mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Yargıtay 12. Ceza Dairesi E. 2025/914 K. 2026/6323

Karar tarihi: 18 Haziran 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

YARGITAY

12. CEZA DAİRESİ

MAHKEMESİ
Ceza Dairesi
SAYISI
2023/838 E., 2024/1566 K
SUÇ
2863 sayılı Kanuna aykırılık, görevi kötüye kullanma

KARAR: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, Onama

A.Sanık ... müdafinin sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Verilen Karara Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, sanıklar hakkında atılı suçtan açılan kamu davalarına 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ...'un katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Verilen Kararlara Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2023 tarihli ve 2021/369 Esas, 2023/177 Karar sayılı kararına konu eylem için 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı CMK'nın 286/2-d bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... müdafinin sanık hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 257/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, katılan vekilinin, mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanunun 65/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1-a, 53/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 10 ay süre ile 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan yoksun bırakılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın amirlerinin verdiği görevi mesleki sorumlulukları kapsamında yerine getirdiğine, suça konu alanın sit alanı olduğuna dair sanığa tebliğ edilmiş bir yazı bulunmadığına, imar planında suça konu alanın sit alanında kaldığına dair yazı bulunmadığına, sanığın yürürlükte bulunan imar planına göre amirlerinin emirlerini yerine getirerek ruhsatı kestiğine, suça konu alanın sit alanında kaldığının bilgisinin kayıtlara geçmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, .. ilçesi, .. Köyü, .. civarı mevki 3 pafta, 392 parselde bulunan taşınmazın .. Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu kararı ile I. ve III. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edildiği, ancak söz konusu taşınmaz için yapı ruhsatı, yapı kullama izin belgesi ve işyeri açma ruhsatının .. İl Özel İdaresi görevlileri tarafından verildiği olayda, parsel sahibi ...’ın 27.04.2017 tarihli dilekçesine istinaden mezkur alanda 12 adet bağımsız bölüm için 14.06.2017 tarih ve ... nolu yapı ruhsatı düzenlendiği, 25.08.2017 tarih ve ... nolu yapı ruhsatında müteahhit değişikliği nedeniyle yenileme yapıldığı ve 10.04.2019 tarih ve ... nolu yapı kullanma izin belgesi düzenlendiği yine ...’ın müracaatı üzerine mezkûr alana 05.09.2019 tarih ve ... nolu ek bina yapı ruhsatı ile 01.10.2019 tarih ve ... nolu yapı kullanma izin belgesi düzenlendiği, 11.09.2020 tarihli Teknik İnceleme Raporunda; 14.06.2017 tarih ve ... nolu yapı ruhsatının, ruhsat düzenleme aşamasında gerekli evrakların tam olduğu, ... nolu ruhsatla inşa edilen yapılar için 10.04.2019 tarih ve ... nolu Yapı Kullanma İzin Belgesi düzenlendiği, ancak 392 nolu parsel içerisinde farklı yerlere yapıldığı, Bu nedenle, 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesinde belirtilen, “Bu Kanun hükümlerine göre; ruhsat alınmadan yapıya başlandığı veya ruhsat ve eklerine veya ruhsat alınmadan yapılabilecek yapılarda projelerine ve ilgili mevzuatına aykırı yapı yapıldığı ilgili idarece tespiti, fenni mesulce tespiti ve ihbarı veya herhangi bir şekilde bu duruma muttali olunması üzerine, belediye veya valiliklerce o andaki inşaat durumu tespit edilir. Hükmü ile Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 64/3. maddesinde yer alan "Mal sahibinin yapı kullanma izni müracaatı üzerine ruhsat vermeye yetkili idare, ayrıca bir başvuru aramaksızın yapının ruhsat ve eklerine, fen ve sağlık kurallarına uygun olarak tamamlanıp tamamlanmadığını belirler." hükmüne riayet edilmediği, 392 parsel için verilen 05.09.2019 tarih ve ... nolu (ek bina) Yapı Ruhsatının yapıların bir kısmının III. derece arkeolojik sit alanında kaldığı ancak, III. derece arkeolojik sit alanı içinde kalan yapılar için yapı ruhsatı düzenlenmeden önce .. Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından 27.09.2016 tarih ve ... nolu kararında belirtilen sondaj kazısının .. Müze Müdürlüğü uzmanlan bilgisi ve izni dâhilinde yaptırılmadığı, sondaj sonuçlarının Kurulda değerlendirilmesinin ardından ve bu çalışmalardan çıkarılacak yapı şartlarında bir yapı projesi hazırlattırılmadığı, Bu nedenle, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 8. maddesinde, "...korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarının korunma alanlarının tespiti ve bu alanlar içinde inşaat ve tesisat yapılıp yapılamayacağı konusunda karar alma yetkisi Koruma Kurullarına aittir ” hükmü ile 9. maddesinde belirtilen Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma bölge kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, "..korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşaî ve fizikî müdahalede bulunulamaz, bunlar yeniden kullanıma açılamaz veya kullanımları değiştirilemez. Esaslı onarım, inşaat, tesisat, sondaj, kısmen veya tamamen yıkma, yakma, kazı veya benzeri işler inşaî ve fizikî müdahale sayılır." hükmünün uygulanmadığı,01.10.2019 tarih ve ... nolu Yapı Kullanma İzin Belgesi düzenlendiği, Yapı Kullanma İzin Belgesi düzenlenme sürecinde kurum tarafından Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 64/3. ve 54/11. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesi hükümlerince işlem yapılmadığı belirtildiği, 14.06.2017 tarih ve 2017/42 sayılı Yapı Ruhsatında planlanan 12 adet yapının ruhsata esas mimari projesinin; I. ve III. Derece Arkeolojik Sit Alanı dışında kaldığı, röperli aplikasyon krokisinde de bu şekilde olduğu, dolayısıyla yapı ruhsatında mevzuata aykırı bir durumun tespit edilmediği, ancak 10.04.2019 tarih ve 2019/7 sayılı Yapı Kullanma İzin Belgesinin düzenlenmesinde Kültür Varlıklarım Koruma Bölge Kurulunun I. ve III. Derece Arkeolojik Sit Alanı kararına, mimari projeye ve imar mevzuatına aykırılığın olduğu, Yapı Kullanma İzin Belgesi düzenlenirken 31 94... sayılı Kanun hükümlerine aykırı işlem tesis edildiği,

05.09.2019 tarih ve ... nolu ek bina Yapı Ruhsatında dosya üzerinde yapılan incelemede ruhsata esas mimari projede lokanta ve tatil kampının III. Derece Arkeolojik Sit Alanında planlandığı, ruhsatın bu şekilde verildiği ve devamında da 01.10.2019 tarih ve ... nolu Yapı Kullanma İzin Belgesi düzenlendiği, bu durumda ruhsat eki mimari projede I. Ve III. Derece Arkeolojik Sit Alanlarının işaretli olmasına, ayrıca Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun da 27.09.2016 tarih ve 5374 sayılı kararıyla sit alanında izin alınmadan herhangi bir uygulamada bulunulmaması kararına rağmen izin alınmaksızın ruhsatların düzenlendiği, bu nedenle ruhsatlar düzenlenirken 31 94... sayılı Kanun hükümlerine aykırı işlem tesis edildiği dosya kapsamından anlaşıldığı, sanıkların sorumluluklarının tespiti için alınan bilirkişi raporunda "Çok sayıda düzenlenen ön inceleme raporlarında da ifade edildiği üzere sanıkları .. ve ..'in gerek İl Genel Meclisi kararı alınmadan önce ve gerekse inşaat Ruhsatı ve Yapı Kullanma İzin Belgesi düzenlenmesi aşamasında bölgenin SİT alanı olduğundan haberdar olduklarının anlaşıldığını, Sanık ...’ın sorumluluğunda gelişen hukuka aykırı işlemlerde sanık ...’ın görevlerinin gereklerine aykırı davrandığı, diğer sanıklar .., .. ve ..’in görevlerini gerekli dikkat ve özenle yapmadıkları, sit alanının kamusal niteliği olduğu ve gelecek nesillere aynen kalması gerektiğini bu nedenle kamusal bir zararın varlığının kabulü gerektiği" şeklinde tespit yapıldığı, alınan beyanlar ve bilirkişi raporu dikkate alındığında sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesi kapsamında kaldığı, sanıklar .., .. ve ..'in eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 257/2. maddesi kapsamında kaldığı kanaatine varılmış ve sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mahalli Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; Sanık ...'in .. Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından 27.09.2016 tarih ve 5374 sayılı karar ile ekolojik turizm yapılmak istenen alanın I. Ve III. derece sit alanı olduğu, kuruldan izin alınmadan herhangi bir uygulama ve sondaj yapılmamasına dair kararına katılmasına rağmen suça konu taşınmaz için 14.06.2017 tarihli yapı ruhsatını ve 01.10.2019 tarihinde bu sefer yapı kullanma izin belgesini düzenlediği, sanık ...'in aynı müdürlükte tekniker olarak görev yaptığı, Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğünün yazısının 10.10.2016 tarihinde İmar ve Kentsel İyileştirme Şube Müdürlüğü kayıtlarına girdiği, 13.10.2016 tarihinde bir sureti elden ...'a verildi şeklinde not bulunduğu, 11.09.2020 tarihli teknik inceleme raporundan anlaşıldığı üzere, sanık ...'in 14.06.2017 tarihli yapı ruhsatının düzenlenmesi aşamasında imar planına göre projeyi inceleyip ve yerinde tespit yaptığı halde yapıların planlanandan farklı yere yapıldığı, metrekaresinin ve yapı tiplerinin farklı olduğu hususunda herhangi bir tespite yer vermediği, aynı şekilde yapı kullanım izin belgesi aşamasında yapıların III. derece SİT alanı içinde olduğunu bildiği halde mevzuata aykırı şekilde diğer sanık ... ile Yapı ve Yapı Kullanma ruhsatlarını düzenlediği, sanıklar bölgenin sit alanı içerisinde kaldığını bilmediklerini ifade ederek suçlamayı kabul etmemiş iseler de kurul kararının resmi gazetede yayımlanması, sanıklardan ...'in .. Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından 27.09.2016 tarih ve 5374 sayılı kararına katılması, görev alanları ve mevkileri itibariyle savunmalarına itibar edilmemiş, sanıklar ... ve ...'un 2863 sayılı Kanun kapsamında sit alanı olan taşınmazın turizm tesisi olarak kullanılmasını sağlamak üzere " Yapı ve Yapı Kullanma ruhsatlarını" düzenleyerek imar izni verdikleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin özel norm niteliğinde olan 2863 sayılı Yasanın 65/2. maddesi kapsamında değerlendirilesi gerektiği sonucuna varılmış, sanıkların eylemlerine uyan 2863 sayılı Kanunun 65/2. maddesi gereğince cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında ayrı ayrı CMK’nun 231/5 madde gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

.. ilçesi, ... Köyü, .. civarı mevki 3 pafta 392 parselde bulunan taşınmazın .. Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 17.11.2014 tarih ve 3140 sayılı kararı ile I. ve III.derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edildiği, sanık ...'un .. İl Özel İdaresinde inşaat teknikeri olarak görev yaptığı, sit alanı olan taşınmazın turizm tesisi olarak kullanılmasını sağlamak üzere " Yapı ve Yapı Kullanma ruhsatlarını" düzenleyerek imar izni verdiğinden bahisle hakkında kamu davası açıldığı ve bölge adliye mahkemesince 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, suça konu parsel sahibi ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, bölge adliye mahkemesince sanığın mahkumiyetine karar verildiği, sanık müdafiinin temyiz talebi üzerine dairemizce incelenerek temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verildiği anlaşılmakla;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2026 tarihinde karar verildi.

Kaynakta görüntüle ↗