- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E. 2024/1853 K. 2026/1933
Karar tarihi: 12 Kasım 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6769 sayılı SINAİ MÜLKİYET KANUNU, m. 6/1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1-b
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 361
Karar metni
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
KARAR
- ESAS NO
- 2024/1853
- KARAR NO
- 2026/1933
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- ANKARA 4. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
- TARİHİ
- 29/05/2024
- NUMARASI
- 2023/326 E. - 2024/271 K.
- DAVANIN KONUSU
- YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/05/2024 tarih ve 2023/326 E. - 2024/271 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin diğer grup şirketleri ile birlikte işlettiği ve “...” unvanını kullandığı on adet otelinin bulunduğunu, resmi internet sayfasının ... olduğunu, müvekkili şirkete ait seri nitelikteki ‘...’ markalarının, kesinleşmiş mahkeme kararı ile tanınmış marka statüsünü kazandığını, turizm sektöründe lider olan "..." markalarının ilgili tüketicilerinin "ortalama tüketici" grubuna dahil olmayıp bilinçli tüketici grubunda bulunduğunu, müvekkilinin dava konusu "... ..." ibareli marka başvurusunun, davalının redde mesnet "..." ibareli markaları ile benzerlik taşımadığını, “..." ibaresi ayırt ediciliği haiz olmadığı gibi davalının "..." markasının da tanınmış marka statüsünde bulunmadığını, gerek taraf marka logoları gerekse taraf markalarının anlamsal bütünlüğü ve sesçil özelliklerinin farklılaştığını, 39. ve 44.sınıf sınıf hizmetlerin tüketici kesiminin bilinçli olmasının da markalar arasındaki karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırdığını, dava konusu “... ... ...” markasının kamuoyunda bilinen ... oteller zincirinin bir parçasi olduğunu, tüketiciler tarafindan ... ...” ve “...” markalari ile kariştirilma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, ... YİDK'nin 2023-M-4798 numaralı başvurunun kısmen reddi kararının kaldırılmasını, 2021/114911 sayılı markanın 39. ve 44. Sınıf hizmetler yönünden tescilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, taraflara ait markalarda esas ve ayırt edici unsurun "..." ibaresi olduğunu, bunun yanında başvuru kapsamından çıkarılan 39.ve 44.sınıf hizmetler yönünden emtia benzerliğinin bulunduğunu, 6769 sayılı Kanun'un md.6/1 hükmü gereğince ilişkilendirme/karıştırılma ihtimalinin gerçekleştiği gerekçesiyle verilen YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacının "... ... ... ..." ibareli marka başvurusu ile davalıya ait "... ..." ve " ..." ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle özellikle markanın bütünselliği gözetilerek görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK 6/1 maddesindeki iltibasın gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ...'in 2023-M-4798 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, taraf markalarındaki asli unsurun "..." ibaresi olduğunu, başvurudaki "... " ibaresi davacının çatı markası olduğundan benzerlik değerlendirmesinde geri planda bırakılmasının gerektiğini, dava konusu YİDK kararı ile başvuru kapsamından çıkarılan 39 ve 44.sınıf hizmetler yönünden emtia benzerliği de söz konusu olduğundan SMK'nın 6/1.maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkabileceğini, Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde, taraf markalarındaki esas ayırt edici unsurun "..." ibaresi olduğunu, uyuşmazlık konusu 39 ve 44.sınıf hizmetler yönünden emtia benzerliğinin de gerçekleştiğini, bu nedenle SMK'nın 6/1.maddeside düzenlenen karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, bu yönde verilen YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenim dikkate alınarak belirleneceği, buna göre "... ... ..." ibareli başvuru ile redde mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere, dava konusu markanın bütünsel bir algı oluşturarak davalı markalarından yeterince uzaklaştığı, İngilizce’de “...” anlamlara gelen ve yaygın
kullanılan “...” ibaresinin marka içerisindeki konumlandırılışının, tüketici nezdinde, taraf markaları arasında ekonomik
ya da idari bir ilişki bulunduğu yönünde bir sonuca sebebiyet vermeyeceği, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 07/05/2019 tarih, 2018/1979 Esas, 2019/3490 Karar sayılı kararında "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu kabul eden ilk derece mahkemesi kararının onandığı anlaşılmakla, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca davalılardan ayrı ayrı alınması gereken 732,00'şer-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, istinaf başvurusunda yatırılan 427,60'şar-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 304,40'ar-TL'nin davalılardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdelerinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 12/11/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 12/11/2026
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
