mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Yargıtay 1. Ceza Dairesi E. 2025/216 K. 2026/4881

Karar tarihi: 24 Haziran 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

YARGITAY

1. CEZA DAİRESİ

MAHKEMESİ
Ceza Dairesi
SAYISI
2024/2628 E., 2024/2128 K.
SUÇLAR
Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, hakaret
HÜKÜMLER
İstinaf başvurusunun reddi, istinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek esastan reddi kararları
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

1.Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b-son maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a (6136 sayılı Kanun 15/1) aykırılık suçundan verilen hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi gereği kesin temyiz edilemez oldukları anlaşılmıştır.

3.Sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2023/268 Esas, 2024/22 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58.maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.10.2024 tarihli ve 2024/2628 Esas, 2024/2128 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının "hükme cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminine göre çektirilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine,

b.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan ... vekili ve sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanıklar ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların suça katılmadıklarına, iştirak iradeleri bulunmadığına, öldürme ve yaralama kastları bulunmadığına,

2.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, haksız tahrikin oranına, takdiri indirim hükümlerine, mükerrirlik uygulamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kasten öldürmeye teşebbüs eyleminin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılan ...'tan kaynaklanan saldırı, haksız bir söz ya da davranış bulunmadığından sanıklar lehine meşru savunma, haksız tahrik koşulları oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanıkların eylemleri ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, mükerrirlik uygulamasının doğru olduğu anlaşıldığından, sanıklar ..., ..., ... müdafiileri ile sanık ... ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV.KARAR

1.Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hüküm yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi gereği verilen istinaf başvurusunun kesinlik yönünden reddine dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının temyizi kabil olmayıp bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b-son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı

Kanun'un 264/1. maddesi uyarınca sanık ve müdafiinin yasa yolu ile merciinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin ikinci fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2.Sanık ... hakkında ... ve ...'a yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla REDDİNE,

3.Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.10.2024 tarihli ve 2024/2628 Esas, 2024/2128 Karar sayılı kararında sanıklar ..., ..., ... müdafiileri ile sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2026 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY

Sanık ... hakkında, yerel mahkemece yasak bıçak bulundurmak suçundan 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi gereğince, 7 ay 15 gün hapis ve 1.000 TL Adli Para Cezasına karar verilmiştir. Ancak hakkında tekerrüre esas sabıkası olmasına rağmen TCK 58/1. maddesindeki tekerrür hükümleri uygulanmamıştır. Cumhuriyet Savcısının aleyhe istinafı üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi, sanık hakkında (ilk defa), TCK 58/6. maddesi gereği tekerrür hükümlerini ekleyerek, “Düzelterek Esastan Red” kararı vermiştir.

Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, sayın dairemiz çoğunluğu bu kararın kesin olduğu belirtilerek, temyizen incelemeyerek, CMK 286/2-d. maddesi gereğince RED’dine karar vermiştir.

İlk derece mahkemesince verilen kesin bir hükme, Cumhuriyet Savcısı tarafından aleyhe istinaf yoluna başvurulması üzerine, istinaf(BAM)’si tarafından “7 ay 15 gün hapis cezasına, sanık mükerrir olması nedeniyle TCK 58/6. maddesi eklenerek, sanık hakkında Mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına” ilk defa karar verilmiştir. Kararın temyizen incelenmesi gerektiğini düşündüğümden, aşağıdaki gerekçelerle çoğunluk kararına muhalifim.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk defa kesin bir hükme karşı aleyhe istinaf üzerine, “TCK 58. maddesi gereğince Mükerrirlere özgü infaz rejimine” karar verilmiş ise, bu durumda bölge adliye mahkemesinin kararı temyize konu teşkil edebilecek midir?

Mükerrirlere özgü infaz rejimi TCK 58. maddesi bir güvenlik tedbiri olarak kanunda yazılı olmasına rağmen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.05.2012 tarih, 2012/364 Esas ve 2012/180 sayılı kararında,“TCK 58. maddesinde belirtilen tekerrürü maddi ceza hukukuna ilişkin görmüş ve mahkeme kararında mutlaka mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanacağının belirtilmesi gerektiğini, belirtilmemesi halinde bunun kazanılmış hakka konu teşkil edeceğini” belirtmiştir. Yine 5275 Sayılı CGTİHK’nun 108/3. maddesinde “Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir.” Şeklinde düzenleme getirilerek, ikinci kez mükerrirliğin de kararda belirtilmesi gerektiği, aksi durumda kazanılmış hakka konu teşkil edeceği belirtilmiştir.

Yargıtay CGK kararlarına göre, hükümlünün cezaevinde daha fazla kalmasını sağladığından, maddi ceza hukukuna konu teşkil ettiğinden ve yine kazanılmış hakka da konu teşkil edeceğinden, kesin kararın aleyhe istinafı üzerine, bölge adliye mahkemesinin TCK 58/6-7. maddesi gereğince “Mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına” ilk defa karar vermesi durumunda, kesin hüküm mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanarak temyizi kabil hale gelecektir.

Yargıtay CGK’nun 30.11.2010 tarih, 2010/5-237 Esas ve 2010/242 sayılı kararı uyarınca, “Miktar itibariyle kesin nitelikte adli para cezasına hükmedildiği halde, sanık hakkında TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirliğe özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi halinde verilen hüküm kesin olmayıp, temyiz kanun yoluna tabi olacaktır”. Temyiz için geçerli olan bu husus, İstinaflar yürürlüğe girdiği nedenle şu an BAM’lar için de aynen geçerlidir.

Yine Yargıtay CGK’nun 04.10.2023 tarih, 2023/347 Esas ve 2023/500 sayılı kararı uyarınca, “İlk derece mahkemesince verilen hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün aleyhe istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince yapılan incelemede TCK 58. maddesi eklenmek suretiyle “İstinaf Başvurusunun Düzeltilerek Esastan Reddine” ilişkin verilen kararın temyizinin mümkün olduğuna” dair karar verilmiştir.

Bu Ceza Genel Kurul kararı ile birlikte, yerel mahkemece verilen kesin bir hüküm, aleyhe istinaf üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, ilk defa TCK 58. maddesini ekleyerek, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair karar vermesi durumunda, bu karar kesin olmayacak, temyizi kabil olacaktır. Yine aleyhe istinaf üzerine, istinaf tarafından ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine karar verilmesi nedeniyle kesin hüküm, temyizi kabil hale gelecektir.

Örneğin-1; -İlk derece mahkemesi kararı: sanık hakkında neticesi sebebiyle kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında 4 yıl 6 ay hapis cezası verilmiş ise,

İstinaf (BAM)’ın kararı: Katılan tarafından istinafa başvurulması üzerine, istinaf (BAM) duruşma açarak veya açmadan, sanık hakkında sabıkası nedeniyle TCK 58/6-7. maddeleri gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejimine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ve İstinaf başvurusunu esastan red’dine” karar vermiş ise,

Bu durumda, yerel mahkemenin hükmü 5 yılın altında olduğu için CMK 286/2-a maddesi gereği kesin hüküm olsa da, istinaf ilk defa mükerrirlere özgü infaz rejimini uygulaması nedeniyle, yukarıda belirtilen Yargıtay CGK kararı gereğince hüküm temyizi kabil hale gelecektir. Bölge adliye mahkemesinin bu tür kararı kesin değildir. Temyizi kabildir.

Örneğin-2; -İlk derece mahkemesi kararı: sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan açılan kamu davasında 4 yıl hapis cezası verilmiş ise,

İstinaf (BAM)’ın kararı: Katılan tarafından istinafa başvurulması üzerine, istinaf(BAM) duruşma açarak veya açmadan, sanık hakkında sabıkası nedeniyle TCK 58/6-7. maddeleri gereğince “ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve İstinaf başvurusunu esastan red’dine” karar vermiş ise,

Bu durumda, yerel mahkemenin hükmü 5 yılın altında olduğu için CMK 286/2-a maddesi gereği kesin hüküm olsa da, istinaf ilk defa ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulaması nedeniyle, yukarıda belirtilen Yargıtay CGK kararı gereğince hüküm temyizi kabil hale gelecektir. Bölge adliye mahkemesinin bu tür kararı kesin değildir. Temyizi kabildir.

Örneğin-3; -İlk derece mahkemesi kararı: sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 62... . maddeleri gereği 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verilmiş ise, İstinaf (BAM)’ın kararı: Katılan tarafından istinafa başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 86/3-b-e, 29, 62, 53... . maddeleri gereğince 5 ay 18 gün hapis cezası ile mahkumiyetine “mükerrirlere özgü infaz rejimine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar vermiş ise, bu durumda, suçun türü itibarıyla TCK 86/2. maddesi basit kasten yaralama suçunun üst sınırı 2 yıldan az olduğu için ceza istinaf mahkemesince artırılmış olsa da CMK 286/2-d maddesi gereği ceza kesin olsa da, istinaf ilk defa mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasına karar verdiğinden, yukarıda belirtilen Yargıtay CGK kararı gereğince hüküm temyizi kabil hale gelecektir. Bölge adliye mahkemesinin bu tür kararı kesin değildir. Temyizi kabildir.

Sonuç olarak; Yukarıda belirtilen Yargıtay Ceza Genel Kurul Kararları gereğince, C.Savcısının aleyhe istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ilk defa “ TCK 58/6-7. maddesi gereğince Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejiminin uygulanmasına” karar verildiğinden, kesin kararın temyizi kabil hale geleceği nedenle, kararın temyizen incelenmesi gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun RED kararına muhalifim.

KARŞIOY

Olay tarihinde katılan sanık ...'ın eski nişanlısı ile aralarında ilişki olduğunu düşündüğü, bu nedenle sanığın katılana husumet besleyerek, katılan sanık ...'nın arkadaşları olan katılan sanıklar ..., ... ve ...'i alarak birlikte katılan ...'ın çalıştığı

iş yerinin önüne 66... plakalı ... marka modelli araç ile gittikleri, sanık ...'nın katılan ...'ı gördüğü, katılanın o sırada arabaya binerek gitmek üzere olduğu, daha sonra sanıklar ..., ..., ... ve ... ...'ın içinde olduğu aracın etrafını sardığı, sanık ...'nın katılan ...'ı arabadan indirdiği "... sen misin, bugün senin son günün seni öldürmeye geldik, orospu çocuğu" diyerek katılana önce yumruk vurduğu, sonra kafa attığı, katılanın bu esnada fırsat bularak sanıkların arasından kaçtığı, kaçarken katılanın babası ... ve abisi ...'ı arayarak "beni dövüyorlar beni öldürüyorlar ambulans çağırın, beni kurtarın" diyerek olay yerine aynı zamanda evlerine yakın yere çağırdığı, bu esnada katılanı yakalamaya koyulan sanık ...'nın, katılanın peşinden koştuğu ancak yakalayamadığı, ... ve ... katılanın aracına geri dönerek zarar verdikleri akabinde ..., ..., ... ve ...'in geldikleri araca geri dönerek bu sefer de katılanı araçla aramaya başladıkları, sanıkların katılanı çalıştığı dükkanın arka tarafında evinin yakınlarında iken gördükleri, sanıkların arabadan indiği, sanık ...'nın katılanı yakaladığı, katılan ... ile katılan sanık ... arasında yumruklaşma ve arbede yaşandığı, yumruklaşmanın büyümesi ile sanık ...'nın elindeki bıçak ve diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın ise ellerindeki sopalar ile katılanı hayati organlarından kafa, göğüs ve karın bölgelerinden yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı ve 5. derece kemik kırığı oluştuğu, bu sırada katılanın babası ve abisinin olay yerine geldiği, katılan sanık ... ile ilk olarak karşılaştıkları, ... ile kavgaya tutuştukları sırada katılan ...'ı yerde yatar vaziyette gördükleri olayın vahametine kapılan katılan sanıklar ... ve ...'ın ellerinde ele geçen bijon anahtarı ve sopa ile katılan sanıklar ...'e, ...'ya ve ...'ya vurdukları, ...'in elindeki biber gazını ise katılan sanıklar ... ve ... yüzüne sıktığı, eylemler sonucunda ... ve ...'in BTM ile giderilir şekilde yaralandığı, ...'in yaralanmasının ise yüzde sabit ize ve 3. derece kemik kırığına neden olduğu, katılan sanıklar ... ve ...'ın yaralanmasının da BTM ile giderilir şekilde olduğu, sonrasında bina sakinleri tarafından polis ve ambulansın arandığı polis ve ambulans gelmeden ... ve ...'ın yerde yatan katılan ...'ı alarak hastaneye gittikleri, yine diğer katılan sanıkların ... ve ...'ı alarak olay yerinden uzaklaştıkları olayda sanıkların öldürme değil yaralama kastıyla hareket ettiği kanaatiyle bu karşı oy yazısı yazılmıştır.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir. İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır. Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu bağlamda;

1. Sanıklardan sadece ... ile katılan arasında husumet bulunması ve söz konusu husumetin de katılanın eski nişanlısı ile aralarında ilişki olduğunu düşünmesinden kaynaklanması nedeniyle öldürmeyi gerektirecek derecede olmaması,

2. Olay yerine gelen sanıkların katılana zarar vermeyi göze aldıkları kabul edilse de, katılanı öldürme konusunda bir anlaşmaya vararak olay yerine geldiklerine ilişkin delil bulunmaması,

3. Bıçak taşıyan ... dışında diğer sanıklarda silah niteliğinde bir araç bulunmaması,

4. Bıçak ve sopa kullanan ve sayıca fazla olan sanıkların öldürme kastıyla hareket etmeleri halinde, olay yerinde ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin kabulünün gerektiği,

5. Hayati tehlikeye neden olan yaraların kavga sırasında hedef gözetme imkanı olmayan bir durumda meydana gelmesi,

6. Kavganın iki ayrı yerde yaşanması ve belli bir süre devam etmiş olması nedeniyle kalabalık olan sanıkların katılanın hayati bölgelerine daha fazla zarar verme imkanları olmasına rağmen yaralama fiilini kendi istekleriyle sona erdirdiğinin kabulünün zorunlu olduğu,

Hususları dikkate alındığında, her ne kadar sanıklar katılanı hayatı tehlike bölgelerinden yaralamış olsa da, sanıkların öldürme kastıyla hareket etmiş olması halinde katılanın hayati bölgelerine çok sayıda zarar verme imkanı olmasına rağmen katılanı hedef gözetme imkanı olmayan kavga ortamında yaralamış olmaları karşısında, sanıkların dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip olduğu kasta bakılmaksızın sadece kullanılan aracın öldürmeye elverişli olması ve sanıkların fiili işlerken bilme ve belirleme imkanı olmayan netice esas alınarak oluşturulan fiili bir karineyle, yaralama kastıyla hareket ettiği kabul edilmesi gereken sanıkların fiilinin kasten adam öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.

Kaynakta görüntüle ↗