" gerekçesiyle doğru görülmeyip, düzeltilerek onanması suretiyle de tespit edilmiş olup, Dairemizin uygulaması da bu yöndedir.

HMK'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1-Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ... vekilinin diğer istinaf itirazlarının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2-Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 11/06/2026 gün ve 2025/288 Esas - 2026/253 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3-Davanın KISMEN KABULÜ ile; davaya konu 2021-M-5122 sayılı YİDK kararının 24.sınıftaki tüm mallar yönünden İPTALİNE,

4-Fazlaya ilişkin talebin reddine,

5-Harçlar Kanunu'na göre alınması gereken 732,00-TL maktu karar ve ilam harcından peşin olarak alınan 59,30-TL harcın mahsubu ile bakiye 672,70-TL'nin davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

6-Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, ilk derece mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 55.000,00-TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

7-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş olduğundan, ilk derece mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 55.000,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

8-Davacı tarafından ilk derece mahkemesinde yapılan 2.350,00-TL bilirkişi ücreti, 430,00-TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 490,00-TL tebligat masrafı, 2.002,00-TL istinaf kanun yoluna başvurma harcından oluşan toplam 5.272,00-TL yargılama giderinin, davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 1/2 kabul edilerek, bu orana tekabül eden 2.636,00-TL'ye, 59,30-TL başvurma harcı, 59,30-TL peşin harç tutarı eklenerek oluşan toplam 2.754,60-TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,

9-Davalı ... tarafından ilk derece mahkemesinde yapılan 145,00-TL tebligat ve posta gideri ve istinaf aşamasında yapılan 15,00-TL posta ve tebligat gideri ile 2.002,00-TL istinaf kanun yoluna başvurma harcından oluşan toplam 2.162,00-TL yargılama giderinin, davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 1/2 kabul edilerek, bu orana tekabül eden 1.081,00-TL'nin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine, bakiyesinin davalı Kurum üzerinde bırakılmasına,

10-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen davacıya iadesine (HMK m.333),

11-Davacı ile davalı Türk Patent ve Marka Kurumundan peşin olarak ayrı ayrı alınan 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde anılan taraflara ayrı ayrı iadesine,

12-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına dair,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 06/11/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 10/11/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.