- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E. 2025/1658 K. 2026/5794
Karar tarihi: 14 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
8. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Kadastro Mahkemesi
- SAYISI
- 2023/74 E., 2024/65 K.
İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak verilen karar davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, tapuda davacı Hazine adına kayıtlı bulunan eski 155 parsel sayılı 11.350,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 1 14... parsel numarasıyla ve 11.163,05 m² yüzölçümlü olarak; eski 286 parsel sayılı 14.750,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 1 14... parsel numarasıyla ve 12.204,77 m² yüzölçümlü olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 37 parsel sayılı 62.700,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 1 14... parsel numarasıyla ve 63.290,55 m² yüzölçümlü olarak; davalı ... ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 56 parsel sayılı 11.050,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz ise 1 14... parsel numarasıyla ve 11.049,73 m² yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.
2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında Hazineye ait eski 1 55... ada 36 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve eksikliğin davalılara ait taşınmazlardan kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2021 tarihli ve 2019/57 Esas, 2021/80 Karar sayılı kararı ile davacı Hazineye ait parseldeki miktar farkının ilk tesis kadastrosunun yapıldığı tarihten günümüze değişen teknoloji ile yüzölçümü hesap yöntemlerindeki farklılıklardan kaynaklandığı, zeminde hatalı ölçüm yapılmadığı, sınırların ve yapılan yenileme çalışmasının 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi, ilgili yönetmelik ve genelge hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu 1 14... (eski 155 parsel), 1 14... (eski 37 parsel), 1 14... (eski 56 parsel) ve 1 14... parsel (eski 286 parsel) sayılı taşınmazların uygulama kadastrosu tespitleri gibi tescillerine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2021 tarihli kararına karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli kararının davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.10.2023 tarihli ve 2022/7022 Esas, 2023/5183 Karar sayılı ilamıyla fen bilirkişileri tarafından sunulan ve hükme esas alınan raporda, ilk tesis kadastrosu paftası ile 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu paftasının çakıştırılmasının yapıldığı açıklandığı halde, esasen çakıştırma yapılmadığı, böylece davaya konu taşınmazların durumunun denetime elverişli şekilde ortaya konulmadığı ve İlk Derece Mahkemesince de hüküm kurmak için yeterli ve elverişli olmayan bu rapora dayalı olarak hüküm kurulduğu, bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemeyeceği belirtilerek; doğru sonuca varılabilmesi için İlk Derece Mahkemesince öncelikle, belge, harita ve fotoğraflardan eksik olanların dosya arasına getirilmesinin sağlanması, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra, harita ya da jeodezi mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan, yöntemine uygun şekilde inceleme ve araştırma yapılmasının istenmesi, taşınmazların tesis kadastrosu sırasında belirlenen ve kesinleşen sınırlarını ve uygulama kadastrosu sırasında belirlenen sınırlarını bir arada ve farklı renkli kalemlerle gösteren, krokili, denetime elverişli, gerekçeli ve ayrıntılı rapor alınması, özellikle önceki tarihli rapor içerikleri de değerlendirilmek suretiyle, sabit nitelikte sınır bulunup bulunmadığı, tesis kadastrosu sırasında sınırlandırma hatası yapılıp yapılmadığı ve sınırlandırma hatasının hangi teknik verilerle açıklandığı hususları tartışılarak, denetime imkan verecek şekilde ortaya konulması ve bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uygulama kadastrosu sonucu aleyhine değişiklik olduğu iddia edilen dava konusu taşınmazın tesis kadastrosunun 1974 yılında takeometrik yöntemle yapıldığı, taşınmazın tapu miktarının planimetre aleti ile hesaplandığı, uygulama kadastrosunun denetlenmesi amacıyla 155 parsel sayılı taşınmazın takeometrik ölçü karnesindeki koordinatları hesaplanıp raster ile çakıştırıldığında ve raster üzerinden tıpkı mekanik planimetre aleti ile alan hesabı yapılıyormuş gibi grafik çizgiler cad programında hesaplandığında tapu miktarından 187,37 metrekare eksik tespit edildiği, uygulama kadastrosu ile arasında 0,42 m² fark bulunduğu, tapulama ile arasındaki farkın sebebinin planimetrik aletin hassasiyetinden kaynaklandığı, uygulama ile arasındaki farkın ise koordinat sistemi olan ED50 ve ITRF96 arasında bulunan dönüşüm hesabındaki ölçek faktöründen kaynaklandığı, zira tesis kadastrosu paftasıyla 22/2-a uygulama kadastrosu geçerli sınır tipinin birebir uyumlu olduğu ve çakıştığı, sınırların ilk tesisten bu yana değişmediği, sınırların ve yapılan yenileme çalışmasının 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi, Yönetmelik ve Genelge hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu 1 14... (eski 155 parsel), 1 14... (eski 37 parsel), 1 14... (eski 56 parsel) ve 1 14... parsel (eski 286 parsel) sayılı taşınmazların uygulama kadastrosu tespitleri gibi tescillerine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, Yargıtay kararında belirtilen eksikliklerin tam olarak giderilmediğini, taşınmazın miktarında bariz bir azalma meydana geldiğini, yapılan çalışma ile mülkiyet haklarının zarar gördüğünü, taşınmazın yüzölçümünün azalmasına sebep olan etkenin bulunması suretiyle zararlarının giderilmesinin veya zarara sebep olan uygulama çalışmasının iptal edilmesinin gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve karar vermeye yeterli olmadığını, bilirkişi tarafından dosyaya rapor ekinde sunulan krokide, taşınmazın doğal bitki örtüsünden, kuzeyinde yer alan tescil harici taşınmazla arada kalan sınırın kendileri aleyhine sınır içinden çizildiğini, miktar azalmasının nedeninin bu olup olmadığının bilirkişi tarafından tartışılmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosunun usul ve kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığına ilişkindir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,
Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
14.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
