- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E. 2022/8405 K. 2026/7937
Karar tarihi: 15 Eylül 2026
Atıf yapılan maddeler
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 223/2-c
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 253
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 280/1-f
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 289/1
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 302/1
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 304/1
- 5237 sayılı TÜRK CEZA KANUNU, m. 53/1
- 5237 sayılı TÜRK CEZA KANUNU, m. 155/2
Karar metni
T.C.
YARGITAY
11. CEZA DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Ceza Dairesi
- SAYISI
- 2020/3277 E., 2021/1000 K.
- SUÇ
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
KARAR: Beraat kaldırılarak mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2019 tarihli, 2018/439 Esas ve 2019/590 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; CMK 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22.Ceza Dairesi tarafından 09.01.2020 tarihli 2019/4356 Esas ve 2020/53 Karar sayılı kararıyla "Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle TCK'nun 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşmaya tabi hale getirildiği ve uzlaşmanın kovuşturma şartı olduğu nazara alınarak CMK.nın 254. maddesinde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun uzlaşma işlemi yapılarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle , diğer yönleri incelenmeyen hükmün CMK'nın 280/1-f maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.
3.İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesi 12.11.2020 tarih , 2020/49 Esas ve 2020/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
4.Katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle duruşma açılmasına karar verilerek İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 21.04.2021 tarihli ve 2020/3277 E. 2021/1000 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmünün kaldırılmasına ve sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155/2, 62/1,52/2-4, 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz talebi sanığın suç işleme kastı olmadığına ilişkindir.
Katılan vekili temyiz isteminde , verilen cezanın az olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara
alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından,sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2026 tarihinde karar verildi.
