mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Yargıtay 7. Ceza Dairesi E. 2023/10667 K. 2026/8021

Karar tarihi: 9 Eylül 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

YARGITAY

7. CEZA DAİRESİ

MAHKEMESİ
Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI
2021/1197 E. 2022/706 K.
SUÇ
5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM: Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Malen sorumlu ...'nin temyiz istemi yönünden; 29.04.2015 tarihli talimat duruşmasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234. maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen malen sorumlunun davaya katılma talebinde bulunmayarak katılma iradesi göstermediği cihetle, malen sorumlunun hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafiin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-Malen Sorumlu ...'nin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede;

29.04.2015 tarihli talimat duruşmasında 5271 sayılı Kanun'un 234. maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen malen sorumlunun davaya katılma talebinde bulunmayarak katılma iradesi göstermediği anlaşılmakla, malen sorumlu vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasına katılan sıfatının ve aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı

cihetle, malen sorumlunun temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II-Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede;

Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2023 tarihli ve 2023/7-229 Esas, 2023/650 Karar, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı kararları doğrultusunda; bozma sonrası gönderilen tebligatta yer alan şerh ile etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, hüküm verilinceye kadar ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.Sanık hakkında tayin edilen neticeten 3 yıl 9 ay hapis ve 375 gün karşılığı adlî para cezasında, gün karşılığı adlî para cezasının paraya çevrilmemesi suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesine aykırı davranılması,

2.Dairemizin 26.05.2021 tarihli bozma ilâmı sonrasında yapılan yargılama neticesinde, sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkı gözetilerek, cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.Suça konu kaçak eşyanın tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine hükmedilmesi gerekirken, imha edilen kaçak eşya hakkında müsadere kararı verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün (1) numaralı bendinin 5. fıkrasından sonra gelmek üzere "Sanığa verilen gün para cezasının sanığın sosyal, ekonomik ve şahsi durumu nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL üzerinden 7.500,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" paragrafının eklenmesi, hükmün kazanılmış hakkın korunmasına ilişkin (2) numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son cümlesi uyarınca, sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek hükmolunan cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası olarak infazına" paragrafının eklenmesi, hükmün kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin (4) numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Suça konu kaçak eşyanın tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle,

hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2026 tarihinde karar verildi.

Kaynakta görüntüle ↗