- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E. 2026/4132 K. 2026/4987
Karar tarihi: 14 Eylül 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
8. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2023/2231 E., 2026/644 K.
- İLK DERECE MAHKEMESİ
- Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- SAYISI
- 2021/545 E., 2023/145 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 13 80... parsel sayılı 1.197,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine '' 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın bahçe olarak 30 yıldan beri ... evlatları ... ve ...'ın müştereken kullanımında olduğu, taşınmaz üzerinde 2 katlı bina ... Evlatları ... ve ...'ın müştereken kullanımında olduğu" şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edildikten sonra 21.08.2015 tarihinde 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun) uyarınca yapılan kayden satış sonucunda ... Belediyesi adına tapuya tescil edildiği, 08.09.2017 tarihinde yapılan satış sonucunda 1/2'şer hisse ile ... ve ... adına tapuya tescil edilmiştir.
2. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 13 80... parselin maliki olduğunu, dava konusu tapu iptali ve tescili talep edilen gayrimenkulun aynı bölgede bulunan ve davalıya ait olan 30 parsel ile arasında kalan 181,88 metrekarelik alan olduğunu, davalı tarafın sahte işlemler ile 181,88 metrekarelik alanı kendi mülkiyetine geçirerek müvekkilinin mağduriyetine neden olduğununu, dava konusu alanın hukuka aykırı olarak davalıya geçmesi ile birlikte müvekkilinin yola çıkmak için kullandığı bahçe kapısının özelliğini yitirdiğini ve kullanılamaz hale geldiğini, yaşanan süreçteki haksızlık ve Anayasal haklarının zedelenmesi nedeni ile müvekkili tarafından Anayasa Mahkemesine başvurulduğunu, Anayasa Mahkemesi tarafından taleplerinin reddine karar verildiğini, İstanbul 1. İdare Mahkemesinin 2010/697 Esas ve 2011/1600 Karar sayılı kararından davada bahsedilmediğini, bu dosyada verilen karardan habersiz olan Beykoz Asliye Hukuk Mahkemesinin haksız ve müvekkilinin mağduriyetine neden olan bir karar verdiğini, İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi 13 80... parsele sınırı olan ve davalı adına haksız olarak tescil edilen 181,88 metrekarelik alanın tapusunun iptali ile müvekkili adına tapuda tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; hakkında zilyetliğe ve hak sahipliğine dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan dava konusu tapu hakkında tekrar yargılama yapılmasının mümkün olmadığını, kesin hüküm dava şartı olup esasına girilmeksizin davanın ön incelemede usulden reddi gerektiğini, müvekkillerinin kesinleşmiş mahkeme kararı akabinde 2/B satış işlemlerini de usulüne uygun olarak işleterek mülkiyeti kazandıklarını, müvekkillerince yapı kayıt belgesi de alındığını, zilyetlik iddiasının dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " davacının İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi 13 80... parselin maliki olduğu, dava konusu tapu iptali ve tescili talep edilen gayrimenkulun aynı bölgede bulunan ve davalıya ait olan 30 parsel ile arasında kalan 181,88 metrekarelik alana ait olduğu, 22.06.1990 tarihinde dava dışı ...'ı, ... köy muhtarının huzurunda köy senedi ile 13 80... parsel alandaki 1000 metrekarelik alanın zilyetliğini aldığı, 15.07.1992 tarihinde ... ile ...'ın ... köy muhtarının huzurunda köy senedi ile 13 80... parsel alandaki 1000 metrekarelik alanın zilyetliğini ...’dan devraldığı,16.03.2010 tarihinde Beykoz Kaymakamlığı İdare Kurulunun aynı tarih ve 2010/01 sayılı kararı ile Beykoz Kadastro kontrol memuru Duran ...’ın raporu doğrultusunda 181,88 metrekarelik alanın yol boşluğu olarak bırakıldığı tespit edildiği, 04.06.2010 tarihinde davaya konu arazinin 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, malikin önceden Orman Bakanlığı iken bu defa Hazine olduğu, bu yerin Hazineye teslimi gerçekleştirildiği, Hazineye teslim edilmesi işlemine karşı davalı tarafından iptal davası açıldığı, 08.07.2010 tarihinde davalı tarafından aynı zamanda Beykoz Kadastro Mahkemesinde 2010/295 Esas ve 2011/902 Karar sayılı dosyası ile kadastro tespitine itiraz davası açıldığı, 19.09.2011 tarihinde Mahkemece görevsizlik kararı verildiği ve dava Beykoz Asliye Hukuk Mahkemesinde 2012/49 Esası ile görülmeye başlandığı, Beykoz Asliye Mahkemesinde 2012/49 Esas ve 2013/147 Karar sayılı dosyasında 02.04.2013 tarihinde davanın reddine karar verildiği, 08.07.2014 tarihinde ret kararının bozulması üzerine dosyanın Beykoz Asliye Hukuk Mahkemesinde 2014/237 Esas numarasını aldığı, yargılama neticesinde 2014/237 Esas ve 2014/411 Karar sayılı kararı ile davacı ... adına kadastrosu yapılan 13 80... numaralı parselin yüzölçümü genişletilerek, dava konusu edilen 181,88 metrekarelik alan dahil edilmek suretiyle 1.197,42 metrekareye çıkartıldığı, kararın Belediye vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmediği, 09.09.2014 tarihinde kesinleştiği, davalının bu karar kapsamında 2/B hükümlerine göre tapusunu aldığı, Beykoz Asliye Mahkemesinin 2012/49 Esas ve 2013/147 Karar sayılı kararının kesinleştiği, kararın kesinleşmesi üzerine davacı vekili tarafından yargılamanın yenilenmesinin talep edildiği, Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/207 Esas ve 2019/312 Karar sayılı dosyasından verilen ilam ile yargılamanın yenilenmesi talebinin reddedildiği ve bu kararın istinaf denetiminden geçerek kesinleştiği, davacının talep etmiş olduğu yerin görülmüş olan bu davaların konusu olan alan ile aynı olup olmadığının tespiti amacıyla da mahallinde keşif yapıldığı, yapılan keşif sonucunda davacının dava ettiği alanın Beykoz Asliye Mahkemesinde 2012/ 49... /147 Karar sayılı dosya ile aynı yer olduğunun anlaşıldığı '' gerekçesiyle davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile '' dava konusu taşınmazın davalı tarafa davadan önce 6292 sayılı Kanun kapsamında satıldığı, idari satış iptal edilmedikçe inceleme konusu davanın dinlenmesi mümkün bulunmadığı, dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacı için kesin hüküm oluşturmayan karara istinaden kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı '' gerekçesiyle davacı vekilinin sair istinaf taleplerinin reddine, gerekçe yönünden istinaf taleplerinin kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 maddesi gereğince hükmün kaldırılmasına yeniden hüküm tesisi ile, davanın dava şartı yokluğundan 6100 sayılı Kanun'un 114. ve 115. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, satış sürecinde davalı tarafça gerçekleştirilen usule aykırılıklar dikkate alınmadan söz konusu kararın verildiğini, uyuşmazlığın yalnızca idari işlemin uygunluğuna indirgenmesinin isabetli olmadığını, Beykoz Kaymakamlığının 2010/1 sayılı 16.03.2010 tarihli kararı ile dava konusu yerin Hazineye teslim edilmesine karar verildiğini, davalı tarafın bu işlemin iptali için dava açtığını, yapılan yargılamada nizaya konu yerin kimin kullanımında olduğunun belirlenemediği tespit edilerek davanın reddine karar verildiği, kararın kesinleştiğini, İdare Mahkemesinde yapılan yargılamada taşınmazın kullanımına dair bir tespitin yapılamadığının belirlendiğini, 2010 tarihli ilk çıkan kadastro tutanağında da davalıların alanının 1.015 metrekare gözüktüğünü, kadastro tutanağının ilk haliyle müvekkilinin itiraz edeceği bir durumun olmadığını, tüm bu bilgi ve belgelerin göz ardı edilerek hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddi yönündeki kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kesin hüküm red gerekçesinin olaya uygulamayacağını, Beykoz Asliye Hukuk Mahkemesi 2012/49 Esas sayılı dava dosyasının davalılardan ... tarafından Beykoz Kadastro Müdürlüğü, Maliye Hazinesi ve ... Belediye Başkanlığı'na karşı açıldığını, davaların taraflarının aynı olmadığını, 2012/49 Esas sayılı dosyanın kadastro tespitine itiraz olarak açıldığını, huzurdaki davanın haksız nedenlerle gerçekleştirilen tapu iptali ve tescil davası olduğunu, dava sebeplerinin farklı olduğunu, İlk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davanın talep sonucunun aynı olmadığını belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, 6292 sayılı Kanun'la satılan taşınmaza yönelik kadastro tespitinden önceki nedenlere dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,
Davacının yatırmış olduğu 732,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
14.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
