mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

İlk Derece Mahkemesi İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E. 2026/1022 K. 2026/1078

Karar tarihi: 10 Kasım 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

İSTANBUL

1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO
2026/1022 Esas
KARAR NO
2026/1078
DAVA
İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan)
DAVA TARİHİ
18/03/2026
KARAR TARİHİ
10/11/2026

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Davacının davalıya 11.07.2025 tarihinde servis ve parça değişim hizmeti sunduğunu, buna istinaden 24.07.2025 tarihli ve ... numaralı faturanın düzenlendiğini, davalının davacıya 15.09.2025-16.09.2025 tarihlerinde ayrı ayrı 50.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL ödeme yaptığını, geriye kalan bakiyenin ödenmediğini, ... İcra Müdürlüğü'nün ... esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı ile takibin durdurulduğunu, ihtiyati hacze, itirazın iptali ile takibin devamına, %20’den az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: Davalının davacıya borcu olmadığını, takibe konu faturada yer alan malların hatalı, çalışmayan ve iadesi gereken mallar olduğunu, davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:

Davacı Mahkememiz nezdinde açmış olduğu dava ile; davalıya ait makine için davalıya parça değişim ve bakım hizmeti sunulduğunu, hizmetin yapılıp fatura kesilmesine rağmen davalı tarafından yalnızca kısmi ödeme yapıldığını, fatura bedelinin tamamının ödenmediğini başlatılan icra takibine de itiraz edildiğini itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ilk olarak sunduğu cevap dilekçesinde Mahkememizin yetkisine ve icra dairesinin yetkisine itiraz etmiş ise de; davaya konu alacağın para alacağı olduğu, 6098 sayılı Kanun'un 89/1 maddesi gereğince para alacaklarında alacaklının yerleşim yeri icra daireleri ve Mahkemelerinin yetkili olduğu, davacının takip tarihi itibariyle ve dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Mahkememiz yargı sınırları içerisinde olduğu anlaşılmakla davalının icra dairesinin ve Mahkememizin yetkisin yönelik itirazına itibar edilmemiş, davanın esasına girilmiştir.

Davalı esas yönünden cevap dilekçesinde; icra takibinin euro üzerinden başlatılamayacağını, tl üzerinden başlatılması gerektiğini, faturaya konu malların hatalı çalışmayan iadesi gereken mallar olduğunu iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkememizce tarafların ticari defter ve kayıtlarının incelenmesi için bilirkişi görevlendirilmiş olup, davacının ticari defterlerinin usul ve yasaya uygun olarak tutulduğu, yasal süresi içerisinde açılış ve kapanış tasdiklerinin yaptırıldığı, sahibi lehine delil vasfına haiz olduğu tespit edilmiştir. Davalı yönünden ise davalının adresi itibariyle ticari defterlerinin ve iddia ettiği ayıp iddiaları yönünden makinenin incelenmesi için adresinin yetkili olduğu Ticaret Mahkemesi'ne talimat yazılmış ise de davalı tarafından kesin süre içerisinde tebligata rağmen ticari defter ve kayıtlarını incelemeye sunmamış, ayıp iddia ettiği makinenin bulunduğu yeri ve adresini bildirmemiş, bilirkişi incelemesine hazır etmemiştir.

Davacının ticari defter ve kayıtları incelendiğinde; taraflar arasında 2025 yılı içerisinde ticari ilişkinin bulunduğu, davacı tarafından kesilen faturaya karşılık davalı tarafından kısmi ödemeler yapıldığı, davalı tarafından yapılan kısmi ödemeler mahsup edildiğinde takip tarihi itibariyle davacının 8.679,56-Euro davalıdan alacaklı göründüğü tespit edilmiştir.

Davacı tarafından düzenlenen faturanın e-fatura niteliğinde olduğu, sistem üzerinden kendiliğinden davalıya tebliğ edildiği, davalı tarafından 6102 sayılı Kanun'un 21/2. Maddesine göre faturalara yasal süresi içerisinde itiraz ve iade edildiğine dair herhangi bir delil sunulmadığı anlaşılmıştır.

6102 sayılı Kanun'un 21. Maddesinin 2. Fıkrası şu şekildedir:

"Bir fatura alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde, faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılır."

Bu kapsamda davacı tarafından davalıya kesilen faturaya davalı tarafından 6102 sayılı Kanun'un 21. Maddesinin 2. Fıkrası gereğince yasal süresi içerisinde itiraz edilmediği gibi faturanın davalı tarafından BA formu ile vergi dairesine bildirildiği, bu suretle faturaların içeriğinin davacı lehine kesinleştiği sabittir.

Taraflara ait vergi kayıtları incelendiğinde davacının davalıdan alacaklı konuma ulaştığı faturanın davacı ve davalı tarafından BA BS formları ile vergi dairesine bildirildiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere fatura kesilmiş olması tek başına alacağı ispat etmemekte olup, alacaklının faturaya konu hizmeti ifa ettiğini de ispat etmesi gerekmektedir. Buna karşılık alacaklı hizmet gören tarafından kesilen faturaların davalı borçlu tarafından vergi dairesine BA formu ile bildirilmesi halinde faturaya konu hizmetin ifa edildiği dolayısıyla faturanın içeriğinin kesinleştiği bu suretle alacaklı lehine karine teşkil etmekte olup, bu durumda aksini ispat yükü davalı - borçluya geçmektedir.

Nitekim ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi ...E.,... K. Sayılı kararında aynı yönde şu değerlendirmeleri yapmıştır:

"Dosya kapsamına göre davacı tarafça takip dayanağı yapılan faturanın davalı iş sahibi tarafından muhasebesel işlem olarak BA/BS formu ile kullandığı anlaşılmakla , Yargıtay'ca taraflarca düzenlenen BA/BS formları ve Vergi Dairesine yapılan bildirimlerin fatura konu malın teslim edildiğine, işin yapıldığına ilişkin karine oluşturduğu ,bu durumda bunun aksinin ispat edilmesi gerektiği kabul edildiğinden, davalının da bu yönde ispatı bulunmadığından mahkemece davacı tarafından işin yapılıp teslim edildiği kabul edilerek ödendiği usulen kanıtlanamayan bakiye iş bedeline hükmedilmesinde usul yasa ve dosya kapsamına aykırı bir durum olmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar vermek gerekmiştir."

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi ise ...E., ...K. Sayılı kararında aynı yönde şu değerlendirmeleri yapmıştır:

"İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, takip dayanağının, toplamı KDV hariç 270.002,16 TL, KDV dahil 318.602,55 TL olan iki faturanın olduğu, davacının usulüne uygun tutulan ticari defterlerine kayıtlı oldukları, davalının ticari defterlerinde ise yer almadıkları, ancak davalıların oluşturduğu iş ortaklığı Vergi Dairesine verdiği 2018/... dönemine ait BA formu ile davacı ...'dan iki belgeye dayalı olarak KDV hariç 270.002,00 TL'lik mal ve hizmet aldığı, faturaların adedi ve tutarlarının toplamının beyan edilen miktarla örtüştüğü, davalı tarafın resmi bir kuruma dava konusu malları teslim aldığına yönelik beyanı kendisini bağladığı, dava tarihinden sonra 2018/... dönemi BA formuna yönelik düzeltme beyanı verilmesinin de sonuca etkisinin olmadığı, bu durumda faturaya konu malların teslim edilmiş olduğu ve davalı tarafından ödeme belgesininde sunulmadığı, ayrıca faturadan kaynaklanan alacağın likit ve bilinebilir mahiyette olması nedeniyle mahkemece icra inkar tazminatına hükmedilmesinde yasaya aykırı herhangi bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir."

Bu bağlamda davaya konu somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafından davalıya kesilen takibe konu faturanın davalı tarafından BA formu ile vergi dairesine bildirildiği, davalı tarafından faturaya yönelik olarak 6102 sayılı Kanun'un 21/2. Maddesine göre yasal süresi içerisinde itiraz ve iade edilmediği, bu suretle fatura içeriklerinin ve alacağın davacı lehine kesinleştiği, yine davalı tarafından BA formu ile faturanın vergi dairesine bildirilmiş olması gözetildiğinde faturaya konu hizmetin ifa edildiğinin ve alacağın miktarının davacı lehine kesinleştiğinin karine kabul edilmesi gerektiği ve davacının alacağını ispatladığı değerlendirilmiştir. Mahkememizce alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; takip tarihi itibariyle davacının ticari defter ve kayıtlarına göre davalı tarafından yapılan kısmi ödemeler mahsup edildiğinde davacıya 8.679,56-Euro borçlu olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının alacağını ispatladığı gözetildiğinde, aksini ispat yükünün davalı üzerine geçtiği, davacının malları teslim ettiğini ve alacağını ispatladığı gözetildiğinde borcun ödendiğini ispat yükünün davalı üzerinde olduğu, davalı tarafından ticari defter ve kayıtların talimat Mahkemesince çıkartılan tebligata rağmen kesin süre içerisinde inceleme gününde hazır edilmediği, 6100 sayılı Kanun'un 220. Maddesinin 3. Fıkrası ve 222. Maddesinin 3. Fıkrası gereğince davacının ticari defter ve kayıtlarının delil olarak kabul edilmesi gerektiği, davalının aksini ispatlayamadığı anlaşılmıştır.

Nitekim Yargıtay 15. Hukuk Dairesi ... Esas, ...Karar sayılı kararında aynı yönde şu değerlendirmeleri yapmıştır:

"..ticari davalarda yani iki tarafın tacir olduğu ve dava konusunun ticari işletmeleri ile ilgili olduğu davalarda ticari defterler ile sözleşme ilişkisinin veya alacak miktarının ispatı mümkündür. Ticari defterler kesin delillerdendir. Yasada delil vasfı taşıdığı takdirde aksinin yazılı veya kesin delillerle ispatı gerektiği düzenlenmiş olduğundan, yasanın ticari defterleri kesin delil olarak düzenlediği açıkça anlaşılmaktadır. Ticari defterler kesin delillerden ise de ancak HMK 222. maddedeki koşullar çerçevesinde ispat aracı olabilir. Ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması gerekir. Bir taraf kendi defterlerine delil olarak dayanmış ise karşı tarafın ticari defterlerine dayanılmamış olsa da karşı taraf defterlerinin incelenmesi zorunludur. Çünkü tarafın ticari defterleri yasada belirtildiği üzere karşı tarafın ticari defterleri ile uyumlu olduğu takdirde lehine delil olabilecektir. Karşı taraf defterleri incelenmediği takdirde dayanan tarafın kendi defterindeki kayıtların lehe delil olması mümkün değildir. Davacının da bu durumu bilerek ticari defterlere delil olarak dayandığı ve karşı tarafın ticari defterlerinin de incelenmesini istediği kabul edilmelidir. Aksinin kabulü halinde davacının ticari defterleri tek başına delil niteliği taşımadığından dayanılan böyle bir delilin incelenmesine gerek de olmayacaktır. Karşı taraf ticari defterlerini sunar ise birlikte incelenip değerlendirildiğinden delil olup olmadığı sonucuna göre değerlendirilebilecektir. Karşı taraf ticari defterlerini sunmadığı takdirde ise bu davranışı ile kendi ticari defterlerinin davacı defterleri ile uyumlu olup olmadığının incelenmesine engel olduğundan, engel olduğu sonucun varlığını kabul etmiş sayılmalıdır. Tacir olup ticari defter tutmak zorunda olan taraf, ticari defterleri bulunmadığını ileri süremeyeceğinden verilen kesin süreye rağmen ibraz etmediği takdirde, belgenin elinde olmadığına dair yemin etmesine gerek olmaksızın HMK 220/3. madde gereğince sunmaktan kaçındığı belgelerdeki (ticari defterlerindeki) kayıtların, karşı taraf defterindeki kayıtlara uygunluğunu mahkeme kabul edebilir. Aksinin kabulü durumunda; karşı tarafın ticari defterlerini sunmaması halinde sunan tarafın muntazam tutulmuş ticari defterlerinin lehe delil olarak kabul edilemeyeceği şeklinde bir sonuç ortaya çıkar ki bu ticari defterleri ve karşı taraf elinde olduğu ileri sürülen belgeleri delil olarak kabul edip sunulmaması halinde sonuçlarını belirleyen HMK'ndaki açık düzenlemelere aykırı bir yorum olacaktır."

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi ise ... Esas ve ...Karar sayılı kararında aynı yönde şu değerlendirmeleri yapmıştır:

"Somut olayda, davalı müflis şirket kesin süreye rağmen, 2014 ve 2015 yılı ticari defter ve kayıtlarını sunmamıştır. Yukarıdaki Yargıtay kararında belirtildiği üzere mahkemece, HMK 220/3. madde gereğince, davalının sunmaktan kaçındığı belgelerdeki (ticari defterlerindeki) kayıtların, karşı taraf defterindeki kayıtlara uygunluğunun kabul edebilmesi mümkündür. Bu durumda davacının sunduğu defter ve kayıtlara göre davacının cari hesap alacağı ve karşılıksız çıkan çeklerden dolayı 192.019,70 TL alacağı bulunduğunun kabul edilmesi gerekir."

Davalı tarafından davacının gördüğü hizmetin ayıplı olduğu iddia edilmiş ise de; davalı tarafından talimat Mahkemesince çıkartılan tebligata rağmen ayıplı olduğu iddia edilen makinenin adresinin bildirilmediği gibi incelemeye hazır da edilmediği anlaşılmakla davalı tarafından hizmetin ayıplı olduğuna yönelik savunmasının ispat edilemediği anlaşılmıştır.

Nitekim Yargıtay 15. Hukuk Dairesi ... E., ... K. Sayılı kararında aynı yönde şu değerlendirmeleri yapmıştır:

"kumaşların temin edilememesi durumunda ise bu durumda ayıpların niteliği ve onarım bedeli konusunda inceleme yaptırılması imkânı kalmadığından davanın reddine karar verilmesi ayrıca tarafların icra inkâr ve kötüniyet tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesinden ibarettir (Emsal Yarg. 15. H.D. ...E. ...K. 25.1.2016 T.; Yarg. 15. H.D. ... E.... K. 28.4.2014 T.; Yarg. 15. H.D.... E. ... K. 16.5.2011 T.; Yarg. 15. H.D. ... E. ... K. 29.12.2005 T.)."

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi ise ... E., ... K. Sayılı kararında aynı yönde şu değerlendirmeleri yapmıştır:

"Taraflar arasında eser sözleşmesinin varlığı hususunda bir uyuşmazlık yoktur. İş sahibi olarak davalının aldığı mallarda ayıplı olduğunu davalının müşterisi Roman şirketi davalıya bildirmiştir. Davalı ayıbın ve zararın varlığını öncelikle ispat ile yükümlüdür. Ayıplı olduğu iddia edilen mallar bilirkişiye ibraz edilememiştir. Dosya kapsamında davalı tarafından yapılmış bir ayıp tespiti de yoktur. Davalı tarafça kesilen reklamasyon faturası , davacı tarafça davalıya iade edilmiş ve kabul edilmemiştir.

Açık ayıp durumunu davalı tespit edince, davacıya bildirmekle yükümlüdür. Davamızda davalı ürünleri 3. Kişi dava dışı firmaya satmıştır. Dolayısıyla davalı zararını ispatlamış durumda değildir.

Dosya safahatı değerlendirildiğinden mahkemenin bilirkişi raporlarını da göz önüne alarak davalının zararını ispatlayamadığını ve süresinde açık ayıp ihbarını yapmadığını belirleyerek davayı kabulü hukuka uygundur. Davalı defterlerinde davacının alacak iddia ettiği faturalar kayıtlıdır. Bu sebeple davalı vekilinin istinaf sebebi olarak bildirdiği alacağın likit olmadığı iddiası yerinde değildir.

İlk derece mahkemesinin kararı hukuka uygun olup , davalı vekilinin tüm istinaf sebepleri hukuken isabetsizdir."

Bir diğer husus ise davalının ayıp ihbarında bulunup bulunmadığının incelenmesidir.

Bilindiği üzere 6098 sayılı Kanun'un hükümleri gereğince ayıptan sorumluluğun söz konusu olabilmesi için hizmet ifa edildikten sonra hizmet alan tarafından aldığı hizmetin yani davaya konu somut olayda hizmete konu bakım ve onarımı yapılan makinenin gözden geçirilmesi yönünde hizmet alanın muayene ve ihbar külfeti bulunmaktadır. Muayene ve ihbar külfetini süresi içerisinde yerine getirmeyen taraf ise ayıba karşı sorumluluk hükümlerine başvuramayacaktır. Muayene ve ihbar külfetini yerine getirdiğini ispat yükü ise davalı üzerindedir.

Bir diğer incelenmesi gereken husus ise ihbarın içeriğinin incelenmesidir. Ayıp bildirimin içeriğinde; malın kabul edilmeme iradesi ile birlikte ilgili ayıplı maldaki bütün ayıpların mümkün olduğu ölçüde somut ve belirli bir şekilde tasvir edilmesi gerekmektedir. Alıcının satıcıya sadece yapılan hizmet ayıplı sözleşmeye uymuyor demesi yeterli değildir. Bu anlamda, herhangi bir eleştiri ayıp bildirimi anlamına gelmeyecektir. (..., Borçlar Hukuku Özel Hükümler s.119, Ayıp Bildiriminin İçeriği).

Ayıp ihbarı konu itibarıyla alıcının ürünü ifa olarak kabul etmeme nedenlerini içermelidir. Nihayetinde ayıp ihbarını alan ihbardan ayıbın niteliğini, kapsamını anlayabiliyor olmalıdır. Alıcının ihbarda yapılan hizmetin sözleşmeye uygun olamadığı, satılandan memnun kalmadığı gibi içeriği tam olarak belli olmayan genel ifadeler kullanması yetersiz olacaktır. Yani alıcı aldığı hizmette ayıplı olarak gördüğü nitelikleri ifade ederek somutlaştırmalıdır.

Davaya konu somut olay bu yönde değerlendirildiğinde; basit yargılama usulü uygulanan ve tüm delillerin cevap dilekçesi ile birlikte sunulması gereken ve cevap dilekçesi ile tüm savunmaların öne sürülmesi gereken işbu davada davalı tarafından ayıp ihbarına ve davacıya bildirimine yönelik herhangi bir delil sunulmadığı gibi hiçbir aşamada ne gibi bir ayıp olduğunun dahi somutlaştırılmadığı, yukarıda açıklandığı üzere makineyi de incelemeye sunmadığı anlaşılmakla davalının usul ve yasaya uygun olarak süresi içerisinde inceleme ve ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği gibi ayıptan tekeffül hükümlerine de başvuramayacağı anlaşılmıştır.

Davalı tarafından Euro üzerinden alacak talep edilemeyeceği iddia edilmiş ise de; davacının kestiği faturanın euro cinsinden olduğu, davalı tarafından süresi içerisinde faturaya itiraz edilmediği bu suretle taraflar arasında dövize endeksli sözleşme kurulduğu, davacının sözleşmenin aynen ifa olarak euro üzerinden faturanın ödenmesini talep edebileceği anlaşılmakla davalının aksi yöndeki savunmasına itibar edilmemiştir.

Bu bağlamda tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; takip tarihinde davacının davalıdan 8.679,56-Euro alacaklı olduğunu ispatladığı, davalının ise borcun ödendiğine dair aksini ispatlayan herhangi bir delil veya belge sunmadığı anlaşılmakla 8.679,56-Euro asıl alacak üzerinden davalının itirazının iptali ile takibin devamına karar vermek gerekmiştir.

Davalı tarafından faiz oranına da itiraz edilmiş olup, davacı tarafından %24 oranında yasal faiz talep edildiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından %24 yasal faiz talep edilmiş ise de bu talebin TL alacaklara yönelik faiz oranına ilişkin olduğu, döviz alacaklar yönünden yasal olarak ancak 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesine göre faiz talep edilebileceği anlaşılmakla ve davalı tarafından daha düşük oranda bir akdi faizin kararlaştırıldığının ispat edilememesine göre 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesine göre işleyecek faiz oranına itirazının da iptaline karar vermek gerekmiştir.

Takibe konu alacağın faturaya dayalı likit olduğu bu suretle tazminat koşullarının oluştuğu anlaşılmakla itirazın iptaline karar verilen asıl alacağın takip tarihindeki TL karşılığının %20'si oranında hesaplanan 83.925,09-TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine de karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

HÜKÜM; Ayrıntısı ve yasal gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Davanın KABULÜNE,

Buna göre; davaya konu ... İcra Dairesi'nin ... E. Sayılı dosyasında 8.679,56 Euro asıl alacak ve 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesine göre işleyecek faiz oranı ile yetkiye yönelik itirazının İPTALİNE, takibin DEVAMINA,

2-İtirazın iptaline karar verilen asıl alacağın takip tarihindeki TL karşılığının %20'si oranında hesaplanan 83.925,09-TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Harçlar yasası uyarınca alınması gereken 28.664,61 TL harçtan, peşin yatırılan 7.511,20 TL harcın düşümü ile geri kalan 21.153,41 TL harcın davalıdan alınarak hazineye İRAD KAYDINA,

4-Davacı tarafından yapılan 7.511,20 TL Peşin harç ve 732,00 TL başvurma harcı 8.500,00 TL bilirkişi ücreti ve 1.145,00 TL posta gideri olmak üzere toplam 17.888,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE,

5-Davacı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ye göre 67.140,07 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE,

6-Artan gider avansının karar kesinleştiğinde davacıya İADESİNE,

7- 6.000,00 TL Arabulucu ücretinin davalıdan tahsiliyle hazineye irad kaydına,

Dair; Gerekçeli mahkeme kararının taraflara tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde istinaf yolu açık olduğuna dair davacı vekilinin davalı vekilinin yüzüne karşı verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı.10/11/2026

Katip ...

e-İmzalıdır.

Hakim ...

e-İmzalıdır.