- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E. 2026/35 K. 2026/4823
Karar tarihi: 21 Eylül 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
11. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2025/1490 Esas, 2025/1567 Karar
HÜKÜM: Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI: 2025/30 E., 2025/199 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı şirketin 2021/... "..." ibareli marka başvurusuna 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/2, 6/3, 6/5 ve 6/9 hükümlerine dayalı itirazlarının reddedildiğini, dava konusu başvuruyu oluşturan ibarenin gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, davalı şirket ile müvekkili arasında silah ve silah parçası üretimine ilişkin 2018 yılında akdedilmiş sözleşme bulunduğundan başvuru sahibinin müvekkilinin markasından haberdar olduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 20.01.2023 tarihli ve 2023-M-427 sayılı kararının iptaline, tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, YİDK kararının hukuka uygun olduunu savunarak davanın reddini istemiştir.
2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, davacının “...” ibaresini bugüne kadar Türkiye’de marka olarak kullanılmadığını, tanınmış marka statüsünün bulunmadığını, davacı ile müvekkili arasında 2018 yılında Türkiye’de tüfek üretimi için görüşmeler yapıldığını, bu kapsamda marka olarak da "..." isminde karar kılındığını, bu ibareyi ürettiği ürünlerde kullanan ve Türkiye’de tanınır hale getirenin müvekkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait tescilli bir markanın bulunmadığı, davacının "..." hitaben yazdığı 23.10.2018 tarihli belgede “...” markasının davacıya ait olduğu, davacı adına davalı şirket tarafından üretilen ürünlerde bu markanın kullanılmasına izin verildiğinin belirtildiği, her ne kadar söz konusu belge tek taraflı, davalı şirketin imzası belgede yok ise de, davalı şirketin cevap dilekçesinde, "...davacı ile birlikte 2018 yılında tüfek üretimi için görüşmelere başladıklarını, marka olarak da “...” markasını seçtiklerini" beyan ettiği, taraf şirketler arasında 2018 yılından itibaren başlayan bir iş ilişkisi olduğu, davacının davalı şirketten ateşli silah emtiasına ait ürünleri satın aldığı, davalı şirketin bu yönde faturalar düzenlediği, davacının “...” sosyal medya hesabı üzerinden “...” markalı ürünler ile ilgili paylaşımlarda bulunduğu, söz konusu paylaşımların taraf beyanlarını doğruladığı, davalının “...” markalı ürünleri kendi adına pazarlayıp, sattığına dair dosya kapsamında bir bilgi bulunmadığı, aralarında fason üretim anlaşması olduğu, davalı şirketin davacı şirket adına “...” markalı ürünleri Türkiye’de ürettiğinin anlaşıldığı, karşılaştırılan taraf markalarının aynı olduğu dikkate alındığında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/2 hükmü ve madde gerekçesinin atıfta bulunduğu 2015/... sayılı Avrupa Birliği Marka Direktifinin 5/(3)-(b) hükmü çerçevesinde davalının davacının vekili olduğunun kabulü ile SMK'nın 6/2 hükmünün somut olaya uygulanabileceği, SMK'nın 6/3 ve 6/5 hükümlerinde belirtilen şartların gerçekleşmediği, davalı şirketin 2018 yılından itibaren davacı adına ürettiği silahlar üzerinde “...” ibaresinin yer aldığı, davacının söz konusu silahları sattığı, davalı şirketin bu marka altında başka şirketlere satışının olmadığı, taraflar arasında bu yönde bir anlaşma olmamasına rağmen, davalı tarafından “...” ibaresini, davacı adına üretilen ürünler ile aynı/benzer mallar açısından marka tesciline konu ettiği, davalının bu yöndeki marka başvurusunun basiretli tacir yükümlülüklerine aykırılık teşkil edebileceği, marka yedeklemesi olarak kabul edilebileceği, bu hali ile davalının marka başvurusunda kötüniyetli olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.
IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu YİDK kararının davacıya 23.012023 tarihinde tebliğ edildiği, işbu davanın 2 aylık hak düşürücü süre içerisinde 23.03.2023 tarihinde açıldığı, SMK'nın 6/2 hükmünde geçen temsilci ve ticari vekil kavramının taraflardan her birinin diğerinin çıkarını temsil ettiği anlaşmaya dayalı olarak her türlü ilişkiyi kapsayacak şekilde yorumlanması gerektiği, somut olayda da taraflar arasında fason üretim anlaşması bulunduğunun ve bu anlaşma kapsamında davalı şirketin davacı şirket adına “...” markalı ürünleri Türkiye’de ürettiğinin taraf beyanları ve dosya kapsamından anlaşıldığı, davalının davacı adına üretim yapması nedeniyle SMK'nın 6/2 hükmü kapsamında davacının vekili olarak kabul edilmesi gerektiği, dava konusu başvurunun, davacının dava konusu başvuru tarihinden önce kullandığı "..." ibaresi, bu ibare ile kullandığı şekil ve renk unsuru ile aynı olduğu, davacının, dava konusu marka tescili hususunda davalıya verdiği bir izin bulunmadığı, davalının haklı bir nedene dayandığını da ispat edemediği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde dava konusu markanın SMK'nın 6/2 ve 6/9 hükümleri uyarınca hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A.Hukuki Nitelendirme ve Uyuşmazlık
Dava, "şekil+revolution" ibareli işaretin marka olarak tescili için yapılan başvurunun kabulüne yönelik nihai Kurum kararının iptali ile tescil edilmişse markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, uyuşmazlık somut olayda SMK'nın 6/(2), (3),(5) ve (9) hükümlerinin uygulanabilme şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde ilgililere iadesine, 21.09.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
