- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E. 2026/342 K. 2026/4610
Karar tarihi: 14 Eylül 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
11. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2023/1607 Esas, 2025/1931 Karar 2.... vekili Avukat ...
HÜKÜM: Yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddi
İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI: 2022/438 E., 2023/323 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." esas unsurlu çok sayıda, eskiden beri kullanılagelen markalarının tescili kapsamındaki eğitim öğretim hizmetleri bakımından tanınmışlık seviyesine ulaştığını, müvekkilinin ticaret unvanı ve alan adını da taşıyan ibarenin gerçek ve öncelikli hak sahibi olduğunu, davalı ...'nin "..." ibareli marka başvurusuna itirazlarının nihai olarak reddedildiğini, ancak markalar arasında karıştırılma ihtimali olduğunu, emtia sınıflarının kapsamının aynı olduğunu, dava konusu marka başvurusunun müvekkilinin ticaret unvanı tescilinden doğan haklarını ihlal ettiğini ve haksız rekabet oluşturduğunu, "Örnek" ibaresinin coğrafi bir yer adı olduğunu, başvurunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2022-M-11695 sayılı kararının iptali ile tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, YİDK kararının hukuka uygun olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, başvuru markasının davacı unvanını aynen içermediğini, kötüniyet iddiasının ispatlanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, ... ibaresinin kimsenin tekeline verilemeyeceğini, markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “...” ibaresinin ayırt ediciliği düşük olsa da davacı tarafından eğitim ve öğretim hizmetlerinde kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırılmış ve koruma kapsamı genişletilmiş bir ibare olduğu, davaya konusu markanın davacıya ait “...” ibareli markaları işaret edecek ve davacının bir alt markası izlenimi uyandıracak şekilde oluşturulduğu, dolayısıyla söz konusu markaların ilgili tüketici nezdinde görsel, işitsel ve kavramsal bakımdan bir bütün olarak yaratacağı algı ve izlenim itibariyle benzer olduğu, ilgili tüketici nezdinde markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.
IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "..." ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet gösterdiği "..." ibaresini içeren markaları arasında, biçim, renk ve düzenleme tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunmadığı, dava konusu başvurudaki esas unsurun "ÖRNEK" kelimesi olduğu, markalarda ortak bulunan "..." ibarelerine göre taraf markalarının benzer kabul edilemeyeceği, çünkü "..." kelimesinin, tanımlayıcı vasfının yüksek, ayırt ediciliğinin çok düşük olduğu, "..." ibaresine davacı tarafından kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırılmış ve sektöründe bilinir hale getirilmiş olmasının buna etkisinin olmayacağı, ortalama tüketicilerin davalının başvurusuna konu işareti davacının itirazına mesnet markaları ile ilişkilendirmeyeceği, markalar arasında belirgin biçimde farklılık bulunduğu, ayrıca dava konusu başvuruda farklı olarak yer alan "Örnek" ibaresinin maruf bir yerleşim yerinin adı olmadığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin yargılama konusu ürün ve hizmetler için ayırdığı satın alım süresi içinde başvuru konusu markanın davacının itirazına mesnet markalarından farklı olduğunu algılayabileceği, somut olayda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6. maddesinin somut olaya uygulanabilme şartları bulunmadığından mahkemenin aksi yöndeki gerekçesinin doğru olamadığı, davacının SMK'nın 6/3 hükmü anlamında önceye dayalı kullanım ve gerçek hak sahipliğini ispatlayamadığı gibi taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nın 6/(4) ve (5) hükmündeki tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı, davacıya ait tanınmış olduğu iddia edilen markadan haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hususlarının da ispatlanamadığı, davacının başvuru markası üzerinde SMK'nın 6/6 hükmü anlamında ticaret unvanı dahil diğer fikri ve sınai mülkiyet hak iddiasının ispatlanamadığı, SMK'nın 6/9 hükmü anlamında başvurunun kötüniyetli yapıldığı iddiasının da dosya kapsamında bulunan delillere göre ispatlanamadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir
V. TEMYİZ
A.Hukuki Nitelendirme ve Uyuşmazlık
Dava, davalı ... tarafından yapılan "..." ibareli marka başvurusuna davacının itirazının nihai olarak reddine dair Kurum kararının iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğü talebine ilişkin olup, uyuşmazlık, ilgili taraf markaları arasında SMK'nın 6/(1), (3), (4,), (5), (6) ve (9) hükümleri kapsamında tescil engeli bulunup bulunmadığı ile aynı Kanun'un 25. maddesi kapsamında hükümsüzlük koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.09.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
