- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E. 2024/9051 K. 2026/10932
Karar tarihi: 9 Haziran 2026
Atıf yapılan maddeler
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 237/2
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 289/1
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 302/1
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 304
Karar metni
T.C.
YARGITAY
4. CEZA DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Ceza Dairesi
- SAYISI
- 2022/3594 E., 2024/1337 K.
- SUÇ
- Hakaret
HÜKÜM: Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde;
28.10.2021 tarihli dilekçeyle davaya katılmak istediğini bildiren şikayetçi vekilinin katılma talebi hakkında bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca şikayetçinin katılan, vekilinin de katılan vekili sıfatıyla davaya kabulüne karar verildi.
Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; suça konu paylaşımın hakaret niteliğinde olduğuna, eleştiri hak ve görevinin kötüye kullanılamayacağına, ifade özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilemeyeceğine, haber verme hakkına konu olacak haberin gerçek ve güncel olması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre suça konu paylaşım katılana yönelik ve hakaret niteliğinde olmadığından beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.06.2026 tarihinde karar verildi.
