mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Yargıtay 8. Ceza Dairesi E. 2024/25834 K. 2026/11147

Karar tarihi: 7 Ekim 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

YARGITAY

8. CEZA DAİRESİ

MAHKEMESİ
Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI
2019/52 E. 2019/425 K.
SUÇ
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU

KARAR: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

... Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2019 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1. ve 53. maddeleri uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde ... Batı 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 26.09.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 22.10.2024 tarihli ve 2024/10602 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2024 tarihli ve KYB-2024/110282 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ilâmında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; öncelikle bilinen en son adrese, mernis adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği,

Somut olayda ise, ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/02/2018 tarihli ve 2018/1424 soruşturma, 2018/78 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın, şüphelinin soruşturma evresinde savcılık huzurunda alınan ifadesi sırasında 09/01/2018 bildirdiği ve bilinen en son adresi olan "... Mahallesi 1710 Sk. No:11 İç Kapı No:6 .../..." yerine, 08/01/2018 tarihinde adli kollukta verilen ifadesi esnasında bildirdiği "... ... Mah. Şehit ... Cad. ... Apt. No:1/6 .../..." adresine ilk kez tebliğ çıkarıldığı ve gönderilen bu tebligatın iade gelmesi üzerine bu kez aynı zamanda mernis adresi de olan en son bilinen adrese 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince söz konusu kararın tebliğ edildiği anlaşılmakla; mernis şerhi düşülmeksizin bilinen son adrese tebligat gönderilmediğinden söz konusu tebliğin usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durması yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

A.Şüpheli hakkında, 08.01.2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2018 tarihli ve 2018/1424 Soruşturma, 2018/78 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, dördüncü fıkrası uyarınca erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği,

B. Şüphelinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması üzerine ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2019 tarih, 2018/1424 Soruşturma, 2019/1637 Esas, 2019/1297 sayılı iddianamesi ile ... Batı 12. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. ... Batı 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli ve 2019/52 Esas, 2019/425 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 26.09.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, anlaşılmıştır.

D. 7201 sayılı Kanun'un 10/2. maddesinde yer alan, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; öncelikle bilinen en son adrese, mernis adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği,

... Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüphelinin soruşturma evresinde savcılık huzurunda alınan ifadesi sırasında 09.01.2018 bildirdiği ve bilinen en son adresi olan "... Mahallesi 1710 Sk. No:11 İç Kapı No:6 .../..." yerine, 08.01.2018 tarihinde adli kollukta verilen ifadesi esnasında bildirdiği "... ... Mah. Şehit ... Cad. ... Apt. No:1/6 .../..." adresine ilk kez tebliğ çıkarıldığı ve gönderilen bu tebligatın iade gelmesi üzerine bu kez aynı zamanda mernis adresi de olan en son bilinen adrese 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince söz konusu kararın tebliğ edildiği, mernis şerhi düşülmeksizin bilinen son adrese tebligat gönderilmediğinden söz konusu tebliğin usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar kesinleşmediği, bu nedenle infazına da başlanamayacağı, denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan tebligatların da hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. ... Batı 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli ve 2019/52 Esas, 2019/425 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2026 tarihinde karar verildi.

Kaynakta görüntüle ↗