mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Yargıtay 4. Ceza Dairesi E. 2024/9954 K. 2026/11960

Karar tarihi: 23 Haziran 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

YARGITAY

4. CEZA DAİRESİ

MAHKEMESİ
Ceza Dairesi
SAYISI
2023/1141 E. , 2024/1581 K.
SUÇ
Hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında ek savunma hakkı verilmeden 3359 sayılı Kanun uyarınca artırımda bulunulduğunu ve katılanın beyanları üzerine sanığın suça konu ifadeleri kullandığının cd inceleme tutanağında sabit olduğunu ve haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

1-) Sanığın aşamalarda kardeşinin sedyede yatar vaziyette hastanelik olması nedeniyle kardeşini kastederek "ölmesini mi bekliyorsunuz" demesi üzerine katılan doktor tarafından "tamam sesini kes" şeklinde karşılık aldığını ve söz konusu ifadelerin 25.03.2021 tarihli cd inceleme tutanağında belirtilmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de dikkate alınarak, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-) Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde öngörülen "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri" gibi hususlar değerlendirilmeden yetersiz gerekçe ile takdiri indirimin uygulanmaması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.06.2026 tarihinde karar verildi.

Kaynakta görüntüle ↗