- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E. 2022/7596 K. 2026/8786
Karar tarihi: 7 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 223
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 280
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 289/1
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 304/1
- 5237 sayılı TÜRK CEZA KANUNU, m. 52
- 5237 sayılı TÜRK CEZA KANUNU, m. 155/2
Karar metni
T.C.
YARGITAY
11. CEZA DAİRESİ
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- Ceza Dairesi
- SAYISI
- 2021/1050 E. 2021/1436 K.
- SUÇ
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği görüşüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.01.2019 tarihli ve 2015/688 Esas, 2019/68 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında, "hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma" suçundan, 5237 sayılı TCK'nun 155/2, 62/1, 52, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 6.000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/1050 Esas, 2021/1436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında; 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz talebi ; Sanığın üzerine atılı suçu işlediği, delil takdirinde hataya düşüldüğü, verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının yerinde olduğu belirtilerek İstinaf mahkemesince verilen beraat hükmünün bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılanın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.10.2026 tarihinde karar verildi.
