mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E. 2026/89 K. 2026/4520

Karar tarihi: 10 Eylül 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

YARGITAY

11. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi
SAYISI
2022/202 Esas, 2025/1618 Karar

HÜKÜM: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2021/74 E., 2021/1060 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 08.09.2026 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ve davalı vekili Avukat... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 01.03.2015 tarihli 4 yıl süreli temizlik malzemeleri tedarik sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme kapsamında davalı tarafından davacıya bedelsiz olarak 5 adet binicili zemin temizlik makinası ve 1 adet itmeli zemin temizlik makinası tahsis edildiğini, davacının yükümlülüğünün ise sözleşme gereği malzeme listesinde yer alan malzemelerin alımı ve malzeme alımı karşılığında kesilen faturaların davalı şirkete ödenmesinden ibaret olduğunu, davacının sözleşme kapsamındaki edimlerini fazlasıyla yerine getirdiğini, bu rağmen davalı tarafından davacının sözleşme kapsamındaki yükümlülüklerini yerine getirmediği iddiası ile icra takibi başlatıldığını, davacının ödeme emrine süresinde itiraz edemediğini, takibin kesinleşmesi ile haciz baskısı altında icra dosyasına 405.000,00 TL ödendiğini, davalının sözleşme kapsamında cezai şart talep edemeyeceğini, davacının davalıya bir borcu olmadığını ileri sürerek icra dosyasına ödenmek zorunda kalınan 405.000,00 TL'nin avans faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmede yıllık 113.879,45 TL alım garantisi bulunmasına rağmen davacının sırasıyla 34.991,37 TL, 62.604,80 TL, 55.163,66 TL ve 69.779,38 TL değerinde mal aldığını, eksik alım nedeniyle sözleşme kapsamında verilen makinelerin iadesi gerektiğini, cezai şart bedelinin ödenmesi için davacıya ihtarname gönderdiğini, davacının talep ettiği faizin ve başlangıç tarihinin hatalı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi incelemesi neticesinde davacının sözleşme kapsamında belirtilen ürünlerin tamamı olmasa da her yıl asgari alım miktarı üzerinde davalıdan alım yaptığı, taraflar arasında akdedilen sözleşmede belirlenen asgari ürün alımı hususundan kastın davacının belli miktarda ürün alımını gerçekleştirmesi gerektiği olarak anlaşılması gerektiği, zira sözleşmenin esasında akdedilme gerekçelerinden birinin davacının davalıdan hangi ürünü alacağından ziyade davalı ile alım satım ilişkisinin sözleşme süreci boyunca yıllık asgari bir miktar belirlenerek devam etmesi olduğu, aksinin kabulü halinde ise davacı tarafça satın alınan ürünlerle alakalı davalının ticari ilişki boyunca itirazı olmadığı gibi konuya dair davacıya herhangi bir ihtarı da bulunmadığı, sözleşme ilişkisinin sona erdirilmesinden sonra davacı tarafça asgari alım miktarından daha fazla alım gerçekleştirilmesine rağmen taraflarca anlaşılan ürünlerin satın alınmadığı itirazının dürüstlük kuralıyla da bağdaşmadığı, cezai şart alacağının koşullarının oluşmadığı, davacının akdedilen sözleşmeye uygun hareket ettiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 405.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haciz baskısı altında ödendiği iddia edilen paranın istirdadı istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 40.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.09.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.

Kaynakta görüntüle ↗