- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E. 2026/5178 K. 2026/11473
Karar tarihi: 15 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 280/1
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 289
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 303/1-a
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 304/1
Karar metni
T.C.
YARGITAY
8. CEZA DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Ceza Dairesi
- SAYISI
- 2025/1614 E., 2025/996 K.
- SUÇ
- Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/117 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 53... . maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.02.2025 tarihli ve 2022/1735 Esas, 2025/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün bozulmasına ve kararın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bozma kararı üzerine Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2025 tarihli ve 2025/55 Esas, 2025/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 58... . maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 23.05.2025 tarihli ve 2025/1614 Esas, 2025/996 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a, 303/1-a. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın uyuşturucu madde ticaretine ilişkin herhangi bir eyleminin bulunmadığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre hakkında ikametinde yüklü miktarda esrar ihtiva eden uyuşturucu madde bulundurduğuna ilişkin bilgi bulunan sanığın ikametinde usulüne uygun olarak yapılan arama neticesinde kullanım sınırının üzerinde olacak şekilde 21 pakette esrar ihtiva eden uyuşturucu maddelerin ikametin çeşitli yerlerinde gizlenmiş halde bulunduğuna dair olayda, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 10.02.2025 tarihli, 2022/1735 Esas, 2025/241 Karar sayılı kararı ile sanığın savunması alınmadan Cumhuriyet Savcısından esas hakkında mütalaa alındıktan sonra diyeceklerinin sorulması yoluyla hüküm kurulmasının savunma hakkının ihlali niteliğinde olduğundan dolayı bozma nedeni yapılmıştır. İstinaf kanun yolunda bozma kararı verilebilecek hallere 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (e ve f) bentlerinde yer verilmiştir. Bu hallerden ilki “soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması ya da davanın İlk Derece Mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte yürütülmesinin zorunlu olması” durumudur (5271 sayılı Kanun 280/1-f). İkinci hal ise, Bölge Adliye Mahkemelerinin kurduğu hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinde belirtilen “hukuka kesin aykırılık halleridir” (5271 sayılı Kanun 280/1-e). Görüldüğü üzere, istinaf incelemesinde bozma kararı verilebilecek durumlar hiç bir surette maddi meselenin çözümüne -davanın esasına- dair olmayıp; muhakeme hukuku normlarının açık ve ağır şekilde ihlal edilerek hüküm kurulmuş olmasına ilişkindir. Sanık hakkında bozma kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olup, tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmaların toplanan
tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, hukuka uygun surette elde edilen ve eksiksiz incelenen delillerin suçun sübutunun tayinde yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, kimlik tespit tutanağı, olay tutanağı içeriği, uzmanlık raporu, sanıkta kullanım sınırının üzerinde toplam 21 pakette esrar ihtiva eden uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesi, ihbar tutanağı ile tüm dosya kapsamında Mahkemenin, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulmasının isabetli olduğu, arama kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 23.05.2025 tarihli ve 2025/1614 Esas, 2025/996 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2026 tarihinde karar verildi.
