- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E. 2024/1786 K. 2026/1930
Karar tarihi: 12 Kasım 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1-b
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 361
- 4721 sayılı TÜRK MEDENİ KANUNU, m. 2
Karar metni
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
KARAR
- ESAS NO
- 2024/1786
- KARAR NO
- 2026/1930 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- ANKARA 3. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
- TARİHİ
- 21/03/2024
- NUMARASI
- 2022/539 E. - 2024/109 K.
- DAVANIN KONUSU
- Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali, Hükümsüzlük
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/03/2024 tarih ve 2022/539 E. - 2024/109 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli ve 2006/30242, 2013/20285, 2000/12145 ve 118253 sayılı markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin müvekkili markaları ile iltibas yaratacak şekilde benzer nitelikteki "..." ibareli markayı tescil ettirmek üzere gerçekleştirdiği 2021/040682 sayılı marka başvurusuna müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, bir takım sınıflar açısından itirazın yerinde görüldüğünü, bu karara kalan sınıflar açısından itiraz edildiğini, söz konusu itirazların incelenmesi devam ederken müvekkilleri ile davalı şirket arasında süregelen benzer nitelikteki itiraz dosyalarında başvuru sahibinin "..." ibaresi için yaptığı benzer marka başvurularındaki kötü niyetinin bizzat YİDK tarafından tespit edildiği kararların da itiraz dosyasına sunulduğunu, itirazlarının ve kararın yeniden incelenmesi talebinin nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, ancak bu red kararının yerinde olmadığını, müvekkilinin "..." esas unsurlu "..." markası ile "..." markalarının, dünya çapında birçok ülkede tescilli ve koruma altında olmanın yanı sıra ülkemizde Kurum nezdinde de tescilli olduğunu, davalı şirketin müvekkilinin 2021 yılı sonuna kadar ana distribütörü olan kişi tarafından bölge dağıtıcısı olarak atanmış ve 25 yıl boyunca müvekkili şirketin “...” markalı ürünlerinin satışı ile servis hizmetini sağlamış önceki alt distribütörü olan ...'ın şirketi olduğunu, davaya konu marka başvurusunun kapsamında kalan mal ve hizmetlerin, müvekkilinin itiraza dayanak markalarının tescilli olduğu mallarla aynı ve benzer olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin “...” markalarının tanınmışlığı nedeniyle SMK'nun 6/4 ve 6/5.maddeleri uyarınca tescil engelinin söz konusu olduğunu ileri sürerek, 2022-M-145558 sayılı YİDK kararının iptaline ve 2021/040682 sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, müvekkili markası olan “...” ibaresinin bütün olarak değerlendirilmesinin gerektiğini, müvekkilinin yıllardır bu ad ve unvan altında faaliyetlerini sürdürdüğünü, “...” esas unsurlu seri markalarıyla belirli bir tanınırlığa eriştiğini, ... alan adını da markaları için tahsis ettiğini, taraf markaları ile arasında iltibasa meydan verecek bir benzerlik olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacı markalarının asli unsuru "..." ibaresinin dava konusu markada da asli unsur olarak yer alması nedeniyle işaretlerin karıştırılma ihtimali yaratacağı, emtia benzerliği şartının da gerçekleştiği, davacının SMK'nın 6/4 ve 6/5.maddelerindeki korumadan yararlanamayacağı, dava dışı ...'ın davalı şirketin yetkilisi olduğu ve davalının evvelce davacı şirketin Türkiye'de alt distribütörü olarak görev yaptığı, sonrasında davacı şirketin, distribütör olarak davalı şirket ile çalışmamayı seçtiği ve yine sunulan belgelerden "..." markasının izinsiz kullanımına dair mektubu davalı şirket ve yetkililerine ilettiği, davalı şirket tarafından 2021 yılında yoğun olarak "..." kök unsurunu içeren fazlaca sayıda marka başvurusunda bulunulduğu, bu kapsamda davacının Türkiye distribütörü olarak görev yapan davalı şirketin, davacının markasından haberdar olmamasının düşünülemeyeceği, kaldı ki markanın izinsiz kullanımı konusunda kendilerine davalı şirket tarafından uyarı yapıldığı, davalının seri şekilde "..." kök unsurlu marka başvurularında bulunduğu anlaşılmakla; davalının basiretli tacir gibi davranmadığı, davalının dava konusu "... ..." ibareli markayı kullanması durumunda, davacı markasından haksız yararlanma sağlayacağı veya başkalarının ticaretine engel olmak eylemlerinin gerçekleşeceği, davalı başvurusunun kötü niyet taşıdığı ve kötü niyetin bölünemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'ın 2022-M-14558 sayılı kararının iptaline, 2021/040682 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, taraf markaları arasında benzer bulunan emtiaların dava konusu YİDK kararı ile başvuru kapsamından çıkarıldığını, başvuruda kalan mal ve hizmetler yönünden SMK'nın 6/1.maddesi anlamında emtia benzerliği şartının gerçekleşmediğini, bu nedenle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacı tarafından başvuru ve dava aşamasında kötüniyet iddiasını destekleyen yeterli delillerin sunulmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde, dava konusu markanın "..." ibaresinden oluştuğunu, karşılaştırma yapılırken markanın unsurlarına ayrılarak değil bir bütün olarak değerlendirilmesinin gerektiğini, taraf markaları arasında iltibas oluşturacak nitelikte benzerlik bulunmadığını, ilave unsurların markaya ayırt edicilik kattığını, dava konusu markanın müvekkilinin önceki tarihli tescilli tanınmış markalarının bir çeşidi olduğunu, davalı Kurum'un önceki uygulamalarının da markalar arasında iltibas bulunmadığını ortaya koyduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, SMK'nın 6/9. maddesi uyarınca kötüniyetle yapılan marka başvurularının itiraz üzerine reddedileceği, bu düzenlemenin TMK'nın 2. maddesinin özel bir uygulamasından ibaret olduğu (Yargıtay HGK 16/07/2008 T., 2008/11-501 Esas, 2008/507 Karar), Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2019/2725 Esas, 2021/445 Karar sayılı ve 26/01/2021 tarihli kararında, markanın ticaret yapmak için değil, başkalarına şantaj yapmak ve para koparmak, başkalarının ticaretine engel olmak veya kendisine duyulan güveni kötüye kullanarak ya da sözleşme hükmüne aykırı olarak markayı adına tescil ettirmek gibi hususların genel kötüniyet sebepleri olarak görüldüğü, yine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2011/5436 Esas, 2013/6621 Karar sayılı ve 02/4/2013 tarihli kararında da, ayırt ediciliği bulunan bir ibarenin, tesadüfen seçilip tescil ettirilmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediğinin, aynı sektörde bulunan bir kimsenin bu markadan haberdar olmamasının hayatın olağan akışıyla bağdaşmadığının, markanın hangi saik ile seçilerek tescil ettirildiği konusunda ikna edici bir açıklamada bulunulmasının gerektiğinin belirlendiği, bu kapsamda davacı şirketin ev temizlik sistemleri ve bu amaca hizmet eden ürünlerin üretimi ve satışı alanında hizmet verdiği, davacı ile davalı şirketin yetkilisi /
sahibi arasında geçmişten gelen bir ilişkinin bulunduğu, 2021 yılının sonuna kadar Türkiye'de davacının ana distribütörü tarafından bölge dağıtıcısı olarak atanan ve 25 yıl davacının "..." markalı ürünlerini satıp servis hizmeti veren alt distribütörü ...'ın, davalı Şirket'in kurucusu ve yetkilisi olduğu, böylece davalının davacı marklarından haberdar olmasına rağmen 2021 yılı içerisinde seri biçimde
içerisinde “...” ibaresi içeren marka başvurularında bulunduğu (örn. 2021/040681, 2021/040687, 2021/15546, 2021/169161, 2021/170541...), söz konusu marka başvurularının, davaya konu başvuru dışında, davalı Kurum tarafından kötü niyetle yapılmaları nedeniyle reddedildiği,
davalı şirkete ait internet sitesinde, davacı yana ait markalara ve ürünlere yer verildiğinin de tespit edildiği, bu şartlar altında davacının "..." ibareli markalarını bilen davalı Şirket tarafından aynı/aynı tür/benzer sınıflarda marka başvurusuna konu edilmesinin kötüniyetli olduğu, kötüniyetin tescilin tamamını kapsayacağı ve bölünemeyeceği (Uğur Çolak, Türk Marka Hukuku, İstanbul, Eylül 2018, s.953), kötüniyet başvurunun kapsadığı tüm sınıflar bakımından sonuç doğurduğundan, davacı vekilinin iltibas ve tanınmışlık sebeplerine dayalı itirazlarının sonuca etkili bulunmadığı anlaşılmakla, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurulması gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00'şer-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalılar tarafından istinaf başvurusunda ayrı ayrı yatırılan 427,60'ar-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 304,40'ar-TL'nin davalılardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdelerinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 12/11/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 12/11/2026
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
