mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E. 2026/4954 K. 2026/1757

Karar tarihi: 6 Kasım 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

GAZİANTEP

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

16. HUKUK DAİRESİ

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
Şanlıurfa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
DAVANIN KONUSU
Menfi tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sırasında ihtiyati tedbir talebiyle ilgili kurulan ara kararın Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ; Davacı vekili ihtiyati tedbir talepli dilekçesinde özetle; müvekkilinin .. tarihinde . . . bayisinden . . Kredi A.Ş.'den, . . . marka araç alımı için .. TL tutarında taşıt kredisi kullandığını, kredi imza tarihinden itibaren ilk 1 aylık süre dahi geçmeksizin, .. tarihinde kredi işleminden cayma bildiriminde bulunarak bu talebini davalı tarafa yazılı olarak ilettiğini, kredi borcunun tamamını .. tarihinde davalı.. TL olarak ödediğini, davalı şirketin yapılan .. TL tutarındaki kapama ödemesini serbest hesaba alarak haksız bir şekilde müvekkilinin yaptığı kapama peşin ödemesinden aylık taksitleri kesmeye devam ettiğini, müvekkilinin borcunun tamamını ödediğini, herhangi bir borcunun kalmadığını belirterek müvekkilinin ödemesinden yapılmakta olan haksız ve hukuka aykırı taksit kesintilerin tedbiren durdurulmasına, müvekkilinin davalıya ait .. TL ana para borcu ile faiz ve masraflardan dolayı borçlu olmadığının tespitine, fazladan ödediği tutarın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilerek müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, HMK madde 390/3 maddesine göre tedbir talep eden tarafın tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorunda olduğu, dosya kapsamına göre davacının talebinin HMK 389 maddesindeki şartları taşımadığı, davacı tarafın tedbir talebinin davanın esası hakkında olduğu ve dosyanın yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle yasal şartları oluşmayan davacının tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili istinaf etmiş, istinaf dilekçesinde özetle; ihtiyati tedbir şartlarının oluştuğunu, ihtiyati tedbir taleplerinin hatalı ve yasal dayanaktan yoksun bir şekilde reddedildiğini, müvekkili tarafından davalıya borcunu ödediğinin kesin delille sabit olduğunu, müvekkilinin mükerrer ödemelerle mağdur olduğunu belirterek yerel mahkeme ara kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davanın, menfi tespit isteğine ilişkin olduğu ve dosyanın derdest bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 389. maddesinde, “Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.” hükmüne, aynı yasanın 390. maddesinde “ İhtiyati tedbir, dava açılmadan önce, esas hakkında görevli ve yetkili olan mahkemeden dava açıldıktan sonra ise ancak asıl davanın görüldüğü mahkemeden talep edilebilir.” hükmüne, aynı maddenin 2. bendinde ise, “Talep edenin haklarının derhal korunmasında zorunluluk bulunan hallerde, hakim karşı tarafı dinlemeden de tedbire karar verebilir.” hükümlerine yer verilmiştir.

İncelenen dosyada, ilk derece mahkemesi tarafından davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesi üzerine iş bu karar davacı tarafından istinafa konu edilmiş ise de davacının tedbir talep ettiği husus (taksitlerin ödenmesinin durdurulması) davanın esasına ilişkin olup yargılamayı gerektirdiğinden ve davanın esasını çözecek mahiyette ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceğinden, bu aşamada ihtiyati tedbir talebinin reddi kararına yapılan itirazın reddine hükmedilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle:

1-İlk derece mahkemesi ara kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2-Yeterince harç alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

3-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden davacı üzerinde bırakılmasına,

4-6100 sayılı HMK'nın 359/3. maddesi kapsamında dairemiz kararının tebliğ işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yapılmasına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK 362/1-f maddesi gereğince kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.06/11/2026

Başkan

e-imza

Üye

*e-imza

Üye

e-imza

Katip

e-imza

(Bu döküman 5070 sayılı Kanun Gereğince Elektronik imza ile İmzalanmıştır.)