mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Yargıtay 9. Ceza Dairesi E. 2026/2329 K. 2026/6494

Karar tarihi: 1 Temmuz 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

YARGITAY

9. CEZA DAİRESİ

MAHKEMESİ
Ceza Dairesi
SAYISI
2025/880 E., 2025/1667 K.
SUÇ
Cinsel saldırı

HÜKÜM: Direnme (Mahkumiyet)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair verilen hükmün temyiz incelemesinde bozulmasına dair Dairemizin 15.04.2025 tarihli bozma ilamına karşı Bölge Adliye Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, direnme kararının hukuka aykırı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi istinaf aşamasında verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Dairemizin 15.04.2025 tarihli ve 2021/25621 Esas, 2025/2992 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince anılan ilama yönelik kurulan 17.12.2025 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Dairemizin 15.04.2025 tarihli ve 2021/25621 Esas, 2025/2992 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince anılan ilama yönelik kurulan 17.12.2025 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi gereğince direnme kararıyla ilgili inceleme yapılması için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 01.07.2026 tarihinde karar verildi.

Kaynakta görüntüle ↗