- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E. 2026/5223 K. 2026/5619
Karar tarihi: 15 Haziran 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
9. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2025/2897 E., 2026/237 K.
- İLK DERECE MAHKEMESİ
- ... 2. İş Mahkemesi
- SAYISI
- 2025/30 E., 2025/202 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverene ait fabrikada yüklenici Şirketler nezdinde çalışarak işe başladığını, emekli olarak işten ayrıldığı tarihe kadar aynı fabrikada çalıştığını, müvekkilinin emekli olduğu tarihte ... Sendikası üyesi olduğunu, bu Sendika ile davalı işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmelerinden yararlanma hakkı olduğunu, 2002 öncesinde davalı Şirket bünyesinde yüklenici şirket ile asıl işverene bağlı çalışanlar arasında yapılan hizmetin aynı olmasına karşın, yüklenici şirket işçilerine verilen ücretlerin çok düşük olmasından dolayı yüklenici şirkette çalışan işçilerin bu durumu yargıya taşıdıklarını, bu dönemde davalı Şirketin bu davaları önlemek amacıyla yüklenici şirket işçileri ile kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacaklarına yönelik sözleşme imzalayıp yüklenici şirket işçilerini 2002 yılında asıl işveren kadrosuna geçirdiğini, davacının 2002 tarihinde davalı işyerinde kadrolu olarak çalışmaya başladığını, davacının yıllık izin alacaklarının eksik hesapladığını ve fesihte eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; iş sözleşmesinin davacının, davalı Şirkete hitaben sunduğu ikale teklifi uyarınca sonlandırıldığını, davacıya tüm alacaklarının eksiksiz ödendiğini, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak haksız davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamından davacının 2002'ye kadar davalı işyerinde faaliyet gösteren dava dışı yüklenici firmalar nezdinde, 2002'den fesih tarihine kadar davalı Şirket nezdinde çalıştığı, davacının işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üye olduğu, dosyada mübrez ibranamede davacıya devir öncesi kıdem tazminatı ödemesinde bulunulduğu, buna göre davacıya davalı tarafından devir öncesi kıdem tazminatına ilişkin ödemede bulunulması, davalı işyeri sahasında faaliyet gösteren dava dışı yüklenici şirketlerin her yıl değişmesine karşın, herhangi bir fesih bildiriminde bulunulmaksızın davacının çalışmasını davalı işyeri sahasında sürdürmesi ve son olarak davalı Şirkette kadroya geçirilmesi karşısında davacının yüklenici şirketlerde geçen hizmetlerinin de yıllık izin haklarının belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği, imzalı yıllık izin kullandırma belgeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesi kapsamında davacının yargılama sırasında alınan beyanında kullandığını belirttiği yıllık izin süreleri ve yapılan ödeme değerlendirilerek bilirkişi raporunda hesaplanan miktarda davacının yıllık ücretli izin alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafça dava ve ıslah dilekçesi ile mevduata uygulanan en yüksek faiz talep edilmesine rağmen Mahkemece yasal faize hükmedildiği, bu durumun talep aşım niteliğinde olduğu, alacağa mevduata uygulanan en yüksek faizi aşmamak kaydı ile yasal faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının izin ücretleri dâhil tüm alacaklarının ödendiğini,
2. Bilirkişi raporunun hatalı tespitler içerdiğini, davacının yüklenici firmalarda geçen çalışmasının davalı Şirkette geçmiş gibi değerlendirilemeyeceğini, davacının alt işveren döneminde geçen çalışmaları yönünden de davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesine göre hesap yapılmasının isabetsiz olduğunu,
3. Dosyaya sunulan puantaj kayıtlarına göre davacının tüm izinlerini kullandığını, tüm deliller birlikte değerlendirilerek davanın reddi gerektiğini, işverence düzenlenen davacının geriye dönük kalan izinlerine yönelik düzenlenen ve davacının onayladığı mutabakat izin belgelerinin kabulü gerektiğini,
4. Davacının uzun yıllar izin kullanmadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının ihtirazı kayıtsız imzaladığı izin günlerini belirten personel statü tasvip formlarının, mutabakat belgelerinin dikkate alınmamasının kabul edilemeyeceğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının yıllık ücretli izin alacağının ispat ve hesaplanması ile zamanaşımına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı işçi 2002 yılına kadar davalı işyeri sahasında faaliyet gösteren dava dışı yüklenici şirketler nezdinde çalışmış, 2002 yılında davalı Şirkette kadroya geçirilerek fesih tarihine kadar davalı Şirket nezdinde çalışmıştır. Bilirkişi raporunda; davacının işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üye olduğu tarihten itibaren ve fakat sendikaya üye olduğu tarihte dava dışı yüklenici firma nezdinde çalıştığı dikkate alınmadan, toplu iş sözleşmesi hükümleri doğrultusunda hak kazandığı yıllık izin günleri hesaplanmış ise de, bu kabul dosya kapsamına uygun düşmemektedir.
Davacı işçi yönünden ileri sürülen bir muvazaa iddiası ve ispatı bulunmamaktadır. Davacının dava dışı yüklenici şirketler nezdinde geçen çalışma döneminde asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağının düşünülmemesi isabetsizdir. Şu hâlde davacının dava dışı yüklenici şirketlerde çalışmaya başladığı günden itibaren toplam hizmet süresine göre hak kazandığı yıllık izin gün sayısı, kadroya geçirildiği 2002 tarihine kadar o dönem yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre, 2002 tarihinden itibaren ise işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmelidir. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
15.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
